لذت بردم از شنیدن حرفش و مشتاقانه شروع کننده ی
یه بوسه ی پر ولع و اتیشی شدم.
به تلفی تمام لحظه هایی که قلبم میخواست ببوسمش و
در دسترس نبود.
به تلفی تمام لحظه هایی که هوسص رو کرده بودم و
دنبال فرصت بودیم.
همزمان، حین خوردن لبهاش، دستهامو بردم پایین
پیرهنش و با گرفتن دو طرفش آروم آروم آوردمش
بال.
مشتاق بودم تا تنش رو لخت و عریون ببینم و کف دست
بکشم و لمس بکنم.
اونقدر قلبم میخواست اون لبهارو بخورم که آرزو
میکردم هیچوقت نفس کم نیارم.
ولی از یه جایی به بعد دیگه نفس یاری نکرد.
سرم رو بردم عقب و پیرهنش رو بیشتر بال بردم.
کمک کرد تا درش بیارم.
کف دستهاش رو بال گحرکت کرد و بعد بیان کرد:
-جوووون! خانم حشری!
چپ چپ نگاهش کردم و اسمش رو گله مندانه صوت
زدم:
-نیمااااا….
کشدار گفت:
-جووووون…
-اذیت نکن!
دستهاش رو باز کرد و اضافه کرد:
-نگاه…بیا لبو بده
مشتاقانه دوباره خودم تو بوسیدنش پیشقدم شدم.
حین خوردن لبهاش خودم دوتا کف دستش رو گراهی شدم و
اوردمشون بال و گذاشتمشون رو سینه هام و آرام
فشارشون دادم.
فهمید قلبم میخواد چه کاری انجام بده برای همین بعد
از اون این خودش بود که آروم آروم می مالیدشون تا
من بیشتر تحریک بشم!
میک زدن لب پایینیش که گوشتی تر بود رو بهشدت
دلبسته شدم.
حس میکردم یه چیزی مثل یه شکلت نرم بین لبهام.
شکلت نرمی که نمیخوام تموم بشه !
کف دستشو پشت کمرم گذاشت و زیرا نفس کم آورده بود
بهشدت آروم به عقب خمم کرد و با احتیاط درازم کرد
روی تخت و بدون اینکه رو بدنم خیمه بزنه شاید
بخاطر بچه، خم شد و مجدداً ازم لب گرفت.
دیدههامو بستم و دستهامو دور گردنش حلقه کردم.
این بوسه کوتاه تر بود .
لبم رو رها کرد و اینبار به جون گردنم افتاد.
سرم رو کج کردم تا راحت تر کاری که میخواد رو
انجام بده و بعد هم چشمهامو روی هم فشار دادم و
آرام اه کشیدم.
آروم آروم پایین حرکت کرد و تا وقتی رسید به سینه هام.
نوک سینه هام از زیر لباس خواب تنم کامل مشخص
بود.
بدون اینکه لباس رو بکشه پایین از روی همون لباس
خواب دهنش رو روی برجستگی سینه ام گذاشت و به
آرومی میکش زد.
لبهامو روی هم فشردم و با باز کردن دیدههام درحالی
که داشتم لذت زیادی رو میبردم و تجربه میکردم
کف دستم رو لی موهاش فرو بردم و موهاش رو به
آرومی لمس کردم.
اینبار کف دستهاش قاب سینه هام شد.
بند لباس کج شد و کار اون رو راحت تر کرد.
کشیدش پایین و بدون وجود مانع شروع به خوردن و
مالیدنشون کرد.
داشتم از لذت به خودم به خودم میپچیدم.
کف دستمو روی رون پاش کشیدم و بیان کردم:
-نیما برو سر اصل مطلب
لباسم رو از تن در نیاورد.یعنی نیازی نبود.
پایینش رو داد بال و بعد هم مردد نگاهم کرد و بیان کرد:
-میگم…یه وقت جدی جدی مشکلی پیش نیاد واسه
بچه!؟
عجب!
همچنا تو فکر بچه بود.
پاهام رو به آرومی ازهم وا کردم و شاکیانه بیان کردم:
-نیمااااا…
ریز خندید و اضافه کرد:
-خب چیه !؟ بده مضطربم!؟
دستمو سمت صورتش دراز کردم و زیر چراکهه اش
گذاشتم و جواب دادم:
-خودت با خودت فکر کن…یعنی همه ی اینهایی که
باردارن نه ماه تمام هیچ رابطه ای ندارن ؟
بعدشم مگه حرفهای خانم دکترو نگوش دادی!؟
یکم اندیشید.انگار داشت تو ذهنش باخودش
مرورشون میکرد تا خیالش راحت بشه و بعد هم
سرش رو تکون داد و بیان کرد:
-چرا !؟
پاهام رو بیشتر از هم وا کردم و گفتم:
-پس زود باش شروع کن!
تو گلو ریز خندید و گفت:
-باشه
بسیار زود زیرشلوار و لباس زیرش رو کشید پایین
وبعد هم به آرومی روی تنم دراز کشید.
دیگه تاب و تحمل انتظار کشیدن نداشتم.
دلم میتمایل داشت زودتر شروع کنه.
عضوش رو تو کف دست گراهی شد و آروم آروم یه بدنم
مالوند.
این طاقتم رو کمتر میکرد.
پر از خواهش نگاهش کردم و با گله مندی اظهار کردم:
-نیماااا…شروع کن!
خندبد و بعد سرش رو خم کرد و لبهاش رو گذاشت
روی لبهام و همزمان شروع کرد فرو کردن عوضش
توی شکاف بدنم.
از لذت زیاد دیگه نتونستم لب بازی رو باهاش ادامه
بدم.
رهاش کردم و با کج کردن سرم شروع کردم آه
کشیدن.
حرکاتش رو تند تر کرد تا من بیشتر و بیشتر از قبل
غرق لذت بشم.
کف دستهامو روی کمر لختش کشیدم و با فشردن پلکهام
روی هم اهسته آااااه کشیدم.
چه حس خوبی بود….
چه حس خوبی!
خیلی آروم از روی تنم کنار راهی شد.
نگاههام از خوشی زیاد باز نمیشدن اون خودش هم
دیگه حال و رمقی براش باقی نمونده بود.
کنارم دراز کشید و نگاههاش رو روی هم گذاشت.
اهسته و به پهلو چرخیدم و خودمو بهش نزدیک کردم
و خیره شدم به صورتش.
گاهی مثل الن که غرق میشدم تو صورت دلرباش از
ته دل قلبم میمیل داشت یه پسر داشته باشم که دقیقا شبیه
به اون باشه!
که هر بار نگاهش کنم عمیقا به این باور برسم سایز
کوچیک نیما رو دارم!
کف دستمو رو شکمش وه با هر بار مفس کشیدن بهآرامی
بال و پاییت میشد گذاشتم و با بوسیدن سینه اش بهشدت
آروم پرسیدم:
-خوش گذشت!؟
کف دستشو دور گردنم انداخت.من رو به خودش فشرد و
بعد هم با بوسیدن پیشونیم جواب داد:
-اهوووم…خیلی!
خسته بود.هم اون هم من.
اون بیشتر خسته بود و این خستگی فکر کنم مدتی به
اوج خودش می رسید که براش مرور میشد فردا هم
باید بره سر کار.
کف دستمو نوازش وار روی بدنش کشیدم و سؤال کردم:
-فردا میری سرکار ؟ تا چند نمیای خونه!؟
درحالی که موهام رو آروم آروم نوازش میکرد و
حتی گاهی اونارو توهوا میبردو و بهآرامی رها میکرد
اظهار کرد:
-آره…نمیدونم .نمیتونم ساعت خاصی رو مشخص
بکنم.
اگه کار پیش نیاد زور میام اگه نه هم که…
همونطور که با سر انگشتم رو سینه اش خطوط
فرضی میکشیدم گفتم:
-من باید برم تحت نظر یه پزشک و یه پرونده برای
خودم تشکیل بدم.دلبسته شدم باهم بریم ولی اگه واست
کار پیش اومد اشکالی نداره…با پگاه میرم! آره اصل
با پگاه میرم جلسات بعدی رو با تو…
به نوازشهاش ادامه داد و گفت:
-باشه عزیزم.فقط…
مکث کرد و من زودی سؤال کردم:
-فقط چی !؟
کنجکاو سؤال کرد:
-هنوزم نمیخوای چیزی به بقیه بگیم!؟ منظورم در
نوزد حاملگیته
حرف از این مورد که میشد من دچار اضطراب
میشدم.
لبهامو باهمون حالت پر استرس روی هم مالیدم و
جواب دادم:
-نه نیما.بمونه واسه وقتی که جنسیتش هم مشخص
شد!
با یکم تعجب و سردرگمی نگاهم کرد.ندرک کرد چرا
همچین چیزی میخوام.
با همون حالت سؤال کرد:
-چرا همش اصرار داری همچی بمونه واسه تعین
جنسیت؟ هااان ؟
من من کنان جواب دادم:
-چراکه…زیرا میترسم بچه دختر باشه!
وقتی اینو اظهار کردم دیگه با موهام وز نرفت.عصبانی
شد.خشمگین که چه عرض کنم.از من چنان خشمگین
شد که دیگه حتی نتونست دراز کش بمونه کنار.
نیم خیز شر و کفری اظهار کرد:
-این دری وری ها چیه! این حرفهای خدا قهر کن
چیه!؟
این چرت و پرتهارو چرا تو میگی هاااان ؟
چرا داری با این ترسهای بیخودیت کاری میکنی خدا
بزاره تو پاچمون…؟
یعنی چی میترسی یچه دختر باشه؟
مکه بچه ی دختر آدم نیست؟
بهار تکرار کنی این حرفو نه خودتو میخوام نه بچه ی
تو شکمتو!
اصل فکرش رو هم نمیکردم اون از من اینقدر
عصبانی بشه.
دور از تصور بود این حجم از عصبانیت.
بلند شدم ورو به روش جای گرفتم و بیان کردم:
-نیما من منظور خاصی نداشتم…
کفری ودرحین اینکه مراقب بود این وقت شب
آواش بال نره گفت:
-دیگه چی بدتر از اینکه تو بجای اینکه دلواپس
سلمتی بچه باشامگاه همش از این بترسی که دختر
باشه!
مگه دختر چشه؟
جاخورده بودم از اینهمه خشمگینت.
من من کنان گفتم:
-خب من میترسم چراکه عمو و مادرت هستن که
قلبشون میخواد بچه پسر باشه وگرنه تو که خودت
میدونی من عاشق دخترام…
اصل فکر میکنی چرا همش مادرت بهم میبیان کرد برم
پیش اون متخصص؟
یا کل جرا مارو مجاب کردن باهم ازدواج کنیم ؟خب
قبول کن بخش همش بخاطر همین قضیه بچه
بوده.اون هم بچه ی پسر
خب…خب منم میترسم بچه دختر باشه و مایوس بشن
از من و رابطشون سردتر از الن بشه…
نمیتونم بگم تا چه حد عصبانی شده بود.دندوناش رو
روی هم سابید و بعدسرش رو با تاسف برام تکون داد
و اضافه کرد:
-متاسفم برای این طرز فکرت.متاسفم یهار!
اونا تو عهد بوق سیر میکنن تو توی کدوم عهد سیر
میکنی که همچین فکری کردی…! واقعا که….
با خجالت و شرم سرم رو پایین انداختم و آهسته اضافه کردم:
-ببخشید…
دستشو تهمشاهده کرد کنان تکون داد و گفت:
-بچه چه دختر باشه چه پسر سلمت نباشه ولل من از
نگاه تو میبینم.
شنیدی بهار….از نگاه تو!
سرم رو بال گراهی شدم و اظهار کردم:
-خب یه من چه!
با جدیت و قلبخوری گفت:
-همون که متوجه شدی…
اینو گفت و دوباره رو تخت کشید.البته پشت به من.
نفس عمیقی کشیدم و غمگین نگاهش کردم.
چه میدونستم قراره اینطوری ازم خشمگین بشه…
نفس عمیقی کشیدم و افسرده نگاهش کردم.
چه میدونستم قراره اینطوری ازم خشمگین بشه.
من که پشت کف دستمو نخونده بودم این حرفها اینقدر
عصبانیش بکنه.
خودش سؤال کرد قلبیلش رو…
در هر صورت من هم کامل بهش حق میدادم و
اصل هم قلبم نمیمیل داشت شبمون اینجوری تموم بشه
واسه همین به سمتش رفتم.
بهش نزدیک شدم و بی توجه به لباسم که تا نافم پایین
اومده بود،دستشو تکون دادم و گفتم:
-نیمااااا….
نه واکنش خاصی نشون داد و نه روی خوش. با لحن
غیر دوستانه ای گفت:
-میخوام بخوابم…
این ” میخوام بخوابم “یعنی نمیخواد باهام حرف
بزنه.شاید حوصله ام رو نداشت.
اما نه…اون از من قلبخور و عصبانی بود واسه همین
اون حرف رو میزد.
دستمو روی بازوی لختش کشیدم و اضافه کردم:
-نیما من معذرت میخوام
منظور خاصی از گفتن اون حرفها نداشتم.
این فقط یه دلواپسی بود!
نگاهاشو باز کرد و بیان کرد:
-یه نگرانی احمقانه!
واسه اینکه آروم نگهش دارم بیان کردم:
-باشه اصل مضطربی احمقانه
ببخشید.
نمیتمایل داشتم اینطور بشه.تو میدونی من جنسیت واسم
مهم نیست
پوزخندی زد و گفت:
-آره…مشخص بود واست مهم نیست ولی میترسی
دختر باشه!
کف دستشو تکون دادم و عاجزانه نالیدم:
-نیما خب ببخشید دیگه!
بهشدت سرد گفت:
-حرف من همونه که بهت بیان کردم بهار.
بچه ی من اتفاقی براش بیفته از نگاه تو میبینم!
قلبخور نگاهش کردم و با ترس سؤال کردم:
-از کف دست من چرا آخههههه؟
بهشدت جدی گفت:
-همین که شنیدی! من حرفهامو بهت زدم.
این دیگه بی رحمی بود.
خودش میدونست من از اول بهش بیان کردم بچه ی دختر
دوست دارم.
به نظرم اگه قرار بود از کسی ناراحت بشه اونپدر و
مادر خودش بود نه من واسه همین گفتم:
-واسه پدر و مادرت که اینچیزا مهم…
عصبی گفت:
-توجیه نکن….همون که شنیدی!
تقریبا نالیدم:
-نیمااا
واسه اینکه دیگه ادامه ندم و یه جورایی خاتمه بده به
این بحث گفت:
-شامگاه بخیر!
پوووووف! این شب بخیر یعنی ادامه نده و تمومش
کن.
نیما هم گاهی مثل الن چقدر سرسخت میشد!
موهام رو پشت گوش جمع کردم و بعد سرم رو خم
کردم و با بوسیدن صورتش بهآرامی اظهار کردم:
-شامگاه تو هم بخیر…
خودمو کشیدم عقب.
بندهای لباس رو تا روی شونه هام بال آوردم و بعد هم
دراز کشیدم و سرمو به آرومی گذاشتم روی بالش و
زل زدم به سقف…
این شرایط از اون شرایطی بود که اصل نمی
پسنمشاهده کردم.
نفس عمیقی کشیدم و منو رو تا زیر گلوم بال آوردم.
دیگه نمیشد بیشتر از این با نیما صحبت کرد.
الن عصبی بود.
عصبی و بدخلق.
نگاههامو بستم و پتورو تا روی صورتم بال کشیدم….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن