رمان دختر نسبتاً بد (بهار) پارت ۱۰۶

سرش رو به آرومی تکون داد و همچنان در حینی که
به نوازش صورت من ادامه میداد اضافه کرد:
-دخترا احساسی ان…نمیگم اگه یه پسر به جای اون تو
همچین شرایطی قرار داشت کمتر اذیت میشد اما
خب دخترها ممکنه آسیب بیشتری ببینن صوصا توی
این جامعه ی بد!
مکث کرد…حس کردم رفت تو فکر و بعد هم پرسید:
-نظرت چیه پگاه رو با علی اشنا کنم !؟
کنجکاو سؤال کردم:
-علی کیه !؟
کف دستشو رو صورتم بال و پایین کرد و با لبخند جواب
داد:
-علی یکی از کارمندهامه اما توشعبه ی
تهران…تقریبا چهارساله میشناسمش.
الن دیگه مدیر شعبه اس!
پسر فوق العادیه و داشتنش خوش شانسی بوده واسه
من.
میدونی چه جوری باهاش آشنا شدم !؟
سر تکون دام و غرق تماشای صورت دلرباش
کنجکاوانه سؤال کردم:
-نه! چه جوری ؟
اینبار شستش رو آروم آروم رو گونه ام کشید و بعد
هم بیان کرد:
-من استارت شعبه دو که تهران هست رو تقریبا
چهار سال پیش زدم.
وقتی برای یه سری کارای اداری رفته بودم ساوقت.
موقع برگشتن متوجه شدم که یه دزد داره با در ماشین
ور میره و موفق هم شده بود بازش بکنه.
من باهاش فاصله ی بسیار زیادی داشتم.یه کیف رو
صنقلبی بود که تمام اسناد و مدرکهای مربوط به
شرکت همه داخلش بود.اون لشیه کیفو بدمیداره
ودرمیره و علی هم که همچی رو مشاهده کرده و همونجا بساط
داشته میره دنبالش. باهاش درگیر میشه و کیفو ازش
میگره ولی چاقو میخوره و زخمی میشه
خلصه اشنایمون اینجوری بود.
میدونی…هم پسر خوب و عاقل و با وقاری بود هم
فرز و زرنگ و باهوش…
بیشتر که باهم اشنا شدیم درک کردم پدرش وقتی بچه بوده
از رو داربست میفته و فوت میکنه، مادرش هم که
انگار بعد از فوت پدر علی اونو میسپاره دست
مادربزرگش وبا یکی دیگه ازدواج میکنه و میره
اربیل عراق و اونجا تشکیل خونواده میده.
روزگار سختی داشته چون مادربزرگش هم که فوت
میکنه عموش خونه رو میفروشه و تقریبا علی آواره
میشه اون هم وقتی که 14سال بیشتر نداست!
با تاسف گفتم:
-وای چه بد!
سرش رو تکون داد و بیان کرد:
-آره….شرایط خیلی بدی داشت….

سرش رو تکون داد و اضافه کرد:
-آره شرایط خیلی بدی داشت! به‌شدت بد!
کنجکاو بودم بازم در موردش بدونم.
در مورد این علی آقای خاص و باجنمی که نیما اینقدر
دوستش داشت.
احساس میکردم باید آدمجالبی باشه.
کنجکاو جویا شدم:

-پس چه جوری حیاتشو میگذروند ؟
شیشه رو داد بال و جواب داد:
-آره…اون مدت که من باهاش آشنا شدم دست فروشی
میکرد اونم وقتی که ارشد مدیریت داشت.
بچه باجنمیه…
اول که خوب شناختمش و کامل بهش اعتمادکردم
بهش خونه دادم کار دادم ماشین دادم و هر اون چیزیه
که لزم بود.
الن علی کف دست راستم.
به اون بیشتر از خودم اعتماد دارم.
اتفاقا چند ماه پیش که اومده بود شیراز من هی بهش
میگفتم وقتشه زن بگیره..من علی رو خیلی دوست
دارم.یه همچین شخصیت عالی داره.
قدردان…موفق…باهوش…کاردان…دیده پاک
اگه فکر میکنی پگاه لیق همچین آدمی هست من
ترتیب اشناییشون رو میدم!
اگه بگم سراسر وجودم دچار شور و شعف شده بود
دروغ نگفتم.
چنان هیجان زده شدم که دستپاچه اضافه کردم:
-واقعا !؟ اینکارو میکنی!؟
شونه هاش رو بال و پایین کرد و جواب داد:
-آره چرا که نه…آشنا کردن دو نفر که حتی یک
درصد هم احتمال داره باهم سرانجام داشته باشن نه
تنها بد نیست بلکه بسیار هم خوبه!
هیجان زده اضافه کردم:
-عالیه…پگاه عاله نیما…
مهربونه، بخشنده اس، شوخه اما درونش ناراحت.
وقتهایی که تو تهران قلبم میمیل داشت جایی جز خونه
ی دخترخاله ام باشم پگاه با آغوش باز ازم پذیرایی
میکرد
برخلف به‌شدت از دخترا نه ناز و ادا داشت نه فیس و
افاده.
فقط شانس بودن کنار یه پدر و مادر خوب رو نداشت.
شانس داشتن یه خانواده…
همواره دنبال یه مرد وفادار بوده اما هیچوقت هیچکس
قدرش رو ندونست واسه همین هر بار رابطه هاش
کشید به جدایی…
یه وقت فکر نکنی بی بندوباره هااا…
نه! فقط همواره قلبش میخواست یکی باشه تو زیستنش
که تا همیشه بمونه ولی این یکی ها همیشه نامرد از اب
دراومدن!
پگاه دختر خوش قلبیه. ذاتش سالن.
من مطمئنم هر کی کنارش باشه خوشبختش میشه!
تبسم زد و اضافه کرد:
-بخاطر گل روی شما چشممم! سر فرصت یه برنامه
میچینیم علی اقا و پگاه خانم شما باهم اشنا بشن!
انقاقا اصل علی یکی دوروزگار دیگه باید بیاد شیراز
پیش من.
حلش میکنیم ! غمت نباشه!
لبخند زدم و با شوق چرخیدم تو بغلش و پشت سرهم
گفتم:
-دوست دارم دوست دارم دوست دارم دوست
دارم…اصل دوست دارم به توان صد میلیون بار!
لبخند زد و گفت:
-دوست دارم به توانمیلیون لزم نیست…یه ماچ بدی
راضی ام !
لبهامو غمچه کردم و با جلو بردن سرم اضافه کردم:
-دیده…ماچ رو میدیم
بوسیدمش و اون
تمایل داشت کف دستهاش رو دور تنم حلقه کنه که درست
همون موقع پگاه در ماشین رو باز کرد و و چراکه
مارو تو بغل هم دید دوسه بار سرفه کرد و بیان کرد:
-یالل
جدا شدم از نیما و باخنده گفتم:
-کارتون تموم شد!؟
-بله با اجازت! حال برناحه چیه؟ میریم خونه؟
نیما ماشین رو روشن کرد و اضافه کرد:
-خب نه! از اونجایی که خانمها کل تا خرید نکنن
انگار سرحال نمیان شما هردوتون امروزگار خرید
مهمون من!
پگاه بسیار جدی اظهار کرد:
-اقا نیما شما احیانا داداش مجرد که به باحالی
خودتون باشه نداری؟
نیما لبخند زد و جواب داد:
-چرا اما متاسفانه مجرد!
پگاه با افسوس بیان کرد:
-شانس ماس!
نیما باز ریز خندیدو من با عشوه گفتم:
-از نیما فقط یه دونه بود اونو خدا داد به من!
پگاه سری جنبوند و اضافه کرد:
-بله بله در جریانم! نوش جونت!

بعد از خشک کردن موهام سشوار رو کنار گذاشتم و
نگاهی به نیما انداختم.
جهار زانو روی تخت پشت به من درحالی که رو به
پنجره بود، داشت با لپتاپش در میراهی شد.
از اونجایی که کل امروز رو دراختیار من و پگاه بود
حال که ساعت تقریبا یازده شامگاه بود وقت کرد لپتاپش
رو چک کنه و خب اونقدر سرگرمش شده بود که
حتی متوجه منی که لباس مورد علقه اش رو براش
پوشیده بودم هم نشد!
ازش رو برگردوندم و ترجیح دادم راحتش بزارم تا به
کارهاش برسه.
موهام رو وه البته همچنان یه کوچولو نم داشتن پشت
گوش جمع کردم و از اتاق بیرون راهی شدم.
پگاه پایین تو اتاق مهمان بود.
راهی شدم سراغش که قبل از خواب بهش شامگاه بخیر بگم.
چند ضربه به در زدم و بعد راهی شدم داخل.
انگار اون هم مثل من تازه از حموم اومده بود بیرون
با این تفاوت که هنوز کله حوله رو سرش بود و
گاهی از زیر اون کله آب میچیکید رو سر شونه های
لختش.
به سمتش راهی شدم و گفتم:
-عافیت باشه خاااانوم!
سرتاپام رو برانداز کرد.ظاهرم براش جلب توجه
کرده بود چون همون لباس خوابی رو پوشیده بودم که
اون روزگار خریدم و وقت نشد بپوشمش.
ابروهاش رو داد بال و بیان کرد:
-پس امشامگاه اون بال خبراییه!
با کمی خجالت خندیدم و بیان کردم:
-شااااید!
چشمکی زد و گفت:
-شاید چیه بگو حتما! من که اگه یه شوهر خوشتیپ و
خواستنی و خفن مثل آقا نیمای شما داشتم هرروزگار که
هیچ..هر یه ساعت باهاش برنامه داشتم!
خندیدم و بعد موهام رو پشت گوش جمع کردم و گفتم:
-من میرم بال.هر چیزی لزم داشتی تعارف نکن
دیگه.اینجا خونه ی خودته!

تا لنگ ظهر و با خیال راحت هم بخواب.
نیما صبح میره شرکت و شاید تا عصر هم برنگرده.
پس راحت راحت باش…خب دیگه.شامگاهت بخیر پگاه!
تمایل داشتم بدم که دوید سمتم و بی هوا محکم بغلم کرد!
تعجب کردم از اینکار یهوییش.
با آوای پر بغض و گریه آلودی بیان کرد:
-ازت ممنونم بهار..تو مثل اون خواهری هستی که
همیشگی آرزوی داشتنش رو داشتم.
تو بسیار واسه من عزیزی…
هیشکی منو دوست نداره ولی تو داری…
هیشکی خوب و بد بودن من واسش مهم نیست ولی
واسه تو هست!
دوست دارم…
میدونستم داره اشک می ریزه و میدونستم تو زندگیش
مثل من چقدر مشکل داشته.
پدری که همیشه ولش میکرده ومیرفت ناکجا اباد و
وقتی برمیگشت فقط جنگ و جدال باخودش میاورد و
مادری که فقط یه فور خودش بور.
ادمایی که پول داشتن ولی به پگاه نمیدادن…
آدمایی که حاضر نبودن مسئامات بچه ای که به جهان
آورده بودن رو قبول کنن!
بوسیدمش و اظهار کردم:
-روزگارای خوب سر میرسن پگاه…غصه نخور!
منم مثل تو فکر میکردم رسیدم ته ته خط…روزگاری که
مجبورم کردن با نیما عقد کنم حالم اونقدر بد بود که
همش به خودکشی فکر میکردم.
حس میکردم رسیدم ته خط.
فکرش رو بکن!
نیما زن داشت و مدام بهم پیغام میداد که ازم خوشش
نیماد و جواب بله ندم و من از طرف دیکه اونقدر
تحت فشار بودم که کسی به نه اضافه کردنهام اهمیت نمیداد.
تو که میدونی من چه غلطایی کردم تو گذشته…
هنوز گاهی وقتها کابوس میبینم.حس میکنم قراره
نوشین یا مهرداد سرو کله شون تو زندگیم پیدا بشه و
این حیات رو خراب کنن!
میدونی…
پگاه من خیلی چیزا نداشتم ولی عوضش خدا نیمارو بهم
داد!
نترس…دووم بیار…خدا حواسش به همه بنده هاش
هست حتی اگه آرایش غلیظ داشته باشن!
ریز خندید و ازم جدا شد و فین فین کنان اظهار کرد:
-قربونت برم من! نداشتمت می مردم!
اشکهاشو پاک کردم و بیان کردم:
-شامگاه خوبی داشته باشی!
بوسیدمش و بعدهم از اونجا اومدم بیرون .
کاش واقعا اون آدم فوق العاده ای که نیما ازش حرف
میزد از پگاه خوشش بیاد.
چون من حس میکردم ورود یه مرد خوب میتونه
زیستن اونو قشنگ بکنه و بهش جون بده !
در اتاق رو کنار زدم و حرکت کردم داخل.
نیما زیادی غرق کار شده بود.
قدم زنان به سمتش حرکت کردم.از تخت حرکت کردم بال و پشتش رو
زانو ایستادم کف دستهامو دور سینه اش حلقه کردم و پشت
گردنش رو بوسیدم و کنار گوشش بیان کردم:
-من بوس میخوام!
لبخند زد و سرش رو چرخوند سمتم .اونجا بود که
فهمید و دید کدوم لباس رو تنم کردم.
تبسمش عریضتر شد و بیان کرد:
-چه جوووون شدیا!
ابروهام رو با شیطنت بال و پایین کردم و اضافه کردم:
-واسه تو خودمو جون کردم!
در لپتاپش رو بست و کامل چرخید سمتم و گفت:
-اینجور کارا عواقب داره ها!
کف دستهام رو دو طرف صورتش گداستم.
خبر نداشت من به عاشقی همین عواقل اینجوری سانتی
مانتالی کردم براش!
رو زانو به سمتش حرکت کردم تا فاصله ی کم
بینمون پر بشه.
من به‌شدت منتظر این لحظه بودم.
بسیار زیاد…
رو پاهاش نشستم و بعد پیشونیم رو به پیشونیش
چسبوندم و گفنم:
-قشنگی این کارا به عواقبش….
کف دستهاش دور کمرم حلقه شدن.
نفسم سنگین شد.
دیگه واسه بوسیدنش صبر نداشتم.
چشمهامو روی هم گذاشتم و آهسته ولی از ته قلب اضافه کردم:
-دوست دارم نیما
آواش بسیار آروم با گوشم رسید:
-من بیشتر
لذت بردم از متوجه شدن حرفش و مشتاقانه شروع کننده ی
یه بوسه ی پر ولع و اتیشی شدم…

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان سودا

مشاهده و دانلود ←