موضوع اصلی رمان دختر حاج آقا
دختری شیطون و سرکش داریم که پدرش، حاج آقا از بزرگان محلهست. دخترمون دقیقاً برعکس عقاید پدرش، از هر چیزی که به دنیای مذهبی، ریش و حجاب مربوط میشه، متنفره و همواره سعی میکنه از چارچوبهای سنتی خارج بشه. داستان پر از ماججادهای جذاب و خندهداره که خوندنش واقعاً لذتبخشه و خوشامگاهختانه یه پایان شیرین و امیدوارکننده داره.
مقداری از متن رمان دختر حاج آقا:
با دستمال چروکشده، آب جمعشده تو بینیم رو تمیز کردم و بعد اظهار کردم: — خب دیگه! در نتیجه عموت اینا رفتن خونه داداش من! والا ما راضی نیستیم! یلدا با لپهای گلانداخته خندید… معلوم نبود خجالت کشیده یا خوشش اومده… اما در نهایت واسه عوض کردن بحث بیان کرد: — بیچاره ایمان…. فکر کنم بسیار خسته شده…. خسته که هیچ، جنازه شده! دیدهامو تنگ کردم و جویا شدم: — چرا !؟ چطور مگه! یلدا گوشهی ناخنش رو جوید و اظهار کرد: — امروزگار رو مرخصی گراهی شد و حسابی به عموم اینا کمک کرد…. و بعد ریزریز خندید و گفت: — احتمالاً همش بخاطر میناست! نمیدونم چرا از شنیدن این حرف دلم هری ریخت و حالی بهحالی شدم…. سرفههام شدید و شدیدتر شدن… یلدا چند ضربه به پشتم زد و گفت: — اوخ اوخ داغونیااااا! دستشو پس زدم و اظهار کردم: — ای خدااااا…. کمرمو شکستی بابا… مگه چیزی پریده تو گلوم که هی مشت میزنی به پشتم!؟
روی پاگرد از حرکت ایستادن… درست مقابل ما… یلدا با تبسمی که تصنعی و حرصی بودنش به وضوح مشخص بود بیان کرد: — داداش نمیخوای یکم استراحت کنی!؟ مینا ابرو بالا انداخت و بیان کرد: — دلواپس نباش عزیزم… اتفاقاً چند دلیمه پیش تو حیاط داشتیم چای و پولکی میخوردیم…. به اندازهی کافی هم استراحت کردیم… یلدا حرصی لبخند زد و گفت: — عه چخوب! جای من خالی! مینا با ناز بیان کرد: — بهشدتیییی! و بعد بازوی ایمان رو گرفت و گفت: — بریم ایمان!؟ لابلای اینکه ایمان چیزی بگه، پتوی نازک مسافرتی رو بیشتر دور خودم پیزیرادم و بدون اینکه چیزی بگم یا نگاشون کنم از کنارشون گذشتم…! روی سکوی داخل حیاط قرار گرفتم و زانوهامو تو شکمم جمع کردم…. آخ که چقدر قلبم میتمایل داشت تبدیل بشم به همون یاسمن شر و شیطون سابق … همونی که پر انرژی بود و خندون….
اما الان چی ازم مونده بود جز یه دختر با حسهای متفاوت بدردنخور! یلدا کنارم قرار گرفت و پرسید : — چیه تو لکی!؟ سربسته بیان کردم: — آره… زیرا حس میکنم این روزگارا بدترین روزگارای زندگیمن… یعنی اگه بخوام زیستنمو یه کتاب تصور کنم این بدترین فصلشه! سرفصلش هم این…”بدتر از این نمیشه”… یلدا با تعجب سرشو به سمتم چرخوند و گفت: — اتفاقی افتاده!؟ مخت خورده به جای احیاناااا !؟ حرف های فلسفی میزنی آخه. سرمو گذاشتم رو زانوهام و اظهار کردم: — میدونی چیه یلدا… دلم یه سفر طولانی میخواد… به یه جای دور… خیلی دور… یلدا ریزریز خندید و گفت: — شایدم دلت شوهر میخواد… یه شوهر خوب… بسیار خوب… پوزخندی زدم و اضافه کردم: — قلبت خوشه هااا…. تبسم گرمی زد و گفت: — چرا خوش نباشه!؟ سرمو آهسته چرخوندم سمتش و موشکافانه حالت و میمیک صورتش رو نگاه کردم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن