_نیما کجا زندونیت کرده ؟؟
جفت ابروهام با تعجب بالا پرید و به سختی لب زدم :
_تو از ک…جا مید…ونی ؟؟
جدی نگاهم کرد و با حرفی که زد ناباور خیره دهنش شدم
_پس فکر کردی کی آوردتت بیمارستان؟؟
بهت زده بیان کردم :
_ن…گو که ت…و آوردیم !؟
نگاهاش رو عصبی روی هم گذاشت و زیرلب زمزمه وار بیان کرد :
_ نمیدونی چه حال بدی داشتم وقتی که توی اون حال دیدمت !!
ناباور تکونی به خودم دادم و سعی کردم پارچ آبی که کنار تخت بود رو بردارم تا حداقل با خوردنش کمی گلوهام باز شن و بتونم سوالای که مثل خوره به جونم افتاده بودن رو بپرسم
درک کرد چی میخوام زودی قد بلند شد و نیم نگاهی به پارچ انداخت و با مشاهده کردن خالی بودنش خطاب بهم بیان کرد :
_آروم باش الان میرم برات آب میارم !!
دیدهامو رو به معنی تایید روی هم گذاشتم که زودی از اتاق بیرون رفت و به چند دقیقه طول نکشید با بطری آبی هممسیر باهاش داخل شد
با عطش نگاهمو به بطری توی کف دستش دوختم که تبسم خسته ای زد و با شرمندگی اضافه کرد :
_ببخشید دیگه…میل داشتم چیزای دیگه هم برات بیارم اما چون اینجا بخش مراقبت های ویژه اس و توام حالت زیاد خوب نیست و باید فعلا فقط غذای بیمارستان رو بخوری برای همین نزاشتن بزار وقتی انتقالت دادن به بخش اونوقت تلافی میکنم
از حرفا و محبتش به خودم بی اختیار نَم اشک به نگاهام نشست و نگاه خیره ام رو به جورجی که با عجله سعی داشت در بطری رو باز کنه و مقداری ازش توی لیوان برام بریزه دوختم
بعد از خوردن مقداری آب حس کردم یه کمی گلوهام باز شدن و علاوه بر اون آنچنان عطشم رفع شده بود که با نفس نفس کف دستی به لبهام کشیدم و دیدهامو بستم که آوای خسته اش توی گوشم پیچید
_میشه بگی این چه حال بدی بود که کنار جاده داشتی ؟؟
دیدهامو باز کردم و درحالیکه به دیدهاش خیره میشدم بدون توجه به سوالش جدی جویا شدم :
_از کجا میدون…ستی اونجام ؟!
سرش رو کج کرد و آروم لب زد :
_چی؟؟
زبونی روی لبهای ترک خورده ام کشیدم و به سختی باز حرفمو تکرار کردم :
_بیان کردم از کجا می…دونستی من اونجام ؟؟؟
آهانی زیرلب زمزمه کرد و درحالیکه کنارم لبه تخت میجای گرفت و کف دستای سردمو توی کف دستاش میگراهی شد شروع کرد به صحبت کردن
یعنی آیناز میتونه برای همواره از کف دست نیما نجات پیدا کنه یا …….
هر چی که میشنیدم باور نمیکردم یعنی جورج تا این حد پیگیر من بوده تا بالاخره پیدام کرده اما خانواده ام تا حالا حتی ندرک کردن من کجام و چه بلایی سرم اومده ؟؟
بغض لعنتی که تموم این مدت مهمونم بود باز بیخ گلوم چسبید و جلوی حرف زدنم رو گحرکت کرد به سختی آب دهنم رو قورت دادم و با بالا گراهی شدن سرم سعی کردم جلوی ریزش اشکام رو بگیرم
اما مگه اشکای لعنتی بند میومدن ؟!
خدایا خجالت میکشیدم نگاهم رو توی دیدهای جورجی بدوزم که میدونست خانواده ام اصلا سراغی ازم نگرفتن چند دقیقه ای توی اون حال بودم که صوتم زد و بیان کرد :
_ چیشدی ؟؟ حالت خوبه
بغضم رو به هر سختی که بود قورت دادم و گفتم :
_هه خوب ؟!
کلافه بیان کرد :
_چت شد یکدفعه ؟؟
نگاهمو ازش گحرکت کردم و بیان کردم :
_هیچی فقط قلبم گرفته که حتی برای خانوادمم مهم نبودم !!
کف دستم رو گحرکت کرد که نگاهم سمتش کشیده شد با دیدن دیدهای ناراحت و اشکیم برای قلبجویی و آروم گرفتن من اضافه کرد :
_خونه زندگیت جدا بوده اونا که خبر نداشتن بقیش هم فکر میکردن سرکاری حتما !!
پوزخند تلخی گوشه لبم نشست !!
هه فکر میکرد بچه ام که سعی داشت با این حرفا آرومم کنه
تلخ لبخند زدم و زیرلب حرصی گفتم :
_این همه مدت نبودم نباید سراغمو میگرفتن حداقل ببینن مُردهام یا زنده ؟!
دهن باز کرد و اظهار کرد :
_اینطوری نیست من رفتم سراغ امیرعلی و……
کم کم اعصابم داشت بهم میریخت پس عصبی کف دستم رو به نشونه سکوت جلوش گرفتم و حرصی اضافه کردم :
_هیسسسسس !!
خاموشی کرد و با تعجب خیره صورتم شد که صورتم رو برگردوندم و خشمگین ادامه دادم :
_دیگه حرفشون رو نزن نمیخوام چیزی دربارشون بشنوم !!
آروم زیرلب زمزمه کرد :
_اوکی
خسته نفسم رو با فشار بیرون فرستادم که طاما نکشید آوام زد و با مِنُ مِن اضافه کرد :
_میگم یه چیزی !!
کنجکاو به سمتش برگشتم که دستپاچه نگاهش رو توی صورتم چرخوند
_پلیس قراره برای شنیدن حرفات بیاد !!
خوب بیاد که بیاد این چیش مهمه که اینطوری کف دستپاچه شده ؟! بی تفاوت شونه ای بالا انداختم
_اوکی بیاد
_اما …..
نه این واقعا یه چیزیش هست اخمامو توی هم کشیدم و با کنجکاوی سؤال کردم :
_چی شده راستش رو بگو !!
خیره دیدهام شد و با نفرتی آشکار لب زد :
_همه چی رو درباره نیما و اینکه چطور دزدیتت اضافه کردم وقتی اومدن توام باید تایید کنی
چی ؟! چیکار کرده ؟!
حس کردم از شدت ترس زیادی نفسم گرفته پس با وحشت نیمخیز شدم و گفتم:
_ندرک کردم چیکار کردی؟؟
انتظار این عکس العمل رو ازم نداشت زیرا رنگش پرید و گیج خیره صورت شاکیم شد
تکونی به خودش داد و اضافه کرد :
_گفتم که درباره نیما و این…..
با نفس نفس های عصبی توی حرفش پریدم
_چرا بدون مشورت با من همچین کاری کردی ؟؟
شوکه خیره دهنم شد و با بهت زیرلب زمزمه کرد :
_چی ؟! مشورت ؟؟
به سختی به تاج تخت تکیه دادم
_آره نمیگی شاید من نخوام حرفی دربارش بزنم
عصبی از کنارم قد بلند شد و خشمگین کشیده گفت :
_چی ؟؟؟؟
بی حرف و توی خاموشی نگاهش کردم که بیقرار شروع کرد به جاده راهی شدن و زیرلب چیزایی با خودش زمزمه کردن :
_نمیفهمم یعنی چی که نخواد حرفی بزنه ؟؟
انگار دیوونه شده باشه عصبی به سمتم برگشت و دستپاچه ادامه داد :
_اصلا میفهمی داری چی میگی؟؟
حالا چی میاظهار کردم ؟؟ اصلا اگه از ترسم میاظهار کردم چی درک میکرد ؟؟ معلومه که نه
چطور میبیان کردم به قدری از نیما وحشت دارم که آروم و قرار ندارم و هر لحظه منتظرم از در داخل شه و من رو با زورم که شده با خودش ببره
شاید مسخره به نظر بیاد اما تموم دلیلم برای اینکه نمیخوام حرفی ازش پیش پلیس بزنم فقط اینکه که امیدوارم دیگه سراغم نیاد و کف دست از این کارهاش برداره و از طرف دیگه اگه ازش شکایت میکردم نفرتش رو از خودم بیشتر میکردم و میدونستم زندانم بره بعدش که آزاد بشه باز سراغم میاد چیزی که اصلا قلبم نمیمیل داشت
توی فکر بودم و خودخوری میکردم که با نشستن کف دستایی دور بازوهام به خودم اومدم و گیج سرمو بالا گراهی شدم
جورج بود که با اخمای گره خورده و عصبی خیره صورتم شده بود ، تکونی به خودم دادم تا رهام کنه که جدی آوام زد و بیان کرد :
_راستش رو بگو چرا میخوای ازش دفاع کنی؟؟
پوزخندی گوشه لبم قرار گرفت و بُهت زده اظهار کردم :
_چی ؟! دفاع کنم اونم از اون ؟؟
مستقیم توی چشمام خیره شد و از پشت دندونای کلید شده اش با حرص خاصی غرید :
_آره نکنه عاشق شدی؟؟
با این حرفش چندثانیه خشک شده خیره دهنش شدم اما همین که به خودم اومدم پقی زدم زیرخنده حالا نخند کی بخند اینقدر خندیدم که اشک از گوشه نگاهام سرازیر شده بود
جورج ازم فاصله گحرکت کرد و با بُهت و تعجب خیره خنده های عصبیم شد خنده هایی که هیچ کنترلی روشون نداشتم و ادامه دار بودن
به گلوم فشار اومده بود و کم کم باز صوتم داشت خفه و خفه تر میشد ولی مگه میتونستم بیخیال خنده های عصبیم بشم ؟؟
با کف دست خودم رو نشون میدادم و میون خنده هام بریده بریده لب زدم :
_من…من عاش..ق او…ن بشم ؟!
با مشاهده کردن حالم پوووف کلافه ای کشید و گفت :
_اوکی آروم باش !!
کم کم به سرفه افتادم و میون خنده هام با پشت روی تخت افتادم و شروع کردم پشت سرهم لبخند زدن و سرفه کردن
متوجه حال بدم شد چون زودی لیوانی از آب پُر کرد و به سمتم اومد و درحالیکه با اخمای گره خورده سعی در قد بلند کردنم داشت عصبی اضافه کرد :
_بخور !!
از این حرفش به قدری شوکه شده بودم که فقط خنده ام گحرکت کرده بود و همین خنده هامم باعث شده بود جورج عصبی بشه و از کوره بره این رو از اخمای درهمش دقیق میشد حدس زد
آب رو که خوردم و سرفه هام قطع شد از کنارم بلند شد و عصبی شروع کرد طول اتاق رو بالا پایین کردن ولی من همونجوری بی حال روی تخت افتاده بودم
و با ته مونده های خنده روی لبم با فکر به حرف جورج و اینکه من عاشق اون گودزیلا بشم میخندیدم یکدفعه جورج انگار دیونه شده باشه عصبی به سمتم برگشت و بلند بیان کرد :
_هیس… بسه دیگه !!
از متوجه شدن آوای داد بلندش شوکه خیره اش شدم اامان بار بود میمتوجه شدم تا این حد عصبیه و داره داد میزنه چون همواره اون رو آروم و ساکت دیده بودم
با مشاهده کردن نگاهای گرد شده ام کلافه کف دستی پشت گردنش کشید و دهن باز کرد که چیزی بگه اما یکدفعه در اتاق باز شد و پرستار شاکی بیان کرد :
_ چه خبره ؟! این سروآواها برایچیه؟؟
جورج کف دستپاچه جلو راهی شد
_ببخشید یه مشکلی پیش اومده بود که باید حل میشد
پرستار عصبی نگاه غره ای بهش راهی شد
_اینجا جای مشکل حل کردنه آقا ؟؟ لطفا برید بیرون و مریض رو تنها بزارید
و تو چشم بهم زنی جورج رو از اتاق بیرون انداخت و سراغ من اومد
و سوالی سؤال کرد :
_حالت خوبه ؟!
سری تکون دادم و به سختی لب زدم :
_آره بهترم فقط یه کم پام درد میکنه
به سمت پام رفت و شروع کرد به بررسی کردنش اما من تموم مدت حواسم پی جورج و حرفی که زده بود در گردش بود و آروم و قرار نداشتم
حالا پلیس بیاد باید چی جوابش رو بدم ؟!
یعنی باید حرفای جورج رو تایید کنم ؟!
دودل و نگران سرمو روی بالشت تکونی دادم و با استرس نگاهمو به در اتاق دوختم که پرستار باند دور پامو عوض کرد و به سمتم اومد
_هر وقت درد داشتی بگو تا برات ملایمشامگاهخش تزریق کنم
خسته نگاهمو بهش دوختم و بیان کردم :
_ممنونم !!
تبسم مهربونی بهم زد و تمایل داشت بیرون بره که با چیزی که بخاطرم رسید صداش زدم
_ببخشید !!
با تعجب به سمتم برگشت
_بله ؟؟
با استرس آب دهنم رو قورت دادم و با دلهره سؤال کردم :
_میگم پلیس تو سالنه ؟!
با تعجب ابرویی بالا انداخت
_نه پلیسی توی بیمارستان نیست
با این حرفش انگار مسیر تنفسم باز شده باشه نفسم رو با فشار بیرون فرستادم و درحالیکه کف دست لرزونمو روی سینه ام که به شدت بالا پایین میشد میزاشتم
آروم خطاب به پرستار گفتم :
_اوکی ممنونم !!
سری در تایید حرفم تکونی داد و انگار متوجه استرس و اضطرابم شده باشه قبل از اینکه بیرون بره اضافه کرد :
_نمیخواد دلواپس چیزی باشی فردا هم منتقلت میکنن به بخش !!
درحالیکه با ترس سعی میکردم تکونی بخورم با آوایی لرزون نالیدم :
_چرا ؟! یعنی میخواید مرخصم کنید !؟
پرستار که از راهی شدار من شوکه شده بود با دقت نگاهم کرد و گفت :
_فعلا نه فقط میبرنت به بخش تا راحت تر باشی
با ترس سری در تایید حرفاش تکونی دادم که بیرون حرکت کرد و من رو با جهانیی از ترس و استرس تنها گذاشت
دروغ چرا از اینکه مرخص شم و ازبیمارستان بیرون برم وحشت داشتم چون فکر میکردم نیما این دور و براس یه طورایی انرژی منفی که ازش ساطع میشد رو حس میکردم
اینم دست خودم نبود !!
شایدم اشتباه فکر میکردم ولی ترس از یهویی پیدا شدن نیما مثل خوره توی جونم افتاده بود و رهام نمیکرد
نمیدونم دقیق چقدر توی فکر بودم و از ترس به در اتاق زُل زده بودم که از شدت خستگی پلکام روی هم رفت و کم کم داشت خوابم میبرد
که حس کردم در اتاق آروم باز شد ، از پشت پلکای نیمه بازم با دیدن یه مرد که داشت بهم نزدیک و نزدیکتر میشد از ترس نفسم بند اومد
مرد قد قد بلندی که لباس مخصوصی تنش بود و بدتر از همه اون ماسک که کل صورتش رو پوشونده بود باعث شد به قدری بترسم که نفسم بند بیاد و خودکار چشمام باز بشن
وحشت زده نگاهمو به اطراف به دنبال پیدا کردن چیزی که باهاش بزنمش بچرخونم ولی از شانس بد و بخاطر شوکی که بهم وارد شده بود زبونم توی دهنم نمیچرخید که حداقل داد بزنم
همین که دستپاچه روی تخت جای گرفتم و کف دستم به سمت لیوان آب راهی شد تا برش دارم و به سمتش پرت کنم خم شد و با مشاهده کردن کاری که کرد لیوان به کف دست همونطوری خشکم زد
خم شده و داشت آشغالای توی سطل زباله رو خالی میکرد و توی نایلون بزرگتری میریختشون
چی ؟؟ یعنی جزو کارمندای بیمارستانه ؟؟
آب دهنم رو صدادار قورت دادم که به سمتم برگشت و با متوجه شدن من توی اون حالت با تعجب سؤال کرد :
_چیزی شده خانوم ؟؟
به خودم اومدم و دستپاچه تکونی خوردم که ماسک صورتش رو پایین کشید و با مشاهده کردن صورت زحمتکش و خسته اش
شرمنده از رفتار بدم لیوان توی دستم محکم فشردم و با عجله پایینش آوردم و درحالیکه زبونی روی لبهای خشک شده ام میکشیدم به سختی لب زدم :
_نه نه !!
قدمی سمتم برداشت و با مهربونی جویا شد :
_مطمعنید ؟؟ میخوایید پرستار رو صدا کنم ؟؟
آب دهنم رو صدا دار قورت دادم
_نه خوبم ممنونم !!
سری تکون داد
_باشه !!
بعد از مرتب کردن اتاق و جمع کردن آشغالا بیرون حرکت کرد ، نفسم رو با فشار بیرون فرستادم و درحالیکه باز روی تخت می افتادم خسته زیرلب نالیدم :
_اوووف خدایا
با مشاهده کردنش بی اختیار ترسیده بودم اینم کف دست خودم نبود زیرا اون نیمای لعنتی به قدری ترس توی جونم انداخته بود که از سایه خودمم میوحشت کردم و وحشت داشتم
چشمامو روی هم فشردم و با یادآوری نیما حرصی زیرلب نالیدم :
_لعنت بهت نیما !!
عصبی و خسته درحالیکه به سقف سفید اتاق خیره شده بودم توی فکر فرو رفته و ذهنم هول این میچرخید که باید چیکار کنم و چیکار نکنم
یعنی اگه نیما رو لو بدم خوبه ؟؟
آخه تا کی میتمایل داشتم با این ترسم کنار بیام و حیات کنم آخه اینطوری که آروم و قرار نداشتم
بیقرار قلتی توی جام خوردم که تقه ای به در اتاق خورد با فکر به اینکه همون مَردس و باز کاری داره و برگشته بدون اینکه بلند شم یا چیزی ، کشیده اظهار کردم :
_بله بفرمایید !!
در اتاق باز شد و با متوجه شدن کسایی که وارد میشدن کف دستپاچه با رنگی پریده تکونی خوردم و سعی کردم به تاج تخت تکیه بدم
افسر پلیسی بود که با سربازی هممسیرش وارد اتاقم شده و درحالیکه با دقت حرکاتم رو زیرنظر داشت با احترام گفت :
_سلام خانوم رضایی
با استرس تکیه ام رو به بالشت دادم و زیرلب زمزمه کردم :
_سلام
کنار تختم ایستاد
_خوب هستید !؟؟
درحالیکه با استرس کف دستامو توی هم قفل میکردم لبهای خشکیده ام رو تکونی دادم و به سختی لب زدم :
_بهترم
_خوب خوبه
بعد از این حرف کف دستی به یقه پیجادهنش کشید و ادامه داد :
_میدونید که ما برای چی اینجاییم !؟
با اینکه شک داشتم اما سری به نشونه منفی به اطراف تکون دادم
_نه !!
اشاره ای به سرباز کنارش کرد که اون سری تکون داد و با عجله پرونده توی کف دستش رو باز کرد و با دقت شروع کرد به چیزایی نوشتن
نگاهم خیره سرباز بود که با متوجه شدن صوتی افسری که من رو مخاطب قرار داده بود به خودم اومدم و نگاه ازش گرفتم
_از اداره پلیس منطقه خدمتتون رسیدم زیرا گزارشی مبنی بر اینکه شخصی بیهوش و با حالی بد کنار جاده پیدا شده که انتقالش دادن به بیمارستان
میدونستم منظورش با منه ولی از شدت ترس نمیدونستم چه عکس العملی باید نشون بدم و چیکار کنم فقط بی حرف با رنگی پریده خیره صورتش شده و پلکم نمیزدم
وقتی سکوتم رو متوجه شد با سرفه ای صداش رو صاف کرد و جدی ادامه داد :
_و ما هم وظیفمون این بود که بیایم وضعیت رو بررسی کنیم ببینیم مشکل چی بوده !!
با دیدن نگاه خیره اش که منتظر پاسخی از جانب من بود ، آب دهنم رو صوت دار قورت دادم و به اجبار لب زدم :
_بله درسته !!
_خوب حالا توضیح میدید چه اتفاقی براتون افتاده چرا اون ساعت اون جا بیهوش افتاده بودید ؟؟
حالا چه خاکی توی سرم میریختم ؟؟
یکدفعه با چیزی که به ذهنم رسید نگاهام برقی زد و توی قلبم با خودم زمزمه کردم آره خودشه تنها مسیری که میتونم خودم رو از مخمصه ای که توش گحرکت کردار شدم نجات بدم
از طرف دیگه از نگاه خیره اش دستپاچه شده بودم پس نگاه ازش دزدیدم و با صدایی که انگار از ته چاه بیرون میومد به آرومی لب زدم :
_یادم نمیاد
سرش رو کج کرد و گیج لب زد :
_چی اظهار کردید ؟؟
دستای لرزونم رو برای اینکه نبینه و بهم شک نکنه که دارم دروغ میگم زیر ملافه فرو بردم و با استرس باز حرفم رو تکرار کردم
_اضافه کردم که چیزی یادم نمیاد ، هرچیزی هم میدونم بقیه برام تعریف کردن و گفتن کجا و توی چه حالی بودی
دیدهای تیزبینش رو ریز کرد و با کنجکاوی جویا شد :
_یعنی واقعا هیچی از این اتفاق یادتون نمیاد ؟؟
با آوایی که لرزشش کاملا مشهود بود به آرومی لب زدم :
_نه هیچی !!
با حالت خاصی اوکی زیرلب زمزمه کرد و درحالیکه برای ثانیه ای نگاه سنگینش رو از روی من برنمیداشت گفت :
_ممنون از همکاریتون پس من بعدا بازم میام
با اینکه از تیکه آخر حرفش و اینکه باز قصد اومدن داشت خوشم نیومده بود اما به اجبار سری تکون دادم و گفتم :
_بله اوکی ممنونم
بالاخره بعد از خدافظی کوتاهی که کردن بیرون رفتن
یعنی نیما میتونه قسر در بره یا …..
با بسته شدن در اتاق کف دستی به صورتم کشیدم و کلافه زیرلب نالیدم :
_لعنت بهت نیما ، امیدوارم که لیاقت شانسی که بهت دادم رو داشته باشی و از زندگیم گم بشی بیرون و دیگه سراغم نیای
بعد از رفتن افسر پلیس تازه تونستم نفس راحتی بکشم ولی نمیدونم چرا آروم و قرار نداشتم و ته قلبم شور میزد و بعد از اینکه غذا رو به کمک پرستارا خوردم
و دراز کشیدم نتونستم تموم شامگاه رو پلک روی هم بزارم و درست مثل یه جغد با دیدهای گرد شده به سقف اتاق زُل زده بودم
همش انگار منتظر خبری چیزی هستم نگاهم به در بود که هر آن کسی داخل بشه و اذیتم کنه و اون کس هم کسی نبود جز نیمایی که سوهان روحم شده و ملایمش رو ازم گحرکت کرده بود
از طرف دیگه حرفایی که به افسر زده بودم مدام توی ذهن و فکرم مرور میشد و استرس و اضطرابم رو بیشتر و بیشتر میشد
میترسیدم اشتباه کرده باشم که حرف از نیما به زبون نیاوردم و گذاشتم همینطوری راحت برای خودش بگرده و خوش بگذرونه
تموم این فکرا روح و روانم رو به قدری بهم ریخته بودن که سرم از شدت سردرد داشت میترکید اما خوابم نمیبرد
تموم طول شب بیدار بودم و اذیت شدم دیگه دم دمای صبح بود که بالاخره پلکام روی هم رفت و به خواب عمیقی فرو حرکت کردم اما این آرامشم زیاد طاما نکشید
که حس کردم کسی داره صدام میکنه توی خواب و بیداری پلکی زدم ولی بخاطر سنگینی بیش از حد پلکام قدرت باز کردن نگاهامو نداشتم
با فکر به اینکه دارم خواب میبینم باز خواستم بیخیال بشم و بخوابم ولی این بار با جای گرفتن کف دست سردی روی صورتم نگاهای وَرم کرده و سنگینم با فکر به نیما و ترس از اون
به طور خودکار باز شدن ولی همین که نگاهم توی چشمای قرمز شده جورج قرار گرفت نفس حبس شده ام رو با فشار بیرون فرستادم و زیرلب نالیدم :
_اووووف خدایا !!
این وقت صبح اینجا چیکار میکرد ؟؟
بخاطر فاصله نزدیکش با صورتم ، سرمو روی بالشت عقب کشیدم و با تعجب لب زدم :
_چه خبره ؟؟ چیزی شده ؟؟
چشمای قرمز و وَرم کرده اش رو توی صورتم چرخوند و انگار حالش خرابه با حالت خاصی جنون وار گفت :
_چرا ؟؟!
داشت از چی حرف میزد ؟؟
برای اینکه بهتر ببینمش دیدهامو مالیدم و با بهت لب زدم :
_چی چرا؟؟
دندوناش روی هم سابید و با خشمی که برای اامان بار ازش میمتوجه شدم از پشت دندونای کلید شده اش غرید :
_چرا با این همه عذابی که بهت داده بازم حاضر نشدی تو خطر بندازیش ؟؟
پوووف پس متوجه شده پلیس اومده و چیزی نبیان کردم ، منم قلبایل خودم رو داشتم اما نمیدونستم قلبیل این خشم زیاد جورج چیه
یعنی بخاطر من تا این حد عصبی شده یا کاسه ای زیر نیم کاسه اش هست ؟؟
با این فکر شونه ای بالا انداختم و بی تفاوت لب زدم :
_اسمش رو میخوای بزار حماقت با هر چیز دیگه ای ولی این رو بدون حاضر نیستم ازش شکایت کنم
یکدفعه رگ گردن و پیشونیش بیرون زد و تا به خودم بیام روم خم شد و حرصی چیزی بیان کرد که با تعجب خیره دهنش شدم
_مگه اون لعنتی چی داره که همتون اینطوری جلوش کم میارید ؟؟
چی ؟؟ هممون ؟! منظورش چیه؟؟
گیج پلکی زدم و با بهت لب زدم :
_هممون ؟؟ منظورت چیه ؟؟
معلوم بود چیزی مصرف کرده زیرا از حرکاتش معلوم بود مسته و توی حال و هوای خودش نیست چراکه تلخ لبخند زد و گفت :
_هر دختری که هیع…..من عاشقش میشم دیگه هیع…..
با این حرفش یکدفعه خواب از سرم پرید و روی تخت قرار گرفتم بزار ببینم این چی میگه ؟؟ یعنی قبلا عاشق کسی بوده که…… با فکرایی که توی سرم چرخ میخورد گیج لب زدم :
_راستش رو بگو دقیق بین تو و نیما چی بوده ؟؟
قد بلند شد و به سختی صاف ایستاد و بی اهمیت به حرفم گیج و منگ بیان کرد :
_ازش متنفرم !!
پوووف کلافه ای کشیدم
_متوجه شدی چی اضافه کردم ؟؟ اضافه کردم چی بین تو و نیماست ؟؟
سری تکون داد و درحالیکه معلوم بود حالش خوش نیست گیج لب زد :
_تو رو هم میخواد اما نمیزارم…..هیع
معلوم نیست داره از چی حرف میزنه ؟؟
با تعجب خیره حرکاتش شدم که تلو تلو خوران سمتم اومد و درحالیکه کنارم لبه تخت مینشست بیان کرد :
_تو مال منی مگه نه ؟؟
_هاااا ؟؟
هر دو کف دستمو توی دستاش گراهی شد و فشردشون
_بیا هر چی زودتر بریم ازدواج کنیم
اچشمام از این حرفش گرد شد واقعا داره هزیون میگه !!! اصلا چطور با این حال خرابش داخل بیمارستان جادهش دادن یکدفعه سری تکون داد و زیرلب با خودش جنون وار ادامه داد :
_آره باید قبل اینکه نیما سر برسه زنم بشی
کف دستاش رو پس زدم و وحشت زده گفتم :
_حالت خوب نیست جورج ، خواهش میکنم از بیمارستان برو
دستمو باز محکمتر از قبل گرفت و با نگاهای به خون نشسته حرصی گفت :
_تا وقتی که تو اینجایی من هیچ جایی نمیرم !!
توی حال خودش نبود برای اینکه گولش بزنم تا ولم کنه سری تکون دادم و آروم زیرلب نالیدم :
_باشه فقط تو آروم باش !!
لعنتی چطور با این شدت مستی گذاشتنش وارد بیمارستان بشه ؟؟ با یادآوری وضعیت مالیش تازه دوهزاریم افتاد که جریان چیه و چطوری تونسته راحت بیاد پوووف کلافه ای کشیدم و زیرلب با خودم غُرغُرکنان نالیدم :
_با این همه پول و برشی که این داره مگه کسی هم میتونه جلوش رو بگیره !!
تو حال خودم بودم که گیج با خودش زمزمه کرد :
_نیما کورخوندی که بزارم این دفعه ازم ببری !!
منظورش از این حرفا چی بود ؟! چه کینه و دشمنی بین خودش و نیماست که تا متوجه شده من ازش شکایت نکرده و حرفایی که زده بود رو تایید نکردم تا این حد بهش برخورده و دلواپس شده ؟؟
باید سر از این کار درمیاوردم با اینکه خسته بودم و زیاد انرژی نداشتم ، ولی به هرسختی که بود به تاج تخت تکیه دادم و برای اینکه سر مُچش رو بگیرم با زیرکی به دروغ ، سوالی جویا شدم :
_ آره نباید بزاری ببره زیرا واقعا برات ناراحت شدم موقعی که زندانی نیما بودم درباره عاشقیت و گذشته ای که باهم داشتید برا…….
همینجوری داشتم میاضافه کردم و احساساتش رو تحر…یک میکردم که یکدفعه توی حرفم پرید و درحالیکه آواش رو بالا میبرد عصبی گفت :
_میکشمش حرومزاده رو اون باعث شد ناتالی رو از کف دست بدم
چی ؟؟ ناتالی دیگه کیه؟!
داشتم کم کم به یه اطلاعاتی دست پیدا میکردم
با هیجان زبونی روی لبهام کشیدم و اضافه کردم :
_ناتالی کیه ؟؟ محبتت بوده ؟!
باز تو حالت گیج و منگیش فرو رفت چون خیره دیدهام شد و با لحن کشیده و خماری بیان کرد :
_عاشقیم که تویی !!
کلافه نگاهامو توی حدقه چرخوندم
این که باز برگشت به حرفای اولش ، تازه خوب داشت همه چی میاضافه کرد هاا
باید سر از گذشته ای که بین این دو نفر بود درمیاوردم تا بفهمم جریان این خشم و نفرتشون از همدیگه چیه
فعلا که با آوردن اسم ناتالی به یه چیزایی شک کرده بودم و اینطوری که معلومه هر چی هست بخاطر یه دختره !!
زبونی روی لبهای خشکیده ام کشیدم و برای اینکه به حرف بیارمش کف دستمو روی صورتش گذاشتم و به آرومی لب زدم :
_من ؟؟ اما ناتالی چی ؟؟ مگه اون عشقت نیست
نگاهش رو بین دیدهام چرخوند و درحالیکه کم کم سرش رو جلو میاورد با لحن خاصی گفت :
_نه دیگه نیست زیرا اون یه خیانتکاره !!
چی ؟؟ خیانتکار ؟! دهن باز کردم که سوال دیگه ای ازش بپرسم اما با کاری که کرد خشکم زد و بی حرکت موندم
لباش رو به لبام چسبونده بود و با عطش خاصی میبوسیدم داشتم خفه میشدم مخصوصا از بوی الکلی و مشروبی که از دهنش بیرون میزد
نفسم داشت بند میومد که دیگه کف دست لرزونم روی سینه اش گذاشتم و سعی کردم به عقب هُلش بدم اما مگه تکون میخورد ؟؟
یک سانت هم از جاش تکون نمیخورد و بی اهمیت به وضع بد من ، بدتر روم خم شد و دستاش رو پشت سرم گذاشت و شدت بوساش رو زیادتر کرد
بخاطر درد بدی که از حرکاتش و سنگینی تنش بهم وارد شده بود صورتم درهم شد و به هر سختی که بود یه کم ازش فاصله گحرکت کردم و لرزون نالیدم :
_به خودت بیا جورج !!
میل داشت باز سمتم بیاد که یکهو انگار تموم انرژیش ته کشیده باشه دستاس بی حس کنارش افتاد و تا به خودم بیام بیهوش روم افتاد
با صورتی گرفته و اخمای درهم نگاهمو روی صورت جورجی که از شدت مستی بیهوش روی تخت و اونم دقیق روی پاهای من خوابش برده بود چرخوندم
و زیرلب حرصی غریدم :
_پوووف الان وقت بیهوش شدن بود آخه !!
لعنتی درست مدتی که داشتم از زیر زبونش حرف بیرون میکشیدم باید این اتفاق براش میفتاد ؟؟ اینم از شانس بد من بود هنوزم داشتم زیر لب غُر میزدم
که یهویی در اتاق باز شد و پرستار با وسایل توی کف دستش با سری پایین افتاده وارد شد و قد بلند بیان کرد :
_خوب آماده شو که میخوام ببرمت توی بخش !!
همین که سرش رو بالا گرفت با دیدن جورجی که تقریبا روی من افتاده بود جفت دیدهاش گرد شد و درحالیکه ناباور می از حرکت ایستاد نگاهش رو بینمون چرخوند
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن