رمان خان زاده پارت ۵۸

تبسم محوی زد و بیان کرد
_اینجوری نگام نکن!
_چه جوری؟
_همین جوری که الان داری نگام می کنی!
سرم و پایین انداختم و گفتم
_کاش نمی رفتی…من بسیار دلم شورت و می زنه.
موهام و از توی صورتم کنار زد و زمزمه کرد
_نمی خواد مضطرب من باشی…فقط حواست به خودت و مونس باشه!
سرم و تکون دادم که گونم رو بوسید و ازم فاصله گراهی شد و به سمت ماشینش رفت.
لحظه اخر قبل از اینکه سوار بشه داد زدم
_خیلی دوستت دارم اهورا
داشت سوار ماشین میشد که با آوای من میخکوب سره جاش ایستاد!
برگشت و با یه غم خاصی نگاهم کرد.
کاش می تونستم بفهمم قلبیل این غم توی نگاهاش چیه…!

* * * * *
”یک هفته بعد”

یک هفته گذشته بود و هنوز اهورا نیومده بود دنبالم.
هر از گاهی زنگ می زد و حالم رو می پرسید اما دلتنگی من با شیدن آواش رفع نمیشد.
من دلم هوس بوی عطر تنش رو کرده بود.
حاضر بودم هر چه قدر دلش می خواد بهم تهمت بزنه،آزارم بده اما کنارم باشه.
با صوتی گریه مونس دره تراس رو بستم و به سمتش راهی شدم.
توی بغل گرفتمش و شروع کردم به طی کردن طول و عرض اتاق تا آروم بشه.
این بچه هم مثل من بی قرار شده بود.
انگار دوری پدرش رو حس می کرد.
بالاخره بعد از یک ربع اینور و اونور زدن مونس خانوم آروم شد و خوابید.
نفس عمیقی کشیدم و روی تخت قرارش دادم که همون لحظه گوشیم زنگ خورد.
از ترس اینکه مونس از خواب بیدار نشه سریع به سمت گوشیم خیز برداشتم و نگاهم و به صفحش دوختم.
با دیدن اسم اهورا خرسند تماس رو وصل کردم و اظهار کردم
_الو اهورا…!
_سلام.
صداش گرفته بود و حالت عادی نداشت.
وحشت کرده لب زدم
_چیشده؟ اتفاقی افتاده!

_نه نترس…چیزی نشده فقط من نیم ساعت دیگه می رسم اونجا…فکر کنم مریم بانو و دختراش تا الان دیگه خوابیده باشن،زنگ که بهت زدم زود بیا درو باز کن.
ذوق زده گفتم
_میای اینجا؟
_آره مگه اشکالی داره؟
تند زمزمه کردم
_نه نه…زنگ که زدی میام درو باز می کنم.
و بعد تماس رو قطع کردم و منتظر روی تخت قرار گرفتم.
از اینکه بعد از یک هفته دوری بالاخره اهورا رو میدیدم ضربان دلم اوج گرفت و از خوشحالی توی پوست خودم نمی گنجیدم.

هنوز نیم ساعت نشده بود که گوشیم زنگ خورد.
از جام کشیده شدم و آروم طوری که کسی از خواب بیدار نشه از اتاق بیرون زدم و خودم رو به حیاط رسوندم و درو باز کردم.
سرکی به بیرون کشیدم که دیدم اهورا داره از ماشین پیاده میشه.
با مشاهده کردن ماشین مدل بالای جمشاهده کردش رسما وا حرکت کردم.
پس تموم داراییش رو از ارباب پس گرفته بود.
به سمتم اومد و مقابلم توقف کرد که از جلوی در کنار راهی شدم.
وارد حیاط شد و درو پشت سرش بست.
آروم پرسیدم
_این موقع شب اینجا چیکار می کنی؟
کف دستم و گرفت و پچ زد
_بریم داخل میگم برات.
و بعد بدون هیچ حرف دیگه ای به سمت خونه قدم برداشت و من رو دنبال خودش کشید.
وارد خونه که شدیم به طرف اتاقی که مریم بانو بهم داده بود رفتم و اهورا هم پشت سرم به مسیر افتاد.
وارد اتاق شد و درو بست و قفلش کرد.
با اینکارش جوش آوردم و عصبی بیان کردم
_پس برای رفع نیازات یاده من افتادی!
چیزی نبیان کرد و مشغول در آوردن کتش شد که با تشر ادامه دادم
_چیه؟ نکنه هلیا خانوم نمی تونه بهت خوب حال بده!
خونسرد لب زد
_طلاقش دادم.

ناباور نگاهش کردم.
امکان نداشت…
یعنی واقعا طلاقش داده بود؟
به سختی آب دهانم رو قورت دادم و گفتم
_مزخرف نگو! مجبوری نیستی به خاطر ایــ…
تند ذهنم رو خوند و میون کلامم پرید و با غیظ اظهار کرد
_به نظرت من آدمیم که به یاد س*ک*س دروغ بگم؟
شرمنده سرم و پایین انداختم که کتش و گوشه اتاق پرت کرد و به سمتم اومد.
روبه روم توقف کرد و کلیپسم رو باز کرد که باعث شد موهای لختم دورم بریزن.
خمار نگاهش و به لب هام دوخت و خواست سرش و جلو بیاره که پرسیدم
_چرا طلاقش دادی؟
_قلبم میل داشت…باید از تو اجازه می گحرکت کردم؟
_می خوام دلیلش رو بدونــ…
با قراری لب های ملتهبش روی لب هام به کل خفه خون گراهی شدم.
اولش نمی میل داشتم هممسیریش کنم ولی با حرکت لب هاش روی گردنم کم کم کنترلم رو از کف دست دادم.

* * * * *
صبح از ترس اینکه مبادا مریم بانو من و اهورا رو با این وضع ببینه زودتر از همیشگی از خواب بیدار شدم.
به سمت لباسام که هر کدوم یه گوشه اتاق پرت شده بود راهی شدم و یکی یکی پوشیدم شون.
بالای سره اهورا که غرق در خواب بود از حرکت ایستادم و آروم تکونش دادم که لای دیدهاش رو باز کرد و گیج نگاهم کرد.
_هوم؟
_پاشو اهورا…پاشو لباسات و بپوش…یهو مریم بانو میاد میبینتت زشته.
بیخیال نگاهاش و بست و اضافه کرد
_بیاد! جرم که نکردیم.
دلم می خواست از دستش جیغ بزنم.
دوباره تکونش دادم و گفتم
_پاشو اهورا…تو شاید عین خیالت نباشه اما من خجالت می کشم.
بی توجه به حرفم دستش و دور کمرم حلقه کرد و من و به سمت خودش کشید که توی بغلش افتادم.

نزدیک گوشم پچ زد
_در قفله…با خیالت راحت بگیر بخواب.
کمی ازش فاصله گرفتم و به سمتش چرخیدم.
جدی بیان کردم
_می خوام باهات حرف بزنم اهورا.
بدون اینکه حتی تکونی به خودش بده و یا حداقل چشماش رو باز کنه اظهار کرد
_بعدا حرف می زنیم…الانم جون جدت بزار بخوابم!
مظلومانه نگاهش کردم و چیزی ناظهار کردم که نگاهاش رو باز کرد و لب زد
_اونجوری من و نکن وگرنه هوس می کنم یبار دیگه طعمت رو بچشم!
مظلومیت بیشتری به چشمام تزریق کردم و سؤال کردم
_چرا هلیا طلاق دادی؟ من فکر می کردم دوسش داری و می خوای برات یه پسر بیاره!
انگشتش و روی لب هام قرار داد و زمزمه کرد
_هیس! دیگه این حرف و نزن…من بچه ای رو که مادرش تو نباشی نمی خوام.
با این حرفش کیلو کیلو قند توی دلم آب شد.
مجدداً نگاهاش و بست و تمایل داشت بخوابه که همون لحظه صوتی گریه مونس قد بلند شد.
از جام کشیده شدم و به سمت مونس راهی شدم و بغلش کردم.
اهورا کلافه توی جاش نشست و نالید
_نخیر! مثل اینکه اینجا خبری از خواب نیست.
ریز ریز خندیدم و لباسم و بالا دادم.
بیچاره بچم گشنش شده بود.
شتاب‌زده سینم رو گرفت و مشغول خوردن شد.
با لذت داشتم نگاهش می کردم که متوجه سنگینی نگاه اهورا شدم.
سرم و بالا آوردم که با پرویی اضافه کرد
_به باباش نمیدی؟
در جوابش فقط اخم کردم که بدتر ادامه داد
_البته دیشامگاه به این بابای بیچارش یه چیز بهتر دادی!

با حرص متکایی که کنارم قرار داشت و برداشتم و به سمتش پرت کردم که توی هوا گراهی شد و برام ابرویی بالا انداخت.
_بسیار بی شعوری اهورا!
_تازه این و متوجه شدی خانومم؟

با تشر اظهار کردم
_پاشو…پاشو به جای اینکه مزخرف بگی لباسات رو بپوش!
سری تکون داد و تمایل داشت از توی رخت خواب بلند بشه که همون لحظه تقه ای به در اتاق خورد.
چشم غره ای بهش حرکت کردم و لباسم و پایین دادم و در حالی که مونس و در آغوش گراهی شده بودم به سمت در حرکت کردم.
اهورا هم به جای اینکه قد بلند بشه و خودش و جمع و جور کنه؛ راهی شد زیره پتو!
با حرص بازدمم رو بیرون فرستادم و بعد درو باز کردم.
مریم بانو پشت در توقف کرده بود و داشت با تبسم نگاهم می کرد.
_سلام صبح بخیر!
تبسم متقابلی زدم و جواب سلامش رو دادم که ادامه داد
_آقا اهورا اومدن؟
متعجب لب زدم
_اره…اما شما از کجا فهمیدید؟
_کفشاش و دم در مشاهده کردم عزیزم… اومدم صداتون کنم برای صبحانه.
با شرمندگی اظهار کردم
_ببخشید خیلی توی زحمت انداختیم تون.
اخم مصنوعی کرد و اضافه کرد
_چه زحمتی آخه عزیزم…زود بیاید منتظرم.
سری تکون دادم که لبخندی زد و رفت.

بعد از خوردن صبحانه وسایلم رو جمع کردم و هممسیره اهورا راهی تهران شدم.
توی جاده بالاخره قلبم و زدم به دریا و ازش پرسیدم
_نمی خوای بگی چی شده؟
نگاهی بهم انداخت و بعد آوای موزیکی که در حال پخش بود، کم کرد.
منتظر بهش نگاه دوختم که گفت
_اتفاق خاصی نیوفتاده…فقط بدهیم رو به بابای هلیا پرداخت کردم و هلیا رو هم طلاق دادم!
_واقعا؟ یعنی همه چیز تموم شد؟
تبسم تلخی زدم و اظهار کرد
_نه همه چیز تمومه تمومم نشده…من هنوز بیخیال سولین نشدم اگرم هلیا رو طلاق دادم فقط به این خاطر بود که دیگه سولین آسیبی به ناموسم نزنه.

با انزجار نالیدم
_حالا که همه چی چیز داره درست میشه تورو خدا بیخیال سولین شو.
پوزخند زد.
_هیچ چیز درست نشده آیلین! هیچ چیز…بیان کردن اینکه بیخیال سامان بشم برای تو راحته ولی من نمی تونم دیدهام و ببندم و بگم به درک! به درک که زنم باهاش خوابیده.
سری از روی تاسف براش تکون دادم و دیگه چیزی نگفتم.
وقتی نمی خواست پاک بودن من رو قبول کنه دیگه باید چیکار کنم؟

تا موقع رسیدن به خونه حتی یه کلمه هم باهم حرف نزدیم.
انگار مجدداً باهام سرد شده بود!

وارد خونه شدم و یک راست بدون هیچ حرفی به سمت اتاق رفتم.
مونس و توی گهوارش گذاشتم و به سمت دره اتاق راهی شدم.
لای درو باز کردم که مشاهده کردم روی مبل لم داده و به نقطه نامعلومی خیره شده.
انگار بدجوری توی خودش بود.
صوتم و صاف کردم و اضافه کردم
_اهورا من دارم میرم حموم…حواست به مونس باشه.
با تموم شدن جملم،سرش و بالا آورد و بهم زل زد.
نگاهاش یه برق شیطنت خاصی داشت.
از روی مبل کشیده شد و با تبسم گفت
_اتفاقا منم بدم نمیاد یه دوش بگیرم!
به سمتم اومد و میل داشت وارد اتاق بشه که جلوش از حرکت ایستادم و با تحکم بیان کردم
_من میرم حموم و تو پیش مونس می مونی…کارم که تموم شد می تونی تو بری…نمیشه بچه رو تنها بزاریم.
_بچه که خوابه! منم قلبم هوس یه حموم دو نفره کرده.

و بعد تمایل داشت پاش و داخل اتاق بزاره که ضربه آرومی به شکمش زدم و شتاب‌زده درو بستم و قفل کردم.
صوتی عصبیش از پشت در بلند شد
_مگه اینکه کف دستم بهت نرسه آیلین! باز کن این درو.
ریز ریز ریز خندیدم و گفتم
_من تنهایی حموم کردن رو ترجیح میدم عزیزم…تو هم بهتره بیکار نمونی و تا من برمی گردم یه فکری به حال ناهار کنی!
_آیلین تا درو نشکستم بازش کن.
بی توجه به تهدید هاش لباسام و در آوردم و به سمت حموم راهی شدم.
چند ضربه به در زد و وقتی مشاهده کرد قصد باز کردن ندارم، خداروشکر بیخیال شد.

* * * * *
با بلند شدن آوای زنگ تلفن خونه،زیر گازو کم کردم و به سمت تلفن راهی شدم.
همین که تماس و وصل کردم صوتی طلبکار اون عجوزه توی فضا پیچید
_خوب پسرم و جادو کردی! معلوم نیست چی به خوردش دادی که اینطور خامت شده…اول یه کاری کردی مهتاب و طلاق بده بعدم اون دختره ی شهری و با اصل و نسب و…آخه چرا اینقدر تو خبیثی دختر؟ چرا کف دست از سره پسرم برنمیداری؟
با حرص بازدمم رو بیرون فرستادم.
کاش اصلا تلفن و برنمی داشتم.
کلافه غریدم
_اگه حرف دیگه ای جز این چرندیات نداری قطع کنم!؟
_چرا اتفاقا یه حرفایی برای بیان کردن دارم که می دونم حالت و خراب می کنه…زنگ زدم تا بهت بگم ارباب همراه مهتاب داره میاد شهر…اهورا چه بخواد چه نخواد مجبوره مجدداً با مهتاب ازدواج کنه تا وارث بیاره،تو هم بهتره دیگه بساطتت و جمع کنی و برگردی ور قلب بابا جونت زیرا مهتاب قراره پیش اهورا توی همون خونه زیستن کنه.
رسما وا راهی شدم!
با حالی خراب همون جا روی زمین جای گرفتم و تماس و قطع کردم.

تازه داشت همه چیز درست میشد..
تازه راهی شدار اهورا یکم با من بهتر شده بود…
اما حالا…!
انگار اصلا یه روزگار خوش به من نیومده…هر روزگار یه بدبختی،یه گرفتاری…
دیگه خسته شدم خدا.

تا موقع اومدن اهورا، دمغ یه گوشه قرار گرفتم و زانو غم بغل گرفتم.
مثلا خیره سرم امروزگار می میل داشتم یه غذای خوب براش درست کنم ولی با حرفای مادرش کلا حس و حالم و از کف دست دادم.

درست موقع ناهار بود که سر و کلش پیدا شد.
از اخمای درهمش کاملا مشخص بود که مادرش به اونم زنگ زده و خبر داده که ارباب و مهتاب دارن میان شهر!
زیر لب سلام کردم که جوابم و سرد داد و روی مبل ولو شد.
درحالی که داشت دکمه های کتش و باز می کرد بیان کرد
_آیلین می خوام باهات حرف بــ…
میون کلامش پریدم و با غیظ گفتم
_مامان جونت زنگ زد و همه چیزو بهم گفت.
متعجب چشماش و گرد کرد که ادامه دادم
_می دونم که ارباب و مهتاب دارن میان اینجا.
کلافه نفسش و فوت کرد و لب زد
_بمیرمم حاضر نیستم دوباره اون دختره رو عقد کنم.
پوزخند تلخی زدم و طعنه آمیز اظهار کردم
_عه چرا؟ تو که بدت نمیاد یه حرمسرا راه بندازی!
جوابم فقط اخم وحشتناکش بود.
از روی مبل قد بلند شدم و دلگیر به سمت اتاق حرکت کردم.
اهورا که این وسط کاره ای نیست؛ من هرچی می کشم به خاطر اون ننه عجوزشه…
اما نمی دونم چرا من از اهورا قلبخور بودم.
توقع داشتم جلوی ارباب بایسته و محکم بگه که مهتاب و نمی خوام!

به طرف تخت راهی شدم و خواستم روش دراز بکشم که همون لحظه آوای زنگ خونه بلند شد.
مثل اینکه اومدن!
چه قدر هم ارباب برای به ثمر رسوندن وارث عجله داره…
انگار نه انگار که هنوز دو هفته هم از مرگ نوش نگذشته!

تمایل داشتم هم چنان از جام تکون نخورم و روی تخت بمونم اما حس کنجکاویم مانعم شد.
از جام کشیده شدم و به سمت دره اتاق رفتم.
پشتش توقف کردم و یواشکی به صحبت هاشون گوش سپردم.
اامان چیزی که گوش دادم صوتی اعتراض اهورا بود.
_شما از من یه وارث می خواید منم گفتم دیده! دیگه چرا این همه جاده تا شهر اوممشاهده کرد؟
ارباب کلافه غرید
_من به خاطر وارث اینجا نیومدم…قلبیل اومدن من راهی شدار و کردار زشت تو.
_نمی فهمم! مگه من چیکار کردم؟
ارباب طعنه آمیز جواب داد
_هه! کاری نبود که انجام ندی، آخه پسر چرا هلیا طلاق دادی؟ یک درصد فکر ابروی من نبودی؟ من از کف دست تو و کارات دارم دیوونه میشم…دیگه روم نمیشه توی صورت اهالی روستا نگاه کنم،حتی روم نمیشه یه زنگ به شریکم بزنم…به خیالت در ذهنش گذراندی زیرا خانزاده ای هر غلطی قلبت خواست می تونی بکنی!
اهورا در جواب ارباب چیزی ناضافه کرد.
یعنی چیزی نداشت که بگه!
چون واقعا با کاراش آبروی ارباب و برده بود.

ارباب خاموشی اهورا رو که متوجه شد با لحن جدی و تهمتوجه شد آمیزی ادامه داد
_دارم بهت هشدار میدم اهورا! کف دست از این کسافت کاری هات بکش و با مهتاب ازدواج کن…اون دختر گناه داره،پایین توی ماشین منتظر تو قرار گرفته،بچش و تازه از دست داده و داغ داره…برو از قلبش دربیار.
نفسم بند اومد!
نباید این اجازه رو میدادم…
نباید اجازه میدادم باز اهورا رو از من بگیرن.
تمایل داشتم از اتاق بیرون برم اما حرف بعدی اهورا مثل پتک توی سرم کوبیده شد
_ولی من به مهتاب علاقه ای ندارم…من آیلین دوست دارم! از صمیم دلم.

قلبم زیر و رو شد!
باورش برام سخت بود که اهورا جلوی ارباب همچین حرفی و زده.
آروم لای درو باز کردم و متعجب به چهره ارباب زل زدم.
می میل داشتم واکنشش رو ببینم!
مسخ زده از حرکت ایستاده بود و کوچک ترین حرکتی نمی کرد.

حتی منم به شخصه از حرف اهورا جا خورده بودم وای به حال ارباب دیگه…
کمی که گذشت با تپه تپه گفت
_اگه دوسش داری پس این کارات چه قلبیلی داره!؟ چرا راحت حیاتت و نمی کنی؟ سه تا دخترو بدبخت کردی تازه به این نتیجه رسیدی که عاشق یکی شونی!
_همه چیزو درست می کنم بابا قول میدم، فقط یه مدت بهم مدت بده…دیگه کاری نمی کنم که آبروی شما بره.
ارباب با حسرت نفسش و بیرون فرستاد و بیان کرد
_امیدوارم! اما با مهتاب چیکار کنم؟ جواب باباش و چی بدم؟
اهورا که انگار منتظر همچین سوالی بود سریع جواب داد
_شنیدم پسره نصرت خان خاطر خواهشه…چرا با ازدواج شون موافقت نمی کنید؟ اون که دیگه نه عروس شماست و نه مادر نوتون!
_خوبه دیگه، همیشه یکی هست تا گندکاری های تورو جمع کنه.
اهورا چیزی ناظهار کرد که ارباب کلافه به سمت دره خونه رفت.
خداروشکر مثل اینکه داشت مجدداً برمی گشت روستا.
درو باز کرد و خواست از خونه خارج بشه اما لحظه اخر برگشت و آروم چیزی به اهورا بیان کرد که متوجه نشدم.
با راهی شدن ارباب، سریع از اتاق بیرون اومدم و به سمت اهورا دویدم و خودم و توی بغلش انداختم.
اولش حسابی جا خورد اما بعد کم کم کف دستاش دور کمرم حلقه شد.
مستانه ریز خندیدم و خودم و بیشتر بهش فشردم.
اینقدر بابت حرفاش ذوق کرده بودم که حد نداشت!
متوجه قلبیل این شادیم شد و شیطون نزدیک گوشم پچ زد
_خوب شد ناظهار کردم عاشقتم وگرنه میمردی دیگه؟