#پارت_۴۲۱
#فصل_۳
پسرک شیرین زبونم.
شامگاهیه خودم حرف میزد،وقتی که میخورد زمین و بوسش میکردم تا دیگه گریه نکنه.
قلبم یه بچه مثل ماهو میمیل داشت.
در عین بچگی بزرگونه راهی شدار میکرد.
کوچیک ولی بزرگ.
دستم رو روی شکمم کشیدم:
-میشنوی کوچولوی من
داداش ماهو مواظبته
ببخش که مامان خوبی براتون نبودم
ببخش که ضعیفم
اشکامقطره قطره روی گونه م چکید.
چقدر تنها و بی کس بودم که یه بچه ازم دفاع میکرد.
جو سنگین اتاق با اومدن مینا و ژیلا سنگین تر هم شد.
هوا واسه تنفس نداشتم.
به خس خس افتاده بودم.
مینا کنارم قرار گرفت و مبهوت کف دستش رو روی بازوم گذاشت:
-حامله بودی؟!
نگاهش کردم،عمیق و طولانی.
دیگه از حرص و نفرت توی اون نگاهای عسلی خبری نبود.
ژیلا هم جلو اومد و بهت زده کف دستش رو جلوی دهنش گحرکت کرد،به پایین تنه م اشاره کرد و بیان کرد:
-هرمز …چکار کردی…بچه ش…
#خانوم_معلم
#پارت_۴۲۲
#فصل_۳
حرفش قلبم رو که نه ،تنم رو لرزوند.
حتی نمیخواستم رد نگاه شون رو بگیرم تا بفهمم چه بلایی سرم اومده.
چشمام سیاهی میراهی شد و هوشیاریم هر لحظه کمتر میشد ،مگه یه ادم چقدر تحمل داشت.
من بریده بودم.
اما میفهمیدم چه اتفاقی افتاده.
قلبسوزی رو تو نگاه اون دو تا زن میدیدم.
وقتی هرمز یه قدم به طرفم برداشت دیگه نتونستم خودم رو کنترل کنم.
داشتم دیوونه میشدم.
نگاه وحشت زده م به طرف پایین کشیده شد و بالاخره دیدم اون چیزی رو که نباید.
نگاهام روی خونی که پارکت ها رو رنگی میکرد قفل شده بود.
خونی که بدن من جاری شده و دردی که توی دل و کمرم پیچیده بود مشت یه بمب ویرانگر دلم رو فشار میداد.
نه ، اون نمیتونست واقعیت داشته باشه.
بچه ی من مثل مادرش ضعیف نبود.
طفل من قرار نبود تنهام بذاره،پیش مولین اِلاش میموند.
#خانوم_معلم
#پارت_۴۲۳
#فصل_۳
از این هم ظلم و ستم دستهام مشت شده و قلبم میخواست به سینه ی مردی فرود بیاد که صورتش هر لحظه کبود تر میشد.
با اون چشمای وحشی خیره شده بود به پارکت های خونی.
از اون همه ترس و دردی که به جونم میریخت لذت زیادی میبرد،چقدر احساس قدرت میکرد.
آدم ها متفاوت بودن ،جنس قلب هاشون هم همینطور.
مثل هرمز خان که جنس قلبش از یخ و برف و سرما بود،یا مینا که دلش از حرص و طمع،از طلا و الماس پوشیده شده و جز خودش کسی رو نمیدید.
دنده هام انگار شکسته بود که نفس تو سینه م گره میخورد،پهلوم از درد شیون میکشید.
حتما زیر مشت و لگد هاش یه جایی از بدنم شکسته بود والا اون همه خون عادی نبود.
یا کمربندش پوستم رو شکافته که خون روی پارکت ها میریخت.
لجوجانه نمیمیل داشتم واقعیت رو قبول کنم.
دست روی قفسه ی سینه م گذاشتم و سرم رو از روی پای ماهو برداشتم.
تا خودم چک نمیکردم دلم آروم نمیگرفت.
طفلم منو تنها نمیذاشت.
پدرش نمیتونست قاتل باشه.
قفسه ی سینه م به خس خس افتاد بود وقتی توی جام نیم خیز شدم، ماهو مثل جوجه رنگی زیر بغلم خزید و کف دستاش رو دورم حلقه کرد.
مظلومانه هق زدم و بیشتر به خودم چسبوندمش،به اون حامیِ کوچولو نیاز داشتم ،حتما دعای اون میتونست طفلم رو نجات بده.
خانوم معلم کانال vip پارت ۶۷۰ رسید
#پارت_۴۲۴
#فصل_۳
از درد به خودم می پیچیدم ولی مگه اهمیت داشت؟
طفل من فقط چهار ماهش بود، زیر اون همه مشت و لگد طاقت نمیاورد.
همه دورم جمع شده بودن و مینا و ژیلا با ترحم بهم نگاه میکردن.
ندرک کردم چند بار کمربند رو روی بدنم کوبید اما انگار یه جا پوستم رو شکافته که خون همه جا رو برداشته بود.
جیغ های پر دردی که زیر مشت و لگد هاش میکشیدم حالا به ناله های اروم و بیجون تبدیل شده بود تا ماهو و جنینم نترسن.
دستم رو روی شکمم کشیدم و هق زدم:
-بگو…بگو که زنده ای مامان
بگو که …حالت خوبه
بگو مولین و… تنها نذاشتی
همون چند تا کلمه انگار جونم رو گحرکت کرده بود و قلبم تیر میکشید.
چرا دیگه طفلم تکون نمیخورد؟
چرا پا نمیکوبید ؟
هر لحظه لباس زیرم خیس تر میشد و دعا میکردم اتفاقی براش نیفتاده باشه.
تو قلبم زار زدم و اشک هام بی توجه به ادمای اطرافم روی گونه هام جاری شد.
بیچاره طفل معصومم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن