شانه بالا انداخته:
_ هیچی چی بگه؟ عصبی شد داد و قال کرد که زن منه و به چه حقی و این حرفا، مولین و لاله هم هی تو گوشش میخونن که لابد یه کرمی ریخته که خواستگار داشته…
ابروهایم با پوزخندی بالا پرید:
_ کرم داشتم که ازم تمایل داشتگاری کردن؟
سری به تاسف تکان دادم:
_ ادمی که کرم داشته باشه رو کسی برا زیستن نمیخواد، برا هوس زود گذرشون میخوان! نه اینکه برای یه عمر خواستگاریش کنن!
تبسمی دلگیر زد:
_ بیخیال، جفتمون میدونیم ارزشت بیشتر از این حرفاس… انگار داداشمم اینو میدونست که به حرفای مامان و لاله اهمیت نداد چندان، فقط از خونه زد بیرون!
اخمهایم کمی در هم راهی شد:
_ اون روزگار…حلقهم رو دراورده بودم، قباد دید، گمونم برا همین خواستگار داشتم، فکر میکردن مجردم!
دیدهانش برق زد، یک برق شیطنت:
_ ایول، میبینم تو هم بلدیاااا…ازین کارا بیشتر بکن بلکه داداشم بیشتر فشار بخوره!
آهی کشیدم، با مدادی که در دستم داشتم سرگرم شده سر پایین انداختم:
_ خودم هم کم مقصر نبودم کیمیا…اگه مثل احمقا به قباد اعتماد میکردم و براش نمیرفتم خواستگاری اونم لج نمیکرد، بعدشم لاله حامله شه و…
مکث کردم، اما طولش ندادم با پوزخندی ملایمتر ادامه دادم:
_ فکر بچهش منو کلا از یادش ببره…
کف دست پیش کشید و پشت کف دستم را نوازش کرد:
_ اینا هم درست میشه…قول میدم، تو لیاقتت بیشتر از ایناس…بالاخره یه روزگار تو هم روی خوش جهان رو میبینی!
شانه بالا انداختم:
_ روزگاری خوش رو دو سال اول این زیستن دیدم، بعدش همه چی به هم ریخت!
سمج دستم را فشرد:
_ حوراااا، ناامید نباش لطفا…
دهان گشودم جوابش را دهم که زیر قلبم تیری کشید، صورتم از درد در هم رفت و او هم نگران حالم را پرسید.
_ چیشدی؟ دلدرد داری؟
سر تکان دادم:
_ دو روزگاره، فکر کنم عادت ماهانهم باز بهم ریخته…
دیده ریز کرد:
_ طبیعیه؟
تبسمی زدم:
_ با این اتفاقا و استرسایی که من میکشم اره گمونم طبیعیه!
نفس عمیقی کشید، از جا برخاست و گفت:
_ من میرم دیگه، تو هم درستو بخون مزاحمت نشم…میخوای امروزگارو استراحت کن، ادم موقع پریودی قلبدردش و حال روحیش بدتره!
با لبخندی بابت مضطربیاش تشکری کردم.
دوباره نواربهداشتی را چک کردم و سفیدیاش باز هم استرسم را بیشتر کرد!
باز هم خستگی و دلواپسی به میل درس خواندنم غلبه کرد و به خواب رفتم!
در حالی که قرار گرفته بودم و در گوگل علائمم را سرچ میکردم، گوشم به سر و صداهای پایین هم بود!
خواب زیاد و بی حوصلگی که فکر کنم از علائم افسردگی بود، کسل بودن، در حالی که مشکلات زیادی هم در حیات باشد، قطعا از حالت های روحی روانی نشأت میگرفت.
از ان سو، همینها هم روی نامنظم شدن عادت ماهانه تاثیر داشت، ولی برای دردی که داشتم توضیحی نبود!
هرچه سرچ میکردم، نتیجهای نمیافتم، سر آواهای پایین هم هر لحظه بیشتر میشد و من هم کنجکاوتر! لاله و قباد خانه نبودند، نمیدانم این سر و آواها برای چیست؟
سری تکان داده چیز جدیدی سرچ کردم، مثلا، قلب درد بدون خون ریزی در عادت ماهانه!
مشغول گشتن میان سایتها بودم که اینبار صدای جیغ کیمیا هلم کرد، گوشی را کنار انداخته پایین راهی شدم، قلبدردم همچنان ادامه داشت و چند روزی گذشته باز هم عادت نمیشدم!
از پلهها که پایین حرکت کردم، قباد و لالهی خندان را با لباس بیرون، مقابل درب ورود متوجه شدم، خاله که داشت با خوشی دور دخترش میچرخید و کیمیا هم که با ذوق و نیش باز خیرهیشان بود!
مادرجان را نگفتم، با اسفندی که دود کرده بود به سمتشان تقریبا داشت پرواز میکرد!
گیج به سمت کیمیا حرکت کردم:
_ چیشده جریان چیه؟
با خنده گفت:
_ حرکت کردن سونوگرافی، بچهشون پسره…قراره جشن بگیرن!
لحظهای دلم نپید، اب دهانم را قورت دادم و با بغض خیرهیشان شدم، قباد میلبخند زد و خرسند دست دور کمر لاله انداخته بود، مگر نگفته بود دختر دوست دارد؟
چقدر زود فهمیدند!
دو سه هفته پیش بود دیگر، نامزدی کیمیا را میگویم، از ان روز من دلدردهایم تشمشاهده کرد پیدا کرده بود و عادت ماهانهی نامنظم و کاملا عجیب داشتم.
همان چند روزگار پیش لکه بینیهای عجیبم میگفت که باید عادت شوم، ولی نشد!
_ حوراجون نمیخوای بدونی چیشده؟
تبسمی بی اراده روی لبم جای گرفت، مادرجان با پوزخند اضافه کرد:
_ چیو بدونه عروسکم؟ اینکه بچهت چیه، چه به اون میرسه؟ مگه نگفتن بچه پسر، از ترکهی باباشه…اونوقت این میبیان کرد قباد من مشکل داره!
اب دهانم را قورت دادم، کیمیا کف دست پشت کمرم گذاشت و در گوشم لب زد:
_ قوی باش حورا…خواهش میکنم!
عجز صوتیش لبخندم را تشدید کرد:
_ کیمیا بهم گفت، تبریک میگم…امیدوارم پا قدمش خبر باشه!
لاله کف دست روی شکمش گذاشت و با خنده روی مبل جای گرفت، قباد نگاهش را به من داد و بهشدت خشک گفت:
_ کیمیا، یه اب قند بهش بده… رنگش پریده!
یک تای ابرویم بالا راهی شد، برخلاف فشار کف دست کیمیا روی پهلویم جلو رفته و مقابلش ایستادم:
_ ممنون بابت نگرانیت…ولی من خوبم، بهت تبریک میگم قبادجانم…هم بابا شدنت، هم اینکه پسره و قراره یکی باشه عین تو…خوشحالم کرد!
کمی خیره نگاهم کرد، حتی ذرهای قلب رحمی در نگاهش نمیمشاهده کردم، سری تکان داده همانطور که به سمت لاله میحرکت کرد اضافه کرد:
_ مچکرم…
کنارش جای گرفت، دستش را گحرکت کرد و بوسهای رویش زد، زیر قلبم تیر میکشید و دیگر طاقتش را نداشتم…
با تبسم رو گحرکت کردم و به سمت پلهها حرکت کردم، اما قدم اول را برنداشته بودم که از درد شمشاهده کرد شکمم، از حرکت از حرکت ایستاده نالهای کردم:
_ چیشدی؟ حورا؟
کیمیا نگران بازویم را گراهی شد:
_ حورا خوبی؟
سعی کردم صاف بایستم ولی انگار نمیشد، از شدت درد اشک به چشمانم نیش زد، نفس تندی کشیدم و درد به ارامی از بین حرکت کرد:
_ خوبم خوبم…چیزی نیست، میرم استراحت کنم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن