این هم پس از پیشنهاد وحید بود:
_ اره، ولی نمیدونم چخبر شد، نسؤال کردم…نخواستم فکر کنه برام مهمه خونوادهش…مهم هم نیستا، حال خودش مهمتره…
_ مولی…
_ جانم بابا، بریم پیش مولین!
قبل از انکه تکان بخورند، سری در سرویس بهداشتی را کمی تندتر میبندم تا صدا به گوششان برسد.
جلو میروم و وقتی در متوجه شدشان قرار میگیرم هم نمایشی کف دستانم را پایین پیراهنم خشک میکنم، حولهی تمیز پیدا نکرده بودم!
_ سلام صبح بخیر…
هردو لبخند میزنند و با روی باز جواب میدهند، کیمیا هم تکانی میخورد و کم کم بیدار میشود.
نیاز را از اغوش قباد میگیرم، دخترکم گرسنهاست.
_ تا من بهش شیر بدم زحمت میکشی صبحونه رو حاضر کنی؟
رو به قباد گفتم و او با بوسیدن روی موهای نیاز، «چشم»ی زمزمه میکند و به آشپزخونه میرود.
وحید قبل از من تصمیم میگیرد از منزل بیرون برود، شاید برای راحتی من تا نیاز را شیر بدهم.
کنار کیمیا مینشینم و سینهام را در یقه بیرون میکشم تا خترکم را سیر کنم:
_ صبح بخیر خانوم شکسته!
به ارامی میخندد، خوابآلود است:
_ صبح بخیر…بقیه کوشن؟
_ وحید حرکت کرد بیرون، قباد هم صبحونه رو بچینه، پسرا هم خوابن هنوز گمونم!
نیم خیز میشود و عصایش را برمیدارد:
_ اره، با خودم عادتشون دادم دیر پاشن، حوصله ندارم صبحا شیطونی کنن، همواره قبل از بیدار شدنشون کارای خونه رو میکنم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن