بعد از برداشتن کیسههای خرید بیرون وارد شدیم:
_ چرا نذاشتی نیاز هم پیش پسرا بذارم پیش مولین جون؟
چپ چپی نگاهش کردم:
_ دیوونه شدی؟ من چه سنمی با مادرشوهر تو دارم اخه که اسباب زحمت هم بشم براش؟ دوتا نوهی خودش بس نیس مال منم بگیره که به خریدام برسم؟
کلاه نیاز را روی گوشهایش کشیدم:
_ تازه، دخترکم باید پیش مامانش باشه، دونه برنجاش داره درمیاد، مامان پیشش نباشه قلبنگرونش میشه!
کیمیا لبخندی زد و برای لحظهای گونهی نیار را به ارامی کشید. که باعث شد سر در گردنم فرو ببرد. جدیدا درک کرده بودم از بوس و لمس صورتش خوشش نمیآید.
و فقط با من و قباد مشکل ندارد، زیادی این راهی شدارش را دوست داشتم.
_ راستی قباد میاد دنبالمون یا وحید؟
شانه بالا انداختم:
_ کاش میذاشتیم یه روزگار دیگه، سه روز مونده به عید هنوز، با ماشین خودت میومدیم دیگه اونا رو هم اذیت نمیکردیم.
_ اذیت چی چیه؟ وظیفهشونه…این همه ما درگیر تربیت بچه و نظافت خونه و این داستانا میشیم، خریدا رو انجام میدیم، تازه جفتمونم شاغلیم…اونا حالا بیان دنبالمون راننده شن اذیتشونه؟
شانه بالا دادم، شاید کیمیا راست میاظهار کرد اما برای منی که قباد را به عنوان همسر قبول نداشتم و فعلا هم بخاطر بوسهی آن شامگاه از او فراری بودم صدق نمیکرد.
_ بهرحال، دیگه چی مونده بگیریم؟
_ وسایل هفتسین و تموم!
صورتم را چین انداختم:
_ کیمیا جز شماها کسی نمیاد خونهی من، این همه خرج برا چیه؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن