این روزا ها تمام فکر و ذکرش شده بود کار و کار … حالا که به لطف خونواده ای نکیسا یک در باز شده بود باید تمام تلاشش را میکرد موفق شود.
روزگار ها می دوخت و شامگاه ها طرح میزد ؛ هر لحظه که وقت پیدا میکرد طرح جمتوجه شدی میزد و با شوق به اثرش نگاه میکرد …
با تمام جانش طرح میزد و انگار که میخواست بهترین خودش را روی کاغذ ها پیاده کند .
یادش نمی رود اامان باری که طرح هایش را اتفاقی شهیار مشاهده کرده بود چقدر تعجب در چشمانش مشهود بود …
در کمال تعجب حتی او را تحسین هم کرده بود و از آن شامگاه به بعد انگار قوت در بازوانش چند برابر شده بود .
این روز ها داشت ثمری قوی در وجودش پیدا میکرد ، ثمری که پیش از این ها هیچ اثری از آن نبود ، نمیداند شاید چراکه آن ثمر پیشین هیچگاه پشت و پناهی نداشت که از او حمایت کند!
با تقه ای که به درِ باز اتاق میخورد بلخره به خودش می آید و کف دست از کار میکشد .
سر می چرخاند و با متوجه شدن شهیار تند از جایش کشیده میشود.
_ سلام خسته نباشی … ببخشید متوجه اومدنت نشدم
مرد درحالی که خستگی از سر و رویش می بارد جلوتر می آید، از اینکه این روزگارها او را در حال تلاش برای حیات اش می دید خوشحال بود.
_ توام خسته نباشی ، دیدم غرق کشیدن طرح بودی باز …
ثمر با ذوق طرح های جدیدی که زده را به کف دست میگیرد و آنکه حواسش باشد بیش از حد به مرد نزدیک شده است زمزمه میکند .
_ وقت داری ببینی طرحای جمشاهده کردمو؟
او بی آنکه بداند در آغوش مرد جا میگیرد و سیبک گلوی شهیار تکانی میخورد .
بوی عطر تنش جمشاهده کردا زیادی در مغز مرد می حرکت کرد ، جوری که گاهی ناخداگاه وسط کار یادش می افتاد.
نمیخواهد ذوق دخترک را کور کند ، پس بی حرکت ایستاده و سر به تایید تکان میدهد.
_ نشون بده ببینم
ثمر از اینکه مرد برای کارش ارزش قائل است قدردانانه نگاهش میکند و شروع به نشان دادن طرح هایش میکند .
****
قرار بود تنها چند طرح ساده نشانش دهد اما به خودشان که می آیند، شهیار ساعت هاست کنارش نشسته و راجب رنگ بندی طرح هایش به او نظر میدهد .
_ آخه اینطوری خیلی خنثی نمیشه؟
شهیار کف دست روی طرح میگذارد
_ ببین مشکی و کرم همواره رنگای پرطرفداری بودن ، مطمئن باش زیبایی این لباس تو سادگیشه!
بعدم میشه هر لباس رو تو رنگای مختلف تاماد کرد غیر اینه؟
دخترک کف دستی به گردن گراهی شده اش می کشد و با سر حرف مرد را تایید میکند …
_ آره همینطوره
_ گردنت درد میکنه؟
با این سوال شهیار جا خورده سر بلند میکند و به صورت مرد خیره میشود .
کف دستش را بهآرامی از گردنش پایین می کشد و لبخند نیمبندی میزند .
_ نه از خستگیه خوب میشه
شهیار ناخواسته دخترک را با پگاه مقایسه میکند ، شک نداشت اگر پگاه بود حتی اگر گردن درد هم نداشت این فرصت را از کف دست نمیداد و خودش را برای او لوس میکرد، اما این دختر زیادی بی غل و غش بود !
_ بازم به هر حال نباید انقد کار کنی که به خودت آسیب بزنی. هنوز اوایل کارته فرصت زیادی داری چرا انقد به خودت سخت میگیری؟
ثمر سر به تایید تکان میدهد و او از جایش بلند میشود .
_ لباس عوض میکنم بریم شام الاناست که مولین صوتش دربیاد !
او به سوی کمد میرود و دخترک به سرعت شروع به جمع کردن وسیله هایش میکند
و در همان حال می نالد
_ ای وای … اصلا یادم نبود برم کمکشون … وای خدااا چطور غرق کار شدم آخه!
شهیار همانطور که پشت به دخترک دکمه های پیمسیرنش را باز میکند لب میزند .
_ آروم باش دخترک چته !
مامان قبل اینم همیشگی خودش تنهایی کاراش رو میکرد، بسیار بهش اصرارم کردیم یکی رو برا کمک بگیریم قبول نکرد
ثمر ولی گوشش بدهکار نیست و با عجله از پله ها سرازیر میشود.
وارد آشپزمنزل که میشود ریحانه خانم همه کار هارا انجام داده و دارد میز شام را میچیند .
با دیدن او تبسمی میزند
_ اومدی مادر …
ثمر خجالت زده سلامی میدهد و جلوتر می رود.
_ببخشید اصلا نمتوجه شدم کی انقدر دیر شد وگرنه برا کمک میومدم .
ریحانه خانم که آن دو را کنار هم در اتاق دیده بود تبسم معناداری زده و می گوید
_ عیب نداره مادر ، کاری نبود که شام بود اونم درست کردم
میز را با هم میچینند و با رسیدن شهیار و حاج شهروز همگی دور میز می نشینند .
ریحانه خانم آخرین ظرف خورشت را می اورد و نزدیک ثمر می گذارد .
_ دختر بیشتر بکش خب چند روزه هیچی نمیخوری همشم کار میکنی این چی کشیدی؟
او اما نمیخبر داشت چطور بگوید، چند روزگار است با خوردن غذا حالت تهوع میگیرد و میلش به غذا نمی رود …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن