رمان ترنم پارت ۴۴

ولی یه جمعیت زیادی از خاندان ملک حسان اونجا هستن برا همین هنوز مثل
مراکشی ها راهی شدار میکنن
– جدا؟ من در ذهنش گذراندم تمام خاندان اینجان
– نه . خانواده ملک حسان فقط اینجان. اون دوتا برادر و یه خواهر داره که
خانواده اونا کامل مراکش هستن. اونا یه خاندان به‌شدت بزرگن. یه برادر هم
دارن که هنده. کلا خاندان سر شناس و معروفی هستن.میدونی…
از تو آینه نگاهم کردو گفت
– خانواده خوبین ولی اینحور خانواده های بزرگ مشکلات و مسائلشون هم
بزرگه
حرفش برام یادآور حرف بابام بود
وقتی قلبیل مخالفتش با امیر رو بیان کرد
سری تکون دادمو دیگه حرفی نزدم
ذهنم درگیر حرف ها بود
یعنی تا چه حد امشامگاه باید رسومات اجرا میشد ؟
بلاخره کار آرایشگر ها تموم شدو از اتاق راهی شدن بیرون
من باید میموندم اینجا تا زمان شروع مراسم .
گیتی خانم باید می اومد دنبالم و منو میبرد پائین.
از اینکه کسی از خانواده عروس لازم نبود باشه خوشحال بودم چون کسی رو
نداشتم ولی حس تنهایی بدی داشتم
مسیج اومد رو موبایلم
امیر بود که نوشته بود
– چطوری؟ من که کلافه شدم فقط میخوام تموم شه
لبخند زدمو براش نوشتم منم همینطور
دکمه سندو که زدم تقه ای به در خورد ولی قبل اینکه من چیزی بگم در باز شد
انتظار داشتم گیتی خانم باشه
اما بلور با نگاه مغرورانه ای تو قاب در بود…

سر تا پامونگاه کردو گفت
پدربزرگم اظهار کرد بری پیشش
منتظر نموند تا من چیزی بگمو از اتاق راهی شد بیرون . درو هم بست
کلافه به سمت در راهی شدم. حداقل میاضافه کرد پدربرزگش کجا منتظر منه
کف دستگیره درو پائین دادم ولی یهو مکث کردم
مامان امیر تاکید داشت تا خودش نیومد دنبالم از اتاق نرم بیرون
مردد شده بودم . برم یا نه
موبایلمو بیرون آوردمو به امیر مسیج دادم
– بلور اومده پیشم میگه ملک حسان میخواد منو ببینه . چکار کنم ؟ برم یا
بمونم تا مولینت بیاد ؟
منتظر موندم تا جواب بده ولی خبری نشد .
نمیمیل داشتم ملک حسانو با یه تاخیر دیگه عصبانی کنم
درو باز کردم که با گیتی خانم رو در رو شدم
متعجب نگاهم کردو بیان کرد
– جائی میخواستی بری؟
– بلور اومد گفت باید برم پیش ملک حسان
– بلور؟ پدرم ؟ نه … فکر نکنم … حتما اشتباهی شده …ملک حسا الان وسط
مجلسه … تو بدون من نباید بری
– اوه … پس خوب شد نیومدم بیرون
مامانش سری تکون دادو براندازم کرد
لبخندی زدو گفت
– واقعا عروس برازنده و زیبایی شدی عزیزم .
کف دستمو گرفتو اضافه کرد
– این جز رسومات نیست … ولی عاشق شدم امروزگار اینجا قبل از اینکه بری
پائین این هدیه رو بهت بدم
کف دست بند ظریفی با نگین های رنگی رو چند دور دور دستم پیچیدو قفلشو بست
نگاهی به کف دستم کردم
واقعا زیبا بود . حس عجیبی بهم دست داده بود
یه کادو غیر منتظره و غیر اجباری
نمیدونم چرا بغض کردم
مرسی آرومی گفتمو سعی کردم بغضمو پشت لبخند پنهان کنم
واقعا مادر همیشگی مادره .
یه مادر انگار مادر تمام بچه های روی زمینه .
به امیر حق میدم هر کاری کنه که تبسمو رو لب مادرش حفظ کنه
کیتی خانم آروم بغلم کردو گفت
– امیدوارم کنار هم مسرور باشین … بهتره بریم تا شاکی نشدن
بازم فقط تونستم مرسی بگمو همراه گیتی خانم به سمت طبقه پائین رفتیم
با هر قدم که به سالن نزدیک تر میشدیم قلبم تند تر میزد
حس میکردم پاهام دیگه توان نداره
گیتی خانم اظهار کرد
– تو میشینی تو جایگاه … بعد امیر میاد … لزومی نداره با همه به‌شدت سلام و
احوال پرسی کنی . یه سلام سر سری و تکون سر کافیه
نگاهی اضافه کردم که پشت در اصلی سالن ایستادیم نگاهی به من کردو بخشی از
حریر رو سرم که پشتم بود رو رو صورتم آوردو گفت
– به امید خدا
در رو باز کردو وارد شدیم
با دیدن اونهمه جمعیتی که همه برگشتن سمت من یه لحظه زانوهام شل شد ولی
باز خودمو حفظ کردم.
خوشحال بودم حریر نازکی رو صورتم بود و این ترس تو صورتم شاید کمی
پنهون میموند.
با گیتی خانم از بین جمعیت رد شدیمو با توکن سر و تبسمو کلام کوتاه به
تبریکات و سلام ها حواب دادم.
جمعیت از دفعه قبل هم بیشتر بود و همه تو لباس های سنتی مراکشی بودن .
انگار وارد یه جهانی دیگه شده بودم .
جایگاه عروس و دولید یه صنقلبی نیمکت مانند بود که بالای اون با گل های
ریسه ای تزئین شده بود. ملک حسان با صنقلبی بزرگ و مخصوصش کنار
تخت جای گرفته بود
با گیتی خانم به اون سمت راهی شدیمو ملک حسان گفت
– مبارکه …
مرسی آرومی گفتمو گیتی خانم تو گوشم اظهار کرد .
– بشین تا امیر بیاد. اون اومد قد بلند نشو . نگاهشم نکن تا بیاد کنارت بشینه
سری تکون دادمو قرار گرفتم
این توضیحاتو قبلا بهم داده بود ولی مشخص بود اونم مثل من مضطربه
من که جای گرفتم گیتی خانم به سمت در رفت. باید پدر امیر این کارو میکرد و
امیرو میاورد داخل ولی جون پدرش نبود باز مامانش قرار بود با داماد هم بیاد
تو .
انگار مدت کش پیدا کرده بود
همه نگاه ها روم سنگینی میکرد
اما میهراسیدم برگردم سمتی
با صوت های سالن درک کردم امیر اومده تو. .آوای دلم تو سرم اکو میشد .
امیر بلاخره رسیدو ملک حسان مجدداً مبارکه ای گفت
امیر تشکر کردو کنارم جای گرفت .
آروم اضافه کرد
– بلاخره رسیدیم
از حرفش خنده ام گرفت اما استرس حتی نمیذاشت تبسم بزنم.
ملک حسان به عاقدی که سمت دیگه ما نشسته بود اظهار کرد
– شروع کنین
حلقه هامون از قبل امیر به مامانش داده بود برای این لحظه . خیلی دوست
داشتم با مراسم حلقه کف دست همدیکه کنیم ولی الان فقط دلم میخواست همه چی
تموم شه و من از این جمعیت راحت شم.
عاقد شروع کرد به خوندن متنی به زبان عربی
همه ساکت بودن. یه سری رو صندلی های دور سالن جای گرفته بودن و یه سری
هم رو بالشتک هایی که مخصوص قرار گرفتن بود قرار گرفته بودن
تو جمعیت بلور رو نمتوجه شدم هرچند خوب هم نمیتونستم نگاهمو تو محیط
بچرخونم. تو افکارم غرق بودم که یهو آوا عاقد قطع شد
همه ساکت بودن و کم کم داشت پچ پچ شروع میشد که
امیر آروم اضافه کرد
– نمیخوای بله بگی؟
تازه یادماومد مامان امیر اظهار کرده بود اینجا عاقد سه بار نمیپرسه
به‌سرعت و با هول اظهار کردم
– بله
صدای خنده تو گلو امیر رو متوجه شدم و لبمو گاز گرفتم.
حس میکردم سوتی بدی دادم.
عاقد بیان کرد مبارک است و ملک حسان کف دست زد . همه پشت سرش شروع کردن
به کف دست زدن و مبارکه اضافه کردن
اینجا رسم نبود دولید جوابی بده چون همینکه تو خونه اش این مراسم بود یعنی
جوابش مثبت بود .
حلقه هارو روی یه کوسن سورمه ای مخمل آوردن . ببعد از کف دست کردن حلقه
ها امیر باید حریر رو از رو صورتم کنار میزد
کسی که حلقه هارو میاورد رو به رومون توقف کردو امیر دست برد تو جیبش و
یه تراول بیرون آورد که آوای بلور اومد که گفت
– یعنی عروس یه تراول می ارزه
خدای من. این دختر باید انقدر چندش باشه آخه؟!
امیر بدون توجه به حرفش بلور گذاشت رو کیت حلقه ها و اضافه کرد
– تراول نیست … صد دلاریه …
به صورت بلور و اخم های گره کرده اش و صد قلباری روی دستش نگاه
کردم
تو این لحظه میتونستم امیر رو بغل کنمو ببوسم انقدر حس خوبی بهم داد
سوزوندن بلور .
آوای آهنگ کوتاه تر شدو بلور حلقه هارو رو میز جلو ما گذاشتو حرکت کرد .
ملک حسان گفت
– امیدوارم این ازدواج پایدار و پر از خوشامگاهختی و افتخار باشه.
با این حرفش به حلقه ها اشاره کردو امیر حلقه منو برداشتو کف دستم کرد
همه وست زدنو صوتی مبارک است تو سالن پیچید .
امیر حریر رو صورتمو کنار دادو تازه تونستم ببزنمش.
یه کت و شلوار هم رنگ لباس من تنش بود. کتش تقریبا جلو بسته بود. شامگاهیه
لباس ملک حساک و بقیه افراد داخل سالن . با دکمه ها و یراق طلایی .
موهاش برخلاف همیشه آشفته نبودو بسیار مرتب حالت گحرکت کرده بود . لبخند
مغرورانه ای گوشه لبش بود. نگاهش تو صورتم چرخیدو گفت
– نوبت توئه…
سری تکون دادمو حلقه رو برداشتم تا کف دستش کنم که کسی از داخل سالن تقریبا
جیغ کشید
خشک شدمو جمعیت همه برگشتن سمت صوت
اما امیر گفت
– حلقه ترنم عجله کن
نمیمتوجه شدم منظورش چیه ولی به‌سرعت حلقه رو دست امیر کردمو هر دو کشیده شدیم
تا ببینیم چه خبره
ولی نه کسی رو زمین بود و نه خبری
با صدای ملک حسان برگشتن سمت مد که گفت
– کی بود ؟
کسی جواب نداد. صوتی بلور نبود ولی از بلور هم خبری نبود .
ملک حسان با اخم سالنو زیر نظر گحرکت کردو نگاهش برگشت روی ما و اظهار کرد
– ادامه بدین .
– تموم شده بود. بعد کف دست کردن حلقه من بود
– خوبه… خداروشکر …
ملک حسان اینو بیان کردو قد بلند شد
با عصاش به گروهی که آهنگ میزدن اشاره کردو گفت
– شروع کنین .
صدای آهنگ شاد کشیده شدو منو امیر نشستیم .
مولینش اوم سمتمونو هر دو بوسید و چیزی تو گوش امیر اظهار کرد
کم کم همه فامیل ها و دوستان دونه دونه می اومدن تبریک میگفون و هدیه
میدادن.
عکاسی که از اول مراسم کنارمون بود هم همه این صحنه هارو ثبت میکرد.
دیگا گردن و کتفم از این همه سر تکون دادن و تبسم ادکی درد گحرکت کرده بود
ولی هنوز مهمونا برای تبریک و هدیه تموم مشده بودن
از بس که کند بودنو وقت زیادی رو برای تبریک و اظهار نظر پیش ما
میذاشتن
آروم تو گوش امیر اضافه کردم
– پس کی تموم میشه
گوشه لبش که با شیطنت بالا حرکت کرد قلبمو قلقلک داد
امزر تو گوشم اظهار کرد
– منم منتظرم تموم شه
به جمع کوچیکی که اون وسط در حال رقص دست جمعی رودن چشم دوختنو
اضافه کردم
– رقص عادی ندارین؟ بریم برقصیم .
– نه ولی اگه مراکشی بخوای میتونیم برقصیم
ریز خندیدمو اظهار کردم
– نه کف دستت درد نکنه ترجیح میدم بشینم
امیر تو گلو لبخند زد که ملک حسان از سمت دیگه سالن اضافه کرد
– جا باز کنین … عروس و دولید هم به جمع بپیوندن …
متعجب به امیر نگاه کردم که قیافه اش یکم گحرکت کرده شدو زیر لب اظهار کرد
– همینو کم داشتیم
امیر کشیده شدو کف دستشو به سمتم گراهی شد
آروم اضافه کردم
– نمیشه نریم؟
– زود برمیگردیم… سخت نیست …
میدونستم سخت نبود.
خودم داشتم تا الان نگاه میکردم و بیشتر رقصشون هماهنگی با آهنگ بود ولی
حس خوبی نداشتم برم تو جمع .
اونم جمعی انقدر غریبه و نا آشنا .
کف دست امیر رو گرفتمو کشیده شدم .
همه جا باز کردن و تقریبا دورمون حلقه زدن .
رو به رو امیر ایستادمو هر دو دستمو گحرکت کرد .
با ریتم آهنگ مثل بقیه آروم آروم شروع به رقص کردیم.
فقط به صورت امیر نگاه میکردم که با اعتماد به نفس تبسم میزد.
کاش منم میتونستم انقدر ریلکس باشم.ولی کف دستام از استرس خیس عرق شده بود
امیر یه کف دستمو ول کردو حول کف دست دیگه ام منو چرخونو .
چین های دامنم منظره قشنگیی درست کرد
همه کف دست زدن.
امیر بازومو به سمت خودش کشید
بغلم کرد.
پیشونیمو بوسیدو گفت حالا میتونسم بریم.
حس و حال عجیبی بود .
فقط سر تکون دادمو به سمت جایگاهمون برگشتیم.
خوشامگاهختانه ملک حسان مخالفت نکردو ما نشستیم
امیر اظهار کرد
– با این لباس خیلی قشنگ شدی
– مرسی… تو هم خوستیپ شدی
امیر تو گلو حنمتوجه شد و اظهار کرد
– البته بدون لباس خیلی قشنگتری
مشکوک نگاهش کردم
چشمکی زد و اظهار کرد
– تابلوئه قلبم چی میخواد ؟
آروم خندیدمو اضافه کردم
– از تابلو گذشته.
امیر لب باز کرد حرفی بزنه کا ملک حسان از کنار ما بیان کرد
– بهتره دیگه بریم برای شام و حجله. نمیخوام تا صبح مراسم طول بکشه
نمیدونم چرا با همین یه جمله قلبم بار دیگر صداش تو سرم اکو شد.
امیر دستمو گحرکت کرد تا قد بلند شیم اما متعجب نگاهم کردو اظهار کرد
– چقدر کف دستت سرده .خوبی؟
سری تکون دادمو اضافه کردم
– آره … فقط خسته ام
مشخص بود امیر از جوابم راضی نشده
ولی در مقابل اونهمه نگاه منتظر کاری از کف دستش بر نمی اومد.
هر دو کشیده شدیمو پشت سر ملک حسان به سمت سالن غذا خوری رفتیم
بخاطر تعداد زیاد مهمون ها تو حیاط پشت خونه که با در بزرگی به سالن نهار
خوری وصل میشد هم میز چیده بودن .
انواع غذا ها به صورت سلف سرویس روی میز بزرگ نهارخوری قرار
داشت .
با وچود اوهمه رنگ و عطر غذا من اصلا میل نداشتم.
برای حفظ ظاهر کمی از چند مدل غذا کشیدمو با امیر به سمت میز تزئین شده
تو حیاط راهی شدیم.
فیلمبرداری که از اول ورودم به سالن مشغول فیلمبرداری از ما بود اظهار کرد قبل
شروع شام وایسیم چندتا عکس دوتایی بگیره.
چندتا از ما تو حیاط عکس انداخت و تمام مدت من سنگینی نگاهیو رو خودم
حس میکردم
ولی هر سمتیو میمشاهده کردم کسی نبود.
برگشتیم سر میزمونو امیر با ناراحتی اظهار کرد
– غذامون سرد شد . بریم بار دیگر بکشیم
– اسرافه امیر یکم سرد عیبی نداره
– نه … من چیزیو نمیخورم که اینجوری تو هوا ازاد بوده اونم اینجا که انقدر
شلوغه
متوجه منظورش نشدمو بازم باهاش هممسیری کردم.
اما ایمبار کمتر از قبل برداشتم.
به زور چندتا لقمه خوردم که اقوام اومدن پیشمون تا عکس بگیریم
از سر میز کشیده شدیمو برگشتیم داخل .
تو جایگاه عروس و دولید کم کم با همه عکس میگحرکت کردیمو بعد عکس اونا
خداحافظی میکردن و میراهی شدن.
با رفتن هر یه حانواده استرس من بیشتر میشد .
بلاخره نوبت به فامیل درجه یک رسید.
کرشمه و دیبا اومدن و میل داشت با من عکس سه تایی بگیرن
اما امیر گفت اگه اون نباشه نمیذاره کسی عکس بگیره .
یکم با دخترا خندیومو عوس هارو گراهی شدیم
با مولین امیر و ملک حسان هم عکس یادگاری انداختیم.
به طرز عجیبی از بلور خبری نبود .
همه مهمونای دور دیگه رفته بودن و فقط خانواده درجه یک مونده بودن.
دائی کوچیک امیر گفت
– خب دیگه… ما هم بریم
اما هنوز جمله اش تموم نشده بود که ملک حسان اظهار کرد
– نه … هنوز زوج جمشاهده کردو حجله نبردین…
دایی دیگه امیر بیان کرد
– گیتی هست دیگه … لازم نیست همه بمونیم که
خواستم نفس راحتی بکشم که ملک حسان اظهار کرد
– رو حرف من حرف نزنین…دخترا… برین حجله رو آماده کنین …

گرشمه ، دیبا ، بلور و دختر دیگه ای که متوجه شدم اسمش بهار هست نگاهی بیان کردن
و به سمت طبقه بالا راهی شدن .
گیتی خانم گفت
– آماده شدن نداره. همه چی آماده است .
ملک حسان اخمی کرد و جای گرفت
رو به خدمتکار بیان کرد
– چای و شیرینی بیارین برای همه
به حضار هم اشاره کرد بشینین
تهوع بدز داشتم
قلبم میپیچید و از ترس میتمایل داشتم بالا بیارم
چه لزومی داشت که همه بمونن؟ فقط برای بدرقه ما تا اتاق ؟
همین هم مسخره بود چه برسه به اینکه چیز دیگه ای مد نظر ملک حسان
باشه.
سعی میکردم ذهنم نره سمت حجله سه نفره …
شاهد زفاف …
خدایا … این دیگه به‌شدت رسم مسخره ای بود .
امیر کف دستم که تو دیتش بودو با انگشت شصتش نوازشی کردو گفت
– آروم باش ترنم. خبری نیست
– پس چرا همه جای گرفتن ؟
همین لحظه پسر دائی امیر جلو دهنشو گحرکت کردو به سمت در خروجی راهی شد
همه نگران نگاهش کردن و زن دائی امیر پشت سرس رفت
امیر آروم اظهار کرد
– حدس میزدم
– چیو ؟
قبل اینکه امیر جواب بده اینبار دایی کوچیک امیر مثل پیر دائیش عوق زدو به
سمت در رفت
امیر تو گوشم بیان کرد
– فکر کنم از غذای سر میز ما خوردن
– کدوم غذا
– همون که من اضافه کردم سرد شده نخوریم…
متعجب نگاهش کردم که اضافه کرد
– خوبه حداقل اینجوری خلوت میشه .
دقیقا حق با امیر بود . خانواده دو تا از دائی های امیر اجازه گراهی شدنو بخاطر
حال اون دو نفر راهی شدن
ولی بازم جمعیت کمی نبود.
کرشمه اومد پائین و گفت اتاقو تزئین کردیم
مدک حسان سری تکون دادو رو به ما گفت
– برین بالا
انتظار داشتم چند نفر بخوان با ما بیان ولی همه پائین نشستن و فقط گیتی خانم
هممسیر ما اومد بالا .
تا حالا تو عمرم انقدر حس های بد رو یکجا نداشتم
استرس. خجالت. خستگی . تهوع . خدایا امشب کاش زودتر تموم شه .
وارد طبقه سوم شدیم که یه مسیررو کوچیک بود و چندتا اتاق داشت
دیبا کنار در یه اتاق توقف کرده بود و با ورود ما در اتاقو باز کردو گفت
– بفرمائید
امیر کف دستشو رو کمرم کشیدو با هم وارد شدیم
اتاق نسبتا بزررگی بود با یه تخت دو نفرا بزرگ که دورش پرده ای از حریر
شیری داشت. هم رنگ ملحفه هاش.
دوتا پنجره بزرگ و چوبی یا دیوار اتاقو تقریبا تا پائین پر کرده بود و دو تا
مبل تک نفره و یه میز گرد کوچیک هم کنار یکی از پنجره ها بود .
سمت دیگه یه کمد و یه میز آرایش بود و البته … بهار و بلور که کنار میز
آرایش ایستاده بودن
رو رو تختی و زمین و میز آرایش گل های رز سرخ پر پر بود
یه پارچه سفید پاپیون زده هم کف دست بلور بود که تبسمی به من زدو به سمت
تخت حرکت کرد
پارچه رو گذاشت رو تختو گفت
– شمع هارو روشن کنم همه چی تمومه
امیر اظهار کرد
– نمیخواد … تا همینجام بسته
گیتی خانم رو به من گفت
– دخترا کمک کنن لباستو عوض کنی
امیر قبل من جواب داد
– لازم نیست خودم هستم … میتونین برین همه
تنم داطغ شده بود و عاشق شدم زودتر با امیر تنها شیم که بلور بیان کرد
– طبق رسم منو بهار میمونیم
با این حرف بلور امیر اخمی کردو اظهار کرد
– لازم نکرده … هر دو برین بیرون
بهار مکث نکردو از اتاق حرکت کرد بیرون
اما بلور ایستادو اضافه کرد
– من نمیرم .
اینبار گیتی خانم بود که خشمگین بیان کرد
– برو بیرون بلور …
بعد رو کرد به منو گفت
– کاری داشتی خدمتکار پشت در هست
ولی قبل از اینکه من جواب بدم امیر بیان کرد
– لازم نیست … همه برین پائین … امشامگاه این طبقه میخوام خالی باشه … اینم
فکر کنم جز رسومات باشه که حرف دولید امشامگاه حرف آخره …
گیتی خانم سری تکون دادو بازو بلور رو که هنوز پررو توقف کرده بود گراهی شدو با
خودش بیرون برد
در اتاق بسته شدو جای گرفتم رو تخت
البته بیشتر سقوط بود تا جای گرفتن
زانوهام بی حال بودو قلبم از اضطراب میپیچید .
امیر نگاهی به من کردو گفت
– خوبی ؟
با تکون سر اضافه کردم
– نه … حالا چی میشه ؟
– چی ؟
– اینکه بلور رو بیرون کردیم
امیر کتشو بیرون آوردو رو تخت انداخت در حالی که دکمه های سر آستینشو
باز میکرد بیان کرد
– هیچی .. این حق منه که نخوام کسی اینجا باشه … امروز از دائیم جویا شدم …
اونم تائید کرد
خیالم یکم راحت شدو کف دستمال سفید رو تختو گحرکت کردمو بیان کردم
– این چی اونوقت ؟
دستمالو امیر ازم گرفتو پرت کرد تو سطل زباله کنار کمد و گفت
– اینم تکلیفش معلوم شد
پیجادهنشو بیرون آوردو گفت
– ترنم … این عمارت مثل عمارته قدرته … هر کی ضعیف باشه خورد میشه .
هرچقدر پر رو تر و زبون دار تر باشی شرایطت بهتره…
– ولی من نمیتونم اینجوری باشم امیر. تو میدونی
– میدونم اینجوری نیستی … ولی میل داشتن توانستنه … پس بخاطر من این مدت
که اینجا هستیم … محکم باش کاری که نمیخوایو انجام نده
هنوز جمله امیر تموم نشده بود که صدای در اومد
هر دو به در چشم دوختیم که ملک حسان اظهار کرد
– امیر …
تنم دوباره سرد شد . انگار این ماجرا نمیخواست تموم شه
امیر به سمت در راهی شدو به من اشاره کرد کنار تر بشینم تا از در دیده نشدم
منم کنچ تخت قرار گرفتمو امیر در رو باز کرد
چهره ملک حسان رو نمیمشاهده کردم .
اما از آواش میتونستم حدس بزنم چقدر عصبانیه
قبل اینکه امیر چیزی بگه ملک حسان گفت
– چرا دختر هارو بیرون کردی؟
– چرا باید میموندن ؟
امیر اینو محکم اظهار کردو کف دستشو به سینه زد
ملک حسان اینبار با صوتی نسبتا قد بلند تری گفت
– فکر کنم قول و قرارمون واضح بود ! تو و عروست به رسومات احترام
بذارین … من هم به عقدتون احترام میذارم !
– دقیقا… ما هم به هر رسم قابل احترامی احترام گذاشتیم
این حرف امیر سنگین بود
میدونستم منظورش اینه رسم حجله قابل احترام نیست
واقعا هم نبود
ولی گفتن این حرف تو روی پدر بزرگش کار درستی نبود
حداقل از نظر من …
صوتی نفس سنگین ملک حسان موهای تنمو سیخ کرد که اظهار کرد
– تمام رسومات ما قابل احترامن امیر… بهت گفته بودم اولین رسمی که رعایت
نشه … من این عقدو باطل میکنم … حالا هم یا دخترا برمیگردن اتاق یا
عروستو میفرستی بره … یا هر دو میرین و هرگز برنمیگردین
صدای ضربان قلبم انقدر قد بلند بود که تو سرم اکو میشد
تنم کرخت شده بود
به امیر چشم دوختم که ذره ای دلواپس نبود
با همون قیافه حق به جانب بیان کرد
– باشه … قبوله … ولی بذارین اول یه سوالی بپرسم … بعد تصمیم بگیریم
هنوز جمله امیر تموم نشده بود که ملک حسان عصبانی تقریبا داد زد
– بپرس
امیر با همون تن صوتی قاطع ولی آروم گفت
– شما … خودتون به عنوان یک مرد ! اجازه دادن کسی وارد حجله و حریم
خصوصی شما بشه ؟
خاموشی شد .
جز صدای دلم هیچ آوای دیگه ای نمیشنیدم که امیر بیان کرد
– اگه شما اجازه دادین … باشه … به دخترا بگین بیان بالا … اما اگه شما هم
نذاشتین کسی حریم خصوصی شما و همسرتونو مخدوش کنه … چطور از من
به عنوان نوه خودتون انتظار دارین این اجازه رو بدم ؟
همچنان خاموشی بود
با دستام صورتمو پوشونده بودم شاید قلبم کمی آروم شه
ولی همچنان ثانیه ها کشدار شده بودن
صدای قدم های محکم ملک حسان تو جادهرو پیچیدو من شوکه به امیر نگاه
کردم .

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان بامداد خمار - رمان عاشقانه - بامداد خمار رایگان - رمان سیتی - رمان

مشاهده و دانلود ←