رمان ترنم پارت ۴۲

خودش میمیل داشت بدونه
و انقدر میتمایل داشت بدونه که مطمئن بودم من نگم میره سراغ یکنفر دیگه
بهتر بود از خودم بشنوه تا کس دیگه .
اما شوک تو صورتش پشیمونم کرده بود .
نگاهمو ازش گرفتمو خواستم ادامه ندم که سؤال کرد
– چی شد امیر … یعنی جلو یه نفر دیگه ؟
سری تکون دادمو خیره به خیابون پائین پنجره بیان کردم
– آره تقریبا
– امیر …
– این رسمو رو ما که اجرا نمیکنن ؟ اگه … اگه بخوان بیان … وای امیر …
من .. من اصلا …
بازوهاشو گرفتمو اضافه کردم
– تو قول دادی ترنم … اینجوری فقط اعصاب خودتو خورد میکنی
با شوک و اضطراب سر تکون داد ولی میدونستم نمیتونه بهش فکر نکنه
با همون شوک تو چشماش بیان کرد
– پس مولین بخاطر همین از رابطه ما مضطرب بود ؟ وای امیر نکنه بخوان …
اینبار دیگه اخم کردمو بیان کردم
– ترنم … به نظرت من زیر بار چنین رسم مسخره ای میرم ؟
تو خاموشی فقط دیده هاش تو نگاه هام دو دو زد .انگار نمیدونست جواب چیه
کلافه تر از قبل اضافه کردم
– درسته اظهار کردم بخاطر حفظ روابط طبق رسوم ازدواج میکنم . ولی قرار نیست
هر رسم قرون وسطایی و چرتی رو رو ما پیاده کنن.
مضطربی تو نگاهش،کمی آروم شد و گقت
– آخه مامانت …
– بحثو تموم کنیم ترنم … یه سری چیزارو بهتره بذاریم برا وقتی که اتفاق می
افته … نه اینکه از الان به فکر ولی و اگر هایی باشیم که ساید هیچ‌گاه هم پیش
نیاد .
با وجود دلواپسی تو نگاهش سر تکون دادک برگشتیم سر صبحانه هامون. تو
سکوت صبحانه خوردیم و این خاموشی تا عصر که کار من تموم شه و دخترا
بیان برای خرید ادامه داشت.
میتمایل داشتم باز هم هممسیرشون برای خرید برم
ولی کرشمه گفت امروزگار میخوامن برن دنبال خرید های خانمانه و حای من
نیست
از طرفی بلور هم نبود و خبالم از بابت نیش بلور راحت بود
برای همین قبود کردمو دفتر موندن تا خرید اونا تموم شه .
ترنم هم خداحافظی به‌شدت بی جونی باهام کردو با دخترا حرکت کرد
دیگه دلنشین از اینکه بهش امروزگار راجب حجله مراکشی گفتم پشیمون شده
بودم .
با وجود همه اصرارش اما اصلا ظرفیت متوجه شدن نداشت.
تازه من که کامل هم همه چیو نگفته بودم
با کلافگی بار دیگر سعی کردم خودمو سرگرم کارام کنم …
تو وجودم یه سوال بزرگ بود… واقعا من تا چه حد بخاطر مولین حاضرم
رسومو تحمل کنم ؟
ترنم ::::::::
کف دست های سردمو تو جیب مانتو فرو کردم و با دخترا وارد پاساژ شدم
از صبح که امیر راجب حجله مروکشی اضافه کرد تنم یخ بود و انگار کل توان بدنم
محو شده بود .
درسته امیر میبیان کرد فقط یه رسما ولی چیزی ته وجودم میاضافه کرد تو از هرچی
هراسیدی سرت اومده کرنم .
با صدای کرشمه به خودم اومدم که گفت
– اهل لباس خواب پوشیدن هستی؟
بدن یخ کردم با این حرف ساده از خجالت داغ شد.
انگار بدنم قلطی کرده بود احساساتشو .
به‌سرعت اظهار کردم
– نه …
کرشمه سری تکون دادو گفت
– پس فقط یکی برا شامگاه حجله ات میخریم و به جای بقیه اش لباس راحتی
بگیر…
شامگاه حجله …
قلبم میمیل داشت بزنم زیر گریه که دیبا گفت
– دوتا بگیریم … با این امیر که من میشناسم شامگاه حجله لباس خوابتو به فنا میده
با تعجب برگشتم سمت دیبا که دیدهکی بهم زدو گفت یه ضرب المثل راجب
مردای مروکشی هست ، گوش دادی ؟

فقط نگاهش کردم که اضافه کرد
– هیچوقت یه مردو نمیشناسی مگه اینکه یه شامگاه باهاش بخوابی…
بارم فقط نگاهش کردم .
این الان ضرب المثل بود؟!
کرشمه ریز خندیدو بیان کرد
– ترنمو اذیت نکن دیبا … امیر از بیرون بد اخلاقه اما در واقع خیلی با محبتو
مهربونه … من باهاش بزرگ شدم.
به کرشمه چشم دوختم که تبسمی زدو بیان کرد
– بخاطر اتفاقی که برای پدر و مادرش افتاد دچار خشم شد . از بعد اون همیشه
اخمالود و خشمگین بود و به همه میپرید. ولی حواسش به همه بود و یواشکی
محبتشو داشت.
دیبا گفت
– آره … یادته من گلدون پدربزرگو شکستم … چطوری نجاتم داد
کرشمه لبخند زد و اظهار کرد
– تو رو که صد بار نجات داد فقط گند میزدی
هر دو ریز خندیدنو ادامه خرید پر شد از خاطرات اونا از امیر و عمارت. حس و
حال بهتری بهم داد و روحیه ام بهتر شد. ولی پس ذهنم همش این حجله مراکشی
لعنتی بود.
بلاخره خرید ها تموم ش و برگشتیم دفتر پیش امیر.
لباس خواب، لباس خونه و یه سری خورد ریز هایی که کرشمه میاظهار کرد لازمه
خریدیم.
جالب بود که من نباید خریدی برای امیر انجام میدادم اما تمام این خرید ها از
حساب امیر بود
وقتی رسیدیم دختر امیر از کرشمه سؤال کرد
– دیگه تموم شد خریدها؟
– آره فقط حلقه هاتون مونده
امیر تبسمی زدو بیان کرد
– اونارو که گحرکت کردیم
با این حرف به کف دست من نگاه کردو منم کف دستمو بالا آوردم. دیبا و کرشمه به
کف دستم چشم دوختنو دیبو بیان کرد
– ئه پس این جدی حلقه شماست.به‌شدت قشنگه .مبارکه
کرشمه هم تعریف کردو مرسی زیر لب اضافه کردم که امیر اظهار کرد
– ترنم… بیان کردی به دخترا دیروز عقد کردیم ؟
قرار این بود که بگیم دیروز خونه ما خواستگاریو اینا باشه ولی بازم از اضافه کردن
یهویی امیر شوکه شده بودم
اونم نه فقط من
دیبا و کرشمه با نگاه های گرد برگشتن سمت امیر و اضافه کردن
– عقد کردین ؟
امیر به‌شدت ریلکس سر تکون دادو گفت
– آره دیروزگار رفتمپیش پدر ترنم. مامان هم اومد . ما عقد به سنت اونارو انجام
دادیم . اونا هم دیگه مراسم ما نمیان
کرشمه و دیبا با تردید به هم خیره شدنو بعد به منو امیر نگاه کردن که کرشمه
گفت
– به پدر بزرگ بیان کردی امیر ؟
– امشامگاه میگم …
نگرانی هر دو بیشتر شدو دیبا گفت
– امیدوارم به خیر بگذره
ناخداگاه سؤال کردم
– چرا ؟
کرشمه جواب داد
– آخه پدربزرگ برای عاقد هماهنگ کرده …

نگاهم بین امیر و کرشمه چرخید که امیر گفت
– عاقد میاد برا عقد مراکشی…
کرشمه میل داشت چیزی بگه ولی خاموشی کرد
قلبم از استرس میپیچید. دو روزگار دیگه عقد بود و هما چی بهم ریخته بود.
بعد یکم صحبت دخترا راهی شدنو منو امیر تنها موندیم . امیر کتشو برداشتو اضافه کرد
– شام که نخوردی؟
– نه اما میل هم ندادم …
با این حرفم برگشت سمتمو مضطرب نگاهم کرد
قبل اینکه چیزی بگه خودم بیان کردم
– امیر فقط خستم… به خدا قلبم میخواد بریم خونه و تو بغلت بخوابم …
لبخندی رو لب های مردونه اش جای گرفتو سر تکون داد که باشه…
خداروشکر کردم اصرار نکرد.
تو کل مسیر تا خونه جز صوتی آهنگ هیچ صدای دیگه ای نبود. صوتی ابی
تو شب و نور چزاغ ها حس بی‌قراری عجیبی بهم میداد
” حالا دیگه تورو داشتن خیاله… قلب اسیر آرزو های محاله … ”
سرمو تکیه دادم به صندلیو دیده هامو بستم
یعنی میشه بیدار شم و این کابوس ها تموم شده باشه؟
من باشم و امیر و یه حیات آروم ؟
امیر:::::::::
بلاخره رسیدیمو راهی شدیم بالا
تو کل مسیر حواسم به ترنم بود
میدونستم با وجود خاموشیش تو سرش آشوبه و اینو نگاه هاش بهم میاضافه کرد.
به حای اینکه این روزگارا به هم نزدیک شیم بخاطر حاشیه هایی که بود انگار از
هم دور میشدیم .
میدونستم منم بی تقصیر نیستم .
وارد خونه شدیمو خرنم یه راست راهی شد تو اتاق . لباسشو عوض کردو دستو
روشو شست.قلبم یه قهوه میمیل داشت ولی وقتی متوجه شدم ترنم مسواک زد بیخیال شدمو
منم آماده خواب شدم. وقتی از سرویس برگشتم تو اتاق متوجه شدم سرش تو گوشیه و
حواسش به من نیست
کنارش دراز کشیدمو گوشیو ازش گراهی شدم . نمیخواستم به صفحه اتش نگاه کنم
اما یه لحظه دیدهم خوردو با متوجه شدن عکس رو گوشیش مکث کردم …
عکس منو الناز بود
ترنم کلافه و خسته گفت
– این سام هم ول کن نیست.
عکسو چشم دوختم که مال یا مهمونی قدیمی بودو وقتی حواسمون نبود گراهی شده
شده بود.
الناز رو پا من نشسته بودو لعنت به من که انقدر با شهوت بهش نگاه میکردم .
سام زیدش موشته بود امشامگاه داستم فیلمای یدیمیو میمشاهده کردم ببین چی شکار کردم.
بازم برات میفرستم
لعنتی …
سامو بلاک کردمو گوشیو گذاشتم رو پاتختی سمت خودم.
برگشتم سمت ترنم که پشت کرده بود بهم
آروم بازوشو نوازش کردمو اضافه کردم
– مگه ناظهار کردی دلت بغل میخواد
جوابمو ندادو پشت به من موند . نیم خیز شدمو صورتشو نگاه کردم. با مشاهده کردن
مژه های خیسش اعصابم بیشتر از قبل بهم رخت. کنارش نشستمو اظهار کردم
– ترنم … بخاطر اون عکس مسخره ؟
اشکشو پاک کرد اما برنگشت سمتمو گفت
– من مسخرگی توش نمیبینم… هرچند اون عکس برام هم مهم نیست… چراکه
من از قبل میدونستم رابطه داشتی قبل من…
دلم میخواست همین لحظه سامو خفه کنم. میدونستم با اظهار کردن هر حرفی راجب
رابطه های قبلیم میتونم ترنمو دلخور تر کنم
چون عملا هیچ چیزی نمیشد رابطه های قبلمو توجیح کنه
مخصوصا که ترنم قبل من هیچ رابطه ای نداشت …
برای همین تو خاموشی فقط بازوشو نوازش کردمو بوسه ای رو موهاش زدم
کنارش دراز کشیدمو از پشت بغلش کردم. مخالفت نکردو حتی نوازش کف دستمم
که زیر پتو رفت پس نزد…
تو گوشش آروم اظهار کردم
– نمیتونم گذشتمو عوض کنم … ولی میتونم هر کاری که تو بگیو بکنم…
ترنم آروم و با بغض گفت
– فقط بغلم کن و بخوابیم .
به خواسته اش احترام گذاشتمو کف دستم پیشروی نکرد
ولی محکم بغلش کردمو یکم که گذشت تو بغلم چرخید
سرشو گذاشت رو سینه ام و پاشو گذاشت رو پام .
آروم مرسی گفتو بسیار زود صوتی نفس های منظمش نشون میداد که خوابش
برده .
دیده هامو بستمو سعی کردم بخوابم .
ولی فکر و خیال این روزگار ها آرومم نمیذاشت .
شکایت سام از من …
مشکل مالی که پیش اومده بود .
قضیه عقدمون .
موندن تو عمارت و سر و کله زدن با بلور و ملک حسان…
چرا زندگی آرومم یهو زیر و رو شد ؟
ترنم ::::::::
با آوای امیر و بوسه هاش رو صورتم بیدار شدم
کنارم دراز کشیده بودو گردنمو بو میکشیدو میبوسید
سر جام چرخیدمو اضافه کردم
– ساعت چنده ؟
– هفته
– بذار بخوابم امیر …
– قلبم میخواد بذارم اما باید برم
– خب برو …
– تنها میمونی ؟
– اوهوم
اینو گفتمو پتو کشیدم رو سرم . امیر مکثی کردو آروم اظهار کرد
– مضطربم تنهائی سام بیاد اینجا
یهو پتو از روم کنار دادمو نشستم رو تخت
کف دستی تو موهای نا مرتبم کشیدمو گفتم
– باشه میام .
امیر تبسم کمرنگی زدو قد بلند شد . میدونستم غمگینه … هم بخاطر دیشب هم
بخاطر سام .
منم آزرده بودم بخاطر هر دو . اما حق من بیشتر بود .
نفسه خسته ای کشیدمو به زور آماده شدم
امیر بازم دوتا نسکافه درست کرده بود
هر دو خوردیمو حرکت کردیم سمت دفنر .
تو ماشین تقریبا چورت میزدمو کلافه اظهار کردم
– اینجوری که نمیشه امیر …من همه کارام مونده . هر روزگار پاشم با تو بیام
بیکار بشینم
– خب تو هم کارتو بیار …
– کار من که دیدی چطوریه . نمیشه با خودم بیارم
– چرا نمیشه … یه اتقو برات خالی میکنم … کنار دفتر من اصلا آتلیه تو بشه
همونجا کار کن
فکر بدی نبود . از بو رنگ تو خونه خودمم خسته میشدم
برای همین گفتم
– باشه … فکر خوبیه .
با این فکر اون روزگار سرگرم خالی کردن اتاق کنار اتاق امیر شدم و فقط ظهر
براینهار خوردن امیر رو متوجه شدم
ساعت نزدیک ۶ عصر بود که امیر اومد تو اتاق.
دیگه همه چی رو برای خودم آماده کرده بودمو کلی از پرونده ها و وسایل
امیر رو مرتب تو یه قفسه گوشه اتاق جاسازی کرده بودم
امیر تو قاب در ایستاو بیان کرد
– خوب خالی شده
با لبخند برگشتم سمت امیر ولی با مشاهده کردن صورت امیر جا خوردم

با تبسم برگشتم سمتش ولی با دیدن قیافه خسته و کلافه امیر جا خوردم .
آروم جویا شدم
– خوبی ؟
– بریم خونه … خسته ام …
باشه ای بیان کردمو لباسمو مرتب کردم و حرکت کردیم پائین . تو ماشین حرفی نزدیم . ولی
نیمرخ امیر کاملا خسته و کلافه بود
وقتی رسیدیم یه چائی دم کردمو کنار امیر که داشت خودشو با تلویزیون
مشغول میکرد قرار گرفتم
همیشگی امیر تلاش میکرد سر حرفو باز کنه و امروزگار عجیب بود که انقدر تو
خودش بود
تشکر کردو چایش رو برداشت
بلاخره طاقت نیاوردمو پرسیدم
– چی شده ؟
با تکون سر اظهار کرد هیچی و یکم از چایش خورد .
میدونستم یه چیزی شده مماس بدنش قرار گرفتمو سرمو گذاشتم رو شونه اش
دستشو انداخت دورمو موهامو بوسید
آروم گفتم
– چرا دوست نداری بهم بگی
– چیزی نیست ترنم
– یه چیزی هست … تو ظهر تا حالا یه چیزیت شده این مدلی شدی .
– با مامان صحبت کردم
– خب ؟
– راجب عقد به ملک حسان گفت
– خب ؟
– گفت شناسنامه هامونو ببریم یه عقد دیگه هم اونا بگیرن
با این حرفش صاف قرار گرفتم رو صندلی و اظهار کردم
– ای بابا … مولینت اظهار کرد اینجوری میشه ها
بدون چشم دوختن به من منو کشید تو بغلشو اضافه کرد
– بیا … حالا میدونی … چیزی عوض شد؟
از این حرفش آزرده شدم و اضافه کردم
– درسته کاری ازم بر نمیاد ولی این قلبیل نمیشه بهم نگی . منم حق دارم بدونم
چه خبره
– حق داری ولی من میخوام نگران نشی
– گونه اش رو بوسیدمو اظهار کردم
– مشاهده کردن تو با این حال نگرانم میکنه چه بگی چه نگی … حالا باید چکار کنیم ؟
– نمیدونم … واقعا نمیدونم … میتونیم شناسنامه جعل کنیم اما تو این فرصت کم
نمیشه …
هر دو نفس خسته ای بیرون دادیمو امیر اضافه کرد
– قلبم برا مامانم میسوزه
– منم …
واقعا قلبم برای مادرش میسوخت .
امیر بازومو نوازش کردو منو چرخوند تا به سمت اون و رو پاش بشینم و
بیان کرد
– فردا با ملک حسان دعوام میشه …
– یعنی پس فردا و مراسم عقد کنسل میشه ؟
امیر لبمو نرم بوسیدو اظهار کرد
– نمیدونم … واقعا نمیدونم چی میشه …
کف دستمو تو موهاش فرو کردمو زیراه اش رو بوسیدمو اظهار کردم
– یعنی اگه کنسل شه تو دیگه نمیتونی مولینتو ببینی … مگه میتونه نذاره شما
همو ببینین ؟
– آره … قبلا تونسته … مجدداً هم میتونه …
آزرده شدمو خواستم از بغلش برم کنار که نگهم داشتو اظهار کرد
– نرو … بهت نیاز دارم …
ذهنم آشفته و مضطرب بود.
دلم گرفته و آشوب …
اما وقتی دست های امیر نوازش وار رو تنم شروع به حرکت کرد همه اینا نرم
نرم محو شد
انگار دیگه مهم نبود چه اتفاقی تو عمارت بیفته
فقط این لحظه و این ثانیه مهم بود
امیر همینطور وه تو بغلش بودم از رو کاناپه کشیده شد
هینی اظهار کردمو کف دستمو دور گردنش انداختم
تو گلو ریز خندیدو تو گوشم اضافه کرد
– نترس …
همینطور که به سمت اتاق میراهی شد گردن گوشمو میبوسیدو میمکید
بدون اینکه ازم جدا شه گذاشتم رو تختو خودش هم بوسه هاشو عمیق تر و
شمشاهده کرد تر کرد
بدون اینکه ازم جدا شه گذاشتم رو تختو خودش هم بوسه
هاشو عمیق تر و شدید تر کرد.
ذهنم با هر بوسه خالی و خالی تر میشد.
امیر بر عکس همیشگی کف دستش سمت لباس هام نحرکت کردو
فقط تو موهام بود.
میبوسیدو موهامو نوازش میکرد
از تماس بدن هامون حس میکردم که تو چه حالیه . ولی از
بوسه جلو تر نمیرفت.
بی تاب خودمو بهش فشردمو پیراهنشو تو کف دستام مشت کردم .
با من چرخید تا روی تنش قرار بگیرمو بیان کرد
– چرا از لب هات سیر نمیشم آخه
منتظر جوابی از من نموندو دوباره لبمو بوسید. لب درد گحرکت کرده بود
ولی لذتش کم مشده بود . امیر تیشرتمو آروم بالا داد . بی تحمل
لمس کف دستش بودم برای همین خودمو عقب کشیدمو تیشرتمو سریع
بیرون آوردم و پرت کردم پائین تخت. امیر با نگاه های داغ به تنم
نگاهی کرد و کف دستاش قاب سینه هام شد. فشاری به سینه هام آورد
که اولش با آهم شروع شد ولی انقدر شمتوجه شد شد که به آی ختم شد.
امیر نگاهش رو دیده هام ثابت شد . آروم بیان کرد
– دارم اذیتت میکنم؟
با تکون سر بیان کردم نه . کمرمو فشار ریزی داد تا منو خم کنه
سمت خودش. مماس لبم اظهار کرد
– اگه اذیت شدی بهم بگو
بازم با تکون سر اظهار کردم باشه و خودمو روی تن امیر آروم کشیدم.
این حرکتو برای تحریک امیر کردم اما حال خودم بد تر شد . امیر
نفسشو با فشار بیرون دادو لبمو به دندون گحرکت کرد. کمر شلوارمو باز
کردو یهو کف دستشو برد بین پام. خیسی و داغی بین پامو لمس کردو
جونی تو گلو بیان کرد . نمیدونم چرا از این حجم آمادگیم شرمنده
شدم. اما امیر بهم فرصت در ذهنش گذراندن ندادو به انگشتشو واردم کرد .
نفسم راهی شدو سرمو عقب کشیدم . انگشتشو آروم تکون داد که لبمو
گاز گحرکت کردم و مچ کف دستشو محکم گرفتمو کشیدم عقب تو گلو

: فیه
گاز گحرکت کردم و مچ دستشو محکم گحرکت کردمو کشیدم عقب . تو گلو
لبخند زد و بار دیگر چرخید روم. اینبار به جای لب هام مشغول گردنم
شد و در حالی که به سمت سینه هام میراهی شد شلوارمو شورتمو پائین
میکشید. کف دستمو تو موهاش فرو کردمو از درد گازی که از سینه ام
گرفت تقریبا جیغ زدم. دوست نداشتم جلو تخلیه احساسات امیر
رو بگیرم ولی دیگه داشت دردم می اومد . با گاز بعدی نالیدم
– آروم تر امیر
ازم جدا شدو خیره به جای گاز رو سینه ام اضافه کرد
– معذرت میخوام …
نفسشو با حرص بیرون دادو شروع کرد به لخت شدن
و خبره به بدنم اضافه کرد
– کبودی های قبلی هنوز نرفته
– عیبی نداره
اومد رومو در حالی که کتفمو میبوسیدو خودشو بین پام
جا به جا میکرد اظهار کرد
– با اینکه میدونم اذیت میشی … ولی … ولی متوجه شدن رد بوسه
هامو رو تنت دوست دارم …
– منم …
هنوز جمله ام تموم نشده بود که حرکت اول رو زد . نگاه هامو
بستمو به نبض درد و لذتی که تو بدنم پیچید تمرکز کردم . دیگه تو
اوج بودم. انقدر اوج که متوجه گذر وقت نبودم. حرکت
های امیر انقدر سریع و قوی شد که آوای جیر جیر تخک تو اتاق
پیچید. درد مثل موج تو تنم حرکت میکرد. ناخونامو تو کمرش
فرو کردمو به اجبار نالیدم
– آرومتر امیر
یهو محکم بغلم کرد. ضربه های شمتوجه شد تری زدو توقف کرد. درونم داغ
شدو نبض بدن امیر با تنم یکی شد . نبض لذت تو تنم کم کم
آروم شدو درد جای اونو گحرکت کرد . ولی انقدر خسته بودم که خیلی
زود تو همون حال خوابم برد.

امیر ::::::::
ساعو ۱۲ شب بود
ولی همچنان خوابم نمیبرد
با ترنم چند ساعتی مشغول بودیمو بعدش اون خوابید…
ولی من خوابم نمیبرد.
بدن ترنم آرومم کرد ولی دوباره همه چی برگشته بود…
واقعا تو مخمصه بدی افتاده بودم.
فکر اینجاشو نکرده بودم.
گوشیو از کنار تخت برداشتمو به مولین پیام دادم
– بیداری
مولین تند جواب داد آره .
آروم از کنار ترنم بلند شدم.
پتو برگردوندم رو بدن لختشو شلوارکمو برداشتم
از اتاق راهی شدم بیرونو به مامان زنگ زدم
بوق اول جواب دادو گفت
– امیر … با پدربزرگت داشتم صحبت میکردم
چشم اامو کف دست کشیدمو اظهار کردم
– راجب عقد؟
– آره
کلافه جای گرفتم رو مبل
با خستگی گفتم
– بیخیال شناسنامه ها شده؟
– نه … عاقد بیان کرده اگه قبلا عقد کردن من نمیتونم دوباره عقد کنم و همه چی باید
صوری باشه.
– خب؟
– خب دیگه … پدربزرگت میگا من مراسم صوری نمیگیرم
نزدیک بود داد بزنم ار کلافگی و خستگی اضافه کردم
– چی میخواد پس این پیرمرد
یهو صدای پدربزرگم از پشت گوشی اومد که گفت
– پاشو بیا اینجا امیر ببینم چه غلطی کردی …

مکث کردم .
انگار گوش هام باور نمیکرد صدای ملک حسان بود
عرق سردی رو تنم نشست که ملک حسان دوباره گفت
– امیر … تا یکساعت دیگه اینجا باش … نیومدی … دیگه هیچوقت نیا اینجا .
با این حرف گوشیو قطع کرد گوشیو پائین آوردمو به صفحه سیاهش خیره شدم
.
لعنت… لعنت …
لعنت به این حیات …
گوشیو با خشمگینت کوبیدم رو زمین .
با دو کف دست صورتمو گراهی شدمو دیده هامو فشار دادم
باید چه غلطی میکردم …
دقیقا چه غلطی ؟
میراهی شدم و چی میاظهار کردم ؟ واقعا مغزم بریده بود
اصلا چطوری میحرکت کردم ؟
ترنم لخت رو تخت بود !
تنهاش میذاشتم ؟!
اینجائی که سام ممکن بود بیاد ؟
با خودم که نمیتونستم ببرمش !
ببرم چی بگم ؟
خدایا … چرا انقدر سخت ؟
نمیشد هم نرم ! نمیتونستم مولینو نا امید کنم
کلافه سرمو قد بلند کردمو گفتم
– لعنت به تو ملک حسان
پلک زدمو ترنمو رو به روم دیدم
با ملحفه دورش مضطرب خیره به من بود و با دلواپسی جویا شد
– چی شده ؟
– باید برم عمارت
اینو گفتمو قد بلند شدم تا حاضر شم
به سمتش راهی شدمو بی هوا بغلش کردم . نه برای اینکه بهش آرامش بده ! نه !
بغلش کردم تا به خودم آرامش بدم .
تا به خودم یاد آوری ارزشش رو داره .
اینهمه دردسر ارزشش رو داره .
ترنم تو بغلم آروم گفت
– معذرت میخوام… همش بخاطر منه
پیشونیش رو بوسیدمو بیان کردم
– نه … اینطوری نیست … تقصیر لجبازی اون پیرمرده …
بوسه دیگه ای رو موهاش زدمو ازش جدا شدم.
زیاد وقت نداشتم .
در حالی که به سمت اتاق میراهی شدم اظهار کردم
– باید تنها بذارمت ترنم …
ترنم پشت سرم اومد و رو تخت قرار گرفت
در حالی که لباسمو از کمد بیرون میاوردم گفتم
– همه در هارو قفل کنو …
یهو پرید وسط حرفمو اضافه کرد
– امیر… میدونی … یه کاری میشه بکنیم …
قسمت حذف شده پارت قبل رو فردا صبح میذارم

میدونستم میخواد بگه به ملک حسان راستشو بگیم
ولی اون که خبر نداشت من با چه شروطی این ازدواجو جاده انداختم !
فقط کافی بود ملک حسان بفهمه بهش دروغ بیان کردم
همین کافی بود تا همه چیو بهم بزنه
پیراهنمو پوشیدمو گفتم
– فکر خوبی نیست ترنم …
– من که هنوز چیزی نبیان کردم
– میدونم چی میخوای بگی.اضافه کردن حقیقت به ملک حسان همه چیو بدتر میکنه
ترنم اخم کردو دستشو به سینه زد
سوالی نگاهش کردم که گفت
– فکرم این نبود
– پس چی؟
– من میتونم تاریخ تو شناسنامه هارو دستکاری کنم
ترنم :::::::::
هر دو شناسنامه رو بستمو دادم به امیر
با افتخار گفتم
– بفرما… اینم تو کمتر از یک ربع که بهت گفتم
هر دو رو باز کردو تاریخو خیره شد .
لبخند رضایت رو لبش جای گرفتو بیان کرد
– باورم نمیشه … چرا زودتر ناظهار کردی دختر …
– هم به ذهنم نرسیده بود. هم … هم نمیتمایل داشتم جرم به این گندگی برا خودم
درست کنم
چشمکی بهم زدو گفت
– هیچکس نمیفهمه . خیالت راحت. آبا از آسیاب افتاد مجدداً برگردون تاریخ
قبل
در حالی که در رنگ های چاپیمو میبستم گفتم
– سعی میکنم ولی شاید دوباره درست در نیاد چراکه رنگ کاغذ زیاد بره با
جوهر .
– فدا سرت میریم المثنی میگیریم اصلا
اینو اضافه کردو شناسنامه هارو گذاشت تو جیبش و گفت
– من برم تا دیر تر از این نشده. همه در هارو قفل کن. کلیدم بذار پشت در
باشه
سری تکون دادمو اضافه کردم
– باشه … دلواپس نباش. اون که نمیدونه الان من تنهام که بخواد بیاد
با این حرفم امیر انگار نگران تر شد
کلافه پیشونیشو خاروند و اضافه کرد
– نه اینجوری نمیشه. لباس بپوش. بدو. با هم میریم تو تو ماشین بمون
– امیر این که بدتره . اگه منو ببینن.
– نمیبینن رو صنقلبی عقب دراز بکش رو خودتم یه چیزی بده
اخم کردمو بیان کردم
– نه … من اینکارو نمیکنم
اینو اظهار کردمو هولش دادم سمت در
– ترنم… بذار من خیالم راحت باشه
– برو زودتر بیا تا خیالت راحت باشه. منم میخوام رو تخت بخوابم نه اون
صنقلبی ماشین سفت
شاکی اضافه کرد ترنم
ولی بهش توجه نکردم. گونه اش رو بوسیدمو گفتم
– خداحافظ. زود بیا. شب بخیر
نا امید از راضی کردن من از در حرکت کرد بیرون. پشت سرش درو قفل کردمو
کلیدو بر نداشتم از پشت در
رفتم تو اتاقمونو در اتاقو هم قفل کردمو کلیدو باز گذاشتم پشت در .
از قفل بودن پنجره هم مطمئن شدمو حرکت کردم زیر پتو
تازه چشم هام گرم شده بود که آوای تلفن خونه از پذیرایی کشیده شد
مثل جن زده ها از جا پریدم
تو سکوت شامگاه زنگ تلعن انگار تو خونه اکو میشد
با ترس گوشیمو برداشتمو زنگ زدم به امیر
اما میبیان کرد در کف دسترس نیست
رو تخت کز کردم تا صوتی زنگ تموم شه. هنوز چند دقیقه نگذشته بود که
مجدداً صدای زنگش کشیده شد
بدنم دیگه یخ شده رود و حالا واقعا وحشت کرده بودم. به امیر مسیج دادم
– تلفن خونه زنگ میخوره. پشت سر هم … چکار کنم ؟
گوشیو تو کف دستام گحرکت کردمو نگاه هامو بستم. سعی کردم به آوای زنگ تلفن توجه
نکنم .
مسلما مولین امیر بود. امیر دیر کرده . تلفنشم در کف دسترس نیست . زنگ زده به
خونه .
من اینجا جام امنه. سام که بزرون خونه کشیک نمیده که الان بخواد بیاد بالا .
تازه کلید پشت دره.
ترسم بی مورده .
دیگه تلفن زنگ نزدو منم با این افکار کم کم خوابم برد .
با آوای زنگ در خونه از جا پریدم