تلاش کرده بودم نسبت به مسئله ی اون عکسها بیتفاوت بمونم و این رو یه مسئله ی عادی تصور کنم اما وقتی به خودم اومدم ،
دیدم که توی تقابل قلب و منطق،منطقم به احساساتم باخت و این رو گحرکت کردن شماره ی میثاق آشکارا بهم ثابت میکرد!!!
ناخنمو زیر دندون فشار دادم و به موبایلم خیره موندم.
هر بوق که میگوش دادم بی طاقت تر و عصبی تر میشدم.
خودم دقیقا نمیدونستم اگر جواب داد چه بهانه ای باید برای این تماس بیارم اما ته قلبم مایل بودم خودم رو بهش یادآوری کنم و اینجوری از هر دختری توی اون مهمونی دور نگهش دارم.
نمیدونم چرا همچین تصور احمقانه ای داشتم.
که باید به طرف مقابل یادآوری کنم وجود دارم.
اما احساسم به میثاق اونقدری عمیق بود که حتی مایل نبودم درحال خوش و بش کردن با کس دیگه ای تصورش کنم!
چند لحظه بعد وقتی منتظر متوجه شدن آواش بودم در کمال تعجبم خط اشغال شد و این یعنی رد تماس داد!
عصبی شدم و زیرلب غرولند کنان گفتم:
“آره دیگه! بایدم رد تماس بدی!
حالا اگه من بودم تا الان جرم داده بودی”
مجدداً شماره اش رو گراهی شدم و اون باز هم رد تماس داد و با این تفاوت که چند لحظه بعد از اینکارش یه پیام خشک و سرد برام فرستاد:
“زنگ نزن! نمیتونم حرف بزنم”
ناخممو از زیر دندون بیرون کشیدم و با دو دستی گراهی شدن موبایلم واسش تایپ کردم:
“من قلبم میخواد باهات حرف بزنم.
برو جایی که بتونی حرف بزنی”
ناخممو از زیر دندون بیرون کشیدم و با دو دستی گحرکت کردن موبایلم واسش تایپ کردم:
“من قلبم میخواد باهات حرف بزنم.
برو جایی که بتونی حرف بزنی”
پیام رو ارسال کردم و بار دیگر افتادم به جون ناخنم.
طوری که انگار اون ناخن بیچاره گلوی میثاق بود!
له شده بود زیر فشار دندونای نیشم و من نمیتونستم بیخیالش بشم.
چند لحظه بعد یه پیام کوتاه فرستاد که کفری تر و بدگمون تر از قبلم کرد:
“من حال لاس زدن ندارم.برو بخواب.اینقدر هم زنگ هم نزن مروا میری روی اعصابم سگ میشم”
پیامش مثل آب سرد بود!
هزار جور فکر به سرم خطور کرد که هیچکدوم خوب نبودن.
مگه چقدر با اون مهمونهای عیون و پولدار بهش خوش میگذشت که صوتی من و پیام من ممکن بود بقول خودش سگش کنه؟؟؟!!!
از سر برآشفتهت واسش نوشتم:
“تو کی با من سگ نبودی آخه؟خوش بگذره با مهمونهای دلبرتون”
پیام رو فرستادم و بدون اینکه منتظر جواب بمونم،چراغ رو خاموش کردم و خزیدم زیر پتو.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن