کمی صاف تر جای گرفتم.
بخشی از موهام رو که موج ملایمی برداشته بودن پشت گوش نگه داشتم و با اکجاده اضافه کردم:
-یکی از همکاراست.
جدید!
شهلا دانش! اسمشه!
باور نکرد!
و اون دقیقا در همین حد بدبین شده بود.
نشون به اونونشون که زد روی شماره و بیان کرد:
-متوجه شدن کی بود مانند مشاهده کردن!
الان معلوم میشه…
کف دستپاچه اظهار کردم:
-میثا….
مجال صحبت نداد و همزمان که با گذاشتن انگشت اشاره اش جلوی لبهاش ازم میتمایل داشت ساکت بشم اظهار کرد:
-هیش هیش هیش….ببند وگرنه خودم زحمت بستنش رو میکشم…
تا خواستم ازش خواهش کنم اینکارو نکنه و مزاحم مردم نشه کار خودش رو کرد و شماره ی اون بنده خدارو گحرکت کرد و تماس رو ،روی اسپیکر گذاشت .
طاما نکشید که صدای آروم خانم دانش توی فضا پیجید و به شک مزخرف میثاق خاتمه داد:
“الو…جانم مروا جان…الو….الو مروا….”
تا خواستم ازش خواهش کنم اینکارو نکنه و مزاحم مردم نشه کار خودش رو کرد و شماره ی اون بنده خدارو گرفت و تماس رو ،روی اسپیکر گذاشت .
طولی نکشید که صدای آروم خانم دانش توی فضا پیجید و به شک مزخرف میثاق خاتمه داد:
“الو…جانم مروا جان…الو….الو مروا….”
من غضب آلود تماشاش کردم و اون با قطع تماس به جست و جوش توی لیست مخاطبین و تماسهام ادامه داد تا با گراهی شدن یه آتو خشمشو از من خالی کنه!
نفس عمیقی کشیدم و کف دستمو به ارومی سمتش دراز کردم و گذاشتم روی پاش.
سرش رو چرخوند سمتم و به صورتم خیره شد.
دیده توی نگاه که شدیم گفتم:
-تختت بوی تورو میداد...وقتی دراز کشید احساس کردم توی بغل تو دراز کشیدم.
بسیار خوب بود…میدونی از کی تا حالا بغلم نکردی؟
اصلا واسه همین خوابم برد…چون حس کردم دوباره توی بغل توام!
راستی…ساعت چنده ؟!
مامانم دلواپسم میشه…چک کردن من تموم شد؟! حالا دیگه میتونم برم؟
نفس عمیقی کشید.
گوشیمو به آرومی کنار گذاشت و بجای اینکه قد بلند بشه ،خودش رو روی تخت بیشتر جلو کشید تا فاصله اش با من کمتر و کمتر بشه.
این نزدیکی بعد از اینهمه مدت دوری نفس منو توی سینه حبس کرد و دلم رو به تالاپ تلوپ انداخت…
خیره به نگاههام کف دستشو روی صورتم گذاشت و به محض اینکه انگشت شَستش پوستم رو نوازش کرد پلکهام خمار شدن و تنم داغ!
هر بار….هربار میثاق لمسم میکرد من همینقدر از درون بی تاب و از بیرون خمار میشدم.
سوی چشمهاش از سمت لبهام به سمت دیدههام کشیده شد.
آهسته و آروم اظهار کرد:
-اگه کسی از دیده من بیفته ،از دلمم میفته
میخواد خدا باشه یا بنده اش!
کاری نکن از چشمم بیفتی…
کاری نکن دیگه نتونم و رغبت نکنم دلبسته شده باشم
آب دهنمو قورت دادم و با تکون سر لب زدم:
-قول میدم….
میثاق…چرا نیلوفر رو رسوندی ؟!
چرا تو رسوندیش دانشگاه…؟
همه باهم دیدنتون…
نتونسته بودم از خیر گرفتن جواب این سوال که بدجوری ذهنمو به خودش مشغول کرده بود بگذرم.
بار دیگر به لبهام خیره شد ودر حالی که با نگاهش قورتشون میداد جواب داد:
-اومده بود خونه…بدون ماشینش…
داشتم با موتور میزدم بیرون
جلوی بابا نازو نوز کرد هوس موتور سواری به سرش زده…
به خاطر بابا مجبور شدم…
حرفش رو قطع کرد و با بدخلقی اضافه کرد:
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن