عماد وا راهی شد.
-اما رستا کم مونده بود سر اون قضیه مونا رو بکشه…! رستا دوست داره…!!!
امیر لحظه ای خنده اش گرفت.
-دوسم داره ولی لجبازه…! یه میل داشتگار سمج داره که بد خاطرشو می خواد…!
چشمان عماد درشت شد.
-میل داشتگار…؟! صحبتی نبود که…؟!
امیر از حرص کمی دیگر آب خورد تا خشم و التهاب درونی اش را کمتر کند اما نمی توانست.
-نمی دونم وقتی قرار باشه یه چیزی پیدا بشه که برینه تو اعصابت از زمین و مدت برات میباره…!
-خب مگه با حاج یوسف حرف نزدی… توی رو دربایستی هم باشه قبول می کنه…!
امیر چشم باریک کرد.
-تو رستا رو نمی شناسی… اونقدر روی بابام نفوذ داره که کافیه یه ناز دخترونه بیاد یا اصلا به حاج یوسف بگه شما جای بابام… حاج یوسف براش همه کار می کنه… بیشرف می دونه بابام عشق دختره، صدتا ادا میاد که آخر حرفش و به کرسی بنشونه…!!!
عماد ایرویی الا انداخت.
امیر حق داشت… رستا به خاطر تک بودنش دردانه ان منزل باغ بود که تمامی مردان ان خونه جور دیگری او را دوست می داششتابزده…
-می تونیم از سایه کمک بگیریم…!
امیر نگاهانش را باریک کرد.
-سایه چطوری می خواد به ما کمک می کنه…؟!
عماد شانه بالا انداخت.
-زیاد پیچیده نیست فقط کافیه باهاش حرف بزنی و مجابش کنی ولی…
-اما چی…؟!
عماد با تاکید اظهار کرد: فقط باید مطمئنش کنی که رستا رو واقعا دوست داری و می خوای باهاش اردواج کنی…!!!
#پست۳۲۰
رستا با نگرانی نگاه مادرش کرد…
-خوبی مامان…؟!
ستاره تبسم زد.
-اره قریونت برم… یکم حالت تهوع دارم که عادیه…!
-قرصت و خوردی…؟!
ستاره چشم روی هم گذاشت.
-خوردم فقط بی حال میشم و می خوام بخوابم.
رستا ریز خندید.
-خب بخواب عزیزم… چرا الکی خودت رو بیدار نگه میداری…!
-از صبح همش خواب بودم… ولش کن بیا بشین اینجا باهات حرف دارم…!
ابروهای رستا بالا حرکت کردند.
-چیزی شده…؟!
ستاره کف دست دخترکش را گرفت.
-نه عزیزم نگران نشو… چیز نگران کننده ای نیست…!
-پس چی شده مولین نصف عمر شدم…!
ستاره نفس عمیقی کشید و نگاه دخترش کرد.
دخترکش آنقدر بزرگ شده بود که برایش میل داشتگار می وارد شد ان هم دوتا دوتا…!
کمی مکث کرد.
-میل داشتگار داری…؟!
ابروهای رستا بالا راهی شد.
-تمایل داشتگار…؟!
ستاره ریز خندید.
لخظه ای حالت تهوع و خواب را از یاد برد…
-تازه دو سه تا هم هستن…!
نیش رستا باز شد.
-مامان تو رو خدا بگو بیان من یکم جلو ننه هاشون سرخ و سفید بشم بگن وای چه عروس خجالتی زیبای بعدشم جواب منفی بدم، بخندیم…!
#پست۳۲۱
ستاره با دهان باز نگاه دخترش کرد.
-وا مگه مردم مسخره تو هستن…؟!
رستا هیجانزده خودش را جلو کشید.
-مسخره کجا بود مولین… وای مامان، مادر پسره بگه عروس خانوم چای نمیارن تو هم میگی دختر چای بیار… منم با سینی چای وارد میشم و یه سره هم میرم پیش دولید مثلا چای تعارفش کنم، تموم سینی رو میریزم روش که بسوزه…. بعدشم دولید از سوختگی می خواد نعره بزنه اما نمی تونه بعدش منم میبرمش تو اتاقم….!
ستاره نگاه باریک کرد.
-ببریش تو اتاق چه غلطی کنی…؟!
رستا بی حیا نیشش را بیشتر باز کرد.
-براش پماد سوختگی بزنم….اصلا می خوام تستش کنم ببینم سایزش چقدره…!!!
ستاره روی گونه اش زد.
-خاک تو سرم تو حیا نداری…؟!
-حیا دارم اما به من چه صحبت یه عمر زندگیه…!
-عمر زندگی چه ربطی به سایزش داره نکبت…؟!
رستا پر شیطنت کمی فاصله کراهی شد…
-هرچی سایزش بزرگتر، زندگی بادوام تری خواهیم داشت…!
ستاره با حرص نیشگونی از بازویش گراهی شد…
-بیشرف مردم میرن از خصوصیات و ارزشش هاشون حرف میزنن اونوقت توی ذلیل شده میخوای بری ببینی اونجاش چقدره…؟!
رستا از درد بازویش چینی صورتش درهم شد…
-مگه بد میگم… اونوقت من شب عروسی با چیز کوچیکش رو به رو بشم که تموم اون ارزش ها و آمال و آرزوهام رو سرم خراب میشه که…!!!
ستاره کف دست به سرش گراهی شد و ناامید نگاه دخترش مرد…
-بمیری رستا که هیچیت عین آدمیزاد نیست…!
رستا لب هایش را غنچه کرد و چشمکی زد.
-ارزش و آمال من بستگی به چیزش داره وگرنه جوابم منفیه…!!!
عاشق معیار رستا شدم…. 😂
بیشرف یکم حیا نداره… 😂
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن