به سختی جلوی خنده ام را گرفتم و نگاه سایه کردم که بدبخت رنگش پریده بود.
لال شده نگاهش به من بود.
-نازنین جان سخت نگیر عزیزم… بالا بری پایین بیای همینه اما خب از حق هم نگذریم لذت هم داره…!!!
شک ندارم که گونه های نازنین سرخ شده بودند.
-ای وای خب آره ولی چی بگم…؟!
خندیدم.
-خجالت نکش منم باهات هم دردم و می فهممت ولی در کل باید بنیه قوی داشته باشی تا از پسشون بربیای…!
نازنین متعجب اضافه کرد: ولی من نمی تونم مثل امیرعلی غذا بخورم…. خیلی تلاش کنم و امیرعلی زور سرم بزاره صبحونه رو هم در کنار وعده های دیگه بخورم وگرنه در کل من کم خوراکم و به قول علی هنوز شروع نکرده باید تمومش کنه که چی من غش نکنم…!!!
رفتارهای امیرعلی برای من و سایه تازگی داشت از بس که این بشر ملایم و بی سرو صدا بود…!
-خب دیگه اینم یه جوره ولی بهتره خودت رو تقویت کنی تا کم نیاری… در ضمن یه چکاپ هم برو البته اگه دوست داری بیا باهم بریم…!
استقبال کرد.
-حتما رستا….خودمم می خواستم باهات حرف بزنم که بریم دکتر ولی روم نمی شد…!!!
سایه بلند شد و سمت آشپزخونه حرکت کرد.
با نگاهم حرکت کردنش را دنبال کردم و جواب نازنین را دادم.
-نازنین جان هر موقع موقعیتت جور بود. خبرم کن بریم، من باید برم سایه آوام میزنه…!
-باشه عزیزم، فعلا خدانگهدار…!
تماس را قطع کردم و نگاه سایه کردم که بدجور توی فکر بود و یک دفعه بی هوا اظهار کرد: من مشکلی با این چیزا ندارم در واقع می ترسم عماد منو پس بزنه…!!!
ابرو بالا انداختم: اونوقت چرا…؟!
سایه نفس عمیق کشید.
-بکارتم ارتجاعیه…!!!
#پست۵۹۹
جا خوردم…
قبلا در این مورد با من حرف نزده بود و حالا…
فکر نکنم چیز بسیار مهمی باشد…
-خب باشه، هرکسی ممکنه یه طور خاصی باشه…!
سایه نفس عمیقی کشید…
-درسته ولی نه برای مادر عماد…!
چپ چپی نگاهش می کنم.
-ببین از الان بخوای اینجوری ماتم بگیری و به این مسائل پیش پا افتاده اهمیت بدی فردا روزی همش باید برای کوچکترین کاری بشینی و غصه بخوری…!
با محبت نگاهم کرد.
-حق با توئه ولی خب نمیشه فکر نکرد.
جلو رفتم و کف دستش را گرفتم.
-تو یه دختر آزاد و مستقلی…! عماد هم عاشق همین شده و البته جسارتت… اصلا بهترا همه چیز رو به وقت بسپاری… در ذهنش گذراندن بهش فقط داغونت می کنه…!
بغلم کرد.
-چه خوبه تو رو دارم…؟!
گونه ام را هم بوسید و من در کمال احترام برایش لیخندی زدم.
-خب حالا به پاس این خوبی که دارم برات خرج می کنم شام با تو…!!!
از توی بغلش پرتم کرد عقب…
-بمیری هم امشامگاه شام با توئه…! پس زر بیخود نزن…!!!
و در مقابل نگاهان متعجب و پر انتظارم رفت…
از حرص صوتیم را قد بلند کردم.
-به مادر عماد می سپرم حتما شامگاه زفافتون کف دستمال خونیت رو ببینه…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن