امیر متوجه نشد و به حالت گنگی نگاهم کرد.
-شکم و زیر شکم ما چه ربطی به عممون داره…؟!
حرصم گرفت…
-وای امیر منو آوردی بالا که سین جین کنی یا بری دوش بگیری…؟!
فاصله راکم کرد…
پهلویم را گرفت و نگاهی توی صورت و موهایم چرخاند…
-حرف بزن رستا…!
نگاه در حدقه چرخاندم…
-مقصرش من نیستم خوش تیپ خان… اون عمه جادوگرت انگار با عروسای این خونه مشکل داره منم که می دونی زبونم چفت و بست نداره یهو یه جوری می رینم بهش که…
یک دفعه امیر با جدیت تشر زد…
-رستا….؟! مواظب حرف زدنت باش…!!!
ترسیدم…
دیدهانم گمسرور شدند.
-سر من داد نزنا…!
کف دستش را کنار زدم و با حرص توی صورتش فریاد زدم…
-امیر یا خودت میری شخصا به عمت می فهمونی فضولی زیستن من و نازنین به اون و دخترش ربطی نداره وگرنه به جون خودت به جون مولینم دیگه حرمتش رو نگه نمی دارم اگه یه بار دیگه بخواد حرف نامربوطی بزنه…!
بعد می خواهم از اتاق خارج شوم که دستم را می گیرد و سمت خودش می کشد…
با حرص توی چشمانش زل زدم.
-چیه…؟!
اخم داشت.
-اصلا از دختر بی ادب خوشم نمیاد…!
حاضر جواب بیان کردم: منم از عمت و دخترش خوشم نمیاد…!
خنده اش گحرکت کرد.
-رستا نگاهات و برام اینجور گرد می کنی یه دفعه یه کاری دستت میدما…! فکر این باش که اون پایین آدم قرار گرفته…!!!
.
#پست۵۱۹
ابرویی بالا انداختم.
-چه خوب تازه استقبالم می کنه به شرطی که به عمت هم بگی بیاد بالا نکنه با مشاهده زنده رابطمون دست از سرم برداره…!
وا حرکت کرد.
-واقعا جدی هستی…؟!
چشم باریک کردم…
-امیر یه جایی یه کاری می کنم که خودش خود به خود خفه شه…!!!
پشت گردنم را گحرکت کرد و سمت خودش کشید…
-آخ که این زبونت رو باید از حلقومت بکشم بیرون رستا…!
خودم را بهش چسباندم…
-الان مثلا فقط زبونم رو مشاهده کردی آره…؟! اصلا تقصیر منه که به خاطر تو موهام و گیس کردم و ساده ترین و سنگین ترین مانتوم رو هم پوشیدم…!
امیر لبخند زد…
جلو رسید و کنج لبم را بوسید.
-مشاهده کردم و به خاطر همین کشوندمت بالا…
نازی ریختم…
-که چی بشه…؟!
ابرویی بالا انداخت.
کمی فاصله گراهی شد و با اشاره ای به مانتو ام گفت:
-نمی دونم چرا هرچی نگاش می کنم، متوجه سادگی و سنگینیش نمیشم…؟!
اخمی تصنعی کردم.
-خوبه دیگه بهونه درنیار…!
لب زیر دندان کشید.
-نه چه بهونه ای برعکس خیلی هم خوبه که حداقل سینه هات معلوم نیست…!
دیده غره ای حرکت کردم.
-خب جلو بسته است دیگه معلومه پیدا نیست…! ببینم حداقل یه تشکری یه چیزی ازم می کردی که به حراهی شد گوش دادم…!
مرا مجدداً توی آغوشش کشاند و سر زیر گردنم برد.
-اصلا بیا اینجا ببوسمت و تشکر کنم…!
کرم ریختنم هم کف دست خودم نبود.
-اونوقت با بوسه..؟!
کمی ازم جدا شد.
-بخوای جور دیگه ای هم می تونم فقط اینجا نمیشه و باید بریم آپارتمانم… می دونی که دوست دارم حین کار صوتی جیغ هات رو هم بشنوم…!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن