دود بود که از سرم قد بلند می شد و من مانند سکته ای ها لبم از خنده ای که ماسیده بود، کج شده…!
عمه لب گزید و تند جواب داد.
-وا حلیمه جون این چه حرفیه می زنی دخترم اونقدر خانوم و زرنگه که داره هم درس می خونه هم اون کافه رو می گردونه که والا محمدم با این سن و سالش فقط درس می خونه…!!!
حلیمه خانوم پشت دیدهی نازک کرد…
-نه درس نه کار، غذا نمیشه که سر گشنه زمین بزاری…!
از حرص می خندم.
این زن چرا حرمت سن و سالش را نگه نمی دارد…؟!
نگاه در حدقه می چرخانم و عجیب آرام هستم چون دارم به بیشعور بودنش بیشتر پی میبرم…
نگاهش می کنم و نگاه درون چشمان موذی اش می دوزم…
-حلیمه خانوم شما لطفا مضطرب شکم شوهر من نباشین چون منم نباشم براش غذا درست کنم خودش بلده این یک، دوما الحمقلبله رستوران هم که تو این شهر زیاده و با اون همه سرآشپز های ماهر و معروف که مطمئنا غذاهاشون خوشمزه تر از دست پخت شما و دخترتونه…!!!
حلیمه خانم چشم درشت کرد و دهانش مثل ماهی باز و بسته شد و نیش من باز…
خودش تمایل داشت وگرنه من که دشمنی با او نداشتم…
عمه فرشته هم کف دست کمی از من ندارد که به بهانه ریختن چای سمت آشپزمنزل در حرکت کرد…
وارد سالن شدم و میل داشتم بنشینم که این بار مونا نطق کرد…
-رستا جان به دل نگیر منظور مادرم این بود که هر مردی دوست داره کف دست پخت زنش رو بخوره…!
سر بالا گحرکت کردم و نگاه جدی به مونا انداختم…!
-منظور مادرجانتون رو من متوجه شدم و شما نیاز نیست به من رسم شوهرداری یاد بدی… چه بسا که این حرف ها به هیچ کس جز من و شوهرم ربطی نداره…!!!
#پست۵۱۵
روی مبل نشستم و سایه کنارم…
مولین هم طبق معمول ظرف میوه اش توی بغلش بود…
عجیب بود که مردها هم نبودند…
کشیده شدم و بدون چشم دوختن به ان مادر و دختر سمت آشپزخونه راهی شدم…
نازنین هم داخل آشپزخانه بود و عمه داشت قلبداری اش می داد…
-خودت رو دلخور نکن عزیزم… حلیمه زبونش تلخه و نیش داره…!
متوجه من نشدند.
قطره اشکی از چشم نازنین چکید…
-حاج خانوم من رعایت سن و سالش رو می کنم… برگشته بهم میگه چرا بچه نمیارین…!
لب گزیدم و صورت سرخ نازنین بیچاره برایم تداعی این بود که او حتی ممکن است دختر باشد…!
جلو حرکت کردم و اعلام حضور کردم…
اصلا هم از عمه خجالت نکشیدم…
-باید بهش می گفتی همه مثل تو و دخترت نیستن که خودشون رو راحت بچسبونن به این و اون…!!!
عمه فرشته روی گونه اش زد…
-خاک به سرم این حرف رو جلوی حاج یوسف نزنیا…؟!
خندیدم و نازنین هم میان گریه لبخند زد…
-جلوی حاج یوسف میگم عمو چطوری توی نامزدی بچه میارن…؟!
عمه بار دیگر با گونه اش زد و نازنین صوتی خنده اش کشیده شد…
-خاک به سرم رستا این حرفا رو از کجات درمیاری…؟!
نیشم را باز می کنم…
-از همون جایی که حلیمه جون درمیاره تازه بدبخت نمی دونه این نازنین خانوم هنوز دختر تشریف دارن و فعلا بچه ای در کار نیست…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن