دوباره داشت من را پیش می کشید.
تند نگاهی به اطراف کردم تا مولین ستاره نباشد که سایه آهسته گفت: ستاره راهی شده تو اتاق مهمان بخوابه….!
حاج یوسف و امیرعلی اخم داشسریع.
عمو رضا پیش مولین بود و عمه فرشته ماتش برده بود.
آقاجان و عزیز هم کف دست کمی از عمه فرشته نداششتابزده و نگاه ماتشان به حلیمه خانم بود.
همه سکوت کرده بودیم و حتی منی که زبانم جلوتر از خودم بود، نمی اطلاع داشتم چه بگویم ولی امیر خاموشی را شکست..
-عمه خانوم لطفا احترام خودتون رو نگه دارین و نه به شعور من نه زنم توهین نکنین…!
صورتش از عصبانیت زیاد سرخ شده بود.
یک دفعه قد بلند شد و نگاه مات منم بهش بود که با اخم هایی درهم نگاهم مرد.
-رستا بلند شو ما می ریم…!
حاح یوسف اعتراض کرد.
-کجا پسرم…؟!
قد بلند شده که امیر رو به پدرش اضافه کرد: میرم که احترام ها حفظ بشه….!
سپس سمت حلیمه خانوم برکشت.
-اما عمه خانوم نه به شما نه به هیچ کس دیگه اجازه نمیدم که به زنم توهین کنه…!
از خوشی می تمایل داشتم صورت خشمگین و سرخ امیریل را بوسه باران کنم…!
سپس رو به حاج یوسف ادامه داد: ببخش حاج بابا شامگاهتون رو هم خراب کردم اما نتونستم ساکت بمونم و حرمت نگه دارم…!
سمت عمه فرشته چرخید.
-حاج خانوم شما هم ببخش…!
آرام سمتش حرکت کردم که کف دستم را گحرکت کرد و با خداحافظی آرامی از خونه خارج شدیم…
نزدیک خونه ما توقف کردیم و سمتش برگشتم.
از ذوق زیاد نتوانستم ساکت بمانم…
-امیر به خاطر امشامگاه هرچی ازم بخوای نه بهت نمیگم، اصلا به مشاهده کرده منت…!
امیر ابرویی بالا انداخت…
-هرچی بخوام…؟!
#پست۴۴۶
دهانم باز ماند.
من غلط کردم اصلا حرف زدم…!
به خدا که جوگیر شده بودم.
اخم کردم و کف دست به کمر تشر زدم.
-نخیر…! اصلا وظیفت بود ازم دفاع کردی…!
بعد راهم را گرفتم که بروم ولی بازویم را چسبید.
-خودت بیان کردی هرچی بخوام بهم نه نمیگی…؟!
-درسته گفتم ولی نه هر چیزی…! در ضمن آدم خوب نیست اینقدر فرصت طلب باشه…!
کف دستش را از رجپی بازویم برداشت.
-فعلا وقت ندارم باهات کل کل کنم، بهتره بری وسایلتو جمع کنی تا نیم ساعت دیگه جاده می افتیم…!
ماتم برد.
-ولی مولینم چی…؟!
نیشخند زد: باهاش هماهنگم…!!!
*
-ای خرشانس بیشعور…. خوب خدا هواتو داره که همچین بشوره و پهن کنه…!
لباسم را داشتم داخل چمدان می گذاشتم که با صوتی سایه برگشتم که سبد میوه و غذا کف دستش بود…
تبسم زدم به محبت های بی دریغ عمه فرشته…!
سمتش حرکت کردم و قری به گردنم دادم…!
-آقامون دوست نداره کسی خانومش رو اذیت کنه…!
چینی به دماغش داد و سبد را توی بغلم کوبید.
-لطفا زر نزن عزیزم… عمه جانتان غذاتون رو فرستادن که توی جاده میل بفرمایید…! خدا شانس بده…!
نیشم بیشتر باز شد.
-قربون عمم برم…! حلیمه جون در چه حاله…؟!
چشمان سایه درخشید.
-وقتی حرکت کردین حاج یوسف هم حرکت کرد تو اتاقش اما حلیمه جون و دخترش پرروتر از این حرفا هستن که اصلا به روی مبارکشون بیارن…!
سبد را روی زمین گذاشتم و با حرص نگاه سایه کردم…
-حسم به این مادر و دختر اصلا خوب نیست… می دونی تا این زنیکه، دخترشو نکنه تو پاچه شوهر من کف دست نمی کشه حتی با وجود منی که زن عقدی و قانونینشم…!
#پست۴۴۷
سایه هم به مانند من حس خوبی نداشت.
-فعلا که تو زنشی و امیر هم طرف تو اما دور بودن از این دوتا حداقل خودتون و اعصابتون در آرامشه…!
سری با تایید حرفش تکان دادم.
-حق با توئه…! کسی حرفی نزد…؟!
سایه شانه بالا انداخت.
-چه حرفی…؟! والا این دوتا روی هرچی آویزونه رو هم سفید کردن…! عماد هم فکر نمی کرد این زن تا این حد وقیح باشه…!
پوزخند زدم.
-هیچ کس باور نمی کنه ولی دلم برای حاج یوسف میسوزه که بسیار به اخلاقیات پایبنده و درست برعکس خواهرش…!
-رستا خانوم کارت تموم نشد…؟!
با صدای امیر نگاهم را از سایه گحرکت کردم و به پشت سرش دادم.
درست بود که کار حلیمه خانوم زشت بود اما امیر هم از غیبت کردن و کش دادن بیش از حد یک موضوعی بیزار بود.
-کارم تقریبا تمومه…!
امیر با خفظ اخمش نگاه سنگینی بهم کرد.
-غیبت کردن اصلا خوب نیست رستا خانوم….!
سایه بی خیال سمت امیر برگشت.
-هیچ کسی به اندازه خانوما از غیبت بعد از یه جنجال لذت نمی برن…! باید یه زن باشی تا بفهمی چه لذتی داره…!!!
امیر ابرویی بالا انداخت.
-عمادم مثل من از غیبت متنفره…!
سایه لبخند زد.
-رستا هم مثل من عاشق غیبته…!
شلیک خنده ام هوا حرکت کرد.
امیر اخم کرد و داخل رسید که سایه در حین رفتن موذیانه نگاه و ابرویی امد: از اون لباس کشو پایینی ها هم بردار لازمت میشه…!
امیر متعجب به رفتنش خیره شد…
-چه لباسی….؟!
سایه برگشت و ابتدا با نگاهی به من و سپس امیر ساکت گفت: از همونایی که شامگاه جمعه به کار میاد…!یعنی فردا شامگاه لازمتون میشه فقط حین رفتن به نفعتونه با حلیمه خانوم برنخورین که وگرنه به بهانه پروژه های دانشگاهی دخترشون پشت سرتون جاده افتادن….!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن