۱۷)
_وقتی برگشتید میخواید کجا بمونید این مدتو؟
_باور میکنید که هنوز هیچ فکری نکردم؟ ولی احتمالا توی همین هتل سوئیتی برای حدود یک ماه میگیرم
نگاهم کرد و گفت
_یکماه کافیه بنظرتون برای ده تا تابلو؟
با ترس بهش چشم دوختم و اظهار کردم
_یعنی میگین کافی نیست؟
_بنظر من کمه
_بابا من کار دارم نمیتونم اینهمه مدت دور باشم و کارامو ول کنم به امان خدا، پدرمم هست، تنهاست
با کمی مکث و تاسف ادامه دادم
_گرچه اون زیاد حواسش نیست که من خونه م یا نه
از حرفی که زدم حالم گراهی شده شد و اونم با نگاه دلخوری بیان کرد
_منم نمیدونم چقدر طول میکشه شاید به قول خودتون یکماهه تموم کنید
_امیدوارم
نگاهم کرد و گفت
_خیلی سختتونه اینجا بمونید؟
_سختم نیست فقط به خاطر کارم
_کار شما چیه خانم یگانه؟ البته اگه حمل بر فضاما نکنید، خوب ما در واقع هیچی از همدیگه نمیدونیم
همواره از اینکه بگم مدیر کل تقریبا همه تشکیلات خاندان یگانه هستم خجالت میکشیدم، بابام مارو طوری بار آورده بود که هیچوقت داشته هامون رو به رخ نکشیم..
گفتم
_سمت من مدیریت یه کارخونه ست
کمی با دقت نگاهم کرد و اضافه کرد
_پس حق دارین که نتونین اینقدر دور باشین از کار و مسئولیتهاتون
احساس کردم گراهی شده شد و با من و من اضافه کرد
_خانم یگانه.. اگه میخواین میتونین نیاین اینجا، و تابلوها رو برام بفرستین، نمیخوام با خواسته من مشکلی برای موقعیت شغلیتون و پدرتون بوجود بیاد
پس فقط ظاهرش قشنگ نبود.. دلرحم و رئوف هم بود.. و من شیفته آدمایی بودم که قلبشون از جنس خدا بود و توی این دوره و زمونه که برادر به برادر رحم نمیکرد، وجود داشتند هنوز.. سفارشی بود دیگه..
بیان کردم
_بنظرتون من آدمی هستم که حرفی بزنه و قاما بده و بعد بزنه زیرش؟
نگاهاش به وضوح ریز خندید.. طوری که قلبم براش حرکت کرد..
اظهار کرد
_یعنی حله؟
_حله
نفسی کشید و گفت
_تا برسیم هتلتون چطوره کمی از خودمون بگیم و بیشتر آشنا بشیم خانم همکار
بیان کردم
_خیلیم خوبه
_همونطور که میدونید من مهندسم، فوق لیسانس عمران دارم، ۳۰ سالمه، یه خواهر ۳ سال کوچکتر از خودم دارم مَهزاد که ازدواج کرده و رفته انگلیس، پدرم ۴ سالی میشه فوت کردن مادرم هم بعد از فوت پدرم حرکت کرد پیش خواهرم، ما شیرازی هستیم و بعد از پدرم مولین نتونست توی اون خونه تنها زندگی کنه و خونه رو فروخت و راهی شد، منم ۵ ساله اینجام و تنها حیات میکنم، اولش بنا به میل داشت پدرم اومدم اینجا تا شرکت شعبه اینجا رو بگردونم اما بعدش خودمم خوشم اومد و موندگار شدم، حالا شما بگین
من که با دقت به حرفاش گوش میدادم یه تکونی خوردم و اضافه کردم
_من مدیریت بازرگانی خوندم، ۲۵ سالمه، با پدرم زیستن میکنم، زیستنم خلاصه میشه در کارم و نقاشی، کمی رابطه با دوستام و سفرهای اکثرا کاری، همین
از مسیح و مامان چیزی ناضافه کردم چون دوست نداشتم غم و غصه هام رو واسه کسی تعریف کنم اونم از اینکه اشاره به مادر و یا برادر و خواهری نکردم حرفی نزد، انگار فهمید خودم عمدا سانسور کردم، آدم متوجه شده ای بود وگرنه هر کسی بود مثل قاشق قرار گرفته میپرید وسط و میجویا شد پس مولینتون چی؟ شما تک فرزندین؟..
نگاهم کرد و با لبخند بیان کرد
_خوشحال شدم از آشناییتون خانم مدیر
منم با همون تبسم گفتم
_و همچنین آقای مهندس
نزدیک شده بودیم به هتل، ساعت ۷/۵ بود و هوا تاریک شده بود اوایل مهرماه بود اما هوای استانبول هنوز گرم بود، شلوغی و ترافیک بیرونو چشم دوختم و اضافه کردم
_مزاحمتون شدم و احتمالا مسیرتونو از خونتون دور کردم توی این ترافیک ببخشید
_اختیار دارین خانم خوشحال شدم که در خدمتتون بودم، در ضمن بعد از این بهشدت از این راهها با هم میریم و میاییم پس از الان تعارفو بذارید کنار
_ممنون اما باید به فکر یه ماشین باشم نمیشه که همیشگی مزاحم شما باشم
با خنده بیان کرد
_چرا نمیشه؟
شیطونِ توی نگاهشو دلبسته شدم
_نمیشه، وقتی اومدم موقتا یه ماشین میخرم به دردسرش نمیارزه برای یک ماه ماشین خودمو بیارم
_حالا شما بیایین مستقر بشین کم کم هر چی که نیازتون بود ردیف میکنیم
رسیدیم و مقابل هتل توقف کرد درو باز کردم و پیاده شدم، اونم پیاده شد اومد طرفم بیان کرد
_فردا میبینمتون
کف دستشو دراز کرد و سری خم کرد، چقدر اصیل و مودب بود از اون آدمایی که معلوم بود اصالتش ذاتیه و اکتسابی و زورکی نیست..
کف دستش رو فشردم و بیان کردم
_خدانگهدارتون آقای راستین بازم ممنون بابت همه چی
توی دیدهام نگاهی کرد و اضافه کرد
_پس فعلا با اجازه خانم
و رفت سمت در راننده و کف دستش رو به طرز دلپذیری حرکتی داد و سوار شد
نگاهش میکردم و حواسم نبود که باید برم داخل هتل، قد بسیار قد بلندش، هیکل ورزیده و مانکنیش و طرز جاده راهی شدنش انقدر زیبا و مردونه بود که دلبسته شدی فقط نگاهش کنی..
انقدر نگاهش کردم که شیشهء طرف کمک راننده رو داد پایین و گفت
_برید تو دیگه
به خودم اومدم و سریع برگشتم راهی شدم توی هتل..
وقتی روی تخت دراز کشیدم آخرین تصویری که ازش دیدم اومد تو ذهنم.. وقتی داشت میرفت سوار ماشینش بشه و حرکت کف دستش و بعد که گفته بود برید تو..
۱۸)
رفته بود و دل منو هم با خودش برده بود..
چه روزگار عجیبی بود امروزگار، وقتی میومدم اصلا و ابدا انتظار چنین چیزی رو نداشتم، صبح که از خواب بیدار شده بودم قلبم سبک و خالی بود و زیستن نرمالم رو داشتم اما عصر همون روزگار اتفاقی افتاده بود برام و دچار سانحه عشق شده بودم..
ترکیه ای ها تعبیر جالبی برای این مدل عاشق شدن دارن که ترجمه ش میشه دلدادگی رعد و برقی..
یعنی عاشقیی که در یک آن و در اولین متوجه شدار مثل رعد و برق اتفاق میفته توی دل آدم..
حیاتم به کل عوض شده بود و میدونستم که دیگه همون نفس سابق نمیشم، خودمو خوب میشناختم، آدم عشقهای زودگذر و تب های تند که زود عرق میکنن نبودم..
دل باکره ام در طول ۲۵ سال عمرم اامان بار بود که برای مردی تپیده بود و روحم به تسخیر کاملش دراومده بود و میدونستم که تا آخر عمرم مرا از این عاشقی رهایی نیست..
روی تخت غلتی زدم و دیدهم افتاد به ساعت که ۹ رو نشون میداد، شام نخورده بودم و فقط به مهراد راستین فکر کرده بودم.. خیر سرم چقدرم زود از غذا خوردن و خوابیدن افتاده بودم، به این فکرم ریز خندیدم و بیان کردم خدا آخر و عاقبتت رو بخیر کنه نفس با این عاشق شدن یهویی ت..
زنگ زدم و میل داشتم که غذامو بیارن تو اتاقم، کمی خوردم و لباس خوابمو تنم کردم و به قصد خواب دراز کشیدم روی تخت..
یعنی الان چیکار میکنه.. اونم به من فکر میکنه یا از وقتی که منو اینجا گذاشت و حرکت کرد فراموشم کرده.. یعنی یه ذره هم از من خوشش نیومده؟ اومده؟ از ظاهرش که چیزی نفهمیدم..
انقدر درگیر احساس خودم بودم که نتونستم واکنشهای اونو زیر ذره بین بذارم..
خواب به نگاهم نمیومد، فقط مهراد بود و مهراد..
وحشت کردم از این حالم، از روز اول که اینطوری بودم حرکت کرده رفته اگه بیشتر بهش قلب میبستم چیکار باید میکردم..
اگه می حرکت کرد چی؟.. اصلا اگه نامزدی زنی چیزی داشت چی؟ اما اضافه کرد تنها حیات میکنه، اگه بعدا زن میگحرکت کرد چی؟ اصلا شاید عاشق کسیه، شاید دوست دختر داره.. پسر به این دلبری مگه میشه تنها باشه، مگه دخترا میذارن..
وایییی خدا من نمیتونم تحمل کنم چه غلطی بود کردم اومدم استانبول، از هر چی تابلوئه بدم اومد، عمو خدا بگم چیکارت کنه چرا فروختیش آخه..
اعصابم ریخت بهم، بیماری ترسِ از کف دست دادنم عود کرد..
چه دل خجسته ای داشتم من که با این ترس و مرضم تازه عاشق هم شده بودم، اونم عاشق کسی که بنا به شرایط جوّی و ظاهریش هر آن امکانِ از من به دختر دیگه ای راهی شدنش بود و اگه این اتفاق میافتاد من نابود میشدم.. توانشو نداشتم، یک بار با حرکت کردن مسیح تَرَک برداشته بودم و با کوچکترین تلنگری شکستن که چه عرض کنم خرد خاکشیر میشدم..
باید فکری میکردم، نمیشه که با نگاه باز و دستی کف دستی برم توی دهن شیر..
عشق مهراد راستین برای من حکم دهن شیر رو داشت.. تازه من الاغ قبول کرده بودم که بیام و ور قلبش یک ماه تموم اقامت بگزینم.. خااااک بر سرت نفس عقلت کجا بود وقتی بله رو دادی مگه یادت نبود که چه آدم ترسویی هستی در مورد دلدادگی و دل بستن؟ چرا عین موجود سبز زل زدی توی عمق چشماش، هان؟
تویی که ذره ای تحمل جدایی و فراق نداری چطوری خودتو انداختی داخل کوره عشق که از سوزندگی و لهیب آتیشش داستانها و افسانه ها نوشته شده..
شنیدم میگن وقتی استخون میشکنه، لحظهء اول آدم گرمه و نمیفهمه دردشو که بدونه چه بلایی سرش اومده، منم اونجوری بودم.. ای خدااا گرم بودم نمتوجه شدم با چشم و ابروش چه بلایی آورد سرم، تورو خدا رحم کن خدا جونم، روا مدار لت و پار بشم توی این جریان..
باید کور بشم.. باید نبینم، باید سرد بشم، باید نگاهامو ببندم که نبینمش وگرنه اگه یه روزگاری بره.. نابودم !
تصمیمم رو گحرکت کردم و با تکون دادن سرم طبق عادت خواستم که فکر جناب راستین رو از سرم بدر کنم.. هه.. بازم شد جناب راستین..
آره همینه، باید مهرادو فراموش کنم و رابطه کاری معقولی با جناب راستین داشته باشم و این یک ماه رو به امید خدا به سلامتی و شتابزدهرستی تموم کنم..
با این تصمیم به یک ساکتش نسبی رسیدم و خوابیدم..
ساعتی که کوک کرده بودم صوت کرد و به زور بیدار شدم زیرا تموم شامگاهو با خودم کلنجار راهی شده بودم که ریاضت بکشم و با جناب راستین سرد راهی شدار کنم و نگاهم رو در مقابل خداوند خواستنییت بقدری درویش کنم که به مرتاضای هندی و درویشهای چله نشین بگم زکی..
با هر جون کندنی بود بلند شدم و راهی شدم کف دستشویی، صورتمو که شستم خودمو متوجه شدم تو آینه، به به چه زیبا شده بودم.. دیدهای پف کرده م باز نمیشد، جناب راستین دیگه حتما عاشقم میشد امروز.. ریملی زدم و مداد سیاهی کشیدم و یه رژ رنگ لب، کمی بهتر شدم..
شلوار پارچه ای تنگ مشکی با بلوز مشکی مقلب مردونه جذب تنم پوشیدم که یقه شو باز گذاشتم و دو تا دکمه بالاییشو نبستم، یه کت مشکی هم پوشیدم که حکم مانتو داشته باشه واسه اونور مرز، سه تا زنجیر بسیار ظریفی که اکثرا گردنم بودن، کوتاه و کشیده بودن به ترتیب دنبال هم از یقه بازم دیده میشدن
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن