صورتش شش تیغ شده و مرتب بود.
طوری که هیچ نشانی از قتل و خونریزیِ امشامگاه در آن پیدا نمیکردی.
لبهای گوشتی و بینیِ متناسبش را بهشدت زود رد کرد و به چشمانِ سیاه و درندهاش رسید.
-زیرا تمامِ کثافت کاریاش به نامِ من میچرخه. هیچکس نیست که خودم و بخواد.
از این موضوع هم آگاه بود، برای همین اجازهی کشتنِ این دختر را صادر نکرد.
آن مردک بیهمه چیز، تمامِ گندکاریهایش به نام زنش خورده بود.
دارا، یکی از مسئولان قاچاق و خرید و فروشِ دخترها بود، که خودِ اوهام او را به قدرت رسانده بود.
اما حال ترجیه میداد این تجارتِ کثیف زیرِ نظرِ مستقیمِ خودش پیش برود، تا حداقل بتواند به نحوی کنترلش کند.
دارایی که اجازه داد زیرِ سایهاش رشد کند، ولی هار شد و ابتدا به داشتههایش و سپس به زنش دسترسی پیدا کرد.
-قد بلند شو.
دخترک را نیمهشب خودش از اتاق خوابش بیرون کشیده بود.
ولی انگار در این چند ساعت، صد سال به سنش اضافه شده و شکستهتر به نظر میرسید.
سِتیا دو طرف روبدوشامبرش را به هم نزدیک کرد و یقهاش را پوشاند.
شاید متوجه شده بود، که سینههایش توانِ تحریک کردنِ مرد و کامل کردنِ آن رابطهی ناکام مانده را دارند.
اوهــام დ
#پارت۱۲
فقط از بختِ بد، استایل و چهرهاش ایدهآل اوهام بود و مخفی کردنِ برجستگیهایش هیچ فایدهای نداشت.
از ضعف به ترس و حالت تهوعی شدید رسیده بود.
ولی تمام توانش را جمع کرد، دست به زمین گحرکت کرد و بلاخره از جا بلند شد.
برای یکثانیه نگاهش به اسلحهای که کمی آنطرفتر، رویِ میزِ گردی مانده بود کشیده شد.
ولی اوهام در لحظه ذاتِ جنگجو و سرکشِ دختر را درک کرد.
نزدیکِ میز راهی شد و اسلحه را برداشت.
-از اینجا تا خروجی، سه تا سگ هست، که با بِشکنِ من میگیرنت، ولی با بوی ترس میدَرَنت.
نگاه به دیدهان وحشتزدهی ستیا انداخت و پر لذت پلک بست.
وحشتِ او به طرز عجیبی برایش تحریک کننده بود.
-این تنها فرصتته. اگه نمیخوای غنیمت بمونی، به ترست غلبه کن و برو.
دخترک پر بود از واهِمه.
تمام وجودش را عطری از وحشت و بیم پوشانده بود، چطور قرار بود مخفیاش کند؟!
اوهام اما توجهی نشان نداد.
لطفِ او شاملِ هیچ احدی نمیشد.
فقط میمیل داشت دخترک با این بخشش ترسی که به توسطِ او در اتاق خواب خورده را فراموش کند.
اوهام به طرف خروجی مسیر افتاد و به سختی در مقابلِ میلش برای زندانی کردنِ او جنگید.
جایِ ستیا در این منزل نبود.
این دختر برایش شر میشد!
-دارا نزدیکت نمیشد؟!
انگار تلنگری، به حبابِ غرورِ سِتیا زده باشند و خودش هم نفهمید چگونه دهانش برایِ زدنِ حقیقت باز شد.
-نه!
سوالهای زیادی داشت.
مثلا میتمایل داشت بداند، دارا که به سوراخِ دیوار هم رحم نمیکرد، چرا به زنش کف دست نمیزد؟!
ولی دهانش را بست تا فقط امشامگاه تمام شود.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن