رمان الهه ماه پارت ۲۹

بعد از دقایقی نه چندان طولانی سام با دارو به اتاق برمیگردد و به اتفاق از اورژانس خارج می شوند ..

ماهک درد داشت بسیار هم زیاد..
ولی جلوی سام جرأت بروزگار پیدا نمیکرد …

به منزل که میرسند بدون کمک گحرکت کردن از سام به زحمت خود را به سالن میرساند ..

از درد جانش به لب رسیده بود و قسمت داخلی لبش زیر فشار دندان هایش به خون افتاده بود..

نرسیده به مسیر پله می ایستد ..
با متوجه شدن مسیر مقابلش آه از نهادش قد بلند میشود.. یعنی برای رفتن به اتاقش حتماً باید همه ی آن پله ها را طی میکرد..
هیچ جاده دیگری نبود ..؟

سام نگاهش به چهره ی رنگ پریده اش می افتد..

صورتش عرق کرده بود ، لبش به خاطر نفس زدن زیاد خشک و بی رنگ شده و چهره اش از شدت درد درهم فرو راهی شده بود..

تمام مدت منتطر اشاره ای از او بود..
که بگوید درد دارد ،که نمیتواند قدم از قدم بر دارد و نیاز دارد کسی در راه راهی شدن کمکش کند..

ولی او در کمال ناباوری حاضر شده بود درد را تحمل کند ولی به سام رو نیندازد..

سام بیش از آن نتوانست خوددار باشد..

این یکدندگی های دختر کفرش را در می آورد..

_میشه بگی به چی اینجوری زل زدی..؟

لحنش کنایه آمیز بود

_هیچی..

_خوبی…؟

بدون اینکه به سمتش بر گردد سر تکان میدهد..
_اوهوم..خ ..خوبم..

سام چهره در هم میکشد..

_خوب پس منتظر چی هستی برو بالا ..

ماهک نگاه درمانده اش را از پله ها میگیرد و به اوی همیشه طلبکار میدوزد..

_میرم.. فقط.. میخوام یکم.. نفس تازه کنم …

سام حرصش میگیرد
این دختر انگار از رو نمیرفت ..

همچنان دردش را پنهان میکرد

کلافه از بهانه تراشی هایش نفس عمیقی میکشد و برآشفته خم شده، در حالی که یک کف دستش را زیر زانو و کف دست دیگرش را دور کمرش حلقه میکند با یک حرکت او را از روی زمین بلند کرده و به آغوش میکشد..

ماهک هراسیده جیغ بلندی میزند و بلافاصله گردنش را محکم میچسبد..

مغزش از کار افتاده بود و دلش شتاب‌زده و پر شتاب در سینه میکوبید ..

شوکه و معذب از موقعیت فعلیش در آغوش
پسرک اخمو و مغرور پلک میبندد…

سام از پله ها بالا میرود و در همان حال خشک و جدی زیر لب میگوید ..

_کاملاً مشخصه چقدر از دردی که میکشی راضی ای..؟

ماهک لب ورمیچیند .. به اوتیکه می انداخت…؟ به این که گفته بود راضی است درد بکشد ولی محال است آن سرنگ غول‌پیکر را وارد بدنش کند..؟

بی حال سرش را به سینه اش تکیه میدهد و به زحمت زیر لب زمزمه میکند…

_اما من با دردم هیچ مشکلی ندارم ..

عطری که از گردنش برمیل داشته بود در سرش میپیچد ..
نمیدانست تحت تاثیر درد بود یا آن بوی خوش سکرآور که در قلب آرزو کرد ای کاش تا ابد میتوانست در همان نقطه باقی بماند..

_میترسم انقدر درد بکشی و مشکلی نداشته باشی که از حال بری و بیفتی رو کف دستم..

صدای بم و جدی اش را از میان سینه ی ستبر و عضلانی اش میشنود و بی‌حال لای پلکش را کمی باز میکند..

این نگاه نگرانی که خیره به اوست متعلق به همان سام همیشه بد خلق و خشمگین است یا نگاهانش این روزگارها آلبالو گیلاس میچیدند …

سام اجازه نمیدهد ماهک زیاد درگیر این موضوع باشد زیرا هموقت با باز شدن نگاهانش فوراً نگاه میدزدد ..

ماهک پلک زده و با دقت بیشتری او را برانداز میکند..

اخم گره خورده بود به پیشانی اش و ریتم نفس هایش عمیق بود و منظم..
چهره اش سخت بود و نفوذناپذیر به گونه ای که ماهک لحظه ای شک میکند که نکند واقعاً اشتباه متوجه شده است..

وارد اتاق که میشوند ماهک را آهسته روی تخت میگذارد و پیش از آنکه از اتاق خارج شود رو به او جدی و قاطع تذکر میدهد..

_قد بلند نمیشی ، تکون نمیخوری ، ورجه وورجه نمیکنی تا برگردم متوجه شدی..؟

ماهک با چشم هایی گرد شده از کلمات کف دستوری و تاکیدی اش تنها سر تکان میدهد ..

ولی به محض خروج سام از اتاق فوراً مقنعه اش را از سر بیرون کشیده و موهایش را از اسارت کش رها میکند ..

_آخیش .. کلم پخت..!!

پنجه اش را محکم میان موهای طلایی اش میکشد..

موهای بیچاره اش از صبح زیر مقنعه پدرشان در وارد شده بود..

خسته بود درد داشت و خواب هرلحظه بیشتر به جسمش حجوم می آورد..

قلبش میمیل داشت لباس هایش را از تن در آورد تا بدنش سبک شده و راحت چشم ببند.. ولی حتی نای اینکار را هم نداشت..

کمی در جایش جابه جا میشود و لحظه ای سرش را بر میگرداند که با مشاهده کردن قامت سام ، از حرکت ایستاده در چارچوب در ، هول کرده تا میل داشت نیمخیز شود درد در بدنش میپیچد و صدای آخش کشیده میشود..

سام به سمتش پا تند میکند..
_نمیتونی یه لحظه آروم بگیری نه..؟

کیسه ی آب گرم و داروهایش را روی میز کنارتخت قرار می‌دهد و کمک میکند تا به تاج تخت تکیه دهد..

_یهو ظاهر شدی خوب هراسیدم..

کمک میکند تا بارونی اش را از تن درآورد‌ .. برآشفته میغرد..

_چیزی تو این جهان وجود داره که تو ازش نترسی…؟

ماهک با مکث کوتاهی لبخند میزند..

_وجود داره..

صندلی را پیش میکشد و درحالیکه روی آن مینشیند منتظر به او دیده میدوزد که ماهک با تبسم ادامه میدهد..

_یاسین ..

سام پوزخند میزند و پماد را بیرون میکشد..

_واسه همینه که امروزگار با این که اضافه کرده بودم میام دنبالت منتظرم نموندی و دنبالش رفتی..؟

از لحن سردش ماهک وا میرود..

_ امروزگار فقط ..

حرفش را قطع میکند

_لباست و بزن کنار..

از لحن سردش ماهک وا میرود..

_ امروز فقط ..

حرفش را قطع میکند

_لباست و بزن کنار..

بی اختیار عقب میکشد..

_بزار توضیح بدم..

_نیازی به توضیح نیست..

_چرا ..؟

سام در خاموشی با پماد مشغول میشود ماهک نگاهش را پایین میکشد و به پماد درون کف دستش میدوزد ..

_نیازی نیست ..خودم میتونم حلش کنم ..

سام با مکث کوتاهی سرش را بالا میاورد
نگاه سراسر تمسخرش را به او میدوزد
پماد را روی تخت پرت کرده و دست به سینه به صنقلبی تکیه میدهد ..

_منتظرم…؟

ماهک از تمسخر نهفته در کلامش معذب میشود

_چیکار کنم..؟

_حلش کن .. با پماد ماساژش بده ..

_همین الان..؟

سام در خاموشی نگاهش میکند ..

ماهک خیره به پماد آب دهانش را قورت میدهد..

دست دراز کرده ، پماد را میگیرد و مقداری روی انگشتانش میریزد..

به غلط کردن افتاده بود ..طاقتش را نداشت ..
در حالت عادی از درد در حال غش و ضعف بود چه رسد به حالا که بخواهد نقطه ی درد خودش را ماساژ هم بدهد..

سام با نگاهی نافذ ریز به ریز حرکاتش را زیر نظر داشت ..

ماهک به دنبال بهانه ای بود برای دک کردن سام از اتاق تا از زیر بار این مسئامات شانه خالی کند..

با لحن آهستهی زمزمه میکند

_میشه بری بیرون ..

اخم میکند..

_برای چی..؟

_آخه میخوام لباسم و بدم بالا..

_خوب..؟

_روم نمیشه..

پوزخند میزند..

_جداً..؟

ماهک توجهی به لحن پر کنایه و تمسخرش نمیکند..
خودش هم میاطلاع داشت که بهانه اش خنده دار است وقتی سام در بیمارستان او را با وضعی به مراتب بدتر متوجه شده بود و او هیچ اعتراضی به این قضیه نکرده بود..

سام که متو‌جه بهانه تراشی هایش میشود خسته و بی حوصله پماد را از دستش بیرون میکشد و لبه ی تخت مینشیند..

_لباست و بزن کنار..

لحنش خشک بود و بی انعطاف ماهک کم مانده بود گریه اش بگیرد ..

_گفتم که خودم ..

سام نمیگذارد حرفش تمام شود خودش کف دست به کار شده و عصبانی لباسش را کنار میزند..

ماهک شوکه به چهره ی اخموی او نگاه میکند..

مقدار کمی از پماد را روی قسمت ضرب مشاهده کرده میریزد..

حس خنکی و سرمای پماد روی پوست داغش لرز ملایمی در بدنش نشاند ..

سام با مکث کوتاهی کف دستش را آهسته روی پوستش میکشد ..

لمس انگشتان سام روی پوست لطیفش عرق سرد به تیره ی کمرش مینشاند ..

خجالت زده لب میگزد.. از گرمای زیاد صورتش داغ شده بود..

سام آهسته و دورانی دستش را حرکت میداد ..

ماهک با درد به دستش چنگ میزند..

_تو رو خدا آروم تر..

کف دست سام کوتاه از حرکت می ایستد بر خلاف اضافه کرده های پزشک کاملاً آهسته و با ملایمت کارش را میکرد و با این حال دخترک بازهم درد داشت..

ماهک چشم میبندد و لب میگزد..
درد ، شرم ، خجالت ، شرمندگی همه با هم به وجودش حجوم آورده بود..

با جدا شدن دست سام از بدنش بلاخره چشم باز میکند ..

چسب ضد درد را بیرون آورده و روی پوستش میچسباند…
ماهک خوشنود از اتمام آن پروسه ای که از نظرش خیلی هم طولانی بود نفس راحتی میکشد..

_قرصات و بخور اگه مشاهده کردی دردت آروم نشد کیسه ی آب گرم بزار روش ..

ماهک با حس سوزش عمیقی صورتش را چین میدهد..

_پوستم به‌شدت میسوزه .. انگار سوزن سوزن میشه..

سام بی تفاوت دارو را به دستش میدهد..

_به خاطر چسبه..وقت که بگذره کمتر میشه..

دارو ها را میگیرد و سام عقب گرد میکند تا از اتاق خارج شود که صدای آهسته و ناز دارش بلند میشود..
سام با گوش دادن آوایش در جا متوقف شده و کف دستش روی کف دستگیره خشک میشود..