برو به متن اصلی

رمان استاد خلافکار

رمان استاد خلافکار پارت ۱۴


اشک از هر دو دیدهم بارید و اظهار کردم
_چرا انقدر بهم بی اعتمادی که با دو تا حرف امیر این کارو باهام میکنی؟
پوزخندی زد و بیان کرد
_حرف؟
موهام و با قدرت رها کرد. روی زمین افتادم. به سمت اتاق رفت و به لحظه نکشید با چند تا عکس برگشت و عکس ‌ها رو توی صورتم کوبید.
حیرت زده به عکس های خودم توی بغل امیر نگاه کردم.عکسی که اون خم شده بود روم…عکسی که توی بغلش خوابیده بودم اون هم برهنه.
نگاهم و از روی عکسا برداشتم و لب گزیدم.با نفرت اضافه کرد
_چرا چشماتو بستی؟باز کن ببین هرزگی‌هاتو…
هر حرفی الان میزدم آتیشش سریع تر میشد. اصلا حرف میزدم چی می گفتم؟
می اضافه کردم هیچی یادم نیست؟
اسلحه رو پرت کرد طرف دیوار و گفت
_گورتو گم کن!
هق زدم
_آرش من…
عربده زد
_اسم منو به دهن نجست نیار… گورت و گم کن اضافه کردم…میدونی که مجازات خیانت چیه؟با این عکسا میدونی چی کارت میکنن؟
نگاهش کردم و اظهار کردم
_برای من هیچ مجازاتی سخت تر از، از دست دادن تو نیست.میدونم باور نمیکنی ولی من هیچی یادم نمیاد آرش.نمی دونم چه طوری سر از اون خونه در آوردم. به این عکسا نگاه کن ببین تو کدوم عکس…

با لگد محکمی به پهلوم حرفم و قطع کرد و با خشم شمرده شمرده اضافه کرد
_نه گول اشکاتو میخورم نه گول حرفاتو… گریه نکن…فکر می‌کنم برای یکی دو شامگاهم پول دادم و یه جنده رو خریدم.به همین راحتی فراموشت میکنم.
ناباور دستمو روی پهلوم گذاشتم و نگاهش کردم.
به سختی کشیده شدم،اشکامو با پشت دست پاک کردم و اضافه کردم
_باشه…حالا که حاضر نیستی به حرفام گوش بدی برم بهتره.
پشتم و بهش کردم که با اون صوتی لعنتیش اضافه کرد
_لیلی؟
برنگشتم،یه قدم بهم نزدیک شد و با صدای آروم تری گفت
_تا وقتی اسمم روته… بار دیگر… نکن این کارو…
لبم و محکم گاز گراهی شدم تا آوام در نیاد.
_طلاق که گحرکت کردیم…
برگشتم و دستمو روی لب هاش گذاشتم و با اشک هق زدم
_ساکت شو… تو رو خدا ساکت شو!
کف دستشو بالا آورد. کنج لبم کشید.. سرش و عقب برد و گفت
_چه حسی داشتی وقتی بوسیدت؟
دستش و پایین برد و ادامه داد
_چه حسی داشتی وقتی لمست کرد؟
داشت با حرفاش آتیشم می زد.
با حرص اضافه کرد
_چرا بهش نبیان کردی مال منی؟همه ی تن لعنتیت مال منه
تا میل داشتم جواب بدم کف دستم و گراهی شد و دنبال خود‌ش کشوند.
در حموم و باز کرد و هلم داد داخل.سکوت کرده بودم و فقط منتظر بودم تا ببینم چی کار میخواد بکنه!
دوش حموم و باز کرد و هلم داد زیر دوش.
نفسم از سردی آب بند اومد.روبه روم ایستاد و دکمه های مانتوم رو یکی یکی از تنم در آورد. با این که آب سرد بود هیچی نگفتم.
تنم شروع به لرزیدن کرد.تاپم رو از تنم در آورد و نگاهی به تنم انداخت.
کف دستشو دور کمرم انداخت و بند لباس زیرم و باز کرد.
نگاهاش قرمز شده بود.با اینکه قطره های آب روی صورتمون می ریخت اما می تونم قسم بخورم اونم مثل من داشت اشک می‌ریخت.
صابون و برداشت و روی تنم مالید…. شست… شست… شست…شست و شونه هاش لرزید. درست مثل تن من.
با کف دستش تمام بدنم و شست در آخر بی طاقت زانو زد.
با هق هق جلوی پاش زانو زدم و توی آغوشش فرو رفتم.
کف دستاش حریصانه دور تنم پیچیده شد. این بار بغلش بوی وداع میداد… بوی خداحافظی…!
در حالی که نفس نفس میزد گفت
_برای آخرین بار میخوام حس کنم مال منی… فقط مال من.

تا بخوام منظورش و بفهمم لب های داغش روی لب های سرد و لرزونم جای گرفت.
دست زیر کمر و پاهام انداخت و قد بلندم کرد لحظه ی آخر دوش و بست و به سمت اتاق خوابمون حرکت کرد.

قبل از این که بذارتم روی تخت با صدای گحرکت کرده ای اظهار کرد
_واسه چی میلرزی؟
لال شده بودم انگاری…
پرتم کرد روی تخت،لباس های خیسش و از تنش در آورد و به سمتم خم شد.
توی نگاهش نیاز نبود،بیشتر حرص بود.
سر جلو آورد و زخم لبم و بوسید.چشمام بسته شد اما با کاری که کرد جیغ کشیدهی کشیدم.
دستش و روی دهنم گذاشت و گفت
_هر کاری کردم صدات در نیاد خب؟
با اشک سر تکون دادم.اگه این طوری دلت خنک میشه باشه آرش خان..
سرش و توی گردنم برد. برعکس همیشگی هیچ خبری از بوسیدن نبود.
حتی نوازش دستاش هم از روی خشم بود.
کنار گوشم اظهار کرد
_واسم از دیشامگاهت بگو…
نالیدم:
_به خدا هیچی یادم نمیاد
_دورغ نگو… به من دروغ نگو کثافت !
غرید
_خشن بود باهات؟اون جوری دوست داشتی؟
نالیدم
_نکن آرش…!
از روم بلند شد،برم گردوند و اضافه کرد
_نکنم؟هنوز کاری نکردم.فقط میخوام تصور کنم چه حسی داشتی وقتی باهاش خوابیده بودی.
دراز کشید روم و کنار گوشم پچ زد
_لذت بردی؟من لذت نمی‌دادم بهت؟ بگو چه جوری لذت می‌بری؟
تا میل داشتم جواب بدم از روم کنار رفت و گفت
_قد بلند شو یه چیزی تنت کن. هنوز اون قدر بی ارزش نشدم که شامگاه مو با یه هرزه بگذرونم.
* * * *
یک ماه بعد
نگاهم زوم روی اسلحه م بود و چهره ی امیر جلوم رژه می راهی شد.
من این بازی و شروع کرده بودم،با وجود مخالفت های آرمین و آرش… با وجود اینکه همه خواستن منصرفم کنن ولی باز هم من این بازی و شروع کردم.
حالا آتیش انتقامم شعله ور شده بود. حالا علاوه بر لاله اون عوضی شوهرمم ازم گرفت.شرفم رو ازم گرفت.حالا دیگه مصمم که زندگیش رو جهنم کنم.
من، قسم میخورم امیر کیان فرهمند و نابود میکنم.
اسلحه رو توی داشامگاهورد گذاشتم و پیاده شدم.
نگاهی به سر در دانشگاه انداختم و با نفس عمیق در ماشین رو بستم.
هر قدمم با یه هدف برداشته میشد. نابودی امیر کیان فرهمند استاد خلافکار…
درست مثل روز اولی که با نقشه وارد این دانشگاه شدم امروزم کلی نقشه توی ذهنم داشتم ولی این بار،آتویی کف دست امیر نمیدم.
جلوی کلاسش از حرکت ایستادم و چند تقه به در زدم و وارد شدم داشت تدریس می‌کرد.
با مشاهده کردن من رشته ی کلام از کف دستش در رفت و متعجب بهم زل زد.
با لبخند محوی بیان کردم
_میتونم بشینم استاد؟

یک تای ابروش بالا پرید و بعد از یه نگاه طولانی بهم بر خلاف تصورم گفت
_خیر بفرمایید بیرون.
لعنتی ضایعه‌م کرد.اما منم کم نمی آوردم.
با لحن معناداری که فقط خودش منظورم و میفهمید گفتم
_چرا استاد؟مگه قلبیل غیبت این مدتم و نمیدونید؟
اخمی کرد و سر تکون داد.
لبخند زدم و یه جا برای نشستن پیدا کردم.
مجدداً شروع به تدریس کرد. اگه این دانشجو ها میمتوجه شدن چه جور آدمی داره براشون تدریس میکنه یه لحظه هم توی کلاس نمیموندن.
برام عجیب بود امیر این تسلط رو از کجا آورده!
تدریسش بیست دقیقه زودتر تموم شد و گفت
_اگه سوالی دارید می تونید بجویا شد اگه هم نه روزگار خوبی داشته باشید.
یکی از دخترای کلاس دست قد بلند کرد و با صوتی پر عشوه ای اضافه کرد
_استاد ببخشید میشه این بیست دقیقه رو بحث آزاد داشته باشیم باهاتون؟
امیر در حالی که وسایلاشو جمع می‌کرد گفت
_خیر بنده کار دارم، خانوم سماوات…
سر بلند کردم و بیان کردم
_بله؟
کاملا جدی بیان کرد
_تشریف بیارید اتاق اساتید بابت غیبت این مدت تون.
سر تکون دادم. قلبم به حال اون دختره سوخت که بدجور کنف شد.از کلاس بیرون حرکت کرد. کوله‌مو برداشتم و پشت سرش رفتم.
به اتاق اساتید که رسیدم چند تقه به در زدمو وارد شدم.
متاسفانه فقط خودش توی اتاق بود.
کتش و از تنش در آورد و روی میز گذاشت.
به سمتم اومد و درو بست. چند لحظه ای خیره نگاهم کرد و بعد جویا شد
_باز که با اومدنت به دانشگاه طوفان به پا کردی.
یک قدم جلو راهی شدم و با سری بالا گرفته بیان کردم
_چیه؟انتظارشو نداشتی؟
با اون نگاه طمع کارش سر تاپامو رصد کرد و بعد اظهار کرد
_از روزی که طلاق گرفتی جذاب تر شدی!
پوزخند زدم. یک قدم اون جلو اومد و ادامه داد
_اومدی که علاوه بر لاله انتقام آرشو هم ازم بگیری آره؟
خاموشی کردم. یه قدم دیگه جلو اومد که عقب راهی شدم و چسبیدم به در…
هر دو دستش رو کناره های سرم گذاشت و انگار که با نگاهش داشت ذهنمو میخوند گفت
_تو آرش و دوست نداشتی!
اخمام و در هم کشیدم و تمایل داشتم حرف بزنم که انگشتش و روی لبم گذاشت و بیان کرد
_هیش لازم نیست باهام دعوا کنی!میبینی که یه ماهه پی تو نگحرکت کردم،راستش و بخوای… از چشمم افتادی.
با مکث ادامه داد
_بعد از اون شب و الم شنگه ی فردا صبحت قلبمو زدی! اون دختری نبودی که فکر میکردم.بکر نبودی…تو هم مثل بقیه نتونستی…در حالی که سه بار به ارگ***اسم رسوندمت اما تو صبحش به جای محبت بازی توی تخت خواب کل شامگاه قبل و نابود کردی و رفتی!

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان بهار رسوایی
دانلود رمان بهار رسوایی

دست روی نقطه ضعفم گذاشته بود و داشت اون شامگاه لعنتی و یادم می آورد.
چشمام و بستم و با حرص اظهار کردم
_با من بازی نکن
با خنده ای از سر زرنگی بیان کرد
_چرا؟بازی کردن بلد نیستی خانوم پلیسه؟
نفسای داغش که به پوست صورتم می‌خورد کف دستپاچه م می‌کرد.
از زیر دستش فرار کردم و گفتم
_دیگه پلیس نیستم.
اصلا تعجب نکرد! با خونسردی گفت
_میدونم شرط سنگسار نشدنت این بود که دیگه پلیس نباشی!
فکر کنم این بشر آمار کف دستشویی راهی شدنمم داشت.چه برسه به شرطی که آرش جلوی پام گذاشت.
به سمتم اومد و لب باز کرد تا حرف بزنه که در اتاق باز شد.

تند یک قدم عقب راهی شدم استاد آریا فر اومد داخل و با دیدن من مشکوک نگاهم کرد.
برای فرار از اون جو سریع اضافه کردم
_من با اجازه برم استاد.
و زیر سنگینی نگاه جفتشون از اتاق بیرون زدم.
دو قدم نراهی شده بودم که صوتی استاد آریا فر رو از پشت سرم شنیدم
_خانوم سماوات یه لحظه.!
برگشتم و اضافه کردم
_بله استاد؟
نگاهی به صورتم انداخت و بیان کرد
_برام آشنایید.شما نسبتی با استاد تهرانی دارید؟
جا خوردم و اظهار کردم
_نه چه طور مگه؟
_آخه قبلا شما رو با آرمین مشاهده کرده بودم.
جا داشت یکی بکوبم توی سر خودم.قبل از اینکه دروغی سر هم کنم سؤال کرد
_آرمین کجاست؟یعنی…به این جهت می پرسم که بدونم حالش خوبه یا…
وسط حرفش پریدم و بیان کردم
_خوب نیست،بیمارستانه!
نگاهاش گرد شد و اضافه کرد
_بیمارستان؟چرا؟
با من و من جواب دادم
_اممم خوب راستش…چیزه…انگار معدش بهم ریخته.
سرش و جلو آورد و آروم اظهار کرد
_به من راستشو بگو…چش شده؟
نفسم و فوت کردم و اضافه کردم
_هفته ی قبل ایست دلی کرد…مضطرب نشید… راستش زیاد خورده بود تنش گرم بود پرید توی آب یخ و….
یکی به پیشونیش کوبید و گفت
_الان حالش چه طوره؟کدوم بیمارستانه؟
نگاهی به ساعت انداختم و گفتم
_اگه کلاسی ندارید الان باهم بریم…
سر تکون داد
_بریم،کلاسی ندارم.
* * * *
پشت در اتاقش از حرکت ایستادم و اظهار کردم
_این جاست!
سریع درو باز کرد و راهی شد تو…پشت سرش راهی شدم داخل و نگاهم روی آرمین موند.
استاد آریا برعکس چند دقیقه ی قبل که از نگرانی داشت سکته می‌کرد با صوتی سرد و خشکی اظهار کرد
_‌ وضعیتت وخیم تر از اونیه که فکر میکردم.
آرمین نگاهی با اون دیدهای یخش بهم انداخت و گفت
_اینو واسه چی آوردی اینجا؟
سر پایین انداختم و چیزی ناضافه کردم.
استاد آریا با طعنه گفت
_روی چشم دوختن توی چشامو نداری نه؟ تحمل متوجه شدن حرفامو نداری نه؟
فک آرمین قفل کرد و چیزی ناضافه کرد استاد ادامه داد
_نگام کن من برادر همون دختریم که به خاطر تو الان سینه ی قبرستون…
آرمین چنان عربده ای زد که تکون شدیدی خوردم و یه قدم عقب رفتم
_خفه شوووو ببند دهنتوووو
هراسیده به سمتش راهی شدم و اظهار کردم
_آرمین آروم باش.
کبود شدم سرم و از کف دستش کشید و کشیده شد.
همون لحظه در اتاق باز شد و آرش با دلواپسی اومد داخل و با مشاهده کردن من صورتش مثل سنگ شد.
دلتنگ نگاهش کردم،از بعد طلاق دیگه ندیده بودمش.نگاهش و از من گراهی شد و سرد رو به آرمین گفت
_چته عربده میکشی؟
آرمین بدون جواب دادن منو کنار زد و میل داشت بره که استاد آریا مانع شد و غرید
_هنوز کمه برات….هنوز تقاص ظلم هایی که به هانا کردیو ندادی.هنوز باید بکشی آرمین تهرانی.

* * * * *
کلید انداختم و هنوز درو باز نکرده بودم بازوم کشیده شد.
برگشتم و با دیدن امیر کیان فقط نگاهش کردم.با اخم ریزی روی صورتش کف دستور داد
_سوار شو!
بدون مخالفت سر تکون دادم و اظهار کردم
_باشه دستمو ول کن اینجا منو می‌شناسن. به گوش بابام برسه تو اطرافم بودی سکته ی دومشم به خاطر تو میزنه.
پوزخند زد. دستش از روی بازوم سر خورد و کف دستمو توی کف دستش گحرکت کرد و بی توجه به قیافه ی حیرت زدم منو دنبال خودش کشوند.
لبم و گاز گراهی شدم و ترسیده به اطراف چشم دوختم.
شانس آوردم که کسی توی کوچه نبود ولی باید شانس هم بیارم که کسی از پنجره ندیده باشه.
در ماشین لامبورگینی قرمزشو باز کرد و نگاهم کرد.
سوار شدم….خودشم سوار شد و ماشین و روشن کرد. طاقت نیاوردم و اضافه کردم
_با من چی کار داری؟
از گوشه ی نگاه نگام کرد و اضافه کرد
_می‌ترسی؟بالاخره می‌دونی چه کارایی می‌تونم با یه دختر بکنم. دیگه اون شوهر عاشق پیشه‌تم نیست که بخواد بیاد دنبالت.
اخمام در هم حرکت کرد و گفتم
_اومدی دنبالم که زخم زبون بزنی بهم؟
ابرو بالا انداخت و بیان کرد
_نه… سوپرایز دارم واست.
دیدهام برق زد و گفتم
_می‌خوای منو ببری پیش لاله؟
با لحن معناداری گفت
_اونم به وقتش عزیزم…میخوایم بریم یه جایی که قلبخوری‌های بینمون و رفع کنیم. میدونی من به‌شدت ازت غمگین بودم به خاطر اون شامگاه…
وسط حرفش پریدم
_اسم اون شامگاهو نیار…
_چرا؟من مثل تو خاطره‌های خوشم و به صبح نکشیده فراموش نمی‌کنم. دیگه قبول کن لیلی… ما اون شب یکی شدیم…

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان قو
دانلود رمان قو

کف دستم مشت شد گفت
_حالا دیگه یه زن مطلقه ای بدون هیچ مرز و محدودیتی!
با صدای آرومی گفتم
_از من چی می‌خوای؟
نیم نگاهی بهم انداخت و گفت
_خودتو…
_یعنی چی؟
با لبخند موذیانه ای گفت
_دیگه فکر کنم منو خوب شناختی نفس…کاریو که بخوام میکنم…پس ازت میخوام سخت نگیری…
منتظر نگاهش کردم. ماشین و نگه داشت و نگام کرد و بی پروا و بی مقدمه گفت
_صیغه‌م شو.
تمام تنم لرزید. فهمید و اضافه کرد
_بعد از اون شامگاه درک کردم حدسم درست بود.تو تنها دختری هستی که میتونی منو از این عذاب نجات بدی…
به سختی جلوی خودم و گرفتم.
به سمتم برگشت.کف دستم و گراهی شد و بیان کرد
_تو نمیفهمی چه سخته که از اون غریزه ی لعنتی رو به انفجار باشی و نتونی… نشه…اون شامگاهم نشد اما لذتی که تو بهم دادی خارق‌العاده‌ بود.
تنم می‌لرزید.دست چپش و بالا آورد و روی گونه‌م گذاشت و گفت
_تنها مسیر نجات لاله همینه وگرنه هر اتفاقی افتاد تقصیر من نیست تقصیر توعه… لازمم نیست زیاد قضیه رو بزرگش کنی… صیغه م میشی تو خونه ی من میمونی منم تا وقتی اوکی بشی بهت زمان میدم بعدشم…
نذاشتم حرفش و تموم کنه و گفتم
_بسه دیگه!

👇😈

پارت گذاری هر شامگاه در کانال من
🆔 @romanman_ir

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان بچه مثبت
دانلود رمان بچه مثبت

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *