روبه روش روی میز عسلی میشینم که از سنگینی وزنم به اعتراض ناله ای سر میده.
_سولینتا..
_حوصله ندارم.
_زیاد مهم نیست.. ده دقیقه دیگه دم در باش.
نیشخندش و از زیر انگشت هاش میبینم که عامرانه میگه..
_آقای رئیس بنده الان علاقه ای به بودن در رکاب شما ندارم. لطفا هر برنامه ای دارین کمی براش صبر کنین یکم که خودم و جمع و جور کردم بعد در خدمتتون هستم.
اینجانب سولینتا احدی فر
کف دست میزارم زیر چراکهش و میکشم بالا که با آهی دست از صورت برمیداره وچشم میدوه بهم.
_الان ناراحت چی!؟
مسخره وار میگه..
_مگه به نظر میاد ناراحتم؟ اصلا چرا باید آزرده باشم!.. طوری شده؟
چیزی نمیگم تا هر چی تو قلبش جمع کرده بریزه بیرون ولی با بلند شدنش و قصد رفتن انگار باید خودم دست به کار بشم و دوباره اون روی سرتقش بالا اومده.
مچش و گراهی شده میکشم تا دوباره بشینه سر جاش که جوش میاره.
_ولم کن…نه میشینم نه هیچ جا دلم میخواد بیام.
_بشین..
_جای گرفتنم نمیاد..میشه ول کنی جناب دستم درد گراهی شد.
دندون روهم میسابم و این سامانتا اونی نیست که صبح لب هاش و به لب هام گره زده بود و چشم هاش مثل قیر مذاب سیاه تو خودشون حلت میکردن.
نمیزارم مجدداً به دوران پارینه سنگی برگرده و هی سنگ بینمون بچینه.
ولش نمیکنم ولی بلند میشم و جادهش و میبندم.
_قرار نبود هرکی زر مفت زد تو بزنه به سرت و فیلت یاد هنکف دستون کنه.
لب هاش روی هم فشار میارن ولی صحبتی نمیکنه خیره گی دیده هاش و دور از صورتم به جای نامعلومی گره زده..
کف دستم و به صورتش رسونده و مجبورش میکنم به نگاه هام خیره بشه. با شصت لب هاش و نوازش کرده و بهآرامی لب میزنم.
_از اینا هم بهش داده بودی؟
_چی!
_دیگه چیا باهم رد و بدل کردین که ازت قلب نمیکنه!؟
کف دستم و پس میزنه اما زورش بهم نمیچربه..
_زده به سرت؟
_از کدوم عکسا حرف میزد؟ همونایی که تو بغل هم میشینن و از هم لب میگیرن؟
_هه… جدی جدی سر صبحی مخت تاب برداشته؟.. الان مثلا داری برام نقش آدمای غیرتی رو بازی میکنی؟
شال و از سرش کشیده و کف دسته موهای پشت سرش و دور کف دستم تاب میدم و میکشم تا صورتش بیاد بالا که معترض و ناراحت داد میکشه.
_دست از افسار کردن موهای من بردار هامرز وگرنه میرم از ته میتراشمشون.
_ تو این حالت چی!.. چه جوری بهش نگاه میکردی؟ نگاهات ستاره بارون میشد! یه شب دو نفره باهم سر کردین؟…. تنها!
نگاهش مخلوطی از تعجب و خشم و باهم دارن ولی سعی میکنه آروم باشه پس دیده هاش و لحظه ای میبنده و نفسش و تندی بیرون میده و آمرانه میگه.
_ببین هامرز… گذشته تو مال توی.. گذشته من مال من.. تا اینجا که فکر نمیکنم مشکلی داشته باشه!؟
اما اگر کسی هم بخواد اینجا قلدربازی در بیاره و زیرو رو کشی روابط جنس مخالفش و به رخ بکشه متاسفانه با سابقه و تجربیات شخص دون ژوانی مثل شما که هیچ کس به گرد پاش نمیرسه، تو یکی همچین حقی به هیچ وجه در مقابل من نداری..
انگشت اشاره اش و روی سینم میزاره و فشاری میده..
_پس دست از سر من بردار و برو بزار به حال خودم باشم.
اینبار منم که انگشت روی گیجگاهش میزارم و فشار میدم تا توی اون مخش فرو بره.
_از توی این سرت هرچی که داره تاب میخوره رو بریز بیرون تا خودم کل حافظه و گذشته تو پاک نکردم. برای منم گنده گنده برندار و حرفای صد من یه غاز نزن.
سری به تاسف تکون میده..
_به خدا که تو دیوونه ای.. متوجه شده بودم مردای شکاک و مثلا خیلی غیرتی خودشون هر کثافت کاری رو انجام میدن و برای بقیه حیات رو سخت میکنن.
هنوز موهاش دور کف دستم پیچیده و تلاش داره خودش و خلاص کنه و حرف هاش هرچند تلخ یا به حق، ولی اهمیتی برام ندارن.
_چیزی که مال منه مال منه سامانتا پس مغلطه نکن و نزار اون روی سگ من بالا بیاد. نسخه این مرتیکه روهم همین امروزگار میبندم تا بفهمه زیادی زر زر نکنه.
چهره اش رو نگرانی زودگذری میپوشونه که زودتر از اونچه که بتونه مخفیش کنه، میبینم.
_باز میخوای چیکار کنی؟ کاری به کسی نداشته باش دیوونه.. مگه تو با آقا بزرگ خورده حساب نداری! پس پای بقیه رو وسط نکش..
_مضطربشی!؟
_آره هستم چرا نباشم.. گاو که نیستم آدمم.. از اون طرف فک و فامیل منه کاری باهام نداشته که حالا به خاطر منطق نداشته تو بخواد بلایی سرش بیاد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن