بازم خاموشی و بعد صدای نفس عمیق لاله کشیده شد و لب زد:
_خیله خب باشه فرزان من دیگه حرفی از احساسات نمیزنم تو راست میگی و شرط و شورتمونم یادمه ولی اینم یادمه بهم گفتی بدت میاد وقتی با توام با یکی دیگه هم باشم
یا اصلا به کسی فکر کنم وَ اینم یادمه که بهم اضافه کردی رابطه من و تو متقابل پس اگه رابطه ما به بیان کرده تو متقابل چرا تو با یکی دیگه ای؟… یه دختر دیگه تو خونته خب اکی میخوای با من نباشی دیگه قبول اما این که با من باشی با یکی دیگم باشی که نمیشه!
_اگه منظورت آوا باید بگم اشتباه میکنی و هیچی بین من و اون نیست
نیشخندی زد
_پس اسمش آوا… خب چرا این جاست؟
_از خودش میتونستی بپرسی لاله خب؟ الانم تمومش کن این بحثو!
دیگه از حرکت ایستادنو فال گوش وایسادنو کنار گذاشتم و وارد آشپز خونه شدم
با صدای تقریبا قد بلندی سلام دادم که نگاه فرزان و لاله روم جای گرفت و زیبا تعجبو بهتو تو چهره لاله که من و صبح با یه تیپ متوجه شد و الان با یه تیپ دیگه دیدم و کاملا خشکش زده بود ولی فرزان بهشدت ریلکس نگاهی بهم انداخت و با مکث لیوان چاییش و برداشت شروع به خوردن چاییش کرد سمتشون رفتم و روبه روی لاله که سمت راست فرزان جای گرفته بود قرار گرفتم و گفتم:
_میل داشتم صبحونرو آماده کنم اما مثل این که دوست دخترتون آماده کردن بیان کردم بیام فقط همجادهی کنم مثل دیروز صبح که ازم میل داشتی همجادهیت کنم سر صبحونه!
در آخر جملم تبسمی زدم که نگاه فرزان روم موند و باعث شد ادامه بدم اونم با جدیت
_خودم از پسش برمیام… میدونی که چی میگم؟!
نمیدونم چرا تو نگاهش خنده موج میزد و منظورم و مطمعنن گحرکت کرده بود ولی با همون لحن همیشگی خنثی اظهار کرد:
_شک دارم!
_میبینیم
دیگه هیچی ناضافه کرد و لیوان قهوش و برداشت برد سمت دهنش من همین جوری خیره خیره نگاهم به ماگ قهوش بود که یه لحظه بار دیگر نگاهش به من افتاد و مکث کرد.
نگاهی به ماگ قهوه تو دستش انداخت و من تازه درک کردم با نگاه خیرم چه سوتی به این آدم تیز بین دادم و برای همین ریلکس خودمم مشغول خوردن شدم و توجه ایم به نگاه نازک کردنای لاله ندادم و زیر نگاهی فرزان و مشاهده کرد میزدم که بعد مکث طولانی، لیوان قهوش و آورد بالا و با احتیاط ازش یکم چشید و انگار کف دستم حسابی رو شده بود براش که لیوان گذاشت رو میز و نگاهش و داد به من که آوای لاله قد بلند شد
_چی شد قهوت و دوست نداشتی؟!
نگاهش فقط روی من بود و منم ریلکس صبحونم و میخوردم و به روی گل خودمم نمیاوردم که یهو سرفه های لاله بلند شد و باعث شد نگاهم و بهش بدم.
قهوش و خورده بود و به سرفه افتاده بود از جاش یهو بلند شد و بدو از در آشپز خونه خارج شد و ناخوداگاه بی توجه به حضور فرزان تبسمی رو لبم شکل گراهی شد و اظهار کردم:
_آخ که قلبم خنک شد
_عجب!
نگاهم و دادم به فرزان که نگاهش بهم بود اما هیچی از نگاهش این بار نمیشد خوند… شونه ای انداختم بالا
_این نچسبو ازین جا ببرا میزنم میکشمش بلا ملا سرش میارم… خودم از پس کارام بر میام
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن