بالب های لرزون و بغض سنگینم گفتم:
_حالا که این هارو میدونی! بازم ازش دفاع میکنی و دخترت رو بهش میدی؟
_نه که نمیدم! گریه نکن.. توهم اشتباه کردی سارا! من بیشتر از کوهیار ازکف دست تو ناراحتم که همه ی این بی احترامی ها رو مشاهده کردی و ازما پنهون کردی!
_من نمیخواستم شمارو غمگین کنم و رفاقت چندین سالتون رو با خانواده ی کوهیار از بین ببرم.. نمیمیل داشتم این وسط بخاطر من، دعوایی پیش بیاد حرمتی شکسته بشه.. چراکه کوهیار اونقدر بی دیده و رو هست که به راحتی توروتون دربیاد و بی احترامی کنه!
_غلط میکنه.. من اون رفاقت رو که بخواد ناموسم رو زیر سوال ببره و دامن پاک دخترم روبخواد لکه دار نشون بدن رو نمیخوام!
تو باخاموشیت من رو بی ارزش کردی که احمقی مثل اون پسره نمک نشناس باخودش فکرکنه عرضه ی دفاع کردن و گحرکت کردن حق دخترم رو ندارم!
ولی نه.. اونقدمسیرم که فکرمیکنید پیرنشدم و تا حساب اون لندهور رو نذارم کف کف دستش بیخیالش نمیشم!
_بابا جونم.. قربونت برم.. من که این هارو ناظهار کردم که شما عصبی کنم و فشارتون بره بالا.. مگه میشه کارهاشو بی جواب گذاشته باشم؟ به اندازه کافی تاوان کارهاشو پس داده و الانم با جواب منفی من حسابی سوخته و همین برای من کافیه!
_کافی نیست.. فقط ازخدا میخوام یک بار دیگه دور وبر خونه من آفتابی بشه و اونوقت بهش میفهمونم یک من ماست چقدر کره داره و آدم بدکاره و پاما کیه!
_باشه.. هرکاری قلبت میخواد باهاش بکن.. فقط دوردیدهات بگردم دیگه عصبی نباش و بهش فکرنکن باشه؟ جون سارا..
_باشه باباجان.. بیا برگردیم خونه.. مامانت الان منتظره دلواپس میشه!
_نگاه! ولیقول بده این ماجرا بین خودمون بمونه!
_قول میدم نفس بابا.. ولی بجز مادرت.. چراکه مادرت هم حق داره که بدونه و حق داره اون نمک نشناس رو بشناسه!
مولین بعداز شنیدن ماجرا آتشی تربابا شد و قسم خورد کوهیار رو ببینه اول یه فصل کتکش بزنه وبعدش ازخونه بندازتش بیرون!
راستش واسم مهم نبود میخوان باهاش چیکار کنن چون مرخصی من تموم شده بود و فردا آفتاب نزده باید برمیگشتم خونه ی پندار و خونه نبودم که شاهد وعواهاشون باشم!
چشم هام داشت گرم خواب میشد که آوای سارگل چرتم رو پروند..
_آجی؟ بیداری؟
_داشتم میخوابیدم اما الان بیدارم.. جانم؟!
_میشه بیای روی زمین بخوابیم؟ مثل بچگی هامون؟
_چرا؟
_قلبم میخواد شامگاه آخری پیشت بخوابم!
_شب آخر؟ قراره دیگه همو نبینیم؟
_نه بابا.. منظورم اینه فردا داری میری سرکار بازم دور میشیم ازهم!
بدون حرف بالش و پتومو برداشتم و روی زمین انداختم و اونم همین کار رو کرد…
کف دستشو دور گردنم حلقه کرد و با غصه گفت:
_سارگل برات بمیره چقدر اذیتت کردن و خاموشی کردی!
_خدانکنه.. میشه راجع بهش حرف نزنیم؟
قطره اشکش چکید و با گریه اظهار کرد:
_آخه قلبم داره میترکه آجی.. کاش بخاطر ما اینقدر اذیت نمیشدی.. کاش بجای تو من میراهی شدم…
میون حرفش پریدم وگفتم:
_تموم شده سارگل.. بخدا دیگه اذیت نیستم و اتفاقا از ته دلم به آهستهش رسیدم..
توروخدا دیگه غصه نخور و گریه نکن دورت بگردم.. به درس هات فکرکن و اصلا هم توفکر من نباش..
خداروشکر کن که این اتفاق ها افتادو من کوهیار رو شناختم..
اگه میرفتیم سر حیاتمون و بهم خیانت میکرد چی؟ اونوقت باید چیکار میکردم؟
اشک هاتو پاکن و خداروشاکر باش که الان تنها کسی که آزردهه و غمگین و پشیمونه کوهیاره!
_یعنی تو دیگه غصه نمیخوری؟ بهش فکرنمیکنی؟ قلبت براش تنگ نمیشه؟
قلبم میخواست بهش بگم قلبم برای کوهیار نه! ولی برای کسی که به تازگی توی تموم وجودم جا گراهی شده خیلی تنگ میشه..
اما نگفتم و نقاب مسخره ی همیشگی رو به صورتم زدم و با خنده گفتم:
_معلومه که نمیشه.. من دیدهم یه پسره تو دانشگاه رو گحرکت کرده و دارم فکرمیکنم چطوری تورش کنم! تومیگی دل تنگ اون خیانتکار بشم؟
بگیر بخواب اگه دختر خوبی باشی هفته دیگه که اومدم می برمت اون جیگر رو بهت نشون میدم بدونی خواهرت چه خوش سلیقه اس!
بالاخره صبح شد و برگشتم جایی که این روزها منبع عذابم شده بود..
بخاطر این میگم منبع عذاب، چراکه آرش داشت میرفت و دل بی صاحب شده ی من هم باخودش میبرد و بازهم قرار بود یه سارای شکست خورده ی بی قلب بشم!
اون شامگاه ارش با خواهش وتمنا ازم قول گرفت که بعداز راهی شدنش، حداقل شش ماه کنار مادرش بمونم و بعداز اون هرکسی راه خودش…
وگه گداری به عنوان یه دوست ویا دخترخونده بهش سربزنم و رفع قلب تنگی بشه!
درسته که اون شش ماه جز قول و قرارمون شد اما گزینه ی دوم و سرزدن به آمنه رو اگر حتی آرش هم ازم نمیمیل داشت این کار رو میکردم
زیرا من هم به اندازه ی آمنه بهش وابسته شده بودم و به مهربونی هاش قلب بسته بودم..
اما از وقتی که آرش از زن دوم ارسلان وکثیف کاری هاش واسم اضافه کرده بود، به طرز عجیبی ازچشمم افتاده بود و حتی قلبم نمیتمایل داشت توصورتش نگاه کنم!
اومدم زنگ در رو بزنم که در حیاط باز شد و آرش با تیشرت سفید و شلوار اسلش خاکستری و موهای مرتب شده جلوم ظاهر شد..
این لامصب هم خوشگله هم خوش تیپ!
_به به.. ساراخانوم.. خوش اومدی!
_سلام!
_سلام علیکم.. بفرمایید داخل…
خودمو به پررویی زدم و با شیطنت پرسیدم:
_خوش تیپ کردی جایی میرفتی؟
_اوهوم.. داشتم فرار میکردم!
_فرار؟ واسه چی؟ باز آمنه جون بهت گیر داده؟
_نه.. اضافه کردم تا نیومدی برم و چشمم تو چشمت نیوفته!
بااین حرفش بهم برخورد و بی اراده اخم هام توهم کشیده شد!
_بسیار هم دلت بخواد.. بی ادب! برو کنار از سرراهم ببینم!
باآوای کشیده خندید وبا همون خنده اضافه کرد:
_شوخی کردم ترش نکن! اگه پیام گوشیتو میخوندی میمتوجه شدی داشتم میومدم دنبالت!
با این حرفش یه لحظه دلم ضعف راهی شد و باخودم بیان کردم پس واسه من اینجوری به خودش رسیده
ولی یادم اومد دارم چرت وپرت میگم و این آقا تا کمتر از پانزده روز دیگه داره همراه با زنش از ایران میره!
_چه پیامی؟ واسه من چیزی نیومده که! واسه چی میخواستی زحمت بیوفتی خودم میام دیگه!
_نصف شامگاه فرستادم… حالا بیا بریم داخل جلو در زشته.. پیامو باز کنی بخونی علتشم میفهمی!
راهی شدم داخل و بی قرار از توی همون حیاط فورا گوشیمو از کیفم بیرون کشیدم و پیامشو خوندم!
_خاله قزی صبح خودم میام دنبالت بریم صبحونه کلبچ بزنیم و یه فرصتم به این دوتا کفر عاشق بدیم تنها باشن!
یه دفعه سرجام ایستادم و با آرش که انگار پشت سرم میومد برخورد کردیم!
_آی دیونه! چرا وسط اتوبان میزنی رو ترمز؟
_بریم!
_چی؟
_بریم کلبچ بخوریم دیگه!
_نخیر دیگه دیرشده تازه باید صبرکنی افسر بیاد کروکی بکشه زدی بچه مردمو ناقص کردی و…
میون حرفش پریدم وگفتم:
_بهشدت خب خسارتش رو میدم!
لب هاشو غنچه کرد و اضافه کرد:
_زود باش…
میدونستم این کارش شوخیه و توی این مدت متوجه شده بودم چه جاهایی شوخی میکنه وچه جاهایی جدیه!
یه دونه زدم توسرش و اظهار کردم:
_خاک عالم! اگه به نسیم نبیان کردم..
_وا خب خودت گفتی خسارت میدم!
عاقل اندرسفیهانه نگاهش کردم واظهار کردم:
_منظورم این بود کله پاچه مهمون من!
_نخواستم بابا… بدو تا مولین اینا بیدار نشدن بپرسوار ماشین شو
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن