_درسته نمتوجه شدم چی شد ولی بازهم خواهش میکنم این کار رو با پدر ومادرت نکن، بخدا هیچکس وهیچ چیز باارزشی توی دنیا نیست که جای پدرو مادر رو واسه آدم پرکنه!
جلوی خونه نگهداشت واضافه کرد:
_همینجاست؟
_اوهوم! اون خونه در قهوه ای خونه ی ماست!
باحالت بامزه ای اظهار کرد:
_باشه یادم میمونه تمایل داشتم بیام پیشت خونه رو بلد باشم!
با مسخرگی اداشو درآوردم وبیان کردم:
_هه هه هه! بانمک! الان رسما بحث رو پیچوندی دیگه؟!
_نه و روی حرف هات فکر میکنم! در کنار خوش بگذره!
_حداقل تا برمیگردم کار بچگانه ای نکن!
تبسمی زد وبیان کرد:
_نگران نباش به همین زودی هم قرارنیست اتفاقی نمیوفته!
با این حرفش خیالم راحت شد و ازش تشکر کردم و پیاده شدم!
داشتم به طرف خونه میحرکت کردم که شیشه ی ماشینشو پایین کشید و گفت:
_شماره ام رو داری؟
برگشتم و باتعجب اظهار کردم:
_آره واسه چی؟
چشمکی زد واضافه کرد: دلت برام تنگ شد نامه بنویس و دکمه ی ارسال رو بزن خاله قزی!
پشت نگاهی نازک کردم و گفتم:
_ایشش! مگه همون نسیم دیونه مشتاق دیدار تو بشه! برو خونتون دیگه زیادی تحملت کردم!
ریز خندید وپاشو روی گاز گذاشت و همزمان که میراهی شد گفت:
_نامه یادت نره قزی جون!
با اخم به رفتنش نگاه کردم و کلید رو به در انداختم وراهی شدم داخل!
ساعت نزدیک ده صبح بود و همه ی اهل منزل خواب بودن!
بجز سارگل که دانشگاه بود اما قرار بود زودتر بگرده چراکه شامگاه قبل بهش خبر داده بودم میام!
آروم وبیصدا رفتم لباس هامو عوض کردم و چایی دم کردم و راهی شدم توی اتاق مولین اینا!
بابا همیشه عادت داشت سر تخت بخوابه و واسه همونم گوشه ی تخت قرار گرفتم وآواش زدم!
_بابا جونم؟ مهربونم؟
نگاه هاشو باز کرد و با تعجب توی خاموشی نگاهم کرد!
ریز خندیدم وهمونطور آروم اظهار کردم:
_لنگ ظهره ها قربونت برم نمیخوای بیداربشی؟
_سارا؟ کی اومدی بابا جان؟
_سلام… یک ربعی میشه!
بغلم کرد و تموم اجرای صورتم رو بوسید و با آوای ماچ های بابا مولینم بیدار شد و روزگارمون تازه شروع شد!
ومن برای هزارمین بار خداروشکر کردم که پدر ومادرم سالم هستن و خانواده ی این خوبی دارم!
ساعت حدودا یک ونیم ظهر بود که سارگل هم برگشت!
اندازه یک سال ابراز مشتاق دیداری کرد و کلی حرف های نگفته داشت…
داشتم با سارگل حرف میزدم که مولین برای ناهار آوامون زد!
_آخ جون ناهار! چقدر قلبم واسه کف دستپخت مامان تنگ شده!
سارگل با خنده اظهار کرد:
_باز دوباره دست پخت مولین رو بهونه کردی تا کار نکنی؟
لبخند زدم وبیان کردم:
_نه بخدا این دفعه واقعا قلبم میمیل داشت خودم آشپزی کنم ولی قلبم واسه غذاهای مولین پر میکشید نتونستم کاری بکنم!
بابا در اتاق رو باز کرد و مانع ادامه حرفم شد!
_دخترا حرفاتونو بذارید واسه بعد غذا سرد بشه از دهن میوفته ها!
_اومدیم باباجون..
هممسیر با سارگل حرکت کردم سر سفره و بعداز خوردن غذا مولین مجدداً ساز مخالف هاش رو شروع کرد!
همش میبیان کرد کار نکن و درست رو بخون و برگرد خونه وووو..!
_مامان جان میذاری غذا کاملا از گلوم پایین بره بعد غر غر هاتو شروع کنی؟
مولین_ من غر نمیزنم سارا من دارم باچشم های تو که روی حقیقت بستی آینده تو می بینم!
این کاراعاقبت نداره.. خونه ی مردم زندگی کردن خوبیت نداره مادر بخدا هیچی بجز درس خوندن و مدرک گرفتن نمیتونه آینده تو تضمین کنه! چرا به حرف های من گوش نمیدی؟ چرا اینقدر حرف های من واست بی ارزش آخه؟
_مولینم کی گفته نمیخوام درس بخونم؟ من به رشته ام علاقه دارم و این دو ماه هم زیرا واحد برنداشته بودم کلاس نداشتم که نحرکت کردم واگرنه من عاشق درس خوندن هستم و به هیچ وجه درسم رو ول نمیکنم
سه روزگار از اومدنم به خونه برمیگشت وتوی این مدت سوگند هرروزگار میومد خونه ی ما و نصف شامگاه برمیگشت و تموم مدارکی که از نسیم جمع کرده بودهم به دستم رسوند و من هم یه جای مطمئن قایمشون کردم که شاید یک روزگار لازمم شد داشته باشمشون!
لباس خوابم رو پوشیدم و داشتم واسه خواب اماده میشدم که آوای زنگ گوشیم اومد و من و سارگل هممدت به ساعت خیره شدیم!
_ساعت دو شبه.. یعنی کیه؟
به طرف گوشیم رفتم و همزمان اضافه کردم:
_خیره انشاالله حتما سوگنده باز بی خوابی زده به سرش!
بامشاهده کردن شماره با دیده هام گرد شد و ازچشم سارگل هم دور نموند!
اسم آرش رو کمپوت هارت وپورت سیو کرده بودم و آرش داشت زنگ میزد!
گوشی رو بیصدا کردم و بی توجه به “کیه” اضافه کردن های سارگل، جواب دادم:
_الو؟
_دیگه داشتم نا امید میشدم که جواب بدی!
بامتوجه شدن صوتی دلخور و رنجورش حتی ازپشت تلفن هم میشد حال بدش رو تصور کرد!
_سلام.. انتظار داشتید که نصف شامگاهی روی گوشیم چمبره زده باشم؟
_نه.. من این روزا از هیچکس انتظار ندارم!
_چیزی شده؟
_نه!
_آخه این وقت شامگاه واین صدا و….
میون حرفم پرید وبیان کرد:
_اهان آره.. یک لحظه یادم حرکت کرد واسه چی زنگ زدم..
تمایل داشتم بگم مولینم یه کم ناخوشه باباهم چندروزه که مسافرت کاری رفته، میشه لطفا زودتر برگردی و مواظبش باشی؟
ازطریق سوگند حواسم به پندار بود و میدونستمم امروز شرکت بوده و جایی نحرکت کرده، واسه همونم باحرف آرش تعجب کردم!
ابرویی بالا انداختم و گفتم؛
_پس پسرش کجاست؟ مگه شما نیستید؟ آقای پندار چند روزگاره که حرکت کردن سفر؟
_من که تانصف شب دنبال کارو گحرکت کرداری ها هستم.. باباهم بعداز حرکت کردن تو رفت سفر! نظرت چیه فردا بیام دنبالت؟ البته میدونم مرخصی داری ها اما بخاطر مادرمم که شده….
میون حرفش پریدم و گفتم؛
_آرش؟؟؟؟؟
خاموشی کرد.. هممدت آوای بوق قد بلند وپیاپی کامیون هم از توی اتوبان به گوشم رسید هم از پشت تلفن!
باتعجب سؤال کردم؛
_توکجایی؟؟؟؟؟
_واسه چی می پرسی؟
_همینجوری… کنجکاو شدم!
هموقت همونطور که حرف میزدم به طرف بالکن حرکت کردم و ماشین آرش رو مشاهده کردم!
_جایی بودم کار داشتم، الانم دارم میرم خونه!
_برگرد و به سمت چپ توی بالکن طبقه دوم نگاه کن!
آرش برگشت و من درحالی که عاقل اندرسفیهانه نگاهش میکردم گوشیمو از طرف نور صفحه اش واسش تکون دادم و دوباره کنار گوشم گذاشتم واضافه کردم:
_اینجا چیکار میکنی ؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن