『آتـششیطــٰان!』
༄❥︎┅┄┄┅✵♥️🔥✵┅┄┄┅❥︎༄
#پارت_11
نامیل داشته یه تای ابروم بالا رفت.
پس قلبیل اون تنفر و ” لکه ننگ ” خطاب کردن زنش، این بوده!
مثل اینکه سحر خانوم سرش جای دیگه مشغول بوده!
چطور زن بی لیاقتی میتونست از همچین مردی بگذره؟!
هم خوش قد و هیکل بود و خوش تیپ، هم کف دستش به دهنش که هیچ، به خیلی جاهای دیگه هم میرسید!
از اخلاقش هم مشخص بود که جاده بکف دست اوردن توجه خانوم هارو هم حسابی بلده!
پس دیگه چه مشکلی باقی میموند!؟؟
گاهی خوشی بدجور زیر دل آدما رو میزنه!
تو همون حین که داشتم تو قلبم به بی لیاقتی سحر، اقرار میکردم؛ محب هم مخاموشی نگاهش رو به میز رو به روش دوخته بود.
انگار داشت توی همون روزگار و حادثه پرسه میزد!
برای اینکه روی حدسیاتم مهر تایید بزنم، سؤال کردم:
_ چه کسی اون شامگاه با ایشون بود؟
نگاهش رو تیز توی نگاهام دوخت با کینه توزی اضافه کرد:
_ شریکم.
جنازه هردوشون توی تخت خوابمون پیدا شد!
خب!
پس مشخص شد این سحر خانوم نه تنها بی لیاقت بوده، بلکه یه هرزه به تمام معنا هم بوده!
با رفیق شوهرت اخه؟؟!
متوجه گردن و گوشای سرخش شدم.
بلافاصله از جا بلند شده و لیوان آبی براش اوردم.
انگار بعد از گذشت ۶ ماه، هنوز هم نتونسته بود فشار اون اتفاقات رو هضم کنه!
لیوان رو جلوش دراز کرده و تعارف زدم.
کف دستش رو به سمت لیوان اورد، که متوجه دستکش های چرمش شدم.
کف دستکش چرم؟؟!!
چرا زودتر نگاهم بهشون نیوفتاده بود؟!
هول خورده قدمی به عقب برداشتم.
بدنم غیر ارادی داشت واکنش نشون میداد و این موضوع منو میترسوند.
میتونست این موضوع که اون حروم زاده ای که دزدکی وارد خونم شده بود و آزارم داده بود، و موکل موجه و پولداری که اسمش سر زبون بسیارا بود؛ هردوشون از کف دستکش چرم استفاده میکنند، اتفاقی باشه!؟؟؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن