بدون اینکه حتی یه بار اسم بچه هاشو بیاره، پررو پررو یهو برگرده بیاد بگه میخوام اونا
منو بشناسن!۸۲۷
…-
-تو هم یه زنی شیلا به نظرت چطوری یم شه که یه زن همچین کارهایی رو بکنه و بازم
اِنقدر وقیح باشه؟!
شیلا با اشکی که در نگاهانش جمع شده بود، شانهاش را لمس کرد و اظهار کرد:
-حق داری عزیزم. هر چی بگی حق داری اما به جون خودت ناراحت شدن و حرص
خوردن از دست این آدم از خوردن گوشت سگ هم حروم تره برادر من!
نگاهش به صورت شیلا و افکارش به سالها قبل پر کشیده بود.
و با آنکه با خودش قسم خورده بود که دیگر هیچ چیز در مورد آن زن نپرسد، بیان کرد:
-چی شده مرخصش کردن؟ محبت عزیزش بهش برگشته که حالش خوب شده؟!
شیلا جلوتر آمد.۸۲۸
-نمیدونم ولی اهمیتی هم نداره بهش فکر نکن. حسابش نکنی خودش بالاخره خسته
میشه دمشو میذاره رو کولش و میره… اعصابتو الکی خرد نکن!
-اصلاً میدونی چیه؟ این جریانو کلاً به من بسپار خب؟ اگه بازم اومد خودم باهاش-…
حرف میزنم! ردش میکنم بره… درستش میکنم!
با جملهی آخر شیلا داغ قلبش تازه شد و برآشفتهتر نیشخند زد:
-همونطوری که دنیز رو درست کردی نه؟ همونجوری که زیبا از ریشه زدی حلش
کردی اینم درست میکنی حتما!ً
شیلا نالید:
-شهراد!
-البته به نظرم حسابی تو این کار موفقی. فقط کافیه یه شامگاه ببریش خونه مجردیت و
جوری ذهنشو شستشو بدی که از فرداش کل شهرم زیر و رو829
شیلا لحظهای با درد چشم بست.
اشک حلقه زده در چشمان خواهرش همیشگی دلخورش میکرد ولی این دختر جوری نقره
داغش کرده بود که هر کار میکرد عصبانیتش نسبت به او از بین نمیرفت!
-هیچوقت قرار نیست باور کنی من میل داشته و از قصد کاری نکردم نه؟ اون به کنار
هیچوقت قرار نیست ببخشیم؟!
با اعصاب خرابی که بخاطر مشاهده کردن دوباره گلاره، دیدن اشکهای شیلا و به یاد حسرت
نداشتن دنیز قطعاً از این داغانتر نمیشد، دست بلند کرد و همانطور که خیلی نَرم زیر
چشم شیلا را پاک میکرد، لب زد:
-می دونی که بهت دروغ نمیگم! و نه نمیبخشم! نمیبخشم زیرا خواسته یا نامیل داشته
باعث شدی تنها زنی که تو حیاتم عاشقش شدم رو یه شامگاهه از دست بدم!
_♡_
دنیز:۸۳۰
با عجله و قدمهای دومانند وارد رستوران انتخابی نرگس شدم و امروزگار قرار بود بالاخره با
مشتریهای جدیدمان که زیادی نرگس را هیجان زده کرده بودند، آشنا شویم.
نرگس آنقدر روی این کار حساب باز کرده بود که جای املاک آ هن ا را برای قرار اول به
لوکسترین رستوران شهر دعوت کرده بود!
چیزی که هر صد سال یک بار و فقط برای مشتریهای خاص انجام میداد! و از شانس
بسیار خوبم برای مهمترین کار امسالمان در ترافیک گیر کرده و حال با یک ساعت
تاخیر در حال حرکت کردن به سمت یم زی که شیلا و یک مرد دیگر بر سر آن قرار گرفته بودند،
میراهی شدم.
-سلام ظهرتون بخیر عذرمیخوام دیر کردم.
نرگس با نگاهانش برایم آتش پرتاب م کی رد ولی بیآنکه تبسم همیشگیاش را از کف دست
بدهد، توقف کرد و مرا به مرد مقابلش معرفی کرد.
-همکارم خانوم عامری که انشالله اگر به توافق رسیدیم قراره تو مدتی که اینجا هستید
همجادهتون باشه… دنیز جان ایشونم آقای دکتر مجیدی هستن.
با تبسمی کوچک با مرد تقریباً یم انسال مقابلم کف دست دادم و با صد یا محکمی گفتم:۸۳۱
-به شیراز خوش امدین آقای دکتر… از آشناییتون خوشبختم.
-ممنونم خانوم جوان… منم همینطور نرگس خانوم بهشدت از شما تعریف کردن،
شادم میبینمتون.
لبخند زدن و سر تکان دادنم برای مرد با بوی شمتوجه شد و گرمی که یکدفعه در بینیام
پیچید، از بین راهی شد و دهانم نیمه باز ماند!
حضور و انرژی خاص ولی خیلی آشنا را پشت سرم حس میکردم و نرگس همانطور که
لبخندش بسیار بزرگتر شده بود، قد بلند اظهار کرد:
-دنیز جان ایشونم آقای دکتر ماجد سرمایه گذار پروژه.
کف دستانم درجا یخ بست و نفس هایم به شماره افتاد. آقای دکتر ماجد… آقای دکتر ماجد
و حضور آشنا!
جرات نداشتم بچرخم و با ته ماندهی ا یم دم التماس کردم:
«نه… نه اون نیست! خواهش میکنم اون نباشه! خواهش میکنم فقط یه تشابه اسمی و
شغلی مسخره باشه»۸۳۲
-خیلی خوشامگاهختم خانوم!
صوتیش آهسته از پشت در گوشم پیچید… آن صوتی آشنا، خواستنی و مردانه با درد نگاه
بستم و گویی یکدفعه بمبی از حسهای مختلف در وجودم ترکید. چیزی مملو از
هیجان، ترس، ناباوری، عصبیت، ناراحتی و دلدادگی لعنتی که از وقتی او را متوجه شدم در
دلم به وجود رسید و بسیار وقتها تقریباً خاموش شد ولی هرگز از بین نرفت!
و من دیگر خیلی وقت بود که این موضوع را درک و قبول کرده بودم!
این عاشقی نافرجام و آلوده شده به گناه را پذیرفته و از آنجا که نتوانسته بودم از بین
ببرمش، پس اجازه دادم گوشهای از دل و ذهنم بماند!
احتمالاً هم همیشگی با من بود ولی اصلاً و ابداً قرار نبود که دیگر جایی بیشتر از آن
گوشهی دلم جای جولان داشته باشد!
با به یاد آوردن همهی تصمیمات و چیزهایی که از سر گذرانده بودم، افکار و لرزش دلم
را خط زده و با نقاب بیتفاوتیای که به چهره زدم، به سمتش چرخیدم.
-سلام جناب خوش اومدین.۸۳۳
با جملهام ابرویش بالا پرید و خیلی زود متوجه شد که قصد ندارم آشناییمان را آشکار
کنم.کف دستش را جلو آورد و وقتی بینفس کف دستم را سمتش بردم، گرمای ساتع شده از
پوستش تمام جانم را به گزگز انداخت!
لمسش و آن چشمانی که داشت با گرما، شور و اشتیاقی شمشاهده کرد جوری که انگار اگر
بتواند همین حالا مرا یک لقمه میکند و میبلعد، دیوانهکننده بود!
-آقای ماجد بفرمایید لطفاً… حالا که دنیزجان هم اومد شروع کنیم.
نرگس صدایش کرد. اما لحظهای نه نگاهش را از نگاهانم برداشت نه و اجازه داد دستم
را عقب بکشم!
-شهرادجان؟
وقتی آن یکی مرد هم صوتیش زد، معذب شده و تقریباً با زور کف دستم را از بین انگشتان
محکمش عقب کشیدم و با تبسمی مصنوعی سمت صنقلبیها رفتم.
-آره منم موافقم بهتره دیگه شروع کنیم.۸۳۴
تا این را بیان کردم، بهسرعت رو به رویم نشست و در حالی که خرسندی از تمام وجنتاتش
میبارید، تقریباً بلند گفت:
-شروع کنیم… خیلی هم عالی. هنوز هیچی نشده از کار کردن با شما حس خوبی پیدا
کردم!
نرگس بیچاره و بیخبر از همه جا از خرسندی کم مانده بود غش کند و من قلبم
میتمایل داشت لیوان جلوی کف دستم را مستقیم سمت مرد گستاخ پرت کنم. خدایا کار کردن
با او آخرین چیزی بود که میتمایل داشتم!
_♡_
-دیوونه شدی؟ یعنی چی که نم خی وام باهاشون کار کنم؟!
-یعنی نمیخوام دیگه ازشون خوشم نیومده، جای من الناز بیاد.
نرگس آنقدر حرصی شده بود که به نظر میرسید چیزی نمانده تا مرا از تراس رستوران
پایین بیاندازد. بنده خدا فکرش را هم نمیکرد که بعد چندین ساعت نشان دادن835
مکانهای مختلف به آن مردان در اولین تایم استراحت چند دقیقهایمان بخواهم از
عقب نشینی بگویم!
-مشکلت چیه دنیز؟ اینا محترمترین و لارجترین مشتری هایین که حداقل تو دو سال
اخیر مشاهده کردم. هیچ میفهمی کمیسیون این دفعهات چقدر خوب یم شه؟ میتونی باهاش
برای پیش خرید ماشینی که م خی واستی ثبت نام کنی! دردت چیه آخه تو دختر؟
حرصی لب هایم را روی هم فشردم.
-پولش برام مهم نیست. من کار کردن باهاشو نمی…
-مشکلی پیش اومده خانوما؟!
با رسیدن شهراد به تراس نرگس تند تبسم زد و عصبانیتش را پوشاند.
-نه جناب اصلاً یه سری صحبت کاری… شما تلفنتون تموم شد؟ مشکلی که نیست
انشالله؟!
-نه… داشتم با دخترام حرف میزدم یه کم بهونه نبودنمو میگیرن.۸۳۶
بیاختیار نگاهش کردم و عجیب بود ولی بیشتر از هر کسی مشتاق دیدار آن فرشتهها شده
بودم! آن عروسکهای معصوم که زیادی برای این جهان خوب بودند!
-هـین دختر دارید؟ ماشالله اصلاً بهتون نمیاد! چند سالشونه؟
جهت نگاه شهراد ماجد کاملاً رو به من بود ولی جواب نرگس را سرصبر میداد.
-مچکر… هفت دوقلو هستن.
نرگس باز هم ذوق زده شد و کلافگ ای م دقیقًا تا به آسمان بالای سرم رسیده بود، پس
یم ان حرفشان پریدم و سریع بیان کردم:
-با اجازه تون من یم رم داخل.
نرگس گفت:
ب- رو عزیزم ما هم الآن یم ایم.۸۳۷
و در حالی که سنگینی نگاه دیوانهکننده مرد را به کل روی خود حس میکردم، داخل
رفتم. کاش این قرار ملاقات مسخره هر چه زودتر به پایان میرسید!
♡_
حرصی دستانم را شستم و عصبانی در آینه سرویس بهداشتی به صورت برافروختهام
نگاه کردم. باورم نمیشد… چطور اِنقدر گستاخ شده بود؟!
در تمام طول مدت ناهار خوردن کنارم جای گرفت و از هیچ فرصتی برای لمس کردنم
نگذشت!
به بهانهی نوشیدنی ریختن و کف دستمال دادن چندین بار پشت دستانم را نوازش کرد و
حتی یک بار که کسی حواسش نبود، خیلی نرم چتری هایم را از جلوی صورتم عقب
زد!
حرکاتش با جسارت شده و هیچ شبیه آن مرد جنتلمنی که قبلاً مقابل دیگران بود،
نبود! کار زشتی نکرده بود که بتوانم بر سرش آوار شم ولی همین لمسهای کوچکش هم
به اندازهی جهنم روی مغزم تاتی تاتی کرده بود!
-صبر کن نشونت میدم کف دست درازی کردن یعنی چی! پررو! الدنگِ احمق!۸۳۸
حرصی سرم را سمت شیر خم کردم و محکم به صورتم آب پاشیدم.
قطرات یخ آب حالم را بهتر کرد ولی وقتی سر کشیده کردم و در آینه پشت سر متوجه شدمش،
نفس کشیدن از خاطرم رفت و ناخوداگاه جیغ کشیدم!
-هیش آروم!
-تو… تو اینجا چیکار میکنی؟!
-میل داشتم مطمئن شم آهوی فراری بار دیگر فلنگو نمیبنده!
شوکه سمتش چرخیدم.
-چی داری میگی؟ متوجهی اومدی تو دستشویی خانوما؟ برو بیرون!
بیاهمیت به جملهام قدمی جلوتر وارد شد و حالا تنها یک نفس با هم فاصله داشتیم!۸۳۹
-برو عقب… چیکار میکنی؟!
-تو اِنقدر بیمعحرکت کرد بودی و من نمیدونستم؟ هووم؟ اِنقدر که یهو بذاری بری و به اینکه
سر من چی یم اد فکر نکنی؟!
چانهام سخت شد!
-شهراد…
-چطوری تونستی دنیز؟ اصلاً من بدترین آخه لامصب کسی که م خی واد بره حداقل
قبلش یه خدافظی نمیکنه؟ میدونی تو این مدت لحظهای نیومد که دلواپست نشم؟ که
قلبم نخوادت؟ پیرم کردی بیمعراهی شد… لهم کردی!
-مثل اینکه تو اصلاً حالت خوش نیست!
-بهم بگو حتی یه بارم هم تو این مدت دلت برام تنگ نشد؟ یه بارم به یادم نیفتادی؟!
کف دستانم مشت شد و این مکالمه داشت به جای خطرناکی میراهی شد!۸۴۰
-متوجه شدم… کلاً عقلت پریده پس بذار یه آپدیت کنم، خیلی وقته چیزی که بین ما بود،
اون احساس حال به هم زن و آلوده تموم شده خب؟ و من و تو هیچ نسبت دیگهای جز
یه آشنای قدیمی بودن با هم نداریم! و ازت خداحافظی نکردم چراکه قلبیلی نداشت!
بیقرارتم اصلاً نشدم! اینارو بفهم و دیگه هیچوقت سر راهم سبز نشو!
-تو…
-گوش کن حرفم هنوز تموم نشده، اگه میخوای ازم متنفر باش یا هر چیزی که
میخوای حس کن، برام مهم نیست. فقط میخوام دیگه سر راه من نیای… متوجهای؟!
دیدهانش حرصی شد و خشمگین زمزمه کرد:
-احساس حال به هم زن و تموم شده هان؟ که قلبت تنگ نشد؟ یه احساسی بهت نشون
بدم حظ کنی! اسمم شهراد نیست اگه توئه وحشی رو رام نکنم بچه!
از قدرت و جدیت درون کلماتش ترس برمداشت و خدایا من دیگر تراژدی نمیخواستم!
ماسک بیتفاوتی بر چهره زدم و انگشت اشارهام را مقابلش تکان دادم.
-خوب گوشاتو باز کن شهراد ماجد، من یه حیات جمتوجه شد برای خودم درست کردم. یه
زندگی که توش حتی یه دونه آدم سمی نیست و حاضرم جون ب841
از کف دست ندم. نمیدونم هم از این کارها و رفتارهات میخوای به کجا برسی، اصلاً به چی
برسی، برامم مهم نیست فقط بدون موفق نمیشی زیرا می یم رم ولی اجازهشو بهت
نمیدم! به نفعته این مسخره بازی رو شروع نشده تمومش کنی و بیخودی خودتو
خسته نکنی. این قبری که داری بالا سرش گریه میکنی، مرده توش نیست!
انتظار داشتم در جواب خیلی حر هف ا بگوید.توهین کند… تمسخر و یا هر چیز دیگری
اما هیچ انتظار نداشتم یکدفعه انگشت اشارهام که مقابل صورتش بود را بگیرد و محکم
ببوسد!
-فکر میکنی این بار مثل سریهای پیشه؟!
بعد جملهی عجیبش زبانش را بیرون آورد و آهسته انگشتم را مک زد.
خشک شدم و ادامه داد:
کرد و با قدمهای قد بلند و تند جوری رفت که انگار هرگز-اصلاً نیست… اینو میبینی!
سپس کف دستم را با نرمی رها
نیامده! بینفس به روشویی تکیه دادم و انگشتم که از بزاق دهانش خیس شده بود را
بالا گحرکت کردم.
دلم م خی واست بِبِرمش…۸۴۲
و لعنت من از این استراتژی عوض شده هیچ نمیاطلاع داشتم!
_♡_
-آقای ماجد تو رو صوت میزنه!
تکیهام را از دیوار ساختمان خالی و نوساز گرفتم و حرصی رو به نرگس پچ زدم:
-نرگس من که بهت بیان کردم نمیخوام کاری برای اینا انجام بدم!
با لبخند زورکیای که رو به یکی از دکوراسیون کارهای داخلی میزد، شانهام را گحرکت کرد
و حرصی غرید:
-دنیز هنوز هیچ قراردادی امضا نشده. خدا شاهده اگه از کار کردن باهامون منصرف
شن بدجوری حالتو میگیرم. اضافه کردی نمیخوای کار کنی منم جات النازو اوردم اما وقتی
طرف داره مستقیم صدات میزنه، نمیتونم بگم از شما خوشش نمیاد و گفته کاری
نمیکنه! پاشو برو یه دقیقه ببین چی میگه اِنقدر منو حرص نده!۸۴۳
صورت نرگس سرخ شده و استرس از همهی وجناتش میبارید.
لحظهای از خودم بدم امد.
این بیچاره از همه جا بیخبر که خرج تمام خانوادهاش را میداد، حقش نبود اینطور
بخاطر حرکت کردارهای من و آن مردک خر تحت فشار باشد!
-باشه… باشه ببخشید نمیتمایل داشتم اعصابتو خرد کنم!
سر تکان داد و لب زد:
ب- رو ببین چی م خی واد.
-بهشدتخب.
مانند کسی که به قتلگاهش میرود، به سمت آن انگشت مک زن بیتربیت که در تراس
ساختمانی که برای بازمشاهده کرد اورده بودیمشان با الناز در حال خوش و بش کردن بود، راه
افتادم.
نرگس الناز را جایگزین من کرده بود ولی میگفت چراکه از اول مرا به این مردان معرفی
کرده، درست نیست که یکدفعه غیبم بزند.احساس عدم اطمینان به گروهمان ایجاد844
میکند. برای همین همراشان رسیده و در حالی که خون خونم را میخورد، شامگاهیه
مجسمه چندین ساعت یکجا نشستم.
وارد تراس بزرگ و قلبباز شدم و با سری بالا گراهی شده گفتم:
-آقای ماجد نرگس جون گفتن با من کار دارین.
سر تکان داد و در حالی که مسروریاش کاملاً عیان بود، بلند گفت:
-بگو ببینم به نظرت اینجا خوبه برای اینکه کافه بیمارستان باشه؟
بیمیل لب زدم:
-آره
از جواب تک کلمهای و سردم الناز شوکه شد و تند اضافه کرد:۸۴۵
-شرمنده همکارم از صبح یه کم سردرد دارن برای همین زیاد توانایی صحبت ندارن. اما
اگه از من بسؤال کرد به نظرم فوقالعاده یم شه. ویوش که بهشدت خوبه فقط چند تا وسیله
آس میخواد تا حسابی لاکچری بشه.
شهراد بیاهمیت به حرف زدنهای الناز قدمی جلوتر وارد شد و مستقیم در دیدهانم زل زد.
-اینجا رو بخرم به نظرت دنیز…. خانوم!
قسم میخورم راحت یک دقیقه طول داد تا آن خانوم آخر را بگوید و الناز متعجب
نگاهش را بینمان میچرخاند. لب گزیدم و ناخن هایم را محکم در کف کف دستم فرو کردم
تا کشیده نه نگویم!
تا نگویم برو به جهنم و دیگر هم سمت ما پیدایت نشود!
به نرگس و خانوادهاش… به الناز که از مادر پیرش مراقبت میکرد… به بقیه دخترها که
با گحرکت کردن این پروژه پاداش میگحرکت کردند…
به همه و همه اندیشیدم تا خودخواهی نکنم ولی باز هم نتوانستم آنچنان که باید خودم
را کنترل کنم!
t.me/ROOMANIYA846
-نمیدونم… میخوای بگیر.
الناز کم مانده بود پشت سرمان غش کند. اما انگشت مک زن پررو نیشخند زد و با
لذتی که میشد در نگاهش دید، چنان چشمکی به رویم زد که یخ کردم!
چرا شیطان باید تا این حد جذاب باشد؟!
-بهشدتخب پس…
به سمت الناز که رنگ در صورتش نمانده بود، چرخید و گفت:
-به نرگس خانوم بگید این کار از نظر ما موردی نداره… همینجارو میگیریم!
_♡_
«تحمل کن دنیز چیزی نمونده… تحمل کن فقط چند ساعت دیگه»!۸۴۷
برای شیرینی معاملهمان باز هم آقای ماجد بافکری کرده و همه را به صرف ناهار دعوت
کرده بود! چانه نزنی و این راهی شدارهای لوکسش همه را شیفته خود کرده بود جز منی که
میتمایل داشتم چنگالم را در دیدهش فرو کنم!
الناز با نیشی باز گفت:
-اقای دکتر یم گم نظرتون چیه اامان بیمارهای کلینیک جمشاهده کردتون من و دنیز باشیم؟
بیایم این بینیهای خوشگلو بکوبیم از نو بسازیم؟
نرگس محکم لب گزید و من آب در گلویم خشک شد و تند بیان کردم:
-الناز جان اگه میخوای وقت بگیری باید از آقای مجیدی بگیری. آقای ماجد فقط
سرمایه گذارن و احتمالاً بسیار زود از اینجا یم رن… اینطور نیست آقای دکتر؟!
تا این را گفتم و به شهراد چشم دوختم و نگاهان شیطان شدهاش را مشاهده کردم، متوجه
اشتباهم شدم. اما باز هم نتوانستم آرام بگیرم و با زبان بیزبانی التماسش کردم بگو که
به زودی خواهی حرکت کرد! خواهش میکنم بگو!
شهراد محترمانه با نگاهی به دکتر مجیدی قد بلند اضافه کرد:۸۴۸
-صوتلبته که مدیریت با آقای دکتره اما فکر نمیکنم مشکلی داشته باشه اگه گاهی
چندتا عمل اینجا داشته باشم؟
دکتر مجیدی نیز با تبسمی پدرانه جواب داد:
-این چه حرفیه پسرم؟ راحت باش.
مانند یک طفل سر مانده نگاهم بینشان میچرخید.یعنی از این به بعد قرار بود گاه و
بیگاه به این شهر بیاید؟!
-عزیزی شما… و در مورد سوال شما الناز خانوم به نظرم چهره مینیاتوریتون نیاز به
هیچ عملی نداره. ولی اگه خودتون دوست دارید یه کاریش میکنیم.
الناز گونه هایش گل انداخت و با ذوق فراوان بلند اضافه کرد:
-پس همینکه جاگیر شدین انشالله من و دنیز مزاحمتون شیم…. مگه نه دنیز جونم؟۸۴۹
حرصی به صنقلبی تکیه دادم میخواستم جیغ بزنم. چرا خدایا…؟!
چرا باید مجدداً سر راه هم قرار میگرفتیم؟!
-دنیز؟!
اعصابم خراب بود و الناز نیز خیال بیخیال شدن داشت!
-من…
مردک میان حرفم پرید و مرموزانه اضافه کرد:
-با عرض معذرت النازخانوم ایشون رو عمل نمیکنم!
-آآ… چرا آقای دکتر؟!
-چراکه اصولم نیست که چهرههای عروسکیرو تغییر بدم!۸۵۰
سرخ شدم و خاموشی سنگینی در فضا حاکم شد. بهشدت خوب میتوانستم شاخهایی که
بر سر الناز و نرگس به وجود آمده را ببینم.
شهراد ماجد کاش تا عمر داری خداوند لعنتت کند!
_♡_
-ای شیطون انگاری بدجوری قاپشو دزدیدی!
حرصی به پهلوی الناز کوبیدم تا صوتیش را پایین بیاورد. درست از لحظهای که شهراد
برای تلفن حرف زدن بیرون و دکتر مجیدی هم به سرویس حرکت کرده بود، این دو نفر آهسته
نگراهی شدند که نگرفتند!
کلافه از او و تبسمهای مرموزانه نرگس آهسته غریدم:
-همچین خرسندید انگار شاهزاد انگلستان بهم نخ داده… حالا چه تحفیه ایه مثلاً؟!
نرگس ابرو بالا انداخت.۸۵۱
-موضوع اینه که فکر نمیکنم این نخ دادن همچین جمتوجه شد باشه! بگو ببینم دختر نکنه
از قبل دکتر جذابمونرو میشناسی؟!
الناز هیجان زده چی اظهار کرد و من تند نگاه گرفتم.
-سروسری با هم داشتین؟ هوم؟ واسه همین میگفتی نم خی وای باهاشون کار کنی؟!
الناز با چشمان وق زده روی لبانش کوبید و گفت:
-دنیز نگو اکسته! بخدا اگه این اکس آدم باشه پس بعدی چی یم شه؟ وای دختر کف دست
راستت رو سر من! چطوری تونستی اینو تور کنی؟ توروخدا به منم یاد بده.
معذب قدمی رو به عقب برداشتم.
-این چه حرفیه؟ نخیر هیچ رابطهای بینمون نیست. اَلکی حرف درست…
با زنگ خوردن موبایل جملهام نصفه ماند و از خدا میل داشته تند گفتم:۸۵۲
-باید اینو جواب بدم از مدرسهاس… الو جانم؟
وقتی صوتی زن در گوشم پیچید، ناباوری همهی وجودم را گرفت!
خدای من این دیگر از کجا دررسید؟!
-همین الآن میام.
-سریعتر لطفاً.
تماس را قطع و چنگی به کیفم زدم.
-چی شده؟
-باید برم مدرسه… ببخشید دیگه بیشتر نمیتونم بمونم فعلاً.
-چی شده خب… دنیز؟!۸۵۳
بیاهمیت به صدا زدنهای الناز سمت ورودی رستوران دویدم و سریع از پلهها پایین
حرکت کردم. ولی هنوز به خیابان اصلی نرسیده بودم که شهراد مجدداً پیدایش شد و قد بلند آوایم
زد:
-کجا میری… بیا من میرسونمت.
فقط او را کم داشتم…
-لازم نکرده… تاکسی
کف دستم را برای یک سمند زرد رنگ تکان دادم که بیاهمیت رد شد و راهی شد.
شهراد دوباره از پشت سر اضافه کرد:
-بیا لج نکن. چی شده اصلاً چرا رنگت پریده؟!
-به تو ربطی نداره… تاکسی854
خوشامگاهختانه این بار یک نفر توقف کرد ولی تا کف دستگیره ماشین را گحرکت کردم، شهراد نشان داد
که هنوز هم میتواند مرا به نقطهی جوش برساند!
-دنیز خدا شاهده اگه نیای تعقیبت م کی نم! نمیتونی همینجوری با رنگ و روی پریده
بدویی وسط خیابون و منو دلواپس خودت و حیاتت کنی… روشنه؟!
ناباور به سمتش چرخیدم.
-تو الآن چی اضافه کردی؟!
-همین که شنیدی!
حرص زدم:
-مرتیکه من این همه ساله دارم تنها حیات میکنم! واقعاً فکر میکنی م تی ونی
همینجوری بیای و برای من تعیین تکلیف کنی؟!
و او قطعاً در این چند وقته زیادی گستاختر شده بود که با قطعیت به نگاهانم زل زد و
اظهار کرد:۸۵۵
-میتونم و میکنم.
مانند یک بستنی قیفی در چلهی تابستان که زیر نور مستقیم خورشید است واراهی شدم و
وقتی راننده تاکسی کلافه اظهار کرد:
-خانوم سوار نمیشی؟!
به خود رسیدم. محکم لب گزیدم و دیگر نمیتوانستم این یک قلم را هضم کنم!پس کاری
را کردم که ابداً قبل از این انجامش نداده بودم!
-هر غلطی م خی وای بکنی بکن!
سپس انگشت وسطم را به سمتش گرفتم و سریع سوار ماشین شدم.
لحظهی آخر نگاه شوکه و تن مجسمه شدهاش را بخاطر بیادبیام دیدم و ناخودآگاه
تبسمی روی لب هایم جای گرفت.
قبلاً متوجه شده بودم گاهی بیادب بودن حسابی نشاط آور است!۸۵۶
مثل اینکه حقیقت داشت و شایعهای از طرف انسانهای بیتربیتها نبود!
_♡_
و-همونطور که شاهدین و تو فیلم دوربین ها هم مشخصه، دوستش فقط میتمایل داشته
باهاش شوخی کنه. از پشت سر نزدیک شده و قلقلکش داده ولی دریا یهو برمیگرده
کتکش میزنه!
شوکه و اندوهگین برای بار چندم فیلم دوربینها را تماشا و به سختی با بغضم مقابله
میکردم. وقتی دخترکی از پشت ناغافل به دریایم نزدیک میشود و لمسش میکند،
دیوانهوار از جا میپرد!
و سپس انگار که دیدهانش کور شده باشد، برمیگردد و محکم به دخترک سیلی
میزند و او را به باد کتک میگیرد!
آن دختر سعی م کی ند از خود دفاع کند و چند مشت و لگد هم میپراند. اما خشم،
قدرتِ دریا را چند برابر کرده و حرکاتش… حرکاتش…
-این رفتار عادی نیست خانوم عامری. من دریارو دوست دارم ولی یعنی چی که با جنون
دختر مردمو کتک میزنه؟ خدا رحم کرد فقط بلایی سر اون بچه نیومد!۸۵۷
کلمهی درست… حرکات خواهرم تمولیً جنون آمیز بود!
خجالتزده لب زدم:
-حالشون چطوره یعنی اون دختر…
-آسیب بهشدت بدی ندیده اما صورتش کبود شده و والدینش بدجوری عصبانین…
خودتون در جریان هستید دیگه قبلاً هم چندباری راجع به عصبانیت کنترل نشده دریا
با هم صحبت کرده بودیم. این اولین باری نیست که به دوستاش میپره ولی این بار فرق
داره دنیز خانوم! این بار موضوع جدیه نمیتونم نادیده بگیرم! نمیتونم بپذیرم آخه
یعنی چی تا کسی بهش دست میزنه از کوره درمیره؟ این واقعاً نرمال نیست!
نبود… البته که نرمال نبود!
اما زن نمیدرک کرد… هرگز حتی نمیتوانست درک کند که این نرمال نبودن تقصیر
دریای من نیست!
که شاید اگر هر بچهای در سن کم تا پای تجاوز برود، که اگر هر بچهای یا هر کسی در
هر سنی مورد سواستفاده قرار بگیرد، ممنوع لمس شود، ق
نشدهای واکنش بدی نشان خواهد داد!۸۵۸
او نمیمتوجه شد و من هم نمیتوانستم بگویم چون میدانستم! بسیار خوب میخبر داشتم
هنوز کسانی که قربانیهای تجاوز را مقصر میبینند، هسسریع!
کسانی که وقتی اینطور خبرها را میشنوند، بهسرعت در حرکت کردار قربانی به دنبال دلیل
میگردند!
یک قلبیل که چرا آن ها به عنوان کسی که قرار است سلاخی شود، انتخاب شده اند!
و همیشگی سوالهای پرتکرارشان این است؛
-پوشش چطور بود؟!
-حرکت کردار زنندهای داشت؟!
-به دنبال ممنوعهها بود؟!
-سرش برای دردسر درد میکرد؟!
انگار همین چیزها برای اینکه بگوید جانی به این قلبیل این فرد را قربانی کرده،
کافیست! انگار که هر قلبیلی م تی واند این موضوع را سبکتر کند… قابل هضمتر کند! در
صورتی که هیچ دلیلی نمیتواند برای این موضوع باشد!۸۵۹
هیچ چیزی گناه متجاوز را سبکتر نمیکند! ولی بعضی انسانها نمیمتوجه شدند… تا سر
خودشان یا عزیزترینشان نمیرسید هیچگاه این را درک نمیکردند! و من نه تحمل قضاوت
یک غریبه را داشتم و نه حتی در حالت خوب ترحمش را!
پس به سختی اضافه کردم:
-من بسیار عذر م خی وام هم از طرف خودم و هم دریا. واقعاً متاسفم از هر کس که بگید
هم شخصاً یم رم معذرت خواهی م کی نم و هر کاری برای جبران لازم باشه، انجام میدم.
ولی لطفاً شما هم کمک کنید! این بچه هنوز چهارده سالشه! خامه! این بارم بهش سخت
نگیرید قول میدم حتماً حتماً یه فکری برای رفتارهای غلطش بکنم و قول م دی م دیگه
هیچگاه همچین چیزی تکرار نشه!
-متاسفم… من هم نامتوجه شده بگیرم والدین این دختری که کتک خورده قطعاً نادیده
نمیگیرن!
سرجایم جا به جا شدم و آنقدر پر از تلخی شده بودم که کلمات را یپ دا نمیکردم.
-من…۸۶۰
چند تقه به در خورد و وقتی در باز شد با مشاهده کردن شهراد و دریایی که با صورت سرخ و
کمی زخمی به او چسبیده بود، چشمانم گرد و همهی عضلات منقبض شدهام شل
شدند!
-سلام من عموی دریا هستم یم تونم بیام داخل؟
آنقدر قرص و محکم نسبت لفظ ای ش را عنوان کرد که مدیر حتی شک هم نکرد و از
اینکه برای اامان بار یک بزرگتر دیگری برای دریا میدید، مشتاقانه سر تکان داد.
-البته بفرمایید… دریاجون شما لطفاً بیرون باش.
دریا بیشتر به شهراد چسبید و سر بالا انداخت.
ناخودآگاه حسرت در قلبم نشست. بعد آن اتفاق… بعد اینکه کم کم چیزی که تجربه
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن