-من یا شما؟ متوجهید این شما بودین که گولم زدین؟ دلیلتون دقیقاً چیه نمیدونم شاید بخاطر این نفرت حق داشته باشید شاید نه. حتی شاید آقای ماجد بدترین ادمیه که تو این جهان وجود داره. ظالم ترینه. ولی برای بچه هاش خوبه و برای همین هیچ مدرکی وجود نداره که شما بخواید با استفاده از اون از بچه هاش جداش کنید و حتی اگه داشت، من هنوز اِنقدر ادمه پستی نشدم که اینجوری به اون مرد نه به بچه هاش بدی کنم! مایا و ماهین بدجوری به باباشون وابسته هستن. دوستش دارن و من مطمئنم شما هم این موضوع رو بهشدت خوب میدونید!
صورت زن تمولیً سرخ شده بود و آچمز شده به دختر جوانی که فکر میکرد شاید بتواند او را به آرزوهایش و زمین زدن شهراد نزدیک کند، خیره شده بود!
باور کردنی نبود ولی کم کم جوانه های امیدش یک به یک میسوخشتابزده!
به سختی به آخرین دستاویزش هم چنگ انداخت.
-شهراد گیجت کرده! نمیتونی روی واقعیشو ببینی! نمیتونی حقیقتی که هستو ببینی، اما بدون با ادامه دادنه این مسیر نه با عقب کشیدنت به ماهین و مایا بدی میکنی! اونا بچهن نمیتونن روی واقعی پدرشونو بفهمن ولی تو…
دنیز با چانهای لرزان و اشکی که در چشمانش حلقه زده بود، آرام گفت:
-تو این دنیا هیچکس نیست که اندازهی من فرق پدر خوب و بدو بفهمه و درکش کنه! پس بیخودی تلاش نکنید نظرم برنمیگرده. من پشیمون شدم دیگه برای شما کار نمیکنم. شما هم لطف کنید و بیخیاله من شید!
چرخید و همین که کیفش را برداشت، زن با دیوانگی فریاد کشید:
-به شهراد میگم با نقشه نزدیکش شدی. آبروتو میبرم. کاری میکنم پدرتو دربیاره. اونوقت میفهمی آدمی که داری ازش دفاع میکنی و میگی پدر خوبیه تا چه حد عوضیه!
_♡_♡_
به نظر شما این زن کیه بچه ها؟ ☠
#پارت۱۳۴
#آبشارطلایی
دنیز متاسف برای خودش که چطور توانسته بود به همچین شخصیت تاریکی اعتماد کند و قلب به قلبه نقشه هایش دهد، سر تکان داد.
اگر خدایی نکرده حقیقت را دیر میمتوجه شد و بخاطر کارهای او خللی هر چند کوچک در رابطهی فوقالعاده شهراد ماجد و دو قلوهایش به وجود میآمد، هرگز نمیتوانست خودش را ببخشد!
-جدی؟ چقدر خوب… پس لطفاً این کارو بکنید اونوقت منم جرات پیدا میکنم تا در مورد شما بهش بگم! به هر حال همهی اون مدارکی که ازش بهم دادین، اون همه اطلاعات رو خودم تنهایی نمیتونم به کف دست آورده باشم مگه نه؟ اللخصوص اینکه من قلبیلی هم برای ضرر زدن بهش نداشتم و ندارم. ولی شما قطعاً یه قلبیلی دارین و دکتر ماجدم اینو میدونه! برای همین اگه میخواید بگید همین الآن جلوی خودم بهش زنگ بزنید من مشکلی ندارم. حداقل اینجوری میتونم خطایی که ندونسته در حقش کردمرو جبران کنم!
جملهاش که به اتمام رسید، زن گویی آتش گحرکت کرد که صورتش تماماً سرخ شد و به سمت دنیز یورش اورد!
کف دستش را بند یقهاش کرد و کلمات شامگاهیه گلولههای آتش از دهانش فوران میکرد!
-منو ببین دختر کافیه فقط یه کلمه از دهنت دربیاد، به جون بچهم بیچارت میکنم. کاری میکنم مرغ های آسمون به حالت گریه کنن! دهنتو میبندی و همین که از اینجا رفتی من و این خونه رو فراموش میکنی، حالیت شد؟!
-ولم کنید!
زن جلوتر راهی شد و با غرش بیشتری لب زد:
-اگه شهراد حتی از یک کلمه از حرف هامون باخبر بشه اونوقت…
-من بهش چیزی نمیگم، یعنی فعلاً قصد ندارم بگم و شرط ساکت مودنمم اینه که بیخیال شید و دست از سرشون بردارید! بچه ها با پدرشون بهشدت مسرورن شما هم اگه همونطوری که اضافه کردید به فکرشون هستید، کف دست از یواشکی کار کردن و نقشه های جورواجور کشیدن بردارید. بذارید راحت و تو آرامش زندگیشونو کنن وگرنه ساکت نمیمونم و به دکتر شهراد میگم بزرگترین دشمنش تا چه حد بهش نزدیکه!
#پارت۱۳۵
#آبشارطلایی
حرفش که تمام شد بیتوجه به نگاهانه وق زدهی زن از منزل بیرون راهی شد و با استشمام هوای آزاد نفس راحتی کشید.
_♡_
دنیز:
احساسه میکردم بار بسیار سنگینی از روی دوش هایش برداشته شده و عذاب وجدانی که مدت کوتاهی بود خرم را چسبیده بود، آهسته گحرکت کرده بود.
چه قبول میکردم چه نه شهراد ماجد درست از لحظهای که تمایل داشته بود به دریا کمک کند، یک جایگاه خاص و ویژه در ذهنم پیدا کرده بود.
خودم را مدیون حس میکردم و اگر این زن به هر قلبیلی عقب نکشید، بیاهمیت به عاقبت کارم همه چیز را به شهراد میبیان کردم…!
با قدم های قد بلند به طرف خیابان راهی شدم و برای تاکسی زرد رنگ کف دست تکان دادم.
تبسم روی لب هایم بود و همین که داخل ماشین قرار گرفتم، دوباره خوابی که شب گذشته متوجه شده بودم در ذهنم پررنگ شد و هیجانه دخترانهای گونه هایم را سرخ کرد.
خوابی که چنان تحت تاثیر قرارم داده بود که امروزگار تا بیدار شدم جرات کردم و به اینجا آمدم.
و با اظهار کردنه هر چه باداباد به زنه دیوانه از عقب کشیدنم اظهار کردم و خوابی که دلم را تکان داده بود!
موبایلم را درآوردم و همانطور که با یک پیامک کوتاه از شهراد ماجد میمیل داشتم تا امروز هممسیرش برای گفتار درمانی ماهین بروم با شوقی که نمیتوانستم هیچ جوره منکرش شوم، باز هم لحظات رویاییای که مشاهده کرده بودم را مرور کردم…!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن