بعد ها وقتی که سر به یه بالین گذاشتیم وزیر سقف یه اطاق نفس کشیدیم ..درک کردم که حتی بسیار نامردتر از تمام نامردهای جهانست ..
اما حیف که دیر شده بود ..اونقدر دیر که هیچ مسیر برگشتی از این بیراهه ناپیدا نبود ..
من گم شدم تو این دنیای مرد نامردم ..ومُردم ..مردم وهیچ وقت سر برنداشتم از این بیمسیره ..
( ….
!
؛
کمی ِ … !)»
****
ومن به چه حالی از آن کو چه گذشتم ..
با اون مانتوی کثیف ….با اون ظاهر دیوانه وار با اون پاهای بی رمق خودم رو به زور رسوندم به خونه …بگذریم از اینکه هرچی انرژی تو رگ های بدنم ذخیره بود تموم شد..
قدم هام حتی یاری نمیکرد که اون چند قدم رو تا خونه طی کنم ..کف دست به دیوار گرفتم وکشون کشون خودم رو رسوندم به در …ولی دیگه رمقی نمونده بود ..
کلید نداشتم ..همهءوسایلم توکارخونه جا مونده بود ..با اندک توانم در زدم ..صوتیی نیومد ..فقط از ته قلب دعا کردم صفیه خانم خونه باشه …
دوباره با کف کف دست به در کوبیدم هرچند که اونقدر ضعیف وکم توان بود که اگه صفیه خانم هم نمیشنید عجیب نبود ..
-کیه ؟اومدم ..
نفس اسوده ام رو بیرون دادم ..درکه باز شد ..صفیه خانم با همون نگاههای ریز وصورت پف کرده اش سرک کشید
-وا تویی دختر …؟این چه ریخت وقیافه ایه ..؟
انگار که به اخر جهان رسیده بودم چراکه که زانو هام تاشدن وخم شدم از بی حالی …
-ای وای ..چی شدی ارکیده..؟
زیر بازوم رو گحرکت کرد وسعی کرد بلندم کنه ..درعجب بودم از این همه توانی که داشت ..شاید هم من به خاطر وزن کمم… بی بنیه شده بودم ..
-چت شده اخه …پاشو بیا تو ..این چه وضعیه …انگار که از خاک گور بلند شدی دختر ..
سعی کردم با تکیه به صفیه خانم قدم بردارم ..دو سه قدم بیشتر نراهی شده بودم که زنگ مجدداً به آوا دراومد …
صفیه خانم غرغر کرد ..
-ای بابا این دیگه کیه …؟
من رو روی پلهء حیاط نشوند وراهی شد سراغ در …
-اِوا ..شومایی حاج خانم …بفرمائید تو …
صدای تعارف ساجده خانم قلبم رو اروم کرد …چقدر تفاوت بین این مادر وپسر بود …
یکی مثل امیر حافظ ..عزرائیل مجسم ..یکی مثل مادرش ..ساجده خانم ..دریای مهر وعطوفت ونشونی از محبت خالق …
-وای… چی شده چلچلهءمن …؟
سرم رو که به دیوار تکیه دادم بوسید وعطر یاس وگلاب بار دیگر تو بینیم پیچید …با اندک آوایی جواب دادم ..
-چیزی نیست ..
-یعنی چی که چیزی نیست ..؟رنگ به روت نمونده …بلند شو ..بلند شو بریم بیمارستان ..اینبار خودم میام ببینم چته …؟چرا چند روزگاره به این حال افتادی ..؟
-نه خوبم فقط یکم استراحت کنم ..خوب میشم ..
-چی داری میگی ..تو به این حال وروزگار میگی خوب؟ …بلند شو ..حرف رو حرفم نزن …
-نمیتونم ساجده خانم ..لباسهام کثیفه ..
ساجده خانم ..به محض گوش دادن این حرف از پله ها بالا راهی شد وبا یه مانتو وشال تمیز وچادر کهنهءدیگه ای که داشتم از پله ها پائین اومد …
بازحمت کمکم کرد تا لباسهام رو عوض کرد
بازحمت کمکم کرد تا لباسهام رو عوض کرد… زیر بغلم رو گرفت وبا کمک صفیه خانم تا سرکوچه برد ..
همین که به زانتیایی نقره ای حاج رسولی نزدیک شدیم ..حاج رساما دلواپس وناراحت از ماشین پیاده شد ..
-یا خدا!! چی شده حاج خانم ..؟
-نمیدونم واله رفتم دم خونشون دیدم بی حال ولاجون نشسته تو حیاط ..
-سلام حاج رسولی ..شرمنده ..
نگاههاش پراز اشک شد …
-دشمنت شرمنده باباجان ..سوار شید بریم بیمارستان ..
برگشتم سمت ساجده خانم ..
-ساجده خانم ..اظهار کردم که من خوبم ..به خدا نمیخوام مزاحمتون بشم ..
-بسه دختر چقدر چراکهه میزنی ..؟تو بد بودن حالت شکی نیست پس سوار شو بریم دکتر …
حاج رسولی هم تائید کرد
-راست میگه حاج خانم ..باید بریم بیمارستان حالت اصلا خوش نیست بابا جان ..
با کمک صفیه خانم جای گرفتم رو صندلی عقب وحاج رسولی از بین اون کوچه های تنگ وباریک ماشین رو بیرون برد ..
سرم رو تکیه دادم به شونهءساجده خانم وباز هم بو کشیدم ..زیر لب زمزمه کردم ..
-ساجده خانم …؟
-جانم عزیزم ..؟
-شما بوی بهشت میدی ..
تبسم مهربونی روی لبش نشست ..
-مرسی عزیز قلبم ..اما همهءبنده های خدا این بو رو میدن …
-نه ساجده خانم همه نه …قلبم میخواد تا عمر دارم همین جوری تو بغلتون بمونم تا بمیرم …
-خدا نکنه چلچلهءمن
-خسته شدم ساجده خانم …نفس بریدم …پس کی تموم میشه ..؟
-نگو عزیزک من …نگو عروسکم ..
-قلبم تنگ مادرمه ..همین جوری بغلم کنه ..نازم کنه …
آوام خود به خود تحلیل میحرکت کرد وبدنم داغ تر از قبل میشد …
انگشتهای ساجده خانم من رو بیشتر به خودش فشرد ورو به حاجی کرد ..
-حاج اقا سریعتربرو …نمیدونم اون امیر حافظ خیر ندیده چه بلای سر این بچه اورده که به این وضع افتاده …؟
صدام هرلحظه بیشتر از قبل بریده بریده میشد …
-نگید ساجده خانم ..تقصیر خودمه ..اگه این جوری ذلیل شدم ..حقیر شدم ..خودم کردم …یه روزی پدر داشتم …مادر وخونواده …حالا هیچ کدوم رو ندارم ..دوست دارم بمیرم ساجده خانم ..دوست دارم تموم شم ..
-نگو چلچلهءمن …نگو… خدا نیاره اون روز رو …همه چی درست میشه ..من بهت قول میدم ..
-دیگه نمیخوام ساجده خانم ..شما هم اگه دوستم دارید ..ولم کنید ..بذارید به درد خودم بمیرم …
-اقا توروخدا بجنب ..این دختر داره از دستمون میره…
آوای حاجی داشت ازم دور میشد ..دور دور ..
-چی کار کنم حاج خانم ؟..معلوم نیست کدوم از خدا بی خبری مسیر رو بند اورده ..
چشمهام کم کم بسته میشد …ساجده خانم با کف دست ضربهءملایمی به صورتم زد ..
-ارکیده جان مادر گوش بده به من ..
چشمهام بسته وبسته تر شد ..غرق شدم تو رویای نوازش سرانگشتها ..اصلا نمیدونستم این سرانگشتها مال کیه ..فقط مهم حس ارامش وصف ناپذیری بود که به من هدیه میکرد …
«دسته گل رو تو کف دستم فشردم وخیره شدم به اپارتمان نقلی سپهر …یکسره از محضربه اینجا اومده بودیم …امروزگار روزگاری بود که بعد ازمدتها به تمایل داشتهءقلبم رسیده بودم ..
درسته که تو راه رسیدن به این تمایل داشته تحقیر شدم ..کتک خوردم …فحش متوجه شدم ..اما همینکه حالا میتونستم کف دست تو کف دست سپهر قدم به این خونهءقشنگ که تمام رویای ناچیز من دراین چند وقت شده بود بذارم کلی برام ارزش داشت ..
-بیا تو ارکید جان ..بیا خانمی ..به خونهءخودت خوش اومدی …
یه تبسم کوچیک زدم وبا همون کفش های سادهءسفیدم وارد اطاق شدم …تو این لحظه هیچی برام مهم نبود ..نه نبود خونواده ام ..ونه ازدواج ساده وعقد محضریمون ..
ونه حتی جنین مرده ای که مشروعیت هم نداشت مهم این بود که من بعد از کلی اصرار وتحقیر وسرزنش همسر سپهر شده بودم …
وحالا همین خونهءنقلی شصت متری با یه خواب کوچیک بهشت برین من بود …واقعا که بعضی وقتها ..سقف رویاهامون چقدر کوتاه …همین خونه وهمین مرد کنارم برای تمام عمرم بسه …
سپهر کف دستم رو گحرکت کرد ودر رو پشت سرم بست ..
-خوشت میاد ارکیده …
یه تبسم زدم …خوشم میومد ….؟این تمام رویای من بود ..
-میدونم کوچیکه ولی اول زندگیمونه ..ایشالله کم کم خونواده هامون کوتاه میان ومیتونم حیات بهتری برات درست کنم ..
برگشتم به سمتش وبا همون مانتو شلوارروشن که تنها رخت عروسیم بود تو نگاهش خیره شدم ..
(شامگاه اتیش بازی نگاههای تو یادم نمیره ..)
-همین زندگی هم برای من غنیمته ..همین که کنار تو باشم برام بسه …
سپهر تبسم قلببرانه ای زد که تنم از خوشیش لرزید ..سپهر بالاخره مرد من شده بود ..مردی که تمام چند ماه گذشته هرروزگار وهرلحظه از خدا تمایل داشته بودم تا از بین تمام مردهای جهان نصیب من بشه …سپهرروی دستهام رو بوسید وتو چشمهام خیره شد …
-فدای خانم قانع خودم که هر چی دارم وندارم برای تواِ…
ارکیده بهت قول میدم یه روزگاری بهترین وقشنگترین زندگی رو برات بسازم …
دستش رو فشردم ..
-میدونم سپهر ..تو فقط با من باش…برای من باش ..دیگه از خدا چیزی نمیخوام …
(بُگـــذار زمــانــه از حِـسـادت بتـرکَــد . . .
انــگشتــان ِ مَـــــن
چـه بـــِه انگــشتـــان ِ تــو می آینــد . . .)
چه رویایی دلنشینی داشتم …چه اشتباه دلربایی کردم …سپهر برام موند ..برای من شد ..اما من ..منِ احمق نفهمیدم که این بودن صد برابر بدتر از نبودنشه …رویای شیرین من وسپهر تنها دو ماه پا برجا بود ..دوماه ..
دقیقا خاطرم هست اون روز کذایی رو که مرگ این رویای شیرین بود ..
-ارکیده بالاخره چی شد ..
تازه از خونهء بابا فرزین اومده بودم وچشمهام از زور گریه باز نمیشد …چقدر زار زده بودم ..التماس کرده بودم که اشتباه گذشته ام رو ببخشن …اما نبخشید ..قبول نکرد وبازهم بیرونم کرد ..
-قبول نکرد .هرچی به بابا فرزین التماس کردم هیچی به هیچی ..اونها هیچ وقت من رو نمیبخشن …
بغض تو گلوم نشست …حالا که دو ماه از ازدواجم گذشته بود جای خالی خونواده ام به شدت ازار دهنده شده بود …سخت وسنگین ..
-چــــی ..؟مگه میشه …؟تو دخترشونی ..؟
بابا فرزین پشت کرد بهم وگفت( دیگه دختری به اسم ارکیده نداره )وامید …
اشکم چکید …
-امید بیرونم کرد سپهر… باورت میشه؟ ..امید من رو… تک خواهرش رو به زور بیرون کرد …وبه هیچ کدوم از گریه ها والتماسهام اهمیت نداد ..
برگشتم به سمت سپهر وبا تموم وجودم بیان کردم …
-سپهر مولین بابای من دیگه من رو نمیبخشن ..از حالا به بعد تنها تکیه گاه من تویی ..تنها کسی که پشت وپناه منه تویی …
با همون نگاههای اشکی وسرخ ..با تمام امید وارزوهام تو نگاهش خیره شدم ..اما خاموش شدن برق امیدی که تو چشمهاش بود نگاهم رو سرد کرد ..
تا جایی که از این سردی نگاه یخ زدم ومردم ..من به پشتوانهءاین مرد ازهمهءتعلقاتم ..ازهرچی داشتم ونداشتم ودارو ندارم گسسته بودم ..
ولی حالا میمشاهده کردم که سپهر نه تنها یک پشتوانهءمحکم نیست بلکه میتمایل داشت به پشتوانهءمن وپدر من به اون زندگی رویایی ای که قلبش میخواست برسه …
سپهر ..با حیله ..با نیرنگ ..همه چیزم رو ازم گرفت تا به ارزوهاش برسه ..تو این بین ..این من بودم که هرچی رو داشتم ونداشتم از دست دادم ونابود شدم ..
من هیچ وقت نمتوجه شدم که بهای چی رو پس دادم ..بهای عشقی که فکر میکردم سپهر به من داده ..یا بهای ساده لوحیم رو …هرچی که بود من تنها بازندهءبی قید وشرط این بازی شدم …
(چه حریصانه مرا بو.سیدی
و چه وحشیانه رختم را دریدی
و من چه عاشقانه کف دست بر هو.س.هایت کشیدم
ولی کاش میفهمیدی که زن
تا عاشق نباشد
نمی بو.سد…
نمی بوید…
و تسلیم نمی کند رویاهای عریانیش را)»
صدا وهیاهو میومد …پیچش وگردش …صوت تو سرم میپیچید ومثل رد شدن از هزاران دالان می گرمتوجه شد وعاصیم میکرد …
اونقدر خسته بودم که حتی نمیتونستم جلوی این ازدحام درذهنم رو بگیرم ..
-اقای دکتر حالش چطوره ..؟
-شما پدرش هستید ..؟
-بله من پدرشم ..دخترمه ..تاج سرمه ..
آوای درد مند حاج رساما قلبم رو خون کرد ..
-متاسفم پدرجان ولی دخترتون به شدت دچار سوءتغذیه شده ..از طرف دیگه کم خونی خیلی شمتوجه شد داره ..چطور تا حالا متوجه حالت هاش نشمتوجه شد ..؟
آوای بغض دار حاجی پلکهام رو لرزوند ..قلبم هوای اغوش بابام رو کرد …
-نمیدونستیم …کوتاهی کردیم ..
-به هرحال مراقبش باشید …
-اقای دکتر چرا مدام بالا میاره ؟..تو این چند روزگار حالش خیلی خراب تر شده ..؟
صوتی ساجده خانم بود …
-ازمایشها رو مشاهده کردم ..فکر میکنم همه اش عصبیه ..تو مواردی که اعصاب بیش از حد تحریک میشن همچین اتفاقاتی طبیعیه …این اواخر دخترتون دچار استرس یا ترس بیش از حد نشده ..؟
-چرا اقای دکتر ..
-پس همینه ..مراقبش باشید ..ویه فضای اروم براش محیا کنید ..اگه بیشتر از این دچار استرس بشه ممکنه زمینهءافسردگی هم پیدا کنه هرچند الان هم شک دارم که این خانم از نظر اعصاب وروان سلامت باشن ..
آوای نالان ساجده خانم تو هیاهوی ذهنم پیچید
-یا خدا …حاج اقا چه کنیم ..؟
-مادر من ارومتر …من این حرف رو نزدم که بوحشت کرد من گفتم تا بیشتر مراقبت کنید …شرایط ایشون لب مرزه ..اگه بیشتر از این استرس بهش وارد بشه ..ممکنه شرایطتش حاد تر از الان بشه ..
تمام حرفهای دکتر رو قبول داشتم …میدونستم که افسرده ام ..میدونستم که اسماً دارم از سپهر انتقام میگیرم ..بلکه دارم از خودم واشتباهی که مرتکب شدم انتقام میگیرم ..من داشتم تو شعله های این نفرت گداخته میشدم ..میسوختم وخاکستر میشدم ودم نمیزدم ..
ودرپس تمام اینها میدونستم که این من بودم که نباید به بیمسیره میحرکت کردم ..این من بودم که نباید وسوسه میشدم وقلب به دل گممسیر سپهر میدادم ..
من تمایل داشته واز ته قلب کف دست به خودکشی تدریجی زده بودم وداشتم ذره ذره اب میشدم ودم نمیزدم وتمام اینها برای خطایی بود که مرتکب شدم ..
(من نه از دهر بلکه از خود باختم
من نه از خود بلکه از قلب ساختم
من که خود اطلاع داشته ام بد کرده ام
من که خود از خود به خود کم کرده ام
عاقبت خود را به کف دستان خودم
مشاهده کردی که من جانانه ویران کرده ام
نیک من دانم که این خود کرده را تدبیر نیست
لیک در پس این پرده ها من خود نهانش کرده ام .).
****
«پنج شنبه بود وطبق معمول بابا فرزین همکاراش رو دعوت کرده بود …هیچ وقت از این مهمونی ها واین دورهمی ها که پراز حرف کار وکاسبی وبه رخ کشیدن اموال ودارایی بود خوشم نمیومد ..
-ارکیده بالاخره اماده شدی یا نه ..؟
با بی حوصلگی نگاهی به جک لوسی که پیمان برام فرستاده بود انداختم وهممدت به مولین اظهار کردم ..
-اخه مولین شیرین من بیام برای چی ..؟من حوصله ام سر میره ..
-ای وای ارکیده ..؟هزار بار بهت اظهار کردم نمیشه نباشی .پس مثل بچهءخوب حرف گوش کن ولیده شو ..
لب ولوچه ام رو اویزون کردم ..
-من حوصله ام نمیاد ..
-کوفت وحوصله ام نمیاد ..اقای صولتی وزن وبچه اش بعد از عمری دارن میان ..نمیشه که هم تو… هم امید نباشید ..
با نرمشی که همیشگی شگرد کارش بود به سمتم برگشت ونازمو خرید ..
-پاشو مادر ..پاشو عزیز دلم ..یه ده دقیقه بشین بعد پاشو …باشه ..؟
با بی میلی قبول کردم
– باشه اما من بیشتر از ده دقیقه نمیشینم اظهار کرده باشم …
-باشه قربون شکل ماهت تو بیا ..بعد اگه نتمایل داشتی وایسی کسی بهت کاری نداره ..
مجبوری یه بلیز دامن کار شده بیرون اوردم وپوشیدم ..پشت میز توالت قرار گرفتم ویه ارایش دلربا هم روی صورتم کردم …تا به خودم بجنبم ..صوتی همهمهءهیاهو سالن رو برداشته بود..اروم در رو بازکردم وبیرون حرکت کردم ..
همکارهای بابا به هممسیر خونواده هاشون رسیده بودن وسالن خونه پر شده بود از ادمهایی که من حتی اسم بعضی هاشون رو هم نمیدونستم ..
سلام نیمه کشیدهی دادم که تقریبا نصفی متوجه شدن وبه سمتم برگشتن ..نگاههای بابا فرزین از غرور درخشید …
-بیا دخترم ..بیا کنار من ..
اروم ونرم به سمت بابا راهی شدم ..ودر بین راه با کسایی که میشناختم احوالپرسی کردم …
سنگینی نگاهی باعث شد تا سر برگردونم ودرجستجوی نگاه سر بچرخونم ..ولی صوتی بابا مهلتی بهم نداد ..
-بیا ارکیده جان میخوام با اقای صولتی وخونواده اش اشنات کنم ..
با تبسم شیرینی که از همون اول رو لبهام سنجاق شده بود به سمت خونواده ای که حالا میدونستم خونوادهءاقای صولتی هستن راهی شدیم ..
تو همین حین سر بلند کردم ..همون سنگینی نگاه ..پس این نگاه متعلق به پسر صولتیه ..؟
-چطوری صولتی جان ..؟
مرد مسنی که پشت به ما داشت برگشت ..
-سلام فرزین جان …الحمدالله …
بابا کف دستش رو دور کمرم گذاشت ..
-این هم از عزیز کردهءخونهء ما ..ارکیدهءمن ..
تبسم بازی زدم وبا تک به تکشون کف دست دادم ..نوبت که به مرد جوان رسید دستم رو تو دستش گرفت وبا دیدههای براقش تو نگاهم خیره شد ..
حس میکردم دارم ذوب میشم از این همه خیرگی ..داشتم گداخته میشدم زیر هرم نگاهش ..
-حالتون چطوره ؟..من سپهر صولتی هستم ..
-خوشامگاهختم ..
کف دستم رو به ارومی رها کرد اما گرمای دستهاش مثل ریشه های درخت رو کف دستم پخش شد وبالا راهی شد …تمام وجودم گرگحرکت کرد از این گرما ..
-سپهر جان مثل اینکه تو هم تو کار نساجی هستی …؟
سپهر با شکسته نفسی …سری خم کرد ..
-چوب کاری نفرمائید اقای نجفی …ما خرده پاها کجا وشما قدیمی های این کار کجا ..؟
-نگو پسرجان ..بالاخره ادم از یه جایی باید شروع کنه ..واقعا خوشحالم که جوان رعنایی مثل تو به این کار علاقه منده ..
-لطف دارید ..بنده نوازی میفرمائید جناب نجفی ..
اقای صولتی پدر سپهر هم ادامه داد …
-اتفاقا تو خونه ذکر وخیرته فرزین جان ..سپهر همیشه میگه خیلی دوست داره چم وخم کار رو از اقای نجفی یاد بگیرم …
-به به این عالیه ..این همه علاقه وپشتکار مطمئنا باعث پیشحرکت کردت میشه پسرجان ..به هرحال هرجا احتیاج به کمک داشتی من هستم ..
-ممنون جناب نجفی …چشم ایشالله به وقتش مزاحمتون میشم ..
-خب فرزین جان بیا بریم که میخوام راجع به یه سری جنس باهات صحبت کنم …
مادر سپهر با تبسم به سمتم برگشت ..
-خب عزیزم از خودت بگو چند سالته ..؟
-بیست وسه سال
-ماشالله افرین ..درس خوندی ..؟
-فیزیک مهندسی …
-ارکیده ..؟اِ اینجایی …؟
-اره مولین داشتم با فرنگیس خانم حرف میزدم ..
-خوبی فرنگیس جون؟ ..
فرنگیس خانم چتری هاش رو با ناز کنارزد ولبخند دیگه ای تحویل مامان شیرین داد ..
-مرسی عزیزم .خوبم… ماشالله چه دختر خوشگلی داری ..
-چشمهات دلنشین میبینن ..
بازهم سنگینی نگاه وبازهم اب شدن بند بند وجودم ..
-فرنگیس جان اومدی .؟
-سلام شیماجان خوبی خانم ..؟
چشمم به جمع سه نفرهءفرنگیس خانم وشیما خانم ومولین شیرین بود که آوای مردونهءسپهر باعث شد دلم بریزه
-ببخشید ارکیده خانم میتونم وقتتون رو بگیرم ..
به سمت سپهر برگشتم وازته قلب بیان کردم ..
-البته ..
-پس بفرمائید این طرف که راحت تر صحبت کنیم ..
نا میل داشته از مامان وفرنگیس خانم که حالا هرسه مشغول صحبت کردن راجع به عمل بینی شیما جون بودن فاصله گرفتیم ..
یه صنقلبی تعارفم کرد وخودش هم کنارم قرار گرفت ..خیره شده بودم تو نگاه سنگین وحجیمش ..چه جادویی داشت این دیده ها ..
-همون طور که متوجه شمشاهده کرد اسمم سپهر …ودر زمینه کاری پدرتون کار میکنم ..
-خوشبختم ..منم ارکیده ام ..
جنتلمنانه ..تبسمی زد ..
-چه اسم قشنگیی …
-ممنون لطف دارید …
یه نفس عمیق کشیدم وبوی عطر خوشش رو تو سینه ام پرکردم ..هیچ کدوم حرفی برای اضافه کردن نداشتیم جز نظر بازی بینمون ..
سعی کردم نگاهم رو ازش بگیرم ولی جادوی دیدههاش به قدری قوی بود که رهایی ازش امکان پذیر نبود ..
-ارکیده ..؟
لب گزیدم ..کف دستهای یخ کرده ام رو تو هم فشردم …حس میکردم دو گلولهءاتیش رو گونه هام سنگینی میکنه ..
-بله .؟
-من قبلا هم تو مهمونی اقای شهرابی متوجه شده بودمت حس میکنم بسیار وقته میشناسمت وحالا با مشاهده کردنت میبینم که این حس د وطرفه است ..میشه ازت بخوام با هم بیشتر اشنا بشیم .؟
ته قلبم لرزید …یعنی اون هم حسی مثل من داشت ..؟یه نگاه به چشمهاش کردم ..سست شدم ..مگه میشد که نخوام؟ ..
پیمان وبقیهء دوست هام برن به درک ..من امروز ه.وس نگاه سحر انگیز این مرد رو داشتم ..
-باشه ارکیده ..؟
پلک زدم وبه ارومی اظهار کردم ..
-باشه ..
وهمین شد شروع اشنایی که به اینجا ختم شد ..به این جهنم یک سره ..
به این قعر تاریکی ..به این قلبی که دیگه هیچی چیزی از اون عاشقی درش باقی نمونده
نوازش کف دستهای زبر وکارکردهء حاج خانم ارومم کرد ..همهمهءدرذهنم رو از بین برد واروم دیدههام رو بازکرد ..
-سلام دخترم …
زمزمه کردم ..
-سلام ..
-حالت بهتره ..؟
یه قطره اشک از نگاهم چکید ..جوابم واضح بود …نه …حالم بهتر نبود که هیچ ..هرلحظه وهرثانیه خراب تر میشد ..هرچند که خوشی باردار نبودنم ..بین این همه بدی وسیاهی گم شده بود
آوای زمزمه مانند ساجده خانم که هممدت با نوازش موهای روی شقیقه ام بود حواسم رو از تنهایی هام پرت کرد …
(چه دعایی کنمت بهتر از این
که خدا پنجره ی باز اتاقت باشد
عاشقی محتاج نگاهت باشد
عقل لبریز زبانت باشد
و قلبت وصل خدایت باشد)
با همون چشم های اشکی نالیدم ..
-ساجده خانم …حامله نیستم …؟
اشک تو نگاه ساجده خانم جای گرفت ..
-نه نیستی عزیزم ..
چشم بستم ونفس کشیدم …
-خدایا شکرت
ساجده خانم هم با همون نگاه افسرده زمزمه کرد ..
-اره عزیزم …شکر …
اون روزگار بعد از مرخصی با یه کیسه ودارو به خونه برگشتم درحالی که کابوس روزهایی که زیر پای امید وبابا فرزین له میشدم مجدداً به سمتم هجوم اورده بود …
دلمرده بودم …دیگه قلبی برام نمونده بود …ارکیده تو کف دست کابوس هاش درحال از هم پاشیدن بود ..
****
«روز سومی بود که سرکار میرفتم وتو کارخونهءحاج رساما شروع به کار کرده بودم ..حیاط سه در سه رو رد کردم واز پله ها با لا رفتم اما با متوجه شدن کفش های واکس خوردهءسپهر یخ کردم ..
سپهر اومده بود اون هم بعد از تقریبا سه هفته …یک هفته بعد از اون شامگاهی که میتمایل داشتم احمقانه خودم رو بکشم ..برگشته بود ..
اون هم حالا که همه اش سه روزه به مرحمت لطف حاج احمد رسولی سرکار رفته بودم ..
ناخوداگاه فشارم افت کرد ودستهام سرد شد ..با قدم های سست ..پله ها رو بالا راهی شدم
کف دستم رو که رو کف دستگیره ءدر گذاشتم مکث کردم ..نفس گرفتم ..عمیق واروم ..شاید که تپش دلم کم بشه وتو یه لحظه در رو بازکردم ..
سپهر رو که دیدم قبض روح شدم ..مثل یه شیر نر وسط اطاق میچرخید که با باز کردن در از حرکت ایستاد وتو یه لحظه به سمتم هجوم اورد ..
-بیا اینجا ببینم اشغال ..حالا دیگه کارت به جایی رسیده که واسهءخودت وکیل ووصی میتراشی ..؟
بازوم رو چنگ زد وپرتم کرد تو اطاق ودر وپشت سرم بست …
-حالا دیگه بدون اجازهءمن میری سرکار با کله گنده ها میگردی اره ..؟به چه حقی با اون رساما بی شرف هم کاسه شدی هان ..؟
اونقدر برآشفته بود که مجدداً با مشت ولگد به جونم افتاد ..
-فکر ..کردی ..چون …بهت اجازهءکار دادم …هرغلطی ..میتونی بکنی ..؟
مثل اینکه یادت راهی شده که تا من نخوام تو حتی حق نداری پات رو از تو خونه ات بیرون بذاری ..؟
زیر رگبار مشت ولگدش فقط درد میکشیدم واز ته قلب زار میزدم …اگه حرفش حقیقت بود پس این حق وحقوق به چه دردم میخورد .؟
-میکشمت ارکیده ..همین فردا میرم از کف دست تو واین حاجی قلابی شکایت میکنم …
نفسم برای چند لحظه بند اومد ..حق نداشت ..حق نداشت از اون مرد مومن شکایت کنه ..
-نه نه ..تورخدا باشه .دیگه نمیرم ..اصلا غلط کردم نه بودم ..پول نداشتم چی کار باید میکردم .؟
یه نفس گحرکت کرد از زور عصبیت بالای سرم چرخید ..
-میمردی ..میفهمی تن لش ؟..میمردی ومن رو خلاص میکردی …قبرت رو با دستهات کندی ارکیده ..فردا میرم شکایت میکنم قلم جفت پاهات رو خورد میکنم ..
حالا دیگه کارت به جایی رسیده که میام سر کار خانم ..میرم دنبال زنم ..حاج اقا وپسرش برام گردن کلفتی میکنن ..ومیوفتن به جونم ..
وای بر من ..وای..سپهر اومده بود سرکار ..یعنی با حاجی وامیرحافظ حرفش شده بود …اخه از کجا ادرس رو فهمیده بود ؟…خدایا ..آبروم حرکت کرد …
با وجود دردی که تو تموم وجودم میپیچید رو زانو بلند شدم وجلو رفتم ..
-به خدا دیگه نمیرم ..غلط کردم سپهر ..حاج رساما مرد آبروداریه ..آبروش رونبر ..
دیدهکهای سپهر جرقه زد ..
-اگه ازش شکایت نکنم حاضری درمقابلش برام چیکار کنی ..؟طلاق میگیری …؟
لب بستم …این کار مجال بود ..تو این بی پاما کجا رو داشتم برم ..
سپهر جوشید ..
-پس نمیگیری هان؟ ..خیل خب خودت خواستی ..حالا که این طوره ..اول از همه از اون حاجی قلابی شکایت میکنم ..
آبرو حیثیتش رو میبرم ارکیده …چنان بی آبروش میکنم که تف هم تو صورتش نندازن …ارکیده …
روزانو به سمتم خم شد وبا سنگقلبی گفت ..
-بی آبروش میکنم …
با اظهار کردن این حرف زود از اطاق بیرون رفت ومن با همون تن وبدن کبود سعی کردم دنبالش برم ..
اما زودتر از اون چیزی که بتونم سپهر راهی شده بود ومن رو با عذاب وجدان شمتوجه شدم تنها گذاشته بود ..
با لبهای خشک شده بالای پله ها نشستم ..
خدایا چه کنم ؟…به کی پناه ببرم ..؟نکنه واقعا آبروی حاج رساما رو ببره ..نکنه وای …نه نه ..خدا چه کنم ..؟
غلط کردم… اشتباه کردم …تو رو به عزتت قسم نذار آبروی آدمی مثل حاج رساما بره …
اونها بزرگواری کردن لطف کردن ..اونوقت ..؟؟
اشکام مثل ابر بهاری میچکید ..چه کنم خدایا چه کنم .؟
در پائین باز شد وتا به خودم بجنبم صفیه خانم با همون صورت گردش از در اومد بیرون ..
-باز چیه ارکیده ..؟چرا اینقدر شوهرت رو خون به جیگر میکنی ..؟
همون جوری که اشک میریختم ..میل داشتم قد بلند شم که با لحنی که نمیدونستم طعنه توش خوابیده یا مهربونی بیان کرد ..
-یکم با قلبش راه بیا ..خوشت میاد صبح تا شب تنهات بذاره ووقتی هم که میاد خورد وخمیرت کنه …
دوسه تا پلهءپائین اومده رو برگشتم بالا وتو همون اطاق کوچیک دور خودم چرخیدم ..
(چه کنم خدایا چه کنم ..؟)
جای گرفتم رو زمین …برای اولین بار بود که از ته قلب نا امید بودم ..زا نو زدم رو زمین …
همون جور که اشکهام میریخت .کف دستهای بی حس شده از مشت ولگدم رو رو هم گذاشتم وبرای اامان بار بعد از یک سال با تموم وجودم خیره شدم به سقط کبره بستهءاطاقم ..
-خدا …خداجون ..تو که گفتی گناه کنی ابروتون رو نمیبُرم ..خطا کنی میبخشمتون …امروز ارکیده اومده به پابوسیت ..
نه برای خودش ..بلکه برای یکی از بنده های خوبت ..خدای اسمون وزمین ازت تمنا دارم ..نذار آبروی حاج رسولی بره ..نذار شرمنده اشون بشم ..نذار لکهءننگم دامنشون رو بگیره ..
خدایا خودت به دادم برس ..یا مدل القلوب والابصار ..نجات بده حاج رساما رو از شر سپهر ملعون ..
میترسم سپهر بد کنه باهاش ..غلط کردم ..دیگه نمیرم دنبال حق وحقوق خودم ..میمونم وزیر کف دست وپای سپهر جون میدم اما جیک نمیزنم ..فقط جلوی سپهر رو بگیر ..
اون قدر درد تو قلبم بود که حدی براش قائل نبودم ..تو تمام این مدتی که کتک های سپهر رو تاب اوردم …از درسم بریدم ..بی آبرویی های سپهر رو مشاهده کردم وتهمتهاش رو گوش دادم ..تا به امروزگار اینقدر مستاصل نبودم ..
حتی چند شب پیش هم مثل امروز نبود ..داشتم از زور عذاب وجدان خفه میشدم ..
نمیتونستم ..نمیتونستم دست رو کف دست بذارم …میگن مهربونی …میگم رفیق بنده هاتی ..میگن از ته قلب صدات کنم صوتمو میشنوی ..بشنو نالهءقلب ارکیده ات رو …نذار سپهر آبروی اون مرد خوب رو ببره ..
تروبه بزرگیت قسم میدم اون مرد درحقم خوبی کرده ..سروسامونم داده ..به قلبم نور امید وایمان داده ..نذار ..خدا نذار ..
از ته قلب زار زدم وسرم رو مثل سجده روی زمین گذاشتم ..
ببخش ارکیده ات رو ببخش ونذار آبروی بندهءخوبت بره ..قول میدم ..از ته قلب قول میدم که آدم شم ..درست شم..طاقت بیارم ومردونه پای جنگم با سپهر بایستم ..
فقط قبول کن ..ترووبه عظمتت قسم ..تو رو به اسمون وزمینت قسم …حاجی رو نجات بده ..عمر ارکیده رو بگیر ولی نذار سپهر آبروش رو ببره ..نذار …خدایا نذار ..
زار زدم وگریه کردم ..قسم خوردم وقسم دادم ودراخر خواب نگاههای خسته وبدن تب دارم رو ربود ..نمتوجه شدم کی خوابم برد وتو فراموشی گم شدم ..
(روی پردهءکعبه این ایه حک شده است …
نَبِّئْ عِبَادِی أَنِّی أَنَا الْغَفُــورُ الرَّحِـــیمُ
ومن…هنوز وتا همیشه ..به همین یک ایه دلخوشم ..
بندگانم را اگاه کن که من بخشندهءمهربانم ..)
****
دیده بازکردم …همه جا سیاه وتاریک بود ..تاریک وغلیظ ..نمیدونستم کجام ..همه چی رو انگار فراموش کرده بودم اما تو یه لحظه …
حاجی ..؟سپهر ..شکایت …؟خدایا سپهر ..
نمتوجه شدم چه جوری سرپا شدم ودر رو بازکردم وبا همون مانتو مقنعه چروکی که از ظهر درنیاروده بودم ..از پله ها سرازیر شدم
..
-صفیه خانم ..صفیه خانم .؟؟
کوبیدم به در ..
-صفیه خانم هستی ..؟
-چیه …؟صبر کن اومدم پاشنهءدر رو کندی ..
درکه بازشد هجوم بردم به اطاق کوچیکش ..
-باید تلفن کنم ..توروخدا صفیه خانم …وقت ندارم برم سرکوچه ..جون هرکسی دوستش داری بزار زنگ بزنم ..پای آبروی یه ادم در میون
صفیه خانم نمیدونم چی تو صورتم مشاهده کرد که یه نگاه غره حرکت کرد وبیان کرد
-باشه اما دفعهءاخرت باشه ها ..
از ذوق نگاههام برق زد ورفتم سراغ تلفن قدیمیش ..
گوشی رو برداشتم ولی شماره ؟..خدایا شماره اش چی بود؟ ..
خیره شده بودم به شماره ها ..
-چیه ..؟چرا زنگ نمیزنی. ..؟
دوباره گوشی رو گذاشتم وهمون جور که به سمت در میراهی شدم جواب صفیه خانم رو هم دادم .
-شماره اشون رو یادم رفتم برم بیارم ..
نمیدونم با چه سرعتی پله ها رو بالا دوئیدم وکیفم رو یک سره خالی کردم ..مطمئن بودم یه شماره تلفن از ساجده خانم داشتم ..
با کف دست وسائل تو کیفم رو پخش کردم ورق کاغذ کوچیک دیدههام رو ستاره بارون کرد ..
کاعذ کوچیک رو چنگ زدم واز پله ها سرازیر شدم که به خاطر سرعت زیادم سه تا پلهءاخر رو لیز خوردم وکمرم به لبهءپله خورد ..
درد تو کمرم پیچید مخصوصا که قبل از رفتم سپهر بدجوری کتکم زده بود ..
-چی کار میکنی دختر ارومتر ..؟
همون جور که کمرم رو گراهی شده بودم با اشکی که تو دیدههام جمع شده بود نالیدم ..
-نمیتونم صفیه خانم حرف آبروی یه نفره ..
ارومتر از قبل راهی شدم سراغ تلفن وبا کف دستهای لرزون شماره گحرکت کردم …تو این لحظه تنها هدفم هشدار به حاج رساما بود ..اینکه نذارم سپهر آبروی همچین مرد شریفی رو با کاما بازی وشکایت بیجاش ببره …
یه بوق ..دو تا بوق ..لبهءناخون شستم رو به دهن گراهی شدم وگوش به زنگ الو اظهار کردن پشت خط ..
-الو بفرمائید ..
گراهی شد ..خداروشکر که هستن ..
-الو فاطمه جان سلام منم ارکیده …
-ســـــــــلام… چطوری خوبی ..؟
همون جور که عجله داشتم سریع سریع اضافه کردم ..
-اره خوبم فقط با حاج رساما کار داشتم .هستن ..؟
-اره گوشی دستت ..حاج بابا …حاج بابا ارکیده است ..
نمیدونم چقدر طول کشید ..یه عمر یا چند ثانیه ..هرچی که بود دیر میگذشت ..کشدار وکُند ..
-سلام ارکیده خانم ..خوبی بابا ..؟
اروم شدم ..مگه میشد با این اسوهءمهربونی صحبت کنم واروم نشم .؟
تکیه زدم به دیوار وسرخوردم پائین ..
-الو باباجان ..؟
بغض تو گلوم قرار گرفت ..
-سلام حاج رساما
-سلام دخترم در ذهنش گذراندم قطع شد …خوبی بابا جان ..؟
سرم رو تکیه دادم به دیوار پشت سرم وبغضم ناخواسته سرباز کرد …
صفیه خانم با آزردهی بهم نگاه میکرد ..چشمهام رو بستم وگفتم ..
-نه حاج رسولی ..چرا بهم نگفید که سپهر اومده کارخونه ..؟
سکوت اون طرف خط مطمئنم کرد که سپهر بلوف نزده ..راهی شده …
-چه فرقی داشت بابا جان .؟
-فرقش اینه که میخواد ازتون شکایت کنه ..میخواد من رو بیشتر از این شرمنده اتون کنه …
-مضطرب نباش دخترم ..اتفاقی نمیوفته ..
-حاج رساما… سپهر نامرده ..من میدونم یک ساله که دارم باهاش سر میکنم وهربلایی که میل داشته سرم اورده …قسم خورده بی آبروتون کنه ..بار خفتم رو بیشتر میکنه حاج رساما ..
-گریه نکن دختر همه چیز رو بسپر کف دست خدا ..اونی که اون بالاست همه چیز رو درست میکنه ونمیذاره ابرویی ریخته بشه ..
-اگه اینکارو کرد چی حاج رساما..؟اون وقت چه جوری تو روتون نگاه کنم ..جواب ساجده خانم وفاطمه رو چی بدم .؟
اونقدر غصهءقلبم زیاد بود که به هق هق افتادم ..
-تو نمیخواد کاری کنی دخترم ..شمارهءسپهر رو بده خودم باهاش حرف میزنم ..
-بد دهنی میکنه حاج رسولی ..
-اضافه کردم که تو غصه نخور ..سپهر با من …خوبه ..؟
چه حرفی داشتم بزنم ..جز اینکه بازهم بگم ..
-باشه حاج رساما ..هرچی شما بگید ..فقط توروخدا مراقب باشید ..بترسید از این نامرد ..
-هرچی خدا صلاح بدونه ..حالا شماره اش رو بده …
شمارهءموبایلش رو اظهار کردم وحاجی با زهم قلبداریم داد وقطع کرد ..
با تنی خسته از جا قد بلند شدم ..صفیه خانم نه حرفی زد ..نه حرکتی …پله ها رو سنگین تر از قبل بالا رفتم ..
حالا دیگه فقط باید صبر میکردم تا سپهر بیاد وبرام خبر بیاره …که چه کرده ..مطمئن بودم که سپهر میاد ..سوزوندن قلب من کلی براش لذت داشت ..تازگی ها تفریح وسرگرمیش دق دادن ارکیده بود ..
تا صبح توی اطاق کوچیکم راه حرکت کردم ودعا کردم …به خودم وخدای بالاسرم قول دادم ونذر کردم برای نجات حاج رساما از دست سپهر اهریمن ..
اونقدر تو اون لحظه به وجود خدای بالای سرم ایمان اورده بودم که ناتمایل داشته استین هام رو بالا زدم …
وضو گراهی شدم وتو تاریکی شب وخفقان خونه ام قامت بستم ..
با تیکه مهری که از روزگار اول تو ات واشغالهای خونه مونده بود وبا چادری که مولین شیرین سر سفرهءعقد لطف کرد ورو سرم انداخت …
التماس کردم وزار زدم ..که خدایا بعد از یک سال مردی مثل حاج رسولی رو سر جادهم گذاشتی تا بفهمم هنوز به فکرمی ..
اما حالا ازت میخوام همه چیز برگرده به سرجاش ..قول میدم از گرسنگی بمیرم اما لب به گله باز نکنم ..فقط همین یه بار با قلبم راه بیا …
آبروی بنده های خوبت رو نبر ..ندرک کردم کی روی زمین خوابم برود اما با باز شدن در ونوری که توی چشمهام زد بیدارشدم ..صبح شده بود وخورشید وسط اسمون ..
صوتی پوزخند سپهر باعث شد از رو زمین بلند شم وخیره بشم به دهنش تا لب باز کنه …تا حرف بزنه ..تا خدابهم ثابت کنه که هنوز براش مهمم …
اصلا من نه ..حاج رساما براش مهمه …آبروی بنده اش براش مهمه ..
-پاشو یه چایی بریز گلوم خشک شده .
مثل فشنگ از جا پریدم ..حاضر بودم تا قلهءقاف برم وهرچی میخواد براش بیارم ..فقط بفهمم چی بین سپهر وحاج رساما گذشته ..
مثل فرفره دور خودم میچرخیدم ..چایی دم کردم ولیوان رو تو سینی گذاشتم وعاقبت با کف دست وپای لرزون ..جلوی سپهر خم شدم وسینی رو با قندون داخلش جلوش گذاشتم ..ازش فاصله گرفتم وتکیه دادم به دیوار وزانوهام رو تو بغلم گراهی شدم ..
چشم دوختم به لبهاش که حالا با خونسردی جرعه جرعه چایی مینوشید..
تمام چایی رو که زیر نگاه ریز بینش به من خورد …سکوت رو شکست …
-این حاجی دم کلفت رو از کجا گیر اوردی ..؟
گیج شدم انتظار هرحرفی رو داشتم جز این …
-باهاش تصادف کردم …
سپهر با سرانگشت فکش رو خاروند …
-چه تصادف میمون ومبارکی …پس شانست زده نه …؟
نمیفهمیدم چی میگه ..شانسم زده ..؟این چه ربطی به اون شکایتی که سپهر میمیل داشت از من وحاج رساما بکنه داشت ..؟
-باهاش حرف زدم ..خرش خوب میره ..با هم توافق کردیم که از فردا بری سرکار …
توافق کردن ..؟سپهر وحاج رسولی به تفاهم رسیدن …؟سرچی ..؟سپهر در ازای اینکه بهم حق کار کردن بده …حق این رو که برای شکمم کار کنم چی از حاجی خواسته بود ..؟
ازش چی میمیل داشت که علارغم تمام لجاجت هاش حاضر شده بود برم سرکار …؟
-ازش چی میل داشتی سپهر که حاضر شدی برم سرکار ؟…اون هم تویی که میمیل داشتی ازم من واون بندهءخدا شکایت کنی ..؟
نیشخندی زد
-این چیزهاش به تو مربوط نیست فقط بدون به نفع امه که فعلا بری تو اون کارخونه جون بکنی …فکر کنم بسیار خوشحالی نه …؟از اول هم قلبت میخواست بری سرکار …
-سپهر جواب من رو بده ..چی ازش تمایل داشتی ..؟چه کلاهی سرش گذاشتی .؟
تبسم سپهر باعث شد کف دست وپام ضعف بره …
-گفتم که اونش به تو مربوط نیست ..یه معاملهءپا یا پای کردیم …اون یه کاری برای من کرد من هم اجازهءکار بهت دادم …
عصبانی شدم وخون تو رگهام جوشید ..حاضر نبودم به خاطر شکم خودم حاج رساما مجبور به کاری بشه مطمئن بودم اونقدر به قلب سپهر راه اومده که سپهر از خیر شکایت گذشته ..
-نمیخواد ..دیگه نمیخوام برم سرکار …بهش میگم که همه چی رو بهم بزنه ..
سپهر غرید ..
-تو غلط میکنی ..استین سرخود شدی ؟…حرفهای ما مردونه بوده وبه ناقص العقلی مثل تو ربطی نداره …
-سپهر ..
-بسه دیگه ارکیده ..از فردا میری سرکار وخرج خودت رو درمیاری ..چراکه من دیگه یه پاپاسی هم کف دستت نمیذارم ..
-نمیتونی اینکاروکنی ..تو وظیفته که بهم نفقه بدی …
-چرا بسیار خوب میتونم ..تو هم تا دلت میخواد میتونی پله های دادگاه رو گز کنی واخر سر هم به جایی نرسی ..یادت که نحرکت کرده اون بار هم میتمایل داشتی ازم دیه بگیری که تیرت به سنگ خورد …
-خودت میدونی که اون بار نمیل داشتم پیگیر ماجرا بشم …وگرنه صد دفعه با کمربند زدی وکبودم کردی ..
-اره خب… راست میگی همون بهتر که دیگه دنبال جریان نراهی شدی وگرنه من میدونستم وتو …
-چه جوری اینقدر نامرد شدی ..؟
-نامرد بودم عزیزم ..تو دیر شناختی ..
-جواب خدا روچی میدی ..؟
-تو به اونش کاری نداشته باش …از فردا به فکر کارکردن تو اون کارخونه باش ..موفق باشی عزیزم ..
از جا بلند شد ومیون قلبشوره وغمگینی من از اطاق زد بیرون ..
نمیدونستم این معامله ای که سپهر تا این حد ازش راضی بود چی بوده ..هرچی که بود دلشوره ام رو بیشتر میکرد وقلبم رو غصه دار تر ..
هرطوری که شده باید با حاج رسولی حرف میزدم ..همون لحظه پاشدم ومانتو تن کردم ورفتم سرکوچه …
با کف دست لرزون کارت تلفن رو زدم وشمارهءکارخونه رو گرفتم بعد از کلی جواب پس دادن اخر سر تونستم آوای حاج رساما رو بشنوم ..
-سلام بابا جان ..حالت چطوره …بهتری .؟
بدون اینکه حواسم باشه که بهش سلام نکردم با بغض گفتم ..
-حاج رساما ..چی به سپهر دامتوجه شد که قانع شد ..؟
خاموشی اون ور خط قلب اشوبه ام رو بیشتر کرد ..
-چرا اینقدر بی تابی دخترم ؟…اون چیزی که میمیل داشت بهش دادم تا ازادت بذاره ..حالا هم میتونی به درست برسی …از این به بعد سپهر نمیتونه اذیتت کنه ..
-حاج رساما …
-دخترم دیگه مضطرب چیزی نباش همه چی حل شده .از فردا با خیال راحت بیا سرکار ..
-اما به چه قیمتی حاج رساما ؟…میدونم تمایل داشتهءسپهر اونقدر بزرگ بوده که حاضر به همچین کاری شده …
-بسه بابا جان …قضیهءمعاملهءمن وسپهر رو ول کن ..فعلا به این فکر کن که مجدداً میتونی درست رو بخونی وسرکار بیایی ..فردا منتظرتم دخترم …
امروزگار هم حاج خانم میاد مشاهده کردنت ..قلب نگرونت بود ..
-چه جوری جبران کنم حاج رسولی؟ …چه جوری …؟
-همینکه قلبت خوش باشه وخدا راضی برام بسه …تو هم مثل فاطمهءمن ..برو دخترم ..حالا دیگه میتونی کم کم روی پای خودت وایسی ..خدا فراموشت نکرده بابا جان ..
قلب گرم شدم واشک به دیدهم نشست ..
-خانم زودتر میخوایم تلفن کنیم ..
-برو باباجان فردا منتظرتم ..
عصر که حاج خانم به متوجه شدنم اومد حتی شرم داشتم تو روش نگاه کنم ..ولی ساجده خانم اونقدر مهربون بود …که حتی به روم نیاورد که حاج رساما چه بهای سنگینی برای کار کردن وازادی نسبی ارکیده پرداخت کرده ..
-ساجده خانم .؟
-جانم ارکیده جان ..؟
با ترمتوجه شد سؤال کردم ..
-حاج رساما …چه معامله ای با سپهر کرده …؟
دیدههای مهربونش رو بهم دوخت ..
-معامله ..؟چه معامله ای دخترم …؟
-سپهر از حاج رسولی چی میل داشته که حاضر شده برگردم سرکار …؟
-نمیدونم ارکیده جان …این ها حرف مردونه است بیا راجع به خودمون حرف بزنیم .. ..
-ساجده خانم ..شما میدونید نه …؟
مطمئن بودم که حاج رساما همه چیز رو براش تعریف کرده ولی اونقدر خانم بود که حتی نمیمیل داشت حرفی بزنه ..
سکوتش مطمئنم کرد …نمیمیل داشت دروغ بگه ..
سرم رو گذاشتم روی زانوش
-باشه نگید ..نمیخوام مجبورتون کنم …اما بدونید که تا عمر دارم مدیون شما وحاج رسولی هستم ..
-این جوری نگو دخترم …ماها وسیله ایم …این خداست که بهت نظر داره …
موهای روی پیشونیم رو کنار زد که اظهار کردم ..
-ساجده خانم ..
-جانم چلچلهءمن …
-میخوام یه چادر بدوزم …
کف دستش روی سرم ثابت موند ویه لبخند شیرین روی لبهاش جای گرفت …
-باشه عزیزم خودم برات میدوزمش ..اتفاقا یه قواره چادری اعلا دارم که از مکه خریدم
سر از روی زانوش برداشتم …
-نه ساجده خانم میخوام خودم با اامان حقوقم بخرم ..
-حالا تو صبر کن من این بار برات بدوزم چادر بعدی رو خودت با حقوقت بخر ..
-ولی ساجده خانم ..
-اما بی اما پرستوی من ..بذار ثواب دوختن اولین چادرت رو من ببرم ..
-اخه نمیتونم این محبتتون رو جبران کنم ..
-کی میل داشت تو جبران کنی ..؟اما اگه میخوای جبران کنی بهم بگو چی شد که میخوای چادر سر کنی ..؟
دوباره سرم رو روی پاهاش گذاشتم …
-نذر کردم ..دیروزگار که سپهر اومد واظهار کرد میخواد از حاج رسولی شکایت کنه دست به دامن خدا شدم که آبروی حاج رسولی رو به خاطر بندهءناخلفی مثل من نبره ..
نذر کردم که اگه این مصیبت از سر حاج رساما بگذره …برگردم به سمتش …آدم بشم ..
قطره اشکی روی پیشونیم افتاد …دریای محبت ساجده خانم به غلیان افتاده بود …
-از خدا ممنونم که دختر قلب پاکی مثل تو نصیبم کرده ..دلت پاکه عزیزم …برگشتنت به اغوش خدا مبارک …
***
چادری که ساجده خانم برام اورد بوی خدا میداد ..بوی خاندان حاج رساما …سرکردم واشک ریختم ..
همینکه بعد ازیک سال الغوث الغوث ..وطلب بخشش… خدا حاج رساما وساجده خانم رو سرراهم گذاشته بودم برام کفایت میکرد ..حالا دیگه میدونستم فراموشم نکرده ..بخشیدتم ..
ساجده خانم یه هدیهءدیگه هم برام داشت ..یه سجاده وچادر نماز زیبا که بوی گلاب ویاس میداد …بوسه زدم به کف دستهای زبر ساجده خانم
و خدا رو از ته دل به خاطر این محبتش شکر کردم ..وجود ساجده خانم وحاج رسولی اونقدر برام عزیزبود که حالا به حرمت همون مهربونی هاشون دوباره به اغوش خدا برگشته بودم ..
روز ااما که بعد از یک هفته با چادر به سر کار رفتم وامیرحافظ من رو متوجه شد هیچ وقت فراموش نمیکنم ..
اون نگاه پراز نفرت ..اون نگاهی که بهم ثابت میکرد امیرحافظ بیشتر از قبل باهام سرناسازگاری میذاره
ومن اصلا نمیدونستم که چه هیزم تری بهش فروختم که تا این حد ازم نفرت داره …»
ساعت پنج بود ومثل هرروزگار هفتاد تا بورد من ولیده …همه عالی ..همه بی نقص …
-بازهم که ده تا بورد بیشتر ولیده کردی ..؟
لبخند شیرینی به نرگس زدم …
-بالاخره یه روزی منم میشم مونتاژ کار ثابت ..حالا ببین کی اظهار کردم ..؟
نرگس نگاه وابرویی اومد وبا ناز گفت ..
-خدا کنه ما که بخیل نیستیم ..
-تو عسلی مولین کوچولوی من …راستی حال جوجه ات چطوره …؟
نرگس سرخ شد ولب ورچید ..
-هیس ارکیده زشته یه نفر میشنوه …
اخم تصنعی کردم ..
-واچه حرفها میزنی؟ ..طرف میفهمه مامان یا بابا میشه کل کارخونه رو شیرینی میده ..بعد تو میگی زشته ..؟پاشو پاشو جمع کن برو خونه تا لهت نکردم ..
-دلت میاد؟ من الان دونفرم …
یه تبسم تلخ رو لبم جای گرفت ..من هم یه روزی جای نرگس بودم ..دو نفر حساب میشدم …
اما حیف …حیف که نامشروع بود و تو اون لحظه ای که ثابت شد وجود داره …پدری نداشت که مراقبش باشه …
تا اطرافیانم اونقدر طوفانی نشن که بهش رحم نکنن ..به کوچولوی در بطنم ..حتی اجازهءنفس کشیدن هم ندادن ..
هرچند که از مرگش هنوز عزادارم …هرچند که هنوز گاهی وقتها حرکت مار ماهی مانندش رو حس میکنم وزیر شکمم نبض میگیره ..اما خداروشکر میکنم که بردتش ..
اگه بود ..اگه نفس میکشید وهست میشد… اونوقت بود که توهمچین شرایطی علاوه برخودم اون هم زجر میکشید ..یه وقتهایی حکمت خدااینه ..
بردن ..بریدن ..دل کنده ..
(حرف تازه ای برای اظهار کردن ندارم
در فکرهایم
زنی زیستن می کند
که برای روزگارهای مرده اش کفن می دوزد
و فکر می کنم
چقدر شامگاهیه شده ام
به زن چروک توی آیینه
و چقدر سقف این اتاق کوتاه است!)
-شما وکوچولوت تاج سری …بریم که زیاد سرپا وایسادن برات خوب نیست ..
-خانم نجفی …
نفسم به شماره افتاد ..آوای خونسرد وطعنه امیر حافظ مثل صوتی ناقوس کلیسا تو گوشم پیچید ..تازگی ها حاضرم خفه بشه وحرف نزنه …
یا کر بشم ونشنوم که چه جوری طعنه میزنه ..میجزونه …میشکنه …
غرورم رو …دلم رو ..شخصیتم رو ..
نرگس با مضطربی نگاهم کرد خوب میدونست که امیرحافظ تازگی ها فقط دنبال شر میگرده ..برگشتم به سمتش ..
-بله اقای رسولی …؟
-این لیست قطعات رو امضا کنید …
لیست رو به سمتم گحرکت کرد ..بدون اینکه لیست رو ازش بگیرم محکم وقاطع سؤال کردم ..
-چرا باید امضا کنم …؟
دور و ورمون بچه های اطاق مونتاژِ وایساده بودن ..وبه حرفهای من وامیر حافظ گوش میدادم …این که میون ده پونزده تا مونتاژ کار فقط من باید لیست قطعاتم رو امضا میکردم یه توهین آشکار بود …
ومن دیگه نمیتونستم به حرمت حاج رسولی دندون رو جیگر بذارم ..
-لیست قطعاتیه که تو این مدت گرفتید .اخر هرهفته باید امضا بشه
-اما من همون موقع که قطعات رو گراهی شدم امضا کردم ..
امیرحافظ با عصبانیت نفسش رو فوت کرد رو صورتم ..
-فرقی نمیکنه این لیست باید امضا بشه ..
مردد نگاهم به کف دستش بود… نباید اینکار وباهام میکرد ..نباید تا این حد وجه ام رو جلوی بقیهءمونتاژکارها خراب میکرد ..اما با یه نگاه تو چشمهای خشمگینش خوب میدرک کردم که راه چاره ای ندارم …
اگه جلوش وایمیستادم کار به حاج رساما میرسید ودوست نداشتم مجدداً شرمندگی رو به خاطر کارهای پسرش تو دیدههاش ببینم ..
دستم رو قد بلند کردم تا لیست رو بگیرم ولی لیست ..جلوی چشمهای من… مثل پرکاه رو هوا رها شد ..
لبخند موزیانه ای روی لبهای امیرحافظ قرار گرفت که وجودم رو به اتیش کشوند ..
-آخ ببخشید کف دستم خسته شد ..
خم شدم برش دارم که امیرحافظ گوشهءکفشش رو روی لیست گذاشت ..همون جوری که جلوی پای امیرحافظ خم شده بودم تا بخواد بهم رحم کنه ونوک کفشش رو از رو لیست برداره
از خودم ووجودم حالم بهم خرود …ببین به کجا رسیدی ارکیده ..؟
-چی شده ..؟چرا همه وایسادین ..؟
صوتی حاجی بود که باعث شد امیرحافظ پاش رو به ارومی ازرو لیست برداره …کف دستم هنوز رو برگه بود که آوای عصبانی حاج رساما برای اامان بار من رو ترسوند ..
-باز اینجا چه خبره ..؟
برگه رو برداشتم وقد راست کردم ..دلم بدجوری شکسته بود ..بار خفتی که روی دوشم سنگینی میکرد پشتم رو خم کرده بود ..
-چیزی نیست حاج رساما ….لیست رو به خانم نجفی دادم که از کف دستشون افتاد ..
سرم پائین بود ونگاهم به لیست در کف دستم ..این جنگ ناعاقلبانه بود ..واقعا ناعادلانه ..
-بیاید تو دفترم ..هردوتون ..
همون جور با برگهءتو کف دستم وبغض تو گلوم سربه زیر واروم پشت سر امیرحافظ از میون بچه ها گذشتم وبه سمت اطاق مدیر کل راهی شدم ..
نگاه دلواپس نرگس رو جا گذاشتم وراهی شدم ..
از روی حاجی شرمنده بودم اما خدا خودش میدونست که من اینبار بی تقصیر بودم ..
درکه پشت سرم بسته شد حاج رساما کنارم از حرکت ایستاد وبرگه ءتو کف دستم رو که به خاطر فشار واسترس گوشهءاون مچاله شده بود از کف دستم گحرکت کرد ..
-جریان این برگه چیه ..؟
امیرحافظ با بی خیال روی صنقلبی اداری اطاق نشست ..
از اون صنقلبی یادءخوبی نداشتم دقیقا همون صنقلبی ای بود که تو اون روز شومی که امیرحافظ محکوم به دزدیم کرده بود روش جای گرفته بودم ..ومثل یه مجرم بازمیل داشت میشدم ..
-لیست قطعاتیه که ارکیده خانم گراهی شدن ..
با بی مهری نگاهش کردم ..اما امیر حافظ بهشدت راحت تو صورتم نیشخند زد ..حاج رسولی ما بین من وامیر حافظ وایساد ..
-اولا ارکیده …نه و… خانم نجفی ..آوا کردن اسم کوچیک اون هم تو محیط کارخونه اصلا کار درستی نیست ..دوما هیچ احتیاجی برای امضا نیست …
-حاج بابا ..!!
-بس کن امیر حافظ ..من هیچی به تو نمیگم تو داری هرروزگار بدتر از روز قبل به این دختر بیچاره سخت میگیری …
نمیخواستم بین پدر وپسر دوری بیفته ..مخصوصا بین حاجی وامیرحافظ ..که میدونستم چقدر بهم علاقه دارن ..بی اراده گفتم
-حاج رساما مهم نیست ..
-چرا خانم نجفی …همین جا باید این مشکل حل بشه ومن میدونم که هیچ کس به اندازهءامیرحافظ مقصر نیست ..
-یعنی چی حاج بابا ..؟اصلا چه اشکالی داره که من از این خانم بابت تمام قطعاتی که استفاده میکنه رسید بگیرم ..؟
-امیرجان پسرم ..چرا درک نمیکنی ..؟درسته که اینجا یه کارخونهءمونتاژ قطعات… ولی خودت میدونی که همهءکسایی که تو این کارخونه کار میکنن ادمهای نجیبین
-بله درست مثل سرکار خانم نجفی ..
دلم تیر کشید ..این طعنه رو نمیتونستم تاب بیارم اما چاره ای نداشتم …اگه حاج رساما میتمایل داشت تااخر عمر سکوت میکردم ..
آوای داد حاج رسولی باعث شد یه قدم عقب برم
-بس کن امیرحافظ ..دیگه شورش رو دراوردی ..اصلا تو از کجا میدونی این دختر کف دستش کجه؟ ..چرا به همین راحتی به مردم تهمت میزنی ؟..
یه عمر سر سفرهءمن بزرگ شدی… خودم تو دهنت لقمه گذاشتم وگفتم خدا نیاره اون روزگار رو که خونواده ام به کسی تهمت نا به جا بزنن ..حالا داری تو روش بهش تهمت میزنی …
امیرحافظ قیام کرد ..
-اره یادم دامتوجه شد خوب هم یاد گرفتم … ولی چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است …سماواتی خودش با جفت نگاههاش دیده که این خانم دزد اومده تو اطاق شما ..
چک هم که رو میز بوده …معلومه که برداشته اصلا جز این خانم کسی تو اطاق نیومده ..
حاج رساما با سرانگشت گوشهء نگاهش رو مالید
-گیرم که سماواتی دیده باشه ..باز قلبیل نمیشه که بگی کار این دختر بوده ..چرا نمشاهده کرده رو متوجه شده میکنی پسرجان ؟..بعد هم هرکی اون چک رو دزیده دیگه به دردش نمیخوره ..دیگه این همه دعوا ومرافعه نداره
-داره حاج بابا… داره .. مهم این نیست که دیگه چک به دردش نمیخوره مهم نفس کاره .. مهم نیت شه .. این خانم دزده ..
اصلا من از این زن بدم میاد ..متنفرم ..از ادا اصول هاش ..از ظاهر فریبکارش ..از چادرش که درست فردای اون ابروریزی ای که شوهرش تو کارخونه جاده انداخت..
حاج بابا چرا چشمهاتو وانمی کنی …این زن اومده تلکتون کنه ..اومده داروندارتون رو به یغما ببره …
-بسه امیرحافظ بسه ..
تمام مدت خاموشی کردم ولی دیگه نتونستم ..نتونستم ونالیدم ..
-تروخدا دعوا نکنید ..تقصیر من بود حاج رساما .. به خاطر من با هم دعوا نکنید..
امیرحافظ بُرنّده به سمتم برگشت وبا تحقیر گفت ..
-به خاطر تو ..؟تو اصلا ارزش نداری که بخوام راجع بهت حرف بزنم ..مشکل اینجاست که پدر سادهءمن همه چیزش رو به پای توی هر.زه داده ورفته ..
صوتی سیلی محکم حاج رسولی توی اطاق پیچید ..بی اختیار یه قدم به سمتشون برداشتم وبا بهت زمزمه کردم ..
-حاج رساما ..
دستهای مشت شدهءحاج رساما وصورت مبهوت امیرحافظ قلبم رو خون کرد ..(دیدی ارکیده ..؟مشاهده کردی بالاخره شرت دامن این خونواده رو هم گراهی شد ..؟)
حاج رسولی درحالی که دستهای مشت شده اش میلرزید زمزمه کرد ..
-من همچین پسری تربیت نکردم ..پسری که بی جهت به دیگرون همچین انگی بچسبونه ..
امیرحافظ به سمتم برگشت وبا نفرت تو صورتم خیره شد ..
-حاج بابا اشتباه کردی ..اشتباه کردی که به خاطر این دختر که خودت هم میدونی کیه وچی کارست تو صورت تک پسرت سیلی زدی …
حاج بابا با قاطعیت میگم که این زن یه آشغاله ..لنگهء مینا وریحانه …کسی که قبل از ازدواجش به پسر مردم پا میده وتا حدی پیش میره که بچهءنامشروعش کف دستش و رو میکنه لیاقت این طرفداری رو نداره …
بد کردی حاج بابا ..حقش نبود که من رو به این زن خراب بفروشی ..
تو یه لحظه از کنارم گذشت ومن وحاج رساما رو تنها گذاشت ..
امیرحافظ بعد از گفتن تمام حقیقتی که سعی کرده بودم تو تمام این مدت پنهانش کنم راهی شده بود وحاج رساما رو با شونه های خمیده ومشت های درهم جا گذاشت ..
اونقدر وضعیتم بهم ریخته بود که حتی اشک هم نمیتونست ارومم کنه ..حاجی با سنگینی خودش رو روی صندلی انداخت ..
با درد تو قلبم نالیدم
( متوجه شدی شرمنده شدم ..مشاهده کردی رابطهءپدر وپسر رو خراب کردم …؟)
بیشتر از این صبر نکردم تا خردشدن بیش از حد حاجی رو ببینم ..خودم خراب کرده بودم خودم هم باید درستش میکردم ..تو این وسط ارکیدهءپیشونی سوخته چیزی برای از کف دست دادن نداشت ..
دروبازکردم وبا تمام سرعتی که داشتم به سمت پارکینگ کارخونه راه افتادم باید امیرحافظ رو برمیگردوندم ..باید همه چیز رو از نو میساختم ..من مدیون حاجی بودم واین تنها کاری بود که در برابر محبت های حاجی میتونستم انجام بدم ..
از دور امیرحافظ رو که به سرعت به سمت پله های کارخونه میحرکت کرد متوجه شدم ..
نفسی برام نمونده بود اما باید بهش میرسیدم ..باید همه چی رو تموم میکردم ..
پله ها رو با سرعت پائین حرکت کردم صوتی انعکاس کفش هام تو خلوتی ساختون کارخونه میپیچید ..
اطاق مونتاژ رو هم رد کردم وچند قدم مونده به امیرحافظ صداش کردم ..
-امیرحافظ …
وایساد ..شاید برای چند لحظه ولی مجدداً به راه افتاد ..همون از حرکت ایستادن اندک هم باعث شد تا بهش برسم ..وجلوش قدعلم کنم ..
تا بهش رسیدم غرید ..
-چیه ..؟حرف دیگه ای هم مونده که بارم نکرده باشه ..؟نکنه متوجه شدن این سیلی کَمِت بوده ومیخوای برگردم تا یه بار دیگه هم سیلی بخورم تا روح وروان جنابعالی اروم بشه ..؟
همون جور که نفس نفس میزدم کف دستم رو به معنی صبر کن جلوی سینه اش گحرکت کردم ..
-صبر کن ….تو اشتباه ..میکنی ..برگرد ….نباید از ..دست حاج ..رساما ..عصبانی بشی ..
-انتظار داری باور کنم نیتت خیره؟ ..تویِ کثافت… کاری کردی پدری که سی ساله جز محبت کاری نکرده …کف دست روم کشیده کنه ..توی هرزه ..با اون قدم نحست رابطهء من وخونواده ام رو به گند کشوندی ..دیگه چی میخوای …؟
دلم اتیش گحرکت کرد …اشک تا پشت پلکهام میومد ومیراهی شد ..چه جوری میتونست به این راحتی بهم بگه هرزه …؟
هرچند که بودم …منی که قبل از ازدواج تن به یه رابطهءنامشروع داده بودم غیر از این اسم دیگه ای نداشتم ..
-خواهش میکنم …تو نباید با حاج رسولی دعوا کنی ..تقصیر از منه …مقصر اصلی منم …اصلا…اصلا میرم ..قول میدم برم ودیگه من رو نبینی ..اما با حاج رسولی اینکار ونکن ..
با تنفر وفک منقبض شده جوشید
-فکر میکنی با رفتنت چیزی حل میشه ..؟اون قدر تو حیاتمون نفوذ کردی ومثل یه زالوخونمون رو مکیدی که دیگه نمیتونیم از شرت خلاص شیم ..
-چرا …میرم …قول میدم …که برم ..
-چه فرقی برام داره که بری …دوباره حاجی میاد سراغت وبا منت برت میگردونه …
-اگه این دفعه هم حاجی بیاد دیگه نمیام …قول دادم امیرحافظ …
چشمهای امیرحافظ درخشید ..
-واگه برگشتی چی …؟
-قول بهت میدم نه فردا ونه پس فردا …دیگه من رو نبینی ..
امیرحافظ ارومتر از لحظهءاول شده بود ..ولی من دل مرده تر از قبل ..حالا دیگه حتی نمیتونستم حمایت حاج رساما رو هم داشته باشم ..
همون جور که بغض تو گلوم جای گرفته بود ازکنارش گذشتم وبیان کردم …
– با اینکه تو تمام این مدت بی جهت من رو له کردی واز نابود کردنم لذت بردی ..
با اینکه سه ساله اصلاح شده ام وتو بازهم بهم انگ میچسبونی ..با اینکه میدونم اون شوهر نامردم صد برابر حرفهای بدتراز این راجع به من زده ..
ولی بازهم ازت میخوام حلالم کنی …من رو به خاطر صدماتی که ناخواسته به زندگیت وارد کردم ببخش …ببخش که من هم تو رو به خاطر تموم ازار هات بخشیدم ..
سنگین بودم وسنگین تر شدم ..خدایا به خاطر رضای بنده ات از زیستنم گذشتم ..حالا دیگه فقط من موندم وتو ..تویی که تو این دو سال حاج رساما رو مثل یه فرشتهءنجات سرجادهم گذاشتی ..ونجاتم دادی ..حالا دیگه حاج رساما رو هم ندارم ..
سنگین وخسته از پله ها بالا رفتم ..حالا باید با حاج رسولی حرف میزدم ..
یه تقه به در زدم وبه ارومی وارد شدم ..حاج رساما همچنان بی جون وبی حال روی صنقلبی قرار گرفته بود ..کف دستش روی قلبش بود ونگاهش به موزائیک های لکه دار کف اطاق ..
قلبم از اون همه غم تو صورتش گرفت …واقعا حق حاج رساما نبود که این جوری پسرش رو از کف دست بده
-حاج رساما …؟
-دیدی دخترم؟ ..دیدی کف دست پرورده ام رو که کلی بهش افتخار میکردم ..؟
سرقد بلند کرد ..وبا بار غمی که روی دوشش بود نالید ..
-خدایا!! کجا رو کج حرکت کردم که پسرم به اینجا رسید ؟..
اشک پشت پلک دیدههام جمع شده بود اما بازهم خاموشی کردم ..الان وقت اشک ریختن نبود ..تمام این بیقراری وبغض ها بمونه برای شب وخلوت خونه ام ..
-تقصیر از من بود حاج رساما ..اشتباه از من بود ..
-نه نبود …تقصیر تربیت من ومادرشه …شاید هم تقصیر ریحانه …
-شرمنده اتونم حاج رساما ..قول میدم برم ودیگه من رو نبینید ..
-چی میگی بابا جان ..اینها تقصیر تو نیست …
-چرا حاج رساما قدم نحس من بود که زندگیتون رو خراب کرد ..حاج رسولی برای اخرین بار ازتون یه خواهشی دارم ..
-بگو دخترم ..
-قول میمتوجه شد هرچی خواستم گوش بدید ..؟
-چی میخوای بابا جان ..؟
-قول بدید حاج رساما
-اگه در توانم باشه رو نگاهم
-هست ..فقط کافیه قول بمشاهده کرد که اگه من از اینجا راهی شدم دیگه دنبالم نیاید ..
-چی میگی ..؟مگه میتونم …
-حاج رساما از همون شبی که خدا شما رو سرمسیرم قرار داد به خداوندیش ایمان اوردم ..فهمیدم که فراموشم نکرده ..
شاید تو همهءاین روزگارها ازش گلایه کردم… غر زدم… ولی میدونم که بخشیده اتم وهوام رو داره ..حالا هم مطمئنم اگه ازتون جدا بشم بازهم بهم کمک میکنه ..
با التماس بیشتری بیان کردم
-حاج رساما ازتون خواهش میکنم نذارید رابطتون به خاطر من خراب بشه ..
حاج رساما اهی کشید …
-اگه رهات کنم اون هم به خاطر تربیت غلط پسرم …اون جهان جواب خدا رو چی بدم ..؟
– شما حتی بیشتر از پدر ومادرم به گردنم حق دارید ..مطمئن باشید این منم که نمیدونم با چه زبونی جواب محبت هاتون رو بدم ..
-اما …
از ته قلب خواهش کردم
-ازتون خواهش کردم حاج بابا ..اگه واقعا مثل فاطممتون دوستم دارید بذارید به حال خودم باشم ..به امیرحافظ غضب نکنید ..بار عذابم رو بیشتر نکنید ..
-من نمیتونم ..مسئامات به گردن منه ..
-نه …مسئول من خداست خودش هم ازم حمایت میکنه …حاج رساما ..فقط حلالم کنید ..
-نگو بابا جان ..این تویی که باید من وامیرحافظ رو حلال کنی …خواستم تکیه گاهت باشم ولی مثل اینکه استخون لای زخمت شدم …
متاسفانه امیرحافظ ذهنیت بدی پیدا کرده ..وگرنه اون همچین ادمی نبود …همچین ادمی که تو روی کسی راجع بهش بد بگه وقلب کسی رو بشکنه …
به حراهی شد گوش میدم ..چون به خدای بالای سرم اطمینان دارم واز طرف دیگه میدونم وجود امیرحافظ به جای خیر… شرِ ..برو بابا جان ..خدا پشت وپناهت ..
حتی برای یه لحظهءدیگه هم واینستادم …طاقت خداحافظی رو نداشتم …
قدم هام بی اراده به سمت دراطاق راه افتاد …دیگه وقت راهی شدن بود ..وقت قلب کندن ..تا ببینم خدا چه تقدیری رو برام نوشته ..به ارومی به سمت اطاق مونتاژ رفتم واز همون درگاهی نگاهی به محیط ساکتش انداختم ..
حتی قلب خداحافظی رو هم نداشتم ..نگاه برگردوندم به سمت رختکن سوت وکور کارخونه ..داشتم قدم به قدم ..دل میبریدم ..
(پرم از بغض!
بغض هایی که نمی شکنند…
بغض هایی که همانند جلادی گردنم را گرفته اند
و می خواهد مرا خفه کنند!
پرم از بغض هایی بی رحم…)
دست وروم رو برای بار اخر شستم ولباسهام رو عوض کردم …تمام وسائلم رو تو یه پلاستیک جا دادم وکلید رو روی در کمد باقی گذاشتم ..
بدون اینکه نگاه اخر رو به اطراف بندازم از رختکن بیرون اومدم ..واز پله ها سرازیر شدم …کف دستم رو رولبهءنرده کشیدم ونفس گحرکت کردم ..
خدایا این بار به اعتبار تو قلب بریدم ..میدونم که اگه بخوای به اشاره ای زندگیم رو درست میکنی ..پس پناهم باش تو این بی پناهی ..
اقا یاور رو که دیدم دلم گرفت …
-سلام خانم نجفی بیاید حاج رساما اضافه کردن برسونمتون به خونه ..
قلبم اتیش گرفت ..حاج رساما حتی تو این لحظه های اخر هم به فکرم بود ..
درماشین رو باز کردم ولی موقع سوار شدن چشمم تو نگاه امیرحافظ قفل شد ..نمیدونم تو نگاهش چی بود ..اما مطمئنا اون خوشحالی ای که فکر میکردم با رفتن من به وجودش تزریق میشه نبود ..
انگار اون هم فهمیده بود که لحظهءوداع رسیده وحالا دیگه ارکیده هیچ خطری براش نداره ..
نگاهم رو ازش گحرکت کردم وسوار شدم ..وقلب دادم به این تقدیر نوشته شده ..به این پیشونی نوشتی که میاضافه کرد اینجا دیگه جای ارکیده نیست ..
وقتشه که بره وکف دست از سر زیستن اروم وبی دغدغهءحاج رساما برداره ..اون هم به جبران تمام محبت هاشون ..
حالا وقت اون رسیده بود که حداقل گوشه ای از محبت هاشون رو جبران کنم ..تا حدقل پیش خودم وخدای خودم شرمنده اشون نباشم ..
اشکام رو مجدداً پس زدم ..
چقدر قلب بریدن سخت بود ..خدایا با وجود همهءاین نامهربونیهای امیرحافظ وتحقیرهایی که شدم بازهم شکرت ..
ماشین اقا یاور که سرکوچه وایساد دیده بازکردم ..
-خانم نجفی رسیدیم ..
-مرسی زحمت کشیمشاهده کرد ..
-خواهش میکنم ..
کف دست رو کف دستگیرهءماشین گذاشتم وبیان کردم
-بدی خوبی دیدید حلالمون کنید اقایاور ..
-این حرفها چیه خانم نجفی سرتون سلامت ..من از چشمهام بدی مشاهده کردم از شما نمتوجه شدیم …
-لطف دارید به دخترتون سلام برسونید ..با اجازه ..
با دلی سنگین از ماشین پیاده شدم قدم هام یاری نمیکرد به اون دخمه پا بذارم ..اما چاره ای نبود ..اون قفس سوخته تنها پناه ارکیده بود ..
کلید انداختم وسنگین وخسته از پله ها بالا راهی شدم ..با اینکه خودم تمایل داشته بودم ..با اینکه توکل کرده بودم به خدا وبریده بودم… اما قلب تنگ بودم ..افسرده بودم ..
در اطاق رو بازکردم وهمونجا گوشهءدخمه ام پناه گرفتم ..از صبح ریخته بودم تو این دل وامونده ام وحالا وقت عقده گشایی رسیده بود ..
اشکام دونه به دونه سرازیر شد برگشتم به سمت طاقچهءکوچیک گوشهءاطاق وکتاب دعام رو برداشتم ..
شروع کردم به خوندن جوشن کبیر ..شاید که با زمزمهءاسامی خدا قلبم اروم بگیره وبازهم قد راست کنم برای نگه داشتن باقی حیاتم ..
(منزهى تو اى که نیست معبودى جز تو فریاد فریاد بِرَهان ما را از آتش.. اى پروردگار)
دعا که تموم شد ..کمی اروم شده بودم ..هرچند که دلم برای حاج رساما وساجده خانم وفاطمه به قد دنیا تنگ شده بود ..اما دیگه همه چی رو سپردم کف دست خودش واروم گراهی شدم ..
اشکی نمونده بود بریزم ..دردی هم نبود ..تو خلاءبودم ..خنثی وبدون درد ..
-ارکیده ..ارکیده بیا مهمون داری ..
نگاه بازکردم ..مهمون؟ ..کیه این مهمون ناخونده ..؟
یعنی حاج خانمه ..؟نه… فکر نکنم ..ساجده خانم که مهمون نیست ..بعد هم حاجی قول داد که دیگه سراغم نیاد ..
چادر نمازم رو کشیدم رو سرم وقدم تو پله ها گذاشتم ..دو تا پله رو پائین حرکت کردم وپاگرد رو پیچیدم که با دیدن یوسف گم گشته ام اشک تو نگاههام جای گرفت ..نفسم بند اومد ..زمزمه کردم
(آمدی جانم به قربانت ….)
اشکم چکید رو گونه ام …
(اما حالا چرا ..؟؟؟؟)
سر بلند کردم به سمت سقف خونه ام ..همون جایی که مطمئن بودم معبودم نشسته وداره نگاهم میکنه ..
ممنونم خدا . ای مُنْتَهَى الرَّجَایَا(ای منتهی امیدها ) ..الحق که برازندهءاین صفاتی ..
صدای زمزمهءمهمون ناخونده وخونده ام باعث شد تا دوباره بهش خیره بشم .. ..
-ارکیده ..
کف دست وپام ضعف راهی شد …اروم جای گرفتم رو پله وزمزمه کردم ..
-جان ارکیده …اومدی امیدجان ..اما چرا اینقدردیر …؟
اشک هام جلوی مشاهده کردم رو گحرکت کرده بود
-اره دیر اومدم اما اومدم ..
-طاقتم از کف دستم حرکت کرد ..ارکیده پژمرد ..حالا اومدی ..؟
-اومدم عزیزم..برگ گلم ..اومدم ..
دستهاش رو به سمتم دراز کرد که با ته مونده نایی که برام مونده بود از پله ها سرازیر شدم وپناه بردم به اغوشی که سه سال تموم ازش محروم بودم ..چقدر قلب تنگ این اغوش اشنا بودم ..خدایا ممنونم که خدائیت روبازهم بهم ثابت کردی …
(آوای
خنده خدا را می شنوی …!؟
دعاهایت را شنیده
..
و به آنچه محال می پنداری
می خندد …)
فصل دوم (عطر ریحان بوی خوش بهار نارنج)
“امیرحافظ ”
«سه سال قبل »
درپارکینگ رو که باز کردم یه نفر با صوتی ملایم وارومی صدام کرد ..
-سلام امیر آقا …
برگشتم به سمت آوا ..ریحانه دختر همسایه بود که به تازگی ساکن خونهءنقلی وکوچیک بغل خونمون شده بودن ..
به محض مشاهده کردنش سرم رو پائین انداختم ..یکی دوباری برای گحرکت کردن وسائل دم خونه اومده بود ومولین مثل همیشگی با خوش رویی به استقبالش حرکت کرده بود ..
اینبار هم کف دست خالی نیومده بود ویه کاسه اش رشته که بوش هوش از سر ادم میبرد تو دستهاش بود ..
نگاهم رو به پائین چادر گلدار وسفیدش دوختم وگفتم ..
-سلام از ماست …بفرمائید
-براتون آش نذری اوردم ..
صوتی ظریف دختر بیش از حد نرم ولطیف بود ..زیرلب استغفراللهی بیان کردم وبا کف دست به سمت خونه اشاره کردم ..
-لطف کرمتوجه شد ..خدا قبول کنه ..بفرمائید حاج خانم هستن درخدمتتون ..
به سمت در حرکت کردم وتک زنگی زدم ..دراصلی حیاط رو هم با کلید باز کردم که صدای مولین تو گوشی پیچید ..
-چی شده امیرحافظ …؟
-دختر خانم همسایه بغلی اومدن …زحمت کشیدن اش نذری اوردن ..
-خوش اومدن بفرماتو دخترم ..
محترمانه با دست اشاره کردم ..
-بفرمائید ..زحمت کشیمشاهده کرد ..
-خواهش میکنم چه زحمتی ..نوش جونتون ..
همون طور که مصرانه سعی میکردم نگاه رو به جز نوک کفش هام یا احیانا فضای اطرافم به جایی ندوزم ادامه دادم .
-اگه اجازه بدید بنده مرخص میشم ..
-خواهش میکنم به سلامت ..
با خداحافظ کوتاهی با عجله به سمت ماشین حرکت کردم وبالاخره زانتیای بابا رو از پارکینگ دراوردم ..
همون جور که دنده میدادم نگاهی تو ائینه ءماشین به ظاهر موجهم انداختم ..بین دوستهام من تنها کسی بودم که شمتوجه شدا به پدرم وخدایی که میپرستید اعتقاد داشتم وهمواره به عقایدم میبالیدم
با وجود تمام سنگهای جلوی راهم یا حتی دوستهایی که تو حیاتم میومدن ومیراهی شدن بازهم از راه حاج بابا وخدای بالاسرم منحرف نمیشدم ..
من ایمان به خوبی خودم …وخونواده ام داشتم ..کف دستی روی ریش وسبیل مرتب شده ام کشیدم
با اینکه این روزگارها به افراد شامگاهیه به من توهین میکردن وکلمه هایی مثل امل ..ادم فروش ..جاسوس وعصر حجری وهزار تا کنایهءناشایست دیگه میبیان کردن ..
ولی هیچ کدوم اینها برام مهم نبود ..
من امیرحافظ بودم پسر احمد رساما …کسی که من اامان نفری بودم که پشت سرش به نماز میاز حرکت ایستادم ..ورو به قبله اش خدا رو ستایش میکردم ..
شاید ساده بودم …شاید با وجود داشتن اون کارخونهءمونتاژ قطعات الکترونیکی سرمایهءخوبی داشتیم
.ولی خدا میدونست که حاج بابا برای ریال به ریال پولش زحمت کشیده بود ..وباز هم با همین پول زحمت کشیده کف دست بهشدت ها رو گرفته بود ..
پدر من یه مرد به تمام معنا بود ومن از ته قلب ارزو داشتم که یه روزی همون طوری که حاج بابا مومن ومعتقده …من هم باشم ..
نگاهم تو ائینهءماشین افتاد وتبسمی روی لبهام جای گرفت ..من با وجود این ظاهر معماما واین زندگی ای که داشتم راضی ومسرور وشکر گذار خدا بودم …
اما نمیدونستم که همین خدای مهربون ..همین خدایی که همه چیزش رو حساب وکتابه ….
بسیار راحت با چند تا امتحان کوچولو به خوبی میفهمه که بنده اش چند مرده حلاجه وحرفهاش راسته یا دروغ ..
تازگی ها ساعت هفت صبح که میشه تو میون خواب وبیداری …. دلم بی اراده شروع میکنه به تپیدن ..پلک هام بی هوا باز میشن ونگاههام به سمت خورشید تو قاب پنجره میچرخه ..
نمیفهمم چه جوری تو عرض بیست دقیقه ..ولیده میشم وصبحونه خورده ونخورده از پله های حیاط سرازیر میشم …
اما همینکه قدم میذارم رو موزائیک های تق ولق حیاط …دلم وایسمیته..بوی عطر بهار نارنج تو بینیم میپیچه وقدم هام کند میشن …
سنگینی نگاهی که مطمئنم از پنجرهءکوچیک طبقهء سوم خونهءهمسایه است نفس کشیدن رو برام سخت میکنه …
نقل امروزگار ودیروزگار نیست یک ماه که هرروزگار باقدم گذاشتن به حیاط از پشت شیشهءطبقهءسوم …لمس میکنم بودنش رو …نگاه خیره اش رو …
اما من تو تمام این یک ماه حتی سر قد بلند نکردم… رو برنگردوندم ..مثل همیشگی بی حرف ..بدون لحظه ای مکث در پارکینگ رو به ارومی باز کردم وزانتیای حاج بابا رو دم خونه پارک میکنم تا حاج بابا بعد از یه ربع سر برسه …
وفقط خود خدا میدونه که من هرروزگار بیشتر از دیروز دچار میشم ..دچار این سنگینی نگاه ..
(دچار یعنی عاشــــق….
و فکر کن که چه تنهاست اگر که ماهی کوچک، دچار آبی بیکران باشد..)
حالا دیگه حس میکنم تو تمام بیست وچهار ساعت شامگاهانه روز… فقط همین یه ربع بیست دقیقه است که میتونم نفس بکشم …زیستن کنم ..
کاش میشد این جوری نباشه …کاش میشد وقتی از سر کار برمیگردم خونه ویه وقتهایی ریحانه دختر بزرگهءهمسایه رو تو کوچه میبینم بتونم به راحتی ازش نگاه بگیرم …
کاش این نگاهها اینقدر التماس ولابه برای مشاهده کردنش نمیکردن ..ای کاش …ای کاش…؟؟؟؟
*****
بستهءمیوه ها رو برداشتم واز پله های خونهءقدیمی مون بالا حرکت کردم ..حاج خانم امروزگار سفرهءحضرت ابوالفضل داشت ومیتمایل داشت همسایه ها وافراد بی بضاعت رو سر سفره بنشونه ..
در رو با نوک پا بازکردم واز همون دم در صدا زدم ..
-حاج خانم …ساجده خانم ..یا الله …بیا که شازده پسرت اومده ..
همینکه وارد سالن خونه که دور تا دور پراز پشتی های کرم رنگ همراه با رویه های گلدوزی شده …شدم ..با متوجه شدن دختری که چادر سفید فوق العاده اشنایی به سرداشت سرم رو پائین انداختم ..وبلافاصله باشرمندگی عقب نشینی کردم ..
آوای مادر باعث شد سر بلند کنم به سمتش ..هرچند که بسیار سعی داشتم تا نگاهم به دختر چادر به سر که از بوی عطر خوشش به راحتی میتونستم تشخیص بدم ریحانه است نیفته ..
-سلام امیرحافظ بیا تو مادر ..ریحانه جون دختر همسایهءبغلیه ..
بدون اینکه سر قد بلند کنم به ارومی وبا متانت سلام کردم ..
-سلام امیر اقا ..بفرمائید تو ..ببخشید توروخدا ساجده خانم ..انگار بدموقع مزاحم شدم .با اجازه اتون رفع زحمت میکنم ..
عزیز با همون خوش رویی ذاتیش بیان کرد ..
-نه مادر چه مزاحمتی ..از قول من از مادرت تشکر کن وحتما بهش بگو برای عصری منتظرشم ..
-ایشالله دیده …اگه عمری باقی بود مزاحمتون میشیم ..
-چشمت بی بلا دخترم ..
من که هنوز بین ایسادن وراهی شدن مردد بودم به ناچار با همون سر به زیری تعارف کردم ..
-تشریف داشته باشید من مزاحمتون نمیشم ..
آوای شیرینش قلبم رو برد ..
-نه امیراقا …دیگه باید رفع زحمت کنم ببخشید …راستی ساجده خانم اگه کاری دارید بیام کمکتون …
-نه عزیز قلبم بچه ها هستن ..
-به هرحال من هم مثل دخترتون ..
-زنده باشی ..سلام به مادر برسون ..
-نگاه ..
ریحانه از کنارم گذشت رایحهءخوش عطر وبوی ملایم چادرش توی بینیم پیچید …..ناتمایل داشته چشم بستم وهوای اطرافم رو بلعیدم ..تا جایی که تمام منافذ بینیم پراز عطر خوش بدنش شد ..
اما با فکر به اینکه کار من گناه ِ …زود استغفار گفتم وبه سمت اشپزخونه راهی شدم ..هرچند که عطر خوش ریحانه دختر محجوب همسایه به قدری توی هوا پخش شده بود که رهایی از استشمام این عطر امکان پذیر نبود ..
به سرعت میوه ها رو تو اشپزمنزل رها کردم وبه سمت اطاقم رفتم ..حس میکردم حتی با از حرکت ایستادن تو محیط پذیرایی واستشمام عمدی وغیر عمدی این رایحه …از خودم وخدای خودم ومهمتر از همه سیرهءحاج بابا دور میشم ..
با همون لباسها روی تخت خوابیدم وچشمهام رو بستم …خدا میدونست که تازگی ها مقابلهءقلب وعقلم سخت شده وهربار این عقله که جلوی خواهشهای قلب کم میاره وعقب نشینی میکنه ..
این روزگارهاریحانه که با چادر سفید گل دار سر جادهم سبز میشه بدجوری دلم رو به بازی گراهی شده ..چشم باز کردم وخیره شدم به سقف اطاقم ..
خدایا چه کنم ..این دختر بدجوری تو وجودم ریشه دونده ..
بی اراده کشیده شدم وبه سمت سرویس بهداشتی رفتم ..دستم رو زیر اب خنک شیر گحرکت کردم ونیت کردم ووضو گحرکت کردم ..نیت کردم برای ارامش دل خودم ..برای اون چیزی که خدا صلاح میدونه جلوی پام بگذاره ..
با همون کف دستهای خیس سجادهءکوچیک وپراز معنویتم رو کف اطاقم پهن کردم وقامت بستم ..
(قلب من تـنها بـود ،
قلب من هرزه نـبـود …
دل من عادت داشـت ، که بمانـد یک جا
به کجا ؟!
معـلـوم است ، به در منزل تو !
قلب من عادت داشـت ،
که بمانـد آن جا ، پـشـت یک پرده تـوری
که تو هر روزگار آن را به کناری بزنی …
دل من ساکن دیوار و دری ،
که تو هر روزگار از آن می گـذری .
قلب من ساکن کف دستان تو بود
قلب من گوشه یک باغـچه بـود
که تو هر روز به آن می نگری
راستی ، قلب من را دیـدی …؟!!)
قامت بستم ونیت کردم تا خدا قلبم رو اروم کنه …به جاده راست هدایتم کنه ..دوست نداشتم حتی برای یک باره هم که شده از جاده حاج بابا عقب بیفتم ..
-الله اکبر
رکعت دوم بودم که ضربه ای به درخورد
-مالک یومالدّین.. إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ..
-امیرحافظ مادر ..خوابیدی ..؟
دستهام رو کشیده کردم واز ته قلب اروزگارهام رو به زبون اوردم واخر سر دعا کردم که خدا من رو از شراتش جهنم در امان نگه داره ..
در به ارومی باز شد ..همون طور که به ارومی کلمات عربی رو ادا میکردم مادر به کنارم اومد وروی تخت نشست ..تشهد خوندم وسه مرتبه الله اکبر اضافه کردم ..
(ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین امنوا صلو علیه و سلمو تسلیما )
-قبول باشه مادر ..
-قبول حق ..
-چی شده امیرجان این وقت روزگار نماز میخونی …؟
با لبخندگفتم
-مگه باید اتفاقی بیفته که ادم یاد خداش ومحبت هاش بیفته ..
مادر نگاه عمیقی به چشهام کرد
-من مادرم ..راز نگاه بچه هام رو خوب میفهمم ..چیه که اینقدر درگیرت کرده ..؟
خاموشی کردم وتسبیحم رو برداشتم …
-امیرحافظ…. به من که مادرتم اطمینان نداری …؟
(الله اکبری گفتم ودونهءتسبیح افتاد )
-نه مادر من این چه حرفیه؟ …فقط یه مدته که کسل وخسته ام یه چند وقتی به حال خودم باشم حالم خوب میشه …
-خدا کنه اینی که تو میگی باشه ..
(الله اکبر ..یه دونهءتسبیح دیگه …)
-همینه مادر من نگران نباش ..
مولین نفسی تازه کرد
-من برای حرف دیگه ای سراغت اومده بودم .اما مثل اینکه فعلا حوصله اش رو نداری ..
-این چه حرفیه مادر من ..شما تاج سر منی ..
با کف دست ازادم کف دستش رو گراهی شدم وپشت دستش رو علارغم مخالفتش بوسه زدم ..
-پیر بشی مادر …عزیز منی ..فقط امیرحافظ ..
-جانم ساجده خانم ..؟
-به نظرت این دختر همسایه هست …
با اینکه میدونستم منظورش کیه اما بازهم جویا شدم ..
-کدوم دختر همسایه ..؟
-ریحانه رو میگم ..
-اهان همین خانمی که تو سالن بود وبا اومدن من راهی شد ..؟
-اره مادر اونجوی که درک کردم این دختر از تو خوشش میاد ..دختر خوبی هم هست مهجبه …اروم ..مهربون ..فکر میکنم عروس خوبی برای ما بشه ..
چشم بستم ..با وجود تمام خودداریم دلم پر شد از عشق …عزیز راز قلبم رو خونده بود وچون میدونست که من ادمی نیستم که بخوام حرفی بزنم .خودش پاپیش گذاشته بود ..
هرکاری کردم نشد که نشد تا اون لبخند رو از رو لبم جمع کنم …صدای شیرین عزیز تو گوشم پیچید …
-مبارکه پسرم ایشاالله بختت بلند باشه ..فردا صبح با مادرش حرف میزنم وقت میگیرم ازشون بریم برای تمایل داشتگاری …اگه قسمت هم باشید بله رو هم میدن …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن