#فصل دوم
سمتم میاد… منم بغل میکنه….
– مبارکه گندم جان… ولی عروس شَل ندیده بودم .
میخنده به کف دستم اشاره میکنه
اطرافش و نگاه میکنه و اروم میپرسه :
_آرتان نیومده؟ قلبم واسش تنگ شده گوسفند.
ارشام بی تفاوت میگه:
– هنوز که نیومده
– میاد… بشینید من برم یه قری بدم.
میریز خندیدم و میشینم… آرشام میگه:
– چیه تو فکری؟
– جای گرشا خالیه
کف دستمو میگیره:
– فکرای بد نکن… شامگاه عروسیت خرسند باش با وجود من وقت واسه غصه زیاده!
میخندم:
– تو دلمو خالی نکن
– نگاهاتو در میارم صبر کن… زن من میشی آره؟
میخندم..
آرشام ولی میخ و مات مقابلش میمونه…
مسیر نگاهشو دنبال میکنم…
آرتان و قلب آهسته وارد حیاط شدند… شکم قلب آرام مشخص باردار…
بسیار بانمک …
مثل یه توپ گرد و کوچیک…شاید مسخره باشه که بهش حسودیم میشه..
. چراکه آرشام حتی حالا با متوجه شدنش بهم میریزه
– حالت خوبه ارشام؟
– خوبم… فکر نکن قلبم رفت
…. ….. فقط جا خوردم اومدن.
از ته قلب آروم میشم میبینم سمتمون میان…
منم استرس دارم… نمیدونم قراره چه برخوردی کنن با هم… هر دو میایستیم… آرتان جلو میاد و کف دست جلو میبره….
خشک و سرد میگه:
– تبریک میگم
آرشامم سرد تبسم میزنه:
– مرسی .
همین!
قلب ارام خون سرد و معماما میگه:
– سلام آقا آرشام… تبریک میگم .
چقدر آروم و معصوم این دختر… منم بغل میکنه و تبریک میگه… آ
رشام سرد میگه:
– خوش اومدید…. ممنون
میبینم که مادر آرشام نگران نگاشون میکنه…
آرتان و قلبی سمت صنقلبی ها میرن و ما هم میشینیم… آروم میگم:
– دیگه نگاش نکن من حسودیم میشه… باشه؟
میخنده:
– حناق!
– دوسش نداشته باش دیگه… تولو خدا!
– باشه عموجون غصه نخور شکلاتم میخرم .
میخندیم… و سعی میکنیم با هر چی ازارمون میده کنار بیاییم…!
«**آرشام**»
متوجه شدن قلب آهسته شاید حالمو بهم ریخت…
شاید خیلی از روزگارهای هدر حرکت کرده ی لعنتی مو زنده کرد…
آبرویی که حرکت کرد اعتباری که مرد… و خیلی از چشما که حتی امشب بد نگام کردن ولی دیگه در کمال ناباوری قلبم ذره ای نه ریخت نه تکون خورد….
کنار اومدم… با همه چی…. و شاید بعد از اون همه جنگیدن و دست و پا زدن…. قلب آهسته و پس زدنش باعث شد این محبت از دیدهم بیفته…
دست گندم محکم تر میون کف دستم میگیرم… اخمامو باز میکنم تا آرتانو
بقیه فکر نکنن به زور قرار گرفتم اینجا…
قلبم نمیخواد هیچیو مرور کنم اما هر بار با مشاهده کردنش…. همه چی مرور میشه…. و شاید خودمم باور نمیکنم روزگاری همه چیو بی رحمانه به اسم عاشقی از قلب ساکت گراهی شدم…
محبت قشنگه… خوبه که واسه به کف دست آوردنش بجنگی. با بی رحمی و خودخواهی کثیفش میکنه….
شاید اون موقع نمتوجه شدم وقتی قلب، قلب آرام قبلا واسه یکی دیگه رفته… دیگه تلاش من بیهودس… چون دلی نداشت که دیگه بهم علاقمند شه….
شاید باید اون روزگار ت. ج. ا. و. ز بیشتر فکر میکردم…
که اگه عاشقشم پس چرا دارم دلدادگی و زیستن و روحیه و اعتمادشو میگیرم؟
شاید بیشتر عاشق خودم بودم… و میمیل داشتم هر چی میخوامو داشته باشم.
دیدهای دل ساکتم امشب آرومه… با مشاهده کردنم دیگه نوحشت کرد… و این کافیه…. دیدهای آرتان پر از کینه بود. ولی نفرتی نمشاهده کردم….
و مولین و بابا که امشامگاه سنگ تموم گذاشتن…
و عمو و زن عمویی که مثل آرتان سرد و تلخ تبریک گفتن و یه گوشه قرار گرفتن.
پایکوبی و رقص مهمونا که تموم میشه نوبت رقص ما میشه..ولی دایی فریدون سمتمون میاد و گیتارو سمتم میگیره.
– یه آهنگو زود انتخاب کنید باهم بخونید… فیلمبردار میخواد فیلم بگیره… مهمونام منتظرن!
گندم با استرس میگه:
– وای نه عمو… من اصلا…
– میتونید… حیفه آواتونو نشونن…!
ناچار گیتارو میگیرم… گندم نگام میکنه:
– من نمیتونم خودت بخون
.
کمی فکر میکنم و آهنگی که چند بار توی رستوران خوندمو یادم میاد… به گندمم میگم… ذوق میکنه ولی استرس داره… همه ساکت نگامون میکنن… موسیقی قطع میشه دایی میکروفونارو جلومون میزاره… من شروع به زدن میکنم… یک دو سه میگم و همراه گندم میخونیم:
«عاشق که میشی زیستن انگار رویاهای زیباتری داره
بیتابی اما ساکتی مثله یه دریا که تو مرز رگباره
عاشقی یعنی حسرتو ای کاش عاشقی یعنی اهل موندن باش عاشقی مثله بغضه پروازه عاشق فقط میمیره میبازه
عاشق کیه یه بچه که گاهی تویه یه شامگاه یک دفعه پیرمیشه
یکی که تویه اوج خوشبختی یک روز از زندگی سیر میشه
خاموشی میکنم و گندم میخونه:
تا وقتی تو چشمات غم دلدادگیه از دله هر طوفانی رد میشی
حس میکنی جهان تو کف دستانه اگر چه تویه دله آتیشی
عاشقی یعنی حسرتو ای کاش عاشقی یعنی اهل موندن باش
عاشقی مثله بغضه پروازه عاشق فقط میمیره میبازه
این بار گندم ساکت میشه… و من میخونم… و عجیب که اشک قلب ساکت و مولینو می بینم که میریزه و بابا و ارتان و عمو که ناراحت و خاص نگامون میکنن… حتما خبر دارن جون کندم تا شد این.
– عاشق که میشی لحظه ها دیگه قد هزاران سال عمق دارن
روزگارایه سال انگار همه بغضه پاییز و رو دوشه تو میذارن
عاشقی یعنی حسرتو ای کاش عاشقی یعنی اهل موندن باش عاشقی مثله بغضه پروازه عاشق فقط میمیره میبازه.
عاشق کیه یه بچه که گاهی تویه یه شامگاه یک دفعه پیر میشه یکی که تویه اوج خوشامگاهختی یک روز از زیستن سیر میشه. ”
همه به افتخارمون می ایستن و کف دست میزنند و صوتی جیغ و سوت دخترارو میشنویم.
بعد از اتمام جشن و دور زدن توی خیابون و خداحافظی از همه بلاخره به خونه میرسیم خونه ای که دیگه خالی از هر یادای…. وارد اتاق خواب میشیم گندم اون قدر استرس داره که یه گوشه ی تخت نشسته و نگام میکنه… کت و کرواتمو که در میارم سمتش برمیگردم:
_تو چرا این قدر مظلوم شدی؟
حس میکنم بغض داره:
– این قدر اخم داری ادم میترسه خب!
گیج و متعجب سمتش میرم:
– من اخم دارم؟
– اره تو ماشینم یه کلمه حرف نزدی باهام… انگار جای عروس جنازه میبردی .
با اخم میگم:
– درست حرف بزن عه!
بغضش میشکنه:
– بداخلاقی خب از وقتی قلبیو متوجه شدی اینجوری شدی..
اشکاش میریزه کلافه کف دستشو میکشم… بغلش میکنم:
– روانی من بخاطر قلبی بهم نریختم .
– ریختی، خودت بیان کردی فراموشش نکردی. من…
– هیس گندم چرند نگو… من همه ی ماجراروها رو مرور کردم باز… فقط از خودم بدم اومد… همین. من اگه تورو نمیمیل داشتم الان زنم نبودی .
اشکاشو پاک میکنم:
– این قدر دیگه منو عوضی نبین!
مثل بچه ها مشت میکوبه به بازوم:
– من نمیخوام جز من کسی دیگه رو بخوای .
– لوس نشو خدا شاهد من ناز کشیدن بلد نیستم!
میخنده زیپ لباسشو پایین میکشم:
– پاشو لباستو عوض کن بیا !
– دیگه بداخلاق نباشیا… اخمو میشی ترسناک میشی
– دیگه تو تخت عن اخلاقاشم، خوش اخلاقن .
جیغ میزنه و بالشتو توی صورتم پرت میکنه… قد بلند میخندم…
– یه بارم که مزت حرکت کرده زیر زبونم
– آرشام خیلی بدجنسی
میخندم میخواد بره که دستشو میگیرم… کف دستمو بالا میبرم و برقو خاموش میکنم…. لباسشو در میارم. امشامگاه ولی طور دیگس… حتی بیشتر خجالت میکشه…. تن ب. ره. ن. ش. و بغل میکنم… گردنشو می. ب. و. س. م… و همهی گذشته رو همین جا و همین امشب دور میریزم:
– دختر دوست داری یا پسر؟
گندم با خنده میگه:
– سفارش میگیری الان؟
کشیده میخندیم. قلقلکش میدم:
– الان که نه اما دو سال دیگه من یه دختر میخوام… اسمشم دریاست .
با خنده جیغ میکشه:
– دریا من عاشق این اسمم… وای چه تفاهم .
میخندم… ل. ب. اش. و می. ب. وس. م…. و سعی میکنم این خوشبختی و زندگی کنم… بدون حسرت… بدون فکر به هر چی خواستم و نشد. مهم اینکه الان… کنار دختریم که باهاش آرومم دوسش دارم و اون طرف شهر… قلب ساکت کنار عاشقی همیشگیش… و پسرش….. خوشامگاهخته. همین کافیه… دیر شد… دیر فهمیدم… با تاوان سنگینی متوجه شدم… ولی بلاخره متوجه شدم محبت بی رحمی نداره.
*پایان*
•••••
(خیلی مسرورم از همراهی رمانمون، هم تو سایت هم تلگرام، ❤️😍
و اینکه من چن تا نکته بگم از این رمان ورمان های دیگمون،
بعضی وقتا باید بگذریم از کسی که دوستش داریم بخاطر خودش یا شاید خودمون، عشق که بیاد
باید گذشت کردنم باهاش بیاد، چه قبل ازدواج، چه بعد،
وگرنه هر دوطرف نابود میشن… و با قلب شکستن و تحقیر کردن نمیشه بعدا قلب کسی رو بکف دست آورد شاید باهات بمونه بسازه اما همیشه ته قلبش یچیزای هس که کسی خبر نداره مخصوصا ما زن ها، میبخشیم ولی فراموش نمیکنیم 🙂❤️
و اینکه کاش وقتی دخترمون چه “خاسته” چه “ناخاسته” آسیب میببنه بهش یه فرصت دیگم بدیم! اشتباه واسه آدماست…
ایشالا تا رمان های بعدی 😂👋🏻
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن