لینک مستقیم بدون سانسور دانلود رمان عطر خوش ریحان از فاطمه مادحی
چکیده خلاصه رمان عطر خوش ریحان :
سرگذشت دختری که بهش تو بیهوشی تجاوز شده.
مقداری از متن رمان عطر خوش ریحان :
-میگن هر چی عشقیه زیر چادر مشکیه ها… من باورم نمی شد…
تک خنده ریز سارا حتی بیشتر از چرندیات رادمان آزارم می دهد…
چطور میتوانست آنقدر پست و حقیر باشد؟
یعنی خواهریمان را، آبرویم را به چه قیمتی اینگونه حراج کرده بود؟
-دخترت با این گندی که بالا آورده آبرو برامون نذاشته تو این شهر…
زودتر شوهرش بده تا بیشتر از این گندش در نیومده!
بهت زده نگاهم را از سارا و رادمان میگیرم به صاحب صوت می دهم…
امکان نداشت عمو فرشید مهربانم اینچنین راجع به من حرف بزند…
-چی می گی فرشید… مرده سه برابر ریحان سن داره من…
عمو با بی رحمی میان حرف بابا امد
-فکر کردی برای دختری که… “نگاهش برای لحظه ای مات شکمم شد و اصلاح کرد”نه زنی که تو خونه پدرشه و لنگاش رو برای همه میده بالا شوهر پیدا میشه؟
همین الان تو کل شهر پیچیده دختر سردار پارسا چیکارست!
ردش کن بره این تف سر بالا رو…
می بینم که با هر کلمه عمو چگونه رنگ بابا سرخ و سرخ تر می شود…
دستی که روی زانو مشت کرده از شدت فشاری که به آن می آورد سفید شده…
اما خاموشی می کند…
حرفی برای بیان کردن نیست!
وقتی جواب چندین آزمایش و سونوگرافی تاییدی بر حامله بودن دختر دردانه اش داشت…
دختری که حتی خودش هم نمی اطلاع داشت چگونه بکارتش از بین راهی شده و مجدداً ترمیم شده…
یا صاحب جنین جا خوش کرده در بطنش کیست!
-فرشید راست میگه فرسرخوش خان!
زودتر شوهرش بدین… دو صباح دیگه شکمش بالا میاد… اون وقته که حتی همین پیرمرد ها هم سراغش نمیان!
درد در تمام تنم می پیچد و من حتی توان ناله کردن هم ندارم…
چطور آنقدر راحت قضاوت می کنند و نسخه می پیچند؟
-ولی من…
با صدای کوبیده شدن عصای پدربزرگ با زمین بابا سکوت می کند…
-به این مرده بگین بیاد… باید هر چه زودتر این لکه ننگ و رو پاک کنیم!
دلم در سینه فرو میریزد و بابا بهت زده صدایش میزند
-آقاجون؟
نگاه مصمم پدربزرگ حتی برای لحظه ای نرم نمیشود و پدربزرگ مهربان من کجاست؟
-بهت گفتم جای دختر توی خونست نه دانشگاه… اما تو چیکار کردی؟
اظهار کردی من به دخترم اطمینان دارم!
جواب اطمینانت رو متوجه شدی؟
شکم دخترت با شناسنامه سفید بالا اومده اما تو هنوز میگی آقاجون؟
منتظری اینبار رو یکی بگیرنش تا خیالت راحت بشه که باید از شر این بی آبرو خلاص شد؟
دلم از این همه قساوت و بی رحمی نهفته در تک تک کلمات عزیزترین هایم مچاله می شود…
-احترامتون واجبه آقاجون ولی ریحان دختره منِ!
اگه خطایی هم کرده باشه گردن منهِ!
حتما جایی کم گذاشتم که یک دونه دخترم خطا رفته…
چشمه اشکی که در این دو روزگار خشکیده دوباره می جوشد…
پدرم مردانه بار اشتباه نکرده را به دوش می کشد…
همان طور که بعد از گوش دادن خبر بارداری دختر مجردش سرخ شدنش را دیدم…
دستی که به روی دلش چنگ زد را هم…
اما حتی برای یک ثانیه هم صدایش برایم بالا نحرکت کرد…
فقط جویا شده بود چرا؟
و من هیچ جوابی برای سؤالش نداشتم…
چه جوابی وقتی تنها آغوشی که لمس کرده بودم متعلق به خودش بود و بس!
چه جوابی وقتی خودم هم پر بودم از سوال های بی شماری که بی جواب می ماند…
-همین کارها رو کردی که حالا مجبوریم کلاه بی آبرویی سرمون بزاریم پسر!
دخترت حاملست و تو از خطای خودت میگی؟
از کی پسر من! سردار فرمسرور پارسا بی غیرت شده که من بی خبرم؟
چرا تمامش نمی کردن این مرگ تدریجی را؟
چرا راحتمان نمی گذاشتن؟
بخدا که این حرف ها حق پدرم نبود…
مردی که در تمام شهر و کشور که هیچ در تمام جهان حرف غیرت و مردانگیش زبان زده خاص و عام بود…
-منِ بی غیرت پدر ریحانم! دختر من هر خطایی کرده باشه باز دختر منه!
منم با دستای خودم گند نمیزنم به حیات دخترم!
دیگه هم نمیخوام حرفی از این خاستگاری تو خونم بشنوم!
شامگاهتون بخیر…
می گوید و در مقابل چشم های حیرت زده جمع کشیده می شود…
این اامان باریست که پدرم مقابل آقاجون از این لحن محکم و کوبنده استفاده می کند و او را از خانه اش بیرون می کند…
می دانم که هزار بار در خود شکسته تا بتواند مقابل آقاجون اینگونه صحبت کند…
-ما رو از خونت بیرون کنی گندای دخترت جمع نمیشه فرسرخوش…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن