موضوع اصلی رمان بازیچه:
کارن نیکزاد، یکی از شناختهشدهترین و محبوبترین خوانندگان ایران، ولی با هویتی مخفی و گذشتهای پر رمز و راز است. پس از سالها، بهصورت تصادفی مجدداً با دلدادگی گذشتهاش روبهرو میشود. این مشاهده کردار بهیکبارهی شعلههای کینه و نفرت را در قلبش برافروخته و او را به فکر انتقام میاندازد؛ انتقام از دختری که قلبش را سوزانده و باعث مرگ مادرش شده است…
مقداری از متن رمان بازیچه:
اصلا از اولشم رابطمون اشتباه بود. اما سیمین نباید همچین برخورد شتابزدهی باهام میکرد. تک ابرویم را بالا انداختم. و موشکافانه بهش زل زدم. ته نگاهش معلوم بود که هنوز هستی را فراموش نکرده بود. احتمالا به خاطر فراموش کردنش سمت سیمین حرکت کرده بود. _امیر من نه از تو طرفداری میکنم و نه از سیمین اما کارت واقعا اشتباه بوده. حداقل به این سرعت پیش نمیحرکت کردی. سیمین دختر حساسیه و از قدیم خودت میدونی به دنبال محبت های پردردسر و آتیشیه وقتی اینطور باورش رو شکستی و یه جورایی اون حس رو بهش القاح دادی که فقط میخوای ازش به عنوان یه مشغله برای فراموش کردن هستی استفاده کنی. نفسش را آه مانند بیرون داد. و به فکر فرو حرکت کرد. بعد از چند دقیقه خاموشی به حرف آمد. _درسته اشتباه کردم. حالا چطور از قلبش در بیارم؟ باید کمی بهش زمان میداد. سیمین دیوانه وار عاشق امیر بود. میخبر داشتم که بعد از چند وقت او را میبخشد.
_کمی بهش وقت بده. و یه برنامه ی توپ برای عذر خواهی بچین. _باشه ولی چطور قلبش رو به دست بیارم؟ نگاهم را به انگشت چسب خوردهام دوختم. نمیشد بدون علاقه و عشق با یکی زندگی کرد. حس میکردم امیر به خاطر من از هستی فاصله گرفته بود: _امیر یه حیات وقتی پایداره که دو طرف بهم علاقه داشته باشند. اینجوری همه چی براشون دلنشین تره، مشکلات براشون آسون تره… تو به خاطر من از هستی جدا شدی؟ کف دستش را جلو آورد و طرهای از موهایم را که روی صورتم آمده بود. پشت گوشم فرستاد. _نه عزیزم، اونا با ما صادق نبودند. چطور تونستن یه همچین چیزی رو ازمون مخفی کنند؟ اینکه کارن پسر واقعیشون نبوده! نگفتن این حقیقت عذابم میده. هنوز خودم هم قلبیل این پنهان کاری را درک نکرده بودم. حس میکردم باید با امینه خانم صحبت میکردم. تا حقایق بیشتر برایم رو میشد. _شاید کارن اونارو هم گول زده؟
اگه اینجوری باشه چی؟ اگه ما قضاوتشون کرده باشیم چی؟ کف دستی پشت گردنش کشید و با اخم هایی درهم لب زد: _و اگه اینجوری نباشه چی؟ شانه ام را بالا انداختم. و به فکر فرو رفتم. به هستی و امینه خانم نمیخورد. آنطور آدم هایی باشند. _فکر نکنم. ولی واقعا دوست دارم باهاشون صحبت کنم. به نظرم کار اشتباهی کردم. دعوت امینه خانم رو برای گوش دادن حقیقت رد کردم! کف دستانم در کف دستانش قفل شد. نگاهش را جدی بهم دوخت و بیان کرد: _بیا و فراموشش کن. برای همواره اون خانواده ی دروغین و کارن رو فراموش کن. چانه ام لرزید. دقیقا مشکل همینجا بود. من توانش را نداشتم که کارن و مرد گمشده ام کیان را فراموش کنم. دوست داشتم حقیقت گذشته را برایش بازگو کنم. دلبسته شدم خودش تصمیم بگیرد که من مقصر هستم. یا نه؟ هر چند که خودم خودم را مقصر میخبر داشتم. من حماقت بزرگی کردم. حالا سردرگم بود.
قلبم میخواست به آن شرکت برگردم. تا فقط کنار کیان باشم. من او را حتی با آزارها و اذیت هایش هم دوست داشتم. قلبیل اصلی که باعث شده بود. من بخواهم به پیشنهاد آرمان فکر کنم کیان بود. قلبم میتمایل داشت این کینه و نفرت را از دلش دور کنم. و بعد محو شوم. گم شوم. و برای همواره از حیات اش بیرون بروم. _نمیتونم امیر، باید حقیقت رو بفهمم. سردرگمم حقیقت بهانه بود. من قلبم میخواست به کیان نزدیک شوم. به خانوادهای که برایش عزیز بود. نزدیکش شوم. _ولی من دلواپستم، اگر اون طور که تو فکر میکنی نباشه چی؟ سوالش را با سوال جواب دادم: _اگه اونا مقصر نباشند چی! تو هستی رو میبخشی، مجدداً بهش برمیگردی؟ نگاهش را ازم دزمشاهده کرد و موهایش را چنگ زد و اعتراف کرد. _وقتی با سیمین نامزدیم رو بهم زدم. سردرگم بودم انگار ته قلبم خالی شده بود. اون وقت از هستی هم فاصله گراهی شده بودم. _چرا ازش فاصله گحرکت کردی؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن